Gods plan met je leven

Een podcast met Jurjen ten Brinke heeft mij aan het denken gezet. Hij stelde: God heeft geen plan met jouw leven. Door te denken dat God een plan heeft met jouw leven, krijg je een verkeerd perspectief. Het zet jouw leven in het middelpunt en je raakt door deze gedachte in de knoop. Want wat is Gods plan met een kind dat om het leven komt, of een moeder met kinderen die veel te jong sterft? Wat is dan Gods plan?

Het juiste perspectief is dat God een plan heeft met deze wereld. Hij wil niet dat een mens verloren gaat en dat Hij bouwt aan Zijn Koninkrijk. Wij mogen 'meebouwen' aan dat Koninkrijk – meebouwen tussen haakjes, want God heeft onze hulp daar echt niet bij nodig, maar Hij wil ons er toch bij betrekken. God belooft Zijn Geest te geven en met ons te zijn, alle dagen van ons leven. In de hoogtepunten, en zeker ook in de dieptepunten van ons leven. "Al ga ik door een donker dal van diepe duisternis, ik vrees geen kwaad, want U bent bij mij."

Kijk naar het leven van Corrie ten Boom. Zij kwam met haar zus in een concentratiekamp terecht. Haar zus overleefde dit niet, maar Corrie kon getuigen dat God daar was: "Geen put zo diep of God is nog dieper." Ook Job getuigt dat hij na zijn worsteling God niet meer slechts kende van horen zeggen, maar dat hij Gods aanwezigheid echt mocht ervaren.

We leven in een gebroken wereld. Alles is aan vergankelijkheid en zinloosheid onderworpen. God geeft ons eeuwig leven en geeft ons leven zin als wij ons leven in Zijn handen leggen. Het betekent niet dat alles goed zal gaan, maar wel dat Hij er altijd bij is. Mag Zijn Beeld in jou steeds meer vorm krijgen. Ik moet kleiner worden en Hij steeds groter. Dat is Gods plan met een ieder van ons.

"Wij allen nu, die met onbedekt gezicht de heerlijkheid van de Heere als in een spiegel aanschouwen, worden van gedaante veranderd naar hetzelfde beeld, van heerlijkheid tot heerlijkheid, immers door de Geest van de Heere." (2 Korintiërs 3:18)

Hieronder de podcast 'Ken je Mij?' met Jurjen ten Brinke, vanaf 43:00 maar de hele podcast is zeker de moeite waard om te luisteren/kijken.

Vertrouw

Een gedicht dat mij 30 jaar geleden aansprak en nog steeds aanspreekt.

MIJN GELIEFDE KIND

Ik houd van jou! Ik heb Mijn eigen bloed voor jou vergoten om je rein te maken. Je bent nieuw, geloof dat dat waar is! Je bent lieflijk in Mijn ogen en Ik schiep je zoals je bent. Bekritiseer jezelf niet en raak niet ontmoedigd omdat je niet volmaakt bent in je eigen ogen. Dit leidt enkel tot frustratie.

Ik wil dat je Mij vertrouwt, iedere dag weer, stap voor stap. Blijf in Mijn kracht en Mijn liefde. En wees vrij – wees jezelf! Sta niet toe dat andere mensen je opjagen. Ik zal je leiden als je het Mij toestaat. Wees je bewust van Mijn aanwezigheid. Ik geef geduld, vreugde en vrede. Verwacht de antwoorden van Mij. Ik ben je Herder en Ik zal je leiden. Volg Mij alleen.Wees niet bezorgd over jezelf, je bent mijn verantwoordelijkheid. Ik zal je veranderen zonder dat je het eigenlijk door hebt. Heb jezelf lief en heb anderen lief, omdat Ik je liefheb. 

Wees niet op jezelf gericht; wees op Mij gericht! Ik leid, ik verander, maar niet wanneer je het zelf probeert. Want Ik wil jouw krachtsinspanningen niet bevechten. Je bent van Mij. Mijn opdracht is om je vol te maken met liefde, vrede, vreugde en je gelijkvormig aan Christus te maken. Jouw opdracht is op Mij gericht te zijn en op Mij alleen!

Geef Mij je zorgen. Worstel niet zo, maar ontspan je in Mijn liefde. Ik wil de vrijheid om je vrijuit lief te kunnen hebben! Houd ermee op in eigen kracht te willen doen wat Ik in jou wil doen! Mijn wil is volmaakt, Mijn liefde is voldoende. Ik zal in al jouw behoeften voorzien, want Ik heb je lief!

JE HEMELSE VADER

(Bron: 2x genade Harrold Morris)

Heer, waar bent U

"Ik sliep, maar mijn hart waakte. De stem van mijn geliefde die aanklopte:
‘Doe mij open, mijn zus, mijn vriendin, mijn duif, mijn volmaakte, want mijn hoofd zit vol dauw, mijn haarlokken vol druppels van de nacht!’ 

'Ik heb mijn kleed al uitgetrokken, hoezo zou ik dat weer aantrekken?
Ik heb mijn voeten gewassen, hoezo zou ik ze weer vuil maken?'
Mijn geliefde stak zijn hand door de kier van de deur,
mijn binnenste raakte om hem in beroering'
(Hooglied 5:1-5)

Met deze tekst uit Hooglied werd ik wakker. Het lied van de Bruid en de Bruidegom. De Bruidegom die zijn hand laat zien. God nodigt ons uit om op te staan, om open te doen en om Hem te zoeken. De bruid is waakzaam; ondanks dat ze sliep, was haar hart vol verwachting van Zijn komst. Toch aarzelt de bruid. Ze is er niet klaar voor. Ze wil zich niet opnieuw aankleden of haar voeten vuil maken.  Het lijkt alsof ze vasthoudt aan haar eigen comfort of 'goede werken'. Door deze aarzeling trekt haar Geliefde zich terug en moet ze naar buiten om Hem te zoeken.

Ook God staat aan onze deur en nodigt ons uit om Hem te zoeken. Hij laat Zijn hand zien in ons leven en vraagt ons Hem te volgen. Zijn wij ook aarzelend?  God nodigt ons uit om naar buiten te gaan, de wereld in: "Ga dan heen en maak alle volken tot Mijn discipelen." Soms vragen we: "Wat is Uw weg, Heer?", want als we naar buiten gaan, vinden we Hem niet. De wereld staat immers vijandig tegenover God.

"Ik deed mijn geliefde open, maar mijn geliefde had zich teruggetrokken, hij was voorbijgegaan. Mijn ziel bezweek toen hij sprak! Ik zocht hem, maar ik vond hem niet, ik riep hem, maar hij antwoordde mij niet. De wachters die in de stad rondgingen, vonden mij, zij sloegen mij, zij verwondden mij, de wachters op de muren namen mij mijn overkleed af.”"

De Geliefde heeft Zich teruggetrokken en de bruid kan Hem niet meer vinden. Onze omstandigheden kunnen ervoor zorgen dat we God niet meer zien; Zijn handelen blijft voor ons vaak verborgen. "God geeft niet altijd wat je vraagt, maar wel wat je nodig hebt." Je mag op Gods liefde blijven vertrouwen, ook als je Zijn handelen niet begrijpt.

De wereld zonder God is liefdeloos en als gelovige kun je het zwaar te verduren krijgen; zelfs je leven kan je worden afgenomen. Maar God heeft ons niet alleen gelaten. Hij stuurde Zijn Heilige Geest, Die ons wil leiden en troosten.

