kokosmacronen en scones montignacproof

Ben weer bezig met Montignac. Heb weer wat lekkere recepten uit het boekje Gebak mag...van Montignac van Truus Ordelman. Allemaal lekkere dingen met een laag glucoseindex. (langzame suikers). Ook in het boek Makkelijk op je gewicht van Ria Tummers is een aanrader. Ik ben nu 4 weken bezig en het is prima vol te houden. Zelfs zo goed vol te houden dat ik de rest van mijn leven wel zo kan eten. Ben al 4 kilo kwijt. Van 68 naar 64 kilo gegaan. Als je op gewicht bent kan je de gezonde koolydraten eten met de gezonde vetten en blijf je op gewicht. Ook de kinderen eten mee en vinden het allemaal best lekker. Zij eten de vetmaaltijden met rijst, pasta en aardappels.


Met de kleine koekenbakkers lekkere koeken gebakken. De kipjes leggen de laatste tijd wel heeeel veel eitjes. en ze moesten nodig op. Op eenvoudigleven kwam ik een receptje voor kokosmacronen tegen en die heb ik een beetje veranderd zodat Henze en ik ze ook mogen eten.
3 eiwitten losroeren (bij ons betekende dat 6 eitjes) en er 200 gram fructose doorroeren. Je moet de bak in warm water zetten, zodat de suiker goed oplost. Daarna meng je 50 gram volkorenmeel met ongeveer 80 gram kokos en dat roer je door het eiwitmengsel. Met een spuitzak heb ik mooie rondjes gemaakt en in 10 minuten op 175 graden mooi gaar en bruin gebakken. Snel, makkelijk en lekker. Niet te onderscheiden van de kokosmacronen uit de winkel. Alleen ga ik volgende keer iets minder suiker
proberen want ze waren wel erg zoet.

Ik had nog wat eidooiertjes over en die heb ik gebruikt voor de scones want ik wilde ook mijn nieuwe siliconen muffinvorm eens uitproberen
Scones: 200 gram volkoren meel, 75 gram fructose, 3 theelepels wijnsteenbakpoeder, snuf zout, 1 ei, 60 gram zonnebloemolie en 300 ml. karnemelk.
Ook dit was erg goed gelukt ook al leek het er in eerste instantie niet op omdat me het beslag te dun leek maar dat viel dus heel erg mee. Volgende keer wat suikervrije jam erin. Maar lekkerder is clotted cream en lemoncurd. Maar ja dat doen we maar even niet.

Schat in de aarde

Achter ons huis zijn de boeren weer druk met hun trekkers aan de gang. Vanaf februari konden we weer genieten van 'heerlijke' landluchten (mest dus). Nu rijden de trekkers af en aan om het land om te ploegen. Daniël gaat na schooltijd altijd met een vriendje trekkers kijken en soms hebben ze geluk en dan mogen ze meerijden. Onze oudste zoon Jonathan heeft het niet zo met trekkers. Hij houdt meer van speuren en als de akkers omgeploegd zijn dan gaat hij op pad om schatten te zoeken. Mooie stenen die door het ploegen omhoog komen. Of misschien wel oude munten of...

Mooi om door kinderogen naar de wereld te kijken. De in onze ogen nutteloze voorwerpen blijken ineens grote schatten te zijn. Als ik met de jongens  door de velden loop vinden ze geen stenen maar diamanten, oeroude fossielen, en gereedschappen uit de oertijd. (gewoon stenen dus).

Ik herken dit van toen ik zelf zo jong was. Lang lang geleden, zucht…Ik kon ook helemaal opgaan in de tuin van mijn opa en oma, op zoek in de grindbult naar stenen met gaten en een plantenbak werd een oerwoud.

Maar goed, als je zo met de kinderen meeloopt dan ga je meedoen en wordt je weer aangestoken door het virus van schatzoeken. Ik zal het maar eerlijk bekennen ik loop nu dus ook zonder kinderen weer te zoeken. Ja echt waar. En niet tevergeefs ik vind tijdens mijn loopjes met de hond zo af en toe best leuke dingetjes. Kleipijpen bijvoorbeeld. Hier een overzicht van de vondsten van de jongens (en mijzelf)
 

Weet jedat de lente komt.