"Deze dingen heb Ik tot jullie gesproken, opdat jullie in Mij vrede hebben. In de wereld zullen jullie verdrukking lijden, maar heb goede moed, Ik heb de wereld overwonnen.”" (Johannes 16:33)

Ook als God zich niet direct laat zien of een moment zwijgt betekent dit niet dat Zijn liefde is verdwenen, of dat Hij niet aan het werk is. Op die momenten mag je blijven vertrouwen en Hem blijven loven. Denk aan Paulus en Silas. Zij gingen de wereld in en bleven ondanks mishandeling en gevangenschap op God vertrouwen. Je kunt je afvragen: "Hoe kan het dat ik, na alles wat ik voor God heb gedaan, in deze situatie terecht ben gekomen? Waar is God?" Maar net als de bruid uiteindelijk deed, bleven Paulus en Silas God aanbidden met een loflied. Onze God is een ontzagwekkende God... Houd vol!

Gods stem verstaan

Hoe kunnen we in deze snelle en luidruchtige wereld Gods stem nog verstaan? Van alle kanten komen boodschappen binnen. Meestal zijn dit wereldse, egoïstische boodschappen, of nieuwsberichten die je bang kunnen maken.

Om Gods stem te verstaan, is het aan te raden om de rust op te zoeken. Richt je op God, besef wie Hij is en open biddend Zijn Woord. Zo deed ik het vroeger tenminste, en meestal kreeg ik op wonderbaarlijke wijze antwoord.

"En toen Hij de menigte weggestuurd had, klom Hij de berg op om er in afzondering te bidden. Toen het avond was geworden, was Hij daar alleen." (Mat.14:23, HSV)

Zelfs Jezus zocht de afzondering om samen met Zijn Vader te zijn. Zouden wij dat zeker in deze wereld niet dubbel en dwars nodig hebben?

Tegenwoordig ontdek ik echter bij mezelf dat ik bij een vraag eigenlijk direct naar mijn telefoon grijp. Verwachten wij nog wel een antwoord van God, of gaan we met onze vragen eerst op zoek via Google of zelfs AI?

In hoeverre kan God nog tot je spreken als je zelf het antwoord al gaat zoeken? Natuurlijk mag je verschillende raadgevers raadplegen, maar zoek je ook nog hulp bij God?

Al die verschillende meningen en interpretaties op internet lijken mij namelijk niet altijd gezond. Door algoritmes kan je naar een bepaalde richting geduwd worden. Een richting die niet Gods richting hoeft te zijn.

Wees je bewust van Gods aanwezigheid. Hij heeft beloofd dat Hij met ons is alle dagen. God is aanwezig in de gewone dagelijkse dingen als we het maar willen zien.

Kom in Zijn rust!

"Maar wanneer Die komt, de Geest van de waarheid, zal Hij u de weg wijzen in heel de waarheid, want Hij zal niet vanuit Zichzelf spreken, maar wat Hij gehoord zal hebben, zal Hij spreken, en de toekomstige dingen zal Hij u verkondigen." (Joh.16:13, HSV)

Moet je goed doen?

Mijn christelijke leven bestond vroeger vooral uit het bezig zijn met  dingen goed te doen. Om er vervolgens achter te komen dat mijn goede voornemens steeds weer faalden. 

Dat wordt ons ook steeds weer geleerd in de kerk. Heb elkaar lief...gedragspreken noem ik ze. Maar ze brengen niet het echte leven voort.

En ik heb het geprobeerd. Ik wilde een zieke bezoeken maar durfde geen afspraak te maken. Wilde helpen maar vergat mezelf op te geven. Wilde me beheersen en saboteer mezelf aan het eind van de dag. Wil niet liegen maar om mezelf beter voor te doen is er snel een leugentje tussen geslopen. 

Grrr wat baal ik van mijzelf. Ik schiet steeds tekort en als het me wel lukt wordt mijn ego opgekrikt en dat is ook weer niet goed. Het lukt me gewoon niet om dat christelijke leven voort te brengen. Er zijn niet-christelijke mensen die heiliger leven dan ik.

Is dit het Christelijke leven, dat je goed moet doen? Is het niet zo dat je dan nog steeds eet van de boom van goed en kwaad! 

Het christelijke leven draait niet om goed doen! Het draait om het verbonden zijn met het Leven. 

Geënt worden op de Boom des Levens. Gevoed worden door de sapstromen uit de wortel... en dat is Jezus. Hij ís de Boom des Levens. De ware wijnstok. Eén zijn met Hem. Zijn Heilige Geest laten regeren. 

Het gaat niet om goed doen maar om verbonden zijn met de Levende. 

Zo vol zijn dat je overstroomt. Dan ga je als vanzelf de werken die God heeft voorbereid aanpakken. Niet de werken die je zelf bedenkt of denkt te moeten doen. God plaatst ze op je weg en jij mag daarin Zijn Liefde laten zien. Ontspan en wees mild voor jezelf.

Heer help ons te ontspannen in Uw liefde. Om verbonden te blijven met Uw Liefde. Om te leven uit Uw kracht. Geef ons de wijsheid en moed om in de werken te wandelen die U ons geeft. Amen

Een kerstkaart voor jou...

"De hele Bijbel gaat over Jezus. Maarten Luther heeft gezegd: 'De Bijbel is de kribbe waarin Christus ligt.' Zoals een ouder naar de wieg gaat om zijn of haar baby te vinden, zo gaat een christen naar de Bijbel als hij Jezus wil vinden. Vergeet als je naar de wieg kijkt niet om het Kind te aanbidden."

Dit las ik vandaag in mijn leesplan van Nicky en Pippa Gumbel een jaar de Bijbel door van YouVersion app (Een goed voornemen om in januari mee te beginnen.) Klik hier voor de link

Niet alleen de Bijbel maar ook wijzelf mogen een kribbe zijn. Wij hebben een schat in aarden vaten.

KerstGedicht  

 

Het was geen toeval: deze houten kribbe;

God zelf had voor zijn Zoon die plaats bepaald;

de engel jubelde de blijde boodschap

 dat in een kribbe God was neergedaald;

 

in simpel hout, misschien wel vuil en stoffig,

misschien wel weggeschoven in een stal;

maar God plaatst voor het voetlicht van de wereld

een voerbak voor de Redder van ‘t heelal…

opeens gevuld met Godd’lijk manna,

met levend brood voor ieder mensenkind;

ja, Bethlehem werd ‘t broodhuis voor de volken;

verzadiging voor wie Hem zoekt en vindt…

 

Elk mens is als de kribbe in Gods ogen;
geheel vergankellijk in lout’rend, heilig vuur,
zo leeg, zo vuil en in Zijn hand onbruikbaar,
maar God is wachtend op dat ene uur
waarin wij knielen en Hem need’rig vragen:
“Kom in mij wonen, maak mijn kribbe rein,
zodat ik word waartoe U mij bestemd hebt:
om door Uw leven, levend brood te zijn.”

 

Laat Christus zo uw hart en dagen vullen,
geef Hem maar alle ruimte die Hij vroeg.
Wees als de kribbe die door God verkoren
de Koningszoon met grote vreugde droeg.

   

Antje So-Rhebergen “Aan zijn voeten”

Gezegende kerstdagen,

Diane

Echt zijn

Elk hart kent zijn eigen verdriet en een ander kan zijn vreugde niet begrijpen. 

(Spr. 14:10, HTB)

i

We zijn allemaal verschillend gemaakt in karakter en gevormd door het leven. De ene mens is extravert en de ander introvert. Ieder heeft andere kwaliteiten en talenten. De ene mens is makkelijk en sociaal en de ander vindt alles zwaar en kan moeilijk contacten leggen. Is die laatste persoon dan minder kind van God.

God vraagt van ons allemaal om Hem lief te hebben en de naaste als onszelf. 

Maar hoe doe je dat als je je ongemakkelijk voelt bij het maken en onderhouden van sociale contacten. 

Als het je veel meer moeite kost om op iemand af te stappen dan als iemand die dat zelfs... leuk vindt? 

Ben je dan teveel op jezelf gericht. Laat je dan de angst regeren? Of moet je maar gewoon accepteren dat je niet zo bent. En toch liefhebben...relaties aangaan? Hoe doe je dat dan?

Het sleutelwoord is: echt zijn, maar niet op een egoïstische manier.

Jezelf leren zien door Gods ogen. Zijn Liefde ervaren en mild zijn voor jezelf en toch...de stap zetten naar de ander. Niet omdat het moet maar omdat je gedreven wordt door Zijn Liefde.

Echt zijn, waarbij je je ongemak niet verstopt en soms stuntelig de ander bemoedigt. Dat lijkt soms gemaakt omdat het niet zo spontaan, eigen is. Maar God geeft de kracht en daarna de vreugde, omdat Hij het van mij vroeg en ik getuige mag zijn van Zijn werk door mij heen.

Gebed: Heer, geef mij zoveel liefde dat ik overstroom. Dat ik niet op mijzelf gericht ben maar op de ander. Wetend dat U van mij houdt zodat ik mijn waarde, respect en aanvaarding niet meer zoek bij mensen en daardoor vrijer in de wereld kan staan. Dat ik mag leven vanuit mijn identiteit als kind van God op de manier waarop U mij heeft bedoeld. 

Misschien ben je wel meer een stille betrouwbare kracht die op de achtergrond blijft werken. Heer U weet hoe U ons wil inzetten voor Uw Koninkrijk. Ik ben beschikbaar.

Vertrouw je Mij?

 12 jaar geleden schreef ik een blog over mijn zoons. De overgang die we maakten van de Evangelische Gemeente naar een kleine PKN kerk in onze woonplaats. zie link 

God gaf ons vrede over de stap die we hadden gezet. We hebben een goede tijd gehad en hebben ons kunnen inzetten voor het jeugdwerk. Maar na vele mooie jaren is de jeugd langzamerhand verdwenen...

2 jaar geleden zijn we weer teruggegaan naar onze 'oude' evangelische gemeente. Ook hierin hebben we ervaren dat het tijd was om terug te gaan. Dit werd ook nog eens bevestigd door iemand die spontaan aan de deur kwam en vertelde over een droom dat we naar een andere kerk zouden gaan. 

God is trouw en onze jongens zijn kort na elkaar tot geloof gekomen. De oudste heeft zich 3 jaar geleden laten dopen en de jongste heeft een bijzonder bijzondere bekering meegemaakt. 

Hij deed niet veel meer met geloof maar kreeg een christelijke collega die hem meenam naar een jeugddienst. Het thema was: "Kom naar huis." 

De volgende dag ging hij naar zijn werk en moest nog even tanken. Via Spotify luisterde hij naar een playlist met rapmuziek. 

Nadat hij hij had getankt en zijn auto weer starte hoorde hij geen rapmuziek meer maar het lied "Kom naar huis". Dat was volgens hem helemaal niet mogelijk. In die playlist stond helemaal geen christelijke muziek. Ook kon hij dit lied niet meer terug vinden in de historie. Alsof het nooit was afgespeeld.

Op dat moment was God ineens heel dichtbij en is hij radicaal voor het geloof gaan leven. Hij is een traject op de Evanglische Hogeschool in Amersfoort gaan volgen. Wie had dat ooit gedacht. Die jongen die zo met zichzelf en zijn uiterlijk bezig was liet ineens alles uit zijn handen vallen. 

Vertrouw je Mij? 

Heer, ik kan het bijna niet geloven. Soms voel ik me zelfs schuldig als ik ouders hoor waar het heel anders gaat. Ook zij bidden en vertrouwen. Toch weet ik dat God alle dingen zal gebruiken ten goede. Hij komt tot Zijn doel op Zijn tijd. 

Geef jongeren een mooie start in het leven. Dankbaar dat de Evangelische Hogeschool jongeren kan begeleiden in hun geloofsgroei en nog steeds kan bestaan zonder subsidie van de overheid.

De actie van de EH was zeer succesvol en heeft voor het traject

€ 46.115 opgehaald van €35.000

Kerst: God kiest het zwakke om het sterke te beschamen

Wees niet al te rechtvaardig en wees niet overdreven wijs. 
Waarom zou jij jezelf vernietigen? 
(Pred. 7:16, EVB24)

Door de hele Bijbel heen zie je dat God kiest voor het zwakke om Zijn kracht te tonen aan deze wereld, die vol is van zichzelf. Wat bij mensen geen waarde heeft is waardevol voor God. Zalig, ja gelukkig zijn de armen van geest, mensen die niet al te hoog over zichzelf denken.

Denk bijvoorbeeld aan psalm 8 'Uit de mond van kleine kinderen en zuigelingen hebt U een sterk fundament gelegd, omwille van Uw tegenstanders, om de vijand en wraakzuchtige te laten ophouden (Psalm 8:3, HSV).

Ook Jezus komt niet als Koning en Heer naar deze wereld maar als dienaar, als een klein kwetsbaar kind komt God zelf onder de mensen wonen. 'Hoewel Hij de gestalte van God had, heeft Hij Zich niet aan zijn gelijkheid aan God vastgeklampt als het hoogste goed, maar heeft die volkomen afgelegd door de gestalte van een dienaar aan te nemen en gelijk te worden aan de mensen. En in menselijke gedaante verschenen, heeft Hij Zichzelf vernederd en is gehoorzaam geweest tot de dood toe, ja, tot de dood aan het kruis' (Fil.2:6-8, VB).

Jezus roept ons op om ook de gestalte van een dienaar aan te nemen en niet te zoeken naar macht en aanzien. Dit maakte Jezus aanschouwelijk door de voeten van de discipelen te wassen 'Jullie noemen Mij 'Meester' en 'Heer', en terecht, want IK BEN dat. Als Ik, de Heer en de Meester, jullie voeten gewassen heb, behoren jullie ook elkaars voeten wassen (Joh. 13:13,14, VB).

Er staat: 'Ik zal de wijsheid van de wijzen verloren doen gaan en het verstand van de verstandigen zal Ik tenietdoen (...) Kijk maar eens naar uzelf, vrienden. Naar de mens gesproken zijn er onder u niet veel grote denkers, niet veel invloedrijke en vooraanstaande personen. Toch heeft God u geroepen. God heeft juist wat voor de wereld dwaas is, uitgekozen om hen die zichzelf zo wijs vinden, terecht te wijzen. Hij heeft de zwakken van de wereld uitgekozen om de sterken te beschamen. God heeft het onaanzienlijke en verachtelijke van de wereld uitgekozen. Dat gebruikt Hij om wat in de wereld belangrijk is, buitenspel te zetten. Dus zal geen mens zich ooit voor God op iets kunnen beroemen' (1 Kor 1: 19,26-29, VB, HB).

Paulus roept ons dan ook op om eenvoudig te blijven en geen hoge gedachten te koesteren. 'Vanuit de genade die mij is geschonken, zeg ik ieder van jullie dat je jezelf niet hoger moet aanslaan dan gepast is. Wees liever nuchter in je denken, in overeenstemming met de mate van geloof die God ieder van jullie heeft toebedeeld. (Rom. 12:3, VB).