Jaa hij is er weer de Tjiftjaf zingt weer het hoogste lied. Altijd als ik dit vogeltje hoor zingen is voor mij de lente begonnen. Vorig jaar was het 20 maart en dit jaar was het 19 maart. Zodra ik het geluid van de Tjiftjaf hoor dan zet ik het in mijn agenda. Nu blijkt dat ze haast op dezelfde dag in het jaar terugkomen en dat dat altijd zo rond de lentetijd is. Grappig. Geen wonder dat dit voor mij het geluid van de lente is.
Heerlijk om weer lekker in het zonnetje met de hond een rondje te wandelen en alles weer te zien ontwaken. De vlinders en hommels vliegen om de eerste bloemetjes. De vogels zijn nu al druk aan het timmeren in de gereedstaande vogelhuisjes. Merels vliegen af en aan met bouwmateriaal. Heel de schepping krijgt het weer druk. Ook onze handen jeuken om weer de tuin in te gaan. Alle dode takken verwijderen. Kijken welke planten het wel of niet hebben overleefd. Snoeien van het levende hout om al te wilde ideeën in te dammen zodat de struiken netjes in het gelid blijven staan en elkaar niet in de weg gaan zitten. Vandaag is het zondag en genieten we van al het al volbrachte werk. Lekker op een tuinstoel met grote vaas vol narcissen die Daniël kwam brengen. (uit de gemeentetuin en vol dankbaarheid aangenomen. Pas later verteld dat dat eigenlijk niet de bedoeling is). Lees nu lekker in een nieuw boek, De Pioniersdochter van Laura Frantz. Een aanrader. En zo genieten we van deze lekkere zonnige zondag.

Hoe groot is onze God? Hoe groot mag hij zijn.

Vandaag hadden we een preek over de wonderbare spijziging uit Johannes 6:9. Een kleine jongen met vijf broden en twee vissen. De dominee zei dat het een wonder op zichzelf is als mensen willen delen. Deze jongen deelde niet uit zijn overvloed maar gaf wat hij had. Dat zoveel mensen werden gevoed kwam omdat de mensen zelf ook wel iets bij zich gehad zouden hebben en dat met elkaar gingen delen. Het hele wonder werd snel onder het tapijt geschoven. Want wonderen daar geloven we anno 2012 toch niet meer in.
In vers 11 staat: Jezus dan nam de broden, dankte en verdeelde ze onder hen, die daar zaten, evenzo van de vissen, zoveel zij wensten. En toen zij verzadigd waren, zeide Hij tot zijn discipelen: Verzamelt de overgebleven brokken, opdat niets verloren ga. Zij verzamelden die dus en vulden twaalf korven met brokken van de vijf gerstebroden, die overgeschoten waren, nadat men gegeten had.
Het was zo'n groot wonder dat de mensen zeiden dat Jezus waarlijk de profeet is die in de wereld komen zou. Eh...Groot wonder als iedereen met elkaar had gedeeld van wat hij van huis had meegenomen? Steeds vaker hoor je predikers wonderen uit de bijbel wegmoffelen. Dan kan je ook aan meer zaken gaan twijfelen want dan is Jezus ook niet uit de dood opgestaan want dat kan helemaal niet. Dan is Petrus niet door een engel uit de gevangenis gered. Dan is de aarde niet in 6 dagen geschapen. Dat kan al helemaal niet. Oh...is God niet Almachtig. Kan God niet met één Woord iets scheppen. We scheppen onze eigen menselijke god met menselijke almacht. We kijken we met onze menselijke ogen naar zaken waar we niets van begrijpen en zeggen dan dat kan niet. Maar wat is waar...Hieronder een mooi stukje van een medebroeder uit de Rank.

Mijn getuigenis

Tijdens catechisatie het onderwerp op zoek naar God behandeld. Het leek ons een leuk idee om ook ons eigen zoektocht te vertellen maar 9 jongens geboeid houden terwijl je wat over jezelf verteld valt niet mee. Dus tadaa, heb ik mijn getuigenis op een filmpje gezet. We hebben gemerkt dat beelden veel meer aanspreken en daarom werken we met de catechisatie veel met youtube illustraties en dat werkt.

God en wetenschap

Een atheïstische professor sprak tot zijn klas over het probleem dat de wetenschap heeft met God. Hij vroeg een van zijn christelijke studenten om op te staan en naar voren te komen.

Professor : Ben jij een christen?
Student : Ja meneer.
Professor : Dus je gelooft in GOD ?
Student : Absoluut, meneer.
Professor : Is GOD Goed ?
Student : Zeker.
Professor : Is GOD ALMACHTIG ?
Student : Ja.
Professor : Mijn broer is gestorven aan kanker terwijl hij GOD gebeden had hem te genezen.
De meesten van ons zouden anderen die ziek zijn helpen. Maar GOD deed dat niet. Is GOD dan wel goed geweest
voor hem? Hmm?

(De student was stil )

Professor : Daar heb je geen antwoord op? Laten we eens opnieuw beginnen, jongeman. Is GOD Goed?
Student : Ja.
Professor : Is Satan goed ?
Student : Nee.
Professor : Waar komt Satan vandaan ?
Student : Van . . . GOD .. …
Professor : Dat is juist. Zeg eens, is er kwaad in deze wereld?
Student : Ja.
Professor : Kwaad is overal, niet ? En GOD heeft alles gemaakt, Correct?
Student : Ja.
Professor : Wie heeft het kwaad gecreëerd ?

(Student geeft geen antwoord)

Professor : Is er ziekte? Immoraliteit? Haat? Lelijkheid? Al deze dingen bestaan in de wereld, toch?
Student : Ja, meneer.
Professor : Zeg eens, wie heeft dat allemaal geschapen?

(Student had geen antwoord)

Professor : De wetenschap zegt dat we 5 zintuigen hebben waarmee we de wereld om ons heen identificeren en waarnemen. Zeg
eens . .. Heb jij ooit GOD gezien?
Student : Nee, meneer.
Professor : Zeg eens . .. Heb jij ooit je GOD gehoord?
Student : Nee, meneer.
Professor : Heb jij ooit GOD gevoeld, aangeraakt, geroken of geproefd? Heb je ooit enige sensuele perceptie van GOD in welke vorm
dat ook gehad?
Student : Nee, meneer. Ik ben bang van niet.
Professor : Toch geloof je nog steeds HEM?
Student : Ja.
Professor : Volgens empirische, testbare, aantoonbare protocol, zegt de wetenschap dat jouw GOD niet bestaat. Wat heb je daarop
te zeggen?
Student : Niets. Ik heb slechts mijn Vertrouwen.
Professor : Ja,Vertrouwen . En dat is het probleem dat de wetenschap heeft. . . . .
Student : Professor, is er zoiets als warmte?
Professor : Ja.
Student : En is er zoiets als koude?
Professor : Ja.
Student : Nee, meneer. Dat is er niet.

(Het werd erg stil in de klas)

Student : Professor, je kan warmte hebben, gematigde warmte, intense warmte, zelfs hitte, gloeiend heet, maar ook een heel klein beetje warmte. Maar we hebben niet zoiets als koude. Wanneer we 273C onder nul, het absolute nulpunt bereiken, is er geen warmte meer, maar verder dan dat kunnen we niet gaan. Er is niet zoiets als koude. Het woord beschrijft slechts de afwezigheid van warmte. We kunnen koude niet meten. Warmte is energie. Koude is niet het tegenovergestelde van warmte, meneer, het is alleen de afwezigheid ervan.

(Je kon een speld horen vallen)

Student : Hoe zit het met donker, Professor? Is er zoiets als donker?
Professor : Ja. Wat is de nacht anders als het niet donker is?
Student : U heeft het verkeerd, meneer. Donker is alleen de afwezigheid van iets. Er is flauw licht, normaal licht, fel licht, flits licht, helder licht. Maar als er geen licht is dan is er niets en dat noemen we donker, toch? Als donker zou bestaan, zouden we donker nog donkerder kunnen maken, toch?
Professor : En wat wil je daarmee zeggen, jongeman?
Student : Meneer, mijn punt is dat uw filosofische uitgangspunt onjuist is.
Professor : Onjuist? Kan je dat uitleggen?
Student : Meneer u gebruikt het uitgangspunt van dualiteit. U stelt dat er leven is dat er dood is, dat er een goede god en een slechte god is. U beziet het concept van GOD als iets eindigs, als iets dat we kunnen meten. Meneer, de wetenschap kan niet eens verklaren wat een gedachte is. Wij weten dat de hersenen daarvoor elektriciteit en magnetisme gebruiken, maar het is nog nooit gezien en nog veel minder begrepen.
Wanneer u de dood beschouwt als het tegenovergestelde van leven dan gaat u eraan voorbij dat de dood niet zelfstandig als iets kan bestaan zonder leven. De dood is niet het tegenovergestelde van leven, maar alleen de afwezigheid ervan.
Vertel eens, Professor, leert u uw studenten dat zij zijn geëvolueerd van een aap?
Professor : Wanneer je refereert aan het natuurlijke evolutieproces, ja zeker.
Student : Heeft u ooit evolutie geobserveerd met uw eigen ogen?

(De professor schudde zijn hoofd met een glimlach terwijl hij zich begon te realiseren waar de discussie heenging)

Student : Aangezien nog nooit ook maar iemand het evolutieproces in werking heeft kunnen zien en het zelfs niet bewezen kan worden dat het een voortgaand proces is, is het daarom niet zo. professor, dat u ons slechts uw mening probeert te onderwijzen? Bent u niet in plaats van een professor in de wetenschap eigenlijk een predikant?

(De klas ging even plat )

Student : Is er iemand in the klas die ooit het brein van de professor heeft gezien?