We mogen in alles afhankelijk zijn van God. Ik moet kleiner worden en Hij groter (Joh. 3:30) 

Alleen God geeft dat wat we werkelijk nodig hebben. Niet in eigen kracht maar in Zijn kracht mogen wij in deze wereld staande blijven. Een wereld die soms zo vijandig kan zijn en waar je je onbegrepen kan voelen. Alleen God kan je werkelijke vrede en vreugde geven waar je zo naar verlangt. Hij kent je nog beter dan dat je jezelf kent en geeft het goede nog voordat wij er om vragen. Uw genade is genoeg. Ja ik hoor bij U. Veilig aan Uw Hart.

Een prachtige Kerstboodschap lijkt mij.
Gezegende Feestdagen

De waarde van afstand

"Ik beschouw het als een zegen dat mijn vader geen auto had, terwijl de meeste van mijn vrienden er toch wel een hadden en mij soms meenamen voor een ritje. Dit betekende dat ik net vaak genoeg een bezoek aan al die verre plaatsen kon brengen om er herinneringen aan te kunnen verbinden en geen onmogelijke verlangens, terwijl ze toch in de regel even onbereikbaar bleven als de maan. Het fatale vermogen om overal naar toe te snellen waar ik heen wilde was mij niet gegeven. De maat waarmee ik afstanden mat was die van een mens die op zijn eigen twee benen loopt en niet die van een verbrandingsmotor. Ik kreeg niet de kans om het hele idee van afstand te verkrachten: in plaats daarvan bezit ik infinite riches in wat voor gemotoriseerde mensen a little room zou zijn. Het moderne verkeer is niet raker en afschuwelijker te typeren met de uitspraak dat er geen afstanden meer bestaan". Dat klopt. Een van de verrukkelijkste dingen die we hadden bestaat niet meer. Door deze smerige inflatie gaat de waarde van afstand verloren, zodat een modern kind honderd mijl aflegt met minder gevoel van bevrijding en pelgrimage dan zijn grootvader al na tien mijl had"  

(CS Lewis, Verrast door Vreugde blz.130)

Dit stukje uit het boek van CS Lewis raakte mij diep, ook al is het al bijna 70 jaar geleden geschreven. Wat zijn we door de moderne technieken toch veel rijkdom in eenvoud kwijtgeraakt. Om te kunnen genieten van de kleine zegeningen die elke dag ons pad kruisen. We merken het niet meer op omdat het zo gewoon geworden is. Dit geldt niet alleen voor zoiets eenvoudigs als de waarde en besef van afstand, maar ook voor bijvoorbeeld informatie. We hoeven zelf niet meer op zoek te gaan of na te denken. Met één druk op de knop heb je, je eigen 'antwoord'. 

We stompen af door zoveel overvloed van gemak, dat voor ons gedaan wordt. Je hoeft je eten niet meer te bereiden, door de kant-en-klaar maaltijden, de afwas wordt voor je gedaan door de afwasmachine, de warmte komt uit de kachel en het water uit de kraan. Niks hoeven we meer zelf te doen. Het kost ons geen moeite meer. We beseffen niet meer welke waarde iets heeft. We hebben steeds meer tijd en vreemd genoeg steeds minder geduld. De tijd raast ons voorbij. Er is zoveel dat onze aandacht vraagt en ons afleidt van Gods bedoeling. Dat wij Hem zouden vinden en liefhebben. 

"Uit één enkele mens heeft Hij de hele mensheid gemaakt om de gehele aarde te bewonen. Van tevoren heeft Hij hun tijden en de grenzen van hun woongebieden bepaald, met de bedoeling dat ze de Heer zouden zoeken en Hem al tastend zouden vinden. Toch is Hij niet ver bij ieder van ons vandaan," Handelingen 17:26)

Ik houd geen pleidooi om geen gebruik te maken van onze hedendaagse gemakken maar wil duidelijk maken dat we ook eens bewust moeten gaan worden van waar we nu eigenlijk mee bezig zijn. Hoe heerlijk is het om de stilte in te gaan om eens een lange wandeling te maken en genieten van alles wat God ons heeft gegeven. Om God te zoeken in de eenvoud. Iets te doen wat niet gelijk resultaat geeft zoals bijvoorbeeld het zaaien van bloemen en planten. Het geduld te hebben om te zien hoe iets zich ontwikkelt en tot stand komt.

Net als Elia op de Horeb in 1 Koningen 19. God was niet in al het geweld van de storm, aardbeving of het vuur. God sprak door een zachte bries.

"De Heer zei: "Ga naar buiten en kom voor de Heer staan, op de berg." Toen kwam de Heer voorbij. Een hevige storm ging voor de Heer uit, die bergen spleet en rotsen in stukken brak. Maar de Heer was niet in de storm. Na de storm was er een aardbeving. Maar de Heer was niet in de aardbeving. Na de aardbeving kwam er een vuur. Maar de Heer was niet in het vuur. Na het vuur was er het suizen van een zachte bries. Zodra Elia dat hoorde, sloeg hij zijn mantel voor zijn gezicht en bleef in de ingang van de grot staan."

Beseffen wij nog de waarde van afstand? Wat het kost om ergens te komen? Wat het God kostte om bij ons te komen en wij bij Hem? Beseffen wij de overbrugde afstand tussen God en onszelf? Dat schenkt diep ontzag en eerbied.

Ooggetuigen van je verleden

"Alles heeft Hij voortreffelijk gemaakt op zijn tijd; ook heeft Hij de eeuw in hun hart gelegd, zonder dat de mens van het werk dat God doet, van het begin tot het einde, iets kan ontdekken." (Prediker 3:11)

Deze blog is naar aanleiding van bovenstaand artikel in het Nieuwsblad van het Noorden van augustus 1990. Hierdoor kwam ik op  het spoor van het boek waaraan mijn opa (toen 82 jaar) ook aan had bijgedragen. Mijn moeder was met haar vader nog speciaal naar de schrijfster gegaan om een gesigneerd exemplaar op te halen. Helaas leende mijn opa het boek vlak daarna uit en kreeg het nooit meer terug. Nu heb ik eindelijk dat boek gevonden en gekocht. Dit is de foto die mijn opa instuurde. Het huis op de werf van Botje, Ensing & Co. 

Onder de foto staat: "Dienstwoning van de bedrijfsleider van de machinefabriek.  Deze woning stond aan het Hoendiep en er waren twee voordeuren. Rechts was de deur van het kantoor van de directeur en links de deur van het woonhuis van de bedrijfsleider. Vanaf 1908 woonde hier de familie De Wit en vanaf 1941 tot de afbraak in 1964 de familie Boon."

Het toeval wil dat de kleindochter van familie de Wit (mijn moeder) nu tegenover de zoon van familie Boon woont en regelmatig contact hebben. Hij kan haar alles vertellen over dit huis waar ook hij is opgegroeid. Hij kende zelfs haar vader. Wat fijn nog iemand te hebben die ooggetuige is geweest van je eigen geschiedenis.

 

Voor mij een reden om eens wat verder op onderzoek te gaan.

In 1908 trokken Jan de Wit (1871) en zijn vrouw Jantje Bousema (1870) die beiden 13 jaar getrouwd waren met hun vier dochters (Annechien 13 jaar,  Aaltje 10 jaar, Aagt 8 jaar en Lunsina Henderika 1 jaar) in de woning aan het Hoendiep. Die Kerst in 1908 kwam mijn opa Hendrik ter wereld. Een geschenk na alle ellende die ze in de jaren daarvoor hadden meegemaakt. 