(De klas bulderde van het lachen )

Student : Is er iemand die ooit het brein van de professor heeft gehoord, gevoeld, aangeraakt, geroken, geproefd? . . . Niemand lijkt dat ooit gedaan te hebben. Dus, volgens het empirisch, testbare, aantoonbare protocol, zegt de wetenschap, professor, dat u geen brein heeft. Met alle respect, meneer, maar hoe kunnen we geloven dat het juist is wat u ons onderwijst?

(De klas was stil. De professor staarde de student aan, zijn gezicht ondoorgrondelijk )

Professor : Ik denk dat je daar maar op moet vertrouwen, jongeman.
Student : Dat is het meneer . . . Exact !
De band tussen de mens en GOD is vertrouwen.
Dat is alles dat de dingen in leven houdt en in beweging..

Droom van de vissen. (Marry Verkerk)

Een poos geleden had ik een droom. Ik zag een stromende rivier. Van een hoog punt stroomde de rivier schijnbaar eindeloos, maar toch zeker naar het eindpunt. Ik dacht dat het water uit zou komen in een grote zee, maar opeens zag ik dat de rivier eindigde boven een groot zwart gat. Daar stortte het water met grote kracht naar beneden. Beneden was vreemd genoeg geen water meer te zien, alleen maar kale rotsen.

Opeens was ik een visje in die rivier. Ik kon meedrijven met de stroom, maar ik kon ook tegen de stroom inzwemmen. Heerlijk was het in het water. Helder, koel, verfrissend. Er zat veel zuurstof in het water en ook voldoende voedsel. Ik keek om me heen. Er zwommen veel meer vissen in de rivier.
Maar toen ik wat beter keek zag ik dat er visjes waren die niet tegen de stroom inzwommen. Ze lieten zich gewoon meedrijven. Ze leken ook gelukkig. Ze genoten ook van het heldere, koele, verfrissende water. Maar ze zwommen niet.

Toen ik nog beter keek zag ik dat er een soort folie om deze visjes zat. Dat maakte dat ze hun vinnen niet konden gebruiken en ook dat hun oogjes en kieuwen zaten hierom dichtgeplakt. De visjes waren zich totaal niet bewust van het grote zwarte gat aan het einde van de rivier. Ook zij dachten vast dat de rivier in de zee zou eindigen. Ze kregen zuurstof door steeds met hun bekjes even boven water wat lucht te happen, dat kon tijdens het rustige drijven wel, maar ik vroeg me af hoe het zou vergaan als ze bij het zwarte gat zouden aankomen.
Ze zouden moeten kunnen zwemen en leven ook in diep water en tegen de stroom in kunnen zwemmen om het leven te redden. Hoe zou ik ze kunnen ‘helpen’?
Plotseling wist ik het: ik moest mezelf een stukje mee laten drijven door de stroom en dan dicht naast deze visjes gaan zwemmen. Met dat ik dat deed en hen voorzichtig aanraakte, werd folie brozer en dunner, er kwamen zelfs gaatjes in! De ogen werden vrij van de folie door deze zachte aanraking. Ogen gingen open en de kieuwen kwamen vrij, ook zij konden nu zuurstof uit het water halen. Het mooiste moment was wanneer de folie bij de vinnen verdween, nu konden ze zelfs tegen de stroom in zwemmen!
Ik zag om me heen: hoe meer visjes bevrijd werden, hoe meer andere visjes in folie er aangeraakt konden worden … Zo werd de groep steeds groter die dapper zwom tegen de stroom in … Op weg naar de hoog gelegen bron van deze rivier.

Toen werd ik wakker, of bleef ik nog dromen?

Alsof God tegen me sprak: dit was geen droom, dit is een visioen. Het heeft een diepe betekenis! Die rivier, dat is de Heere Jezus, de Bron ben Ik, de grote Schepper van alle dingen. Die visjes zijn de mensen. Ik heb ze geschapen. De mensen die Mijn liefde hebben geaccepteerd zijn bevrijd. Ze zijn zo vrij als een vis in het water. Ze stralen Mijn liefde uit. Dat folie om een deel van de vissen is het werk van satan. Satan wil niet dat mensen leven vanuit mijn liefde, hij houdt hun ogen gesloten voor het levensbedreigende gevaar waarin ze verkeren en laat ze denken dat ‘meedrijven op de stroom’ het grootste genot is, maar ze beseffen niet dat ze op deze manier niet hun gaven kunnen gebruiken die ik ze gegeven heb…
De visjes die Mijn liefde uitstralen, worden door Mij gebruikt om ook andere visjes te redden!
Die ochtend dankte ik God dat Hij mij had bevrijd en dat ik een visje mag zijn die Zijn liefde mag uitstralen… Lieve Schepper, wilt U mij gebruiken om andere visjes aan te raken?