Na de derde dochter Aagt waren er namelijk nog 4 kinderen geboren maar dezen zijn allemaal gestorven. In 1901 was hun pasgeboren zoontje Cornelis Ugo (10 maand oud) gestorven en in 1906 had de griep? de 3 jongste dochtertjes (Lunsina 3 jaar, Hendrika Afien 2 jaar, Jantje Frederika 9 maand) geveld. De foto hieronder moet dus in 1906 gemaakt zijn. Die winter overlijden de jongste 3 dochters. (14 november, 6 december en 12 december) Dit gebeurt allemaal nadat ze net verhuisd zijn van Uithuizen naar Groningen en aan het Hoendiep ZZ 26 komen wonen.

Jan de Wit was de zoon van een scheepstimmerman uit Wildervank. Was dat misschien de reden dat mijn overgrootvader is gaan werken bij Botje, Ensing & Co, een scheepswerf. Uit stukken, die ik lees, ontdek ik dat hij na machine-bankwerker te zijn geweest, bedrijfsleider (werkmeester) werd. Het gezin komt dan ook wonen op de scheepswerf en hier groeit mijn opa op. In 1912 wordt zijn kleine broertje Cornelis geboren. In 1914 breekt de eerste wereldoorlog uit. Toch blijven de zaken goed gaan. In 1918 is er een staking en lees ik dat alle 70 werklieden worden gedwongen te staken. Een groot bedrijf dus. 

En dan is het november 1918 het einde van de eerste wereldoorlog maar de Spaanse griep gaat rond. Op 22 november overlijdt moeder Jantje Bousema aan de gevolgen van de Spaanse griep. De oudste dochters nemen de zorg voor de jongste kinderen op zich. Mijn opa is dan 10 en Cornelis is 4 jaar oud. Jantje is 48 jaar geworden. De rest van het gezin overleeft de Spaanse griep.

Mijn overgrootvader (50) hertrouwt in 1922 met Anje Bouwman (32) uit Delfzijl die hij als huishoudster in dienst had genomen. Dit wordt hem door de oudste dochters niet in dank afgenomen die zelf ook al richting de 30 lopen. In 1941 gaat Jan de Wit met pensioen en in september 1945 overlijdt hij op 74-jarige leeftijd in Assen. Hij woonde nog wel in Groningen met zijn vrouw. Dus waarschijnlijk is hij in het ziekenhuis overleden.

Mijn opa Hendrik kon goed leren en gaat naar de HBS. Hij wordt boekhouder bij Botje, Ensing & Co. In de jaren voor de oorlog krijgt hij tuberculose en verblijft een tijdje in een sanatorium waar hij gelukkig geneest. Ook krijgt hij Malaria. Iets wat dan nog in Nederland voorkomt. In de oorlog trouwt hij op 33-jarige leeftijd  (15 oktober 1942) met Diena Poelstra (1916) en krijgt twee kinderen. Jan (1942) en Hendrika Elizabeth (1946), mijn moeder. Nadat mijn opa als boekhouder bij Botje, Ensing & Co heeft gewerkt gaat hij tot zijn pensioen als boekhouder bij Greving en Greving werken. In 1997 overlijdt hij in Maartenshof uiteindelijk toch nog aan de griep. 

Ik herinner mijn opa als een optimistische, rechtvaardige man vol humor, zonder ooit grof te zijn. Hij was ontzettend ad rem en kon met iedereen opschieten. Hij was gek op mijn oma en ik was altijd met plezier aan het logeren. Samen wandelen door het stadspark en de stad. Fijne herinneringen.

Nog wat ontdekkingen:

Jantje Bousema, de moeder van mijn opa

Jantje Bousema (1870) was dochter van de molenaar Kornelis Bousema. Jantje was 5 jaar toen haar vader op 32-jarige leeftijd  overleed. Ze kwam uit Lettelbert. Daar had haar vader in 1873 een korenmolen/pelmolen overgenomen van bakker Simme Huizingh, de stiefvader van zijn vrouw Aaltje Ellerij. Twee jaar nadat Kornelis de molen had gekocht overlijdt hij. Waar Kornelis die zaterdagochtend op 17 juni aan overleed is niet bekend, wel zien we dat weduwe Aaltje Ellerij, de moeder van Jantje en oma van mijn opa, de molen een jaar later laat afbreken. De molen is nog niet eens 15 jaar oud. Dit doet mij vermoeden dat haar vader door een ongeluk in de molen is overleden. De weduwe blijft achter met 4 jonge kinderen. Zij hertrouwt met Uge Stuut en krijgt nog 4 kinderen en verhuist naar Peize waar ze op 79-jarige leeftijd in 1922 overlijdt.

Vragen die blijven en waar geen ooggetuigen meer van zijn:

-Aan welke ziekte stierven de drie zusjes in 1906?

-In welke fabriek in Uithuizen werkte mijn overgrootvader rond 1900?

-Waarom gaat mijn overgrootvader bij Botje, Ensing & Co werken?

-Waaraan is Kornelis Bousema overleden?

-Waarom breekt de weduwe Aaltje Ellerij de molen af? Was de molen onherstelbaar beschadigd?

-Heeft mijn opa zijn oma Aaltje Ellerij nog gekend? Hij was 12 toen ze overleed.

-Kende mijn opa het verhaal van de molen?

-Zijn er nog foto's van de molen?

etc.

 

Mijn hart luchten

 

Er moet me iets van het hart. 

Mijn man werkt al 42 jaar bij hetzelfde bedrijf (Solides Hoogkerk). Al 42 jaar verricht hij zwaar lichamelijk werk in de kartonindustrie waar hij in ploegendienst werkt. 

Hij is nu 65 jaar en het werk valt hem steeds zwaarder. Vooral de nachtdiensten breken hem op. De 30 kilometer die hij na de nachtdienst terug moet rijden is al een paar keer bijna mis gegaan. 

Nu blijkt er geen regeling te zijn voor de oudere werknemer en is hij verplicht tot zijn 67ste door te werken. Nu gaat de vestiging waar mijn man werkt sluiten en moet hij 75 kilometer naar een andere vestiging rijden. Dit is dubbel zwaar. Niet alleen wat betreft de afstand maar ook de rust die hij voor zijn werk zo nodig heeft. 

Hij moet nu in plaats van 4:30 om 3:30 opstaan voor een ochtenddienst. Er wordt totaal niet gekeken naar het welzijn van de werknemer. Lichamelijk krijgt mijn man steeds meer klachten.

Was er vroeger nog aandacht, compassie en respect voor de werknemer, nu is dat ver te zoeken. Vroeger was er veel meer oog voor het welzijn van de werknemer en zijn gezin. Zelfs de gepensioneerde werknemer kreeg nog aandacht. Voorbeelden zijn de tal van sociale activiteiten die door de fabriek werden georganiseerd. Waaronder klaverjasmiddagen, sinterklaasvieringen en uitstapjes etc, etc. De winst van de fabriek zat niet alleen in het zoveel mogelijk geld vergaren maar ook in zoveel mogelijk gezinnen van onderhoud te voorzien. Een blije werknemer is een productieve werknemer die zich betrokken voelt en wil dat de fabriek goed blijft draaien. Er was een echt ons-gevoel.

Nu is de fabriek al een paar keer overgenomen door een groot buitenlands concern. Er zijn mensen aan de leiding die geen contact meer hebben met de werkvloer. Ploegen werden door elkaar gehusseld, waardoor mensen van elkaar vervreemden. Ook moest je met minder mensen meer werk gaan verzetten. Geen tijd meer om te schaften als de machine niet goed liep en de machine liep steeds slechter doordat er geen onderhoud meer werd gepleegd. "Minimale investeringen maximaal rendement". Niet alleen de machine is aan het einde van zijn latijn ook het ziekteverzuim is enorm toegenomen. En nu is het zover. De fabriek die in 1913 is gebouwd wordt nu na 120 jaar afgebroken. De projectontwikkelaars van de gemeente lopen al likkebaardend rond.

Hoogkerk is de locatie die het beste draait en waar producten worden gemaakt die de andere locaties niet kunnen produceren. Maar de grond in Pekel, Nieuweschans en Coevorden kan je natuurlijk niet zo duur verkopen. Er worden miljoenen verdiend met de verkoop van de grond en de machines maar voor de werknemer kan er niets worden geregeld. Wat is winst en hoe mag het bedrijf daar over de ruggen van de werknemers mee omgaan? De werknemers delen niet in de winst maar zijn onderdeel van de winst geworden.

Mijn man en de andere werknemers zijn niet meer zijn dan een radertje in de grote geldmachine. Breekt het radertje af dan wordt die zo goedkoop mogelijk vervangen.

Heel veel invloed heb je als werknemer niet. Ja, CAO onderhandelingen door de vakbonden maar die lopen ook vast. Het concern probeert door zo min mogelijk input het meeste output te genereren en de werknemer is hiervan de dupe. Het concern is te groot om goede COA onderhandelingen te kunnen voeren. Pressiemiddelen als staken werken niet want dan sluiten ze de boel gewoon en wordt het werk overgeheveld naar andere goedkopere vestigingen. 

Eigenlijk zou er van hogerhand een soort minimum CAO moeten komen voor grote buitenlandse concerns waarin belangrijke sociale regelingen gewaarborgd blijven. 

Ondanks alles blijven we maar vertrouwen. Wij doen gewoon ons best. Meer kunnen we niet doen. 

Van hart tot hart

Laats mocht ik een tienerdienst leiden. We hadden het over de belangrijkste boodschap die de Bijbel jou wil meegeven. De tieners antwoorden dat het belangrijkst is om goed te leven, om goede dingen te doen.

Is dat de werkelijk de belangrijkste boodschap? 

De tieners waren verbaasd toen ik vertelde dat dat niet het belangrijkste was. Ze zeiden: "Dan kom je toch niet in de hemel?"

Nee niemand kan goed genoeg zijn om in de hemel te komen. (Rom 3:23) De belangrijkste boodschap in de Bijbel is 316. Johannes 3:16 De belangrijkste boodschap in de Bijbel is Gods Liefde. Zijn Zoon Jezus Christus die naar de wereld is gekomen om ons te redden. Hijzelf betaalde de prijs opdat wij eeuwig in God nabijheid mogen zijn als Zijn kinderen. 

In Efeze 2:8 staat het nog duidelijker:  "Want omdat God zo liefdevol en goed is, heeft Hij jullie gered door jullie geloof. Jullie hebben niet jezelf gered, maar Gód heeft jullie gered. Het is zíjn geschenk.  Jullie zijn dus niet gered doordat jullie zelf zo goed je best deden om goede mensen te zijn. Want Hij wilde niet dat jullie over je redding zouden kunnen opscheppen."

Dat is het goede nieuws! God wil ons redden uit Liefde.

Al in het oude testament maakt God duidelijk dat Hij een hartrelatie wil en geen offers. Hij wil dat de dingen die we doen oprecht en uit liefde voor Hem doen en dat we er niet met een verborgen agenda op na houden om iets te verdienen. God heeft Israël niet uitgekozen omdat ze zo goed waren en ook David werd een man naar Gods hart genoemd maar niet omdat hij goed was maar omdat God hem had uitgekozen.

God wil dat wij Hem kennen en liefhebben en eren om wie Hij is. Maar de mens is egoïstisch en zelfgericht en wil Gods gunst verdienen en bedenkt daar allerlei manieren voor om toch trots te kunnen zijn. Hij zoekt zijn identiteit niet bij God maar bij de dingen die hij kan en doet. Telkens weer strekt God Zijn armen naar ons uit.

Jesaja 28 staat dat de mensen niet willen luisteren. Ze zien Gods liefde als onnavolgbare regels die alleen maar in de weg staan van hun eigen leven. Terwijl ze juist alleen bij God de rust, vrede en vreugde konden vinden die ze zochten.

vers 12 "Ooit heeft Hij tegen het volk gezegd: 'Hier kunnen jullie rusten. De mensen die moe zijn, kunnen hier uitrusten. Hier kunnen jullie verfrist worden.' Maar ze wilden niet luisteren.  Voor hen is alles wat de Heer zegt alleen maar wet op wet, wet op wet, regel op regel, regel op regel, hier wat, daar wat."

Mijn zoon had een gesprekje met een klasgenoot. Toen die klasgenoot hoorde dat zijn ouders christelijk waren veronderstelde hij dat mijn zoon vast een strenge opvoeding had gehad. Nog steeds hebben mensen een verkeerd beeld van het christelijk geloof. Het draait niet om regels maar om een dankbaar hart dat God liefheeft en wil volgen. Dat kan je niet opleggen. God wil ons dat vernieuwde hart geven.

Het is juist Zijn liefde en genade die ons bevrijd van het aardse streven om geliefd te worden of om onze vrede en vreugde in tijdelijke vergankelijke dingen te zoeken die je uiteindelijk te gronde richten. God geeft ons juist vrijheid om werkelijk te leven verlost uit de slavernij van de zonde. Opdat wij waarlijk vrij zouden zijn van ons egoïstische hart van steen.

"Van Uwentwege zegt mijn hart: 

Zoekt mijn aangezicht. 

Ik zoek uw aangezicht, HERE. 

Verberg uw aangezicht niet voor mij,"

Zijt Gij mijn God?

Op de lagere school kregen wij vroeger blokfluitles en een blokfluit mee naar huis. Deze blokfluit bracht nogal wat irritatie met zich mee. De hele dag probeerde ik mijn lievelingslied te oefenen. Het was een lied dat ik eens in de kerk had gehoord. Een lied met een prachtige melancholieke melodie. Het was het lied 40a uit het liedboek voor de kerken: "Zijt gij mijn God, ben ik Uw mens nog Here...". Mijn ouders werden horendol van het eindeloze oefenen. Nog steeds kan ik dit lied spelen al heb ik na de lagere school nooit meer een blokfluit aangeraakt.

Laatst werd het lied in de kerk gespeeld en keek eens goed naar de vreemde tekst. Een lied vol twijfel en angst. Ik weet nog dat het verhaal van de dwaze en wijze maagden, op de lagere school, diepe indruk op mij maakte. Hoorde ik wel bij God? Sprak het lied mij daarom zo aan? Wij deden als gezin niet zoveel met het geloof. Deed ik wel genoeg. Hoorde ik bij de dwaze meisjes?

Op dit moment lees ik het boek van Job. Hoe kan deze ellende hem toch overkomen. Hij heeft toch altijd goed gedaan? Zelfs zijn vrienden beschuldigen hem van goddeloos gedrag. Maar hij heeft niets fout gedaan. Hij verdient deze ellende niet. Wat was de motivatie van Job om rechtvaardig te zijn? Om dingen te verdienen. Bezit, aanzien...Of was hij rechtvaardig omdat hij God liefhad en ontzag voor Hem had? Ik denk het laatste maar toch spreekt hij ook over verdienen.

God wil dat we in ons geloof de motivatie om iets te verdienen loslaten en ons gedrag laten leiden door wie Hij is. Dat we niet langer een verdiengeloof aanhangen, maar dat we een genadegeloof van Hem ontvangen die ons binnenste vervuld met geloofszekerheid. Niet ik maar God in het middelpunt van je leven. Leef niet om te ontvangen maar om te delen van datgene wat God je geeft.

Job belijdt:  "Ik kende U alleen van horen zeggen. Maar nu heb ik U zelf gezien." God is dichtbij gekomen. Religie is uiteindelijk veranderd in een relatie. God is erbij en je mag op Hem blijven vertrouwen waar je ook doorheen gaat. 

Niet de omstandigheden bepalen ons leven maar Gods aanwezigheid in die omstandigheden. Hij laat niet los. 

‘Gij wilt mijn God, ik mag uw mens weer wezen!’ Lied 40a vers 9

En toch mogen wij danken...

"Want mijn gedachten zijn niet uw gedachten en uw wegen zijn niet mijn wegen, luidt het woord des HEREN. Want zoals de hemelen hoger zijn dan de aarde, zo zijn mijn wegen hoger dan uw wegen en mijn gedachten dan uw gedachten." (Jesaja 55:8)

Het alledaagse leven en zelfs tegenslag ze zijn vol van Gods tegenwoordigheid. Hij is immers met ons alle dagen van ons leven. Het zou best wel eens kunnen zijn dat toevallig pech of ongeluk van Godswege gebeuren. (Ik denk aan de keer dat mijn auto niet voor niets werd gestolen) We kunnen mopperen op iets wat misschien iets goeds kan zijn. Wij weten niet wat goed of kwaad is. Ik heb dit al eens geschreven met het verhaal over de zoon van de Chinese boer.

We doen ons best het goede te doen en het kwade te laten en dat is goed. Maar onze wegen lopen anders dan Gods wegen want Gods gedachten zijn hoger. We kunnen ze niet doorgronden. Het gaat ons verstand te boven. 

"Alles heeft Hij voortreffelijk gemaakt op zijn tijd; ook heeft Hij de eeuw in hun hart gelegd, zonder dat de mens van het werk dat God doet, van het begin tot het einde, iets kan ontdekken." (pred 3:11)

“Earth's crammed with heaven,

And every common bush afire with God,

But only he who sees takes off his shoes;

The rest sit round and pluck blackberries.”

― Elizabeth Barrett Browning

(De aarde is vervuld van de hemel, en iedere gewone stuik staat in brand door Gods aanwezigheid. Maar alleen die het ziet, trekt zijn schoenen uit. Alle anderen hurken neer en plukken bramen.)

Hoe wonderlijk is Gods handelen in jouw leven, als je het wil zien en geloven. Zo dat je zelfs in het alledaagse en de tegenslagen Gods wegen mag ontdekken. Hij die ons kneedt en vormt opdat wij steeds meer gelijkvormig worden aan het beeld van Christus.

1 Korinthiërs 10:13 HTB

De beproevingen die u hebt ondergaan, zijn niet ongewoon. God is trouw, Hij zal ervoor zorgen dat de beproevingen u niet teveel worden. Hij zal ook een uitweg uit de beproevingen geven, zodat u er tegen opgewassen bent.

Vertrouw en blijf onder alles danken. Hij is nabij.

Sola Fide, Geloof alleen

 Mijn Hemelse Vader

U zegt tegen ons: "Mens, waar ben je" en wij? Wij verstoppen ons.

U zegt: "Vrees niet" en angst vervuld ons leven.

U zegt: "Mijn kind geef me je hart" en wij? Wij houden ons hart vast.

U zegt: "Kom tot Mij" en wij blijven op afstand.

U zegt: "Volg Mij" en wij wandelen op eigen paden.

U zegt: "Geloof alleen" en wij doen ons best Uw liefde waardig te zijn.

(Uit preek van G. Bekius)

Dat laatste zinnetje bleef hangen. Wij doen vaak ons best om Gods liefde waardig te zijn om Gods liefde te verdienen. Onze hele maatschappij zit zo in elkaar. "Voort wat, hoort wat". Dit zit zo ingebakken dat we het zelf bijna niet meer doorhebben dat we nog steeds door goede werken de liefde en goedkeuring van God en mensen proberen te verdienen. In plaats van een relatie uit liefde verandert de relatie met God vaak sluipenderwijs in een werkovereenkomst. 

Hoe staat het met ons? Proberen we Gods liefde waardig te zijn of vertrouwen we op Zijn Liefde als drijfveer voor ons handelen. Niet om de weegschaal in balans te krijgen maar uit dankbaarheid. Omdat Zijn Liefde door ons heen overstroomt. Doordat wij leeg worden van onszelf en vol van Hem kijken we door Zijn ogen naar de wereld en onszelf.

Wij hebben lief omdat Hij ons eerst heeft liefgehad. Toen wij nog niets met God te maken wilden hebben zag Hij al naar ons uit. Omdat wij onszelf niet kunnen redden. Opdat wij waarlijk vrij zouden zijn van onszelf en de wereld om ons heen. Wat een liefde. Met Christus gestorven en opgestaan in een nieuw Leven met Hem

Wat één zinnetje al niet kan doen....Vertrouw alleen!!!

Door uw geloof in Hem bent u gered en dat komt door zijn genade. Dat is niet uw eigen verdienste, maar een geschenk van God. Niemand zal zich erop kunnen beroemen het zelf gepresteerd te hebben. Want wij zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen, die God van tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen. (Efeze 2: 8-10)

Too good to go?

 

Al een tijdje heb ik een app die voedselverspilling moet tegengaan. De 'Too Good To Go app. Je kan bij winkels en restaurants uit de buurt pakketten bestellen met etenswaren die die dag over zijn. Er bestaan verrassingspakketten van 4,99 en broodpakketten van 3,99. Wat een geweldig initiatief.

Al een paar keer heb ik een verrassingspakket of een broodpakket besteld die je dan op een bepaald tijdstip mag ophalen. Met wisselend succes. Eigenlijk is het een gok wat je voor die prijs zult krijgen. Tot nu toe is het de prijs wel waard maar de vraag is of je die spullen wel nodig hebt en kan je ze voor de houdbaarheidsdatum op krijgen? 

Soms voel ik me bezwaard om deze pakketten op te halen. Zouden mensen die het niet zo breed hebben deze pakketten niet meer nodig hebben dan ik en zouden zij voor 5 euro de gok willen wagen?

De laatste twee keren dat ik een pakket heb opgehaald waren helaas niet zo'n succes. Bij een banketbakker was een verrassingspakket op te halen. Vol verwachting ging ik heen, het was immers geen broodpakket. Ik zag al een tas gevuld met lekkere broodjes en gebak. Groot was dan ook de teleurstelling toen ik een tas kreeg met 5 fabrieksbroden. 

En de afgelopen keer kreeg ik van de supermarkt een klein bakje tomaten die al geopend was. Vleeswaren waarvan de verpakking bol stond. Twee schnitzels, een kilo bami goreng en verlepte sla waarvan de houdbaarheidsdatum dezelfde dag nog verstreek. Eigenlijk was deze tas too good to stay. Ik maakte er toch  maar een lekkere maaltijd van en we hebben het overleeft.

Voor de rest zijn de ervaringen best wel positief. (Al heb je wel een grote vriezer nodig) Een mooi initiatief om verspilling tegen te gaan. Wel is het vreemd dat de Lidl en AH niet meer meedoen in deze app. Ze zijn zelf begonnen met verspil me niet tassen en overblijfpakketten...(omdat ze er dan zelf nog aan kunnen verdienen?)

Nu hoorde ik in het nieuws dat door deze acties de voedselbanken in het nauw komen. Hè bah, is het toch geen goed idee om hier aan mee te doen? Zouden de supermarkten meer aan de voedselbank geven als we niet meer meedoen aan deze acties? Denk je goed bezig te zijn en dan is het toch weer verkeerd omdat het toch weer om geld draait. Geef het dan aan de voedselbank!!!

De regel is ook hier weer dat: als iets te goedkoop is dan betaalt iemand anders de prijs en als iets gratis is zijn wij zelf het product. Of ben ik nu te negatief? Waarom kan in deze maatschappij het welzijn niet boven welvaart komen te staan. Waarom moet de winst alleen maar uit geld bestaan. Kunnen bedrijven geen genoegen nemen met genoeg. Als het uit kan dan is toch een grotere winst om mensen te helpen. Gelukkig bestaan er nog kleinere bedrijven die hier voor gaan. Laten we die bedrijven ondersteunen. De grotere bedrijven zijn immers niet voor niets zo groot. Als het even uit kan probeer ik bewuster te winkelen en ga niet meer voor het goedkoopste. Laat welzijn boven welvaart gaan.

Verkeerd verbonden

Verkeerd verbonden (een verhaal)

Wie van jullie kan met al zijn zorgen een el toevoegen aan zijn leven? …

"Mam, waarom neem je niet op". Voor de zoveelste keer legt Suzanne de telefoon neer. Bah, er zou toch niks aan de hand zijn? Ze moet thuis zijn, waarom neemt ze de telefoon dan niet op? Ze had zich de hele nacht zorgen gemaakt. Ze had bijna niet geslapen en moest zichzelf een paar keer streng toespreken om niet in paniek te raken.

Sinds de scheiding van haar ouders was ze bang geworden om ook haar moeder te verliezen.Vooral haar aanvaarding en liefde, ondanks dat haar moeder haar keer op keer verzekerde dat ze altijd van haar zou blijven houden. Ze had zichzelf erop betrapt dat ze met goede werken de liefde van haar moeder had proberen te verdienen. Maar ze kon haar moeder natuurlijk ook op andere manieren verliezen. Een gedachte die altijd snel opzij schoof maar zich diep van binnen had genesteld.

Gister na de kerkdienst vertelde haar moeder haar dat ze zich de hele week al benauwd had gevoeld. Het was ook zo warm en ze raakte buiten adem als ze de trap op moest. Ze moest nodig afvallen, lachte ze. Ondanks haar luchtige opmerking plantte zich een zaadje van zorg in haar hart en die ging met haar gedachten op de loop. Wat als het wel iets ernstigs was en ze niet goed werd en er niemand...
De gedachte, dat haar moeder alleen thuis was en zich niet goed voelde, zat haar helemaal niet lekker. "Mam, zal ik niet met je meegaan en bij je blijven slapen?" had Susanne gevraagd, maar haar moeder had gezegd dat ze niet zo gek moest doen en gewoon naar haar eigen huisje in de stad moest gaan. "Geen zorgen maken om je moedertje, ik voel me wel vaker niet lekker. Dat kan toch niet, je kan toch niet de hele dag bij me zijn en mijn hand vasthouden. Je hebt nu je eigen leven. Als ik me echt niet lekker voel dan bel ik de dokter wel. Geen zorgen, God gaat met ons mee meisje." Dat waren haar laatste woorden...

Die avond had ze nog even geprobeerd te bellen om te vragen of alles goed was, maar haar moeder had de hele avond de telefoon niet opgenomen. Ze had de hele nacht niet geslapen en hield het niet meer uit. Ze had zichzelf  kunnen inhouden maar vanaf acht uur vanochtend probeerde ze weer haar moeder telefonisch te bereiken. Toen ze de telefoon nog steeds niet opnam nam ze het besluit om naar het huis van haar moeder te rijden. Ze pakte haar jas, tas en autosleutels en vloog de deur uit. In de auto realiseerde ze zich dat ze nog niet had ontbeten. Vol adrenaline stoof ze de snelweg op. Onverantwoord snel naar het dorp waar haar moeder woonde. Woest foeterde ze op alle slome slakken. "Kom op, kom op."

Maar met dat ze dichterbij het huis van haar moeder kwam ging ze langzamer rijden. Wat zou ze aantreffen.Wat als haar moeder de deur niet opendeed? Gelukkig had ze de sleutel van haar moeder bij zich. Ze parkeerde haar auto voor het huis. Ze zag geen beweging. Oh Heer, laat alles goed zijn. Ze belde aan maar niemand deed open. Beverig en met tranen betroebelde ogen zocht ze de sleutel. Plotseling zwaait de deur open. Een verbaasd maar vrolijk gezicht kijkt haar aan. "Wat een verrassing, was je iets vergeten? kom, ik heb de koffie net klaar en zit lekker buiten".

Vrolijk kwebbelend loopt ze voor Susanne uit. "MAM, schreeuwt ze ineens, waar was je", . Geschrokken en niet begrijpend kijkt haar moeder haar aan? "Hoe..., wat bedoel je?" "Je nam de telefoon niet op. Ik was doodsbang dat iets met je was, ik heb de hele nacht niet geslapen". Huilend laat ze zich op de bank zakken. "Lieverd, er is niks aan de hand. De telefoon doet de laatste tijd wel vaker raar, hij gaat soms over en dan weer niet of er is niemand aan de lijn". Haar moeder gaat naast haar zitten en streelt haar rug. "Mam, ik ben steeds zo bang om je te verliezen". Ineens kijkt haar moeder haar streng en scherp aan. "En kijk nu eens waar het je heeft gebracht. Je bent helemaal overstuur. Je hebt de hele nacht niet geslapen". "Maar mam, wat als er nou wel wat was". "Nee, Susanne, als je zo gaat denken dan heb je geen leven meer. Er kan altijd wel wat gebeuren. Als ik vanmiddag de deur uitstap kan ik struikelen en mijn nek breken of jij kan straks op weg naar huis wel een ongeluk krijgen. Je kan toch niet constant in angst leven. Hoeveel heb ik wel niet in angst gezeten toen je voor je stage in het buitenland was. Ik heb toen moeten leren niet na te denken over 'wat als' ".

Susanne sputtert tegen. "Mam, je nam niet op". Haar moeder kijkt haar weer bestraffend aan. "Waarom belde je mij?" Susanne haalt haar schouders op. "Gewoon om te weten hoe het met je was". "Nee, niet gewoon. Je belde omdat je bang was en angst is een hele slechte raadgever en daarbij heb je jezelf op een ongezonde manier aan mij gebonden. Je hebt nu je eigen leven en je moet jezelf aan God binden. Hij zorgt voor ons en blijft altijd bij ons en mocht er ooit wat gebeuren ook dan ben je niet alleen. Hij zal je kracht geven als die dag komt". Susanne komt weer tot zichzelf en kijkt haar moeder schaapachtig aan "dom hè",zegt ze met een zucht van opluchting en glimlacht naar haar moeder. "Maar wel gezellig dat je er bent. Kopje koffie dan maar".