woensdag 10 oktober 2018

Als ik mijn ogen sluit van Elizabeth Musser



‘Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.’          (Romeinen 12:21)


Als je, je ogen sluit en naar binnen kijkt, wat zie je dan? Zie je alleen de donkere schaduwen of zie je Gods licht schijnen over je leven. Aanvaard je, dat je aanvaard bent en kan je ook jezelf genadig zijn? Deze vragen lopen als een rode draad door het nieuwste boek van Elizabeth Musser.

‘Als ik mijn ogen sluit’ is een meeslepend en spannend verhaal over mensen, die door hun keuzes hun leven proberen te sturen. Ieder handelt naar zijn eigen recht en reden, waardoor ze beslissingen maken, die hun levens ingrijpend veranderen. Toch kan een verkeerde keuze ten goede keren en kan God zijn genade, door mensen heen, tonen aan een gebroken wereld.

Vaak ontdekken mensen pas aan het eind van hun krachten hoe ze het stuur van hun leven werkelijk kunnen overgeven.


Henry wil zijn zoon Jase redden door op dubieuze manieren aan geld te komen, hierbij raakt hij verweven met het leven van de schrijfster Josephine. Zij inspireert hem om hoop te vinden. Josephine zelf kan Gods liefde en genade niet eigen maken door de duisternis, die haar geluk en succes steeds weer overschaduwt. Door haar fans wordt ze op handen gedragen maar negatieve gedachten blijven haar kwellen. Haar dochter Paige probeert ondertussen de duistere geheimen te ontraffelen, die haar vader verborgen probeert te houden.

‘Als ik mijn ogen sluit’ is een roman met verrassende wendingen. Het verhaal volgt drie levenslijnen en belicht daarmee drie kanten van het verhaal. Ook wisselt het verhaal steeds tussen het heden en het verleden, waardoor je de personen en hun motieven steeds beter gaat begrijpen. Ondanks de wisselingen is het boek makkelijk te volgen en leest het verhaal als een spannende detective met een mooie boodschap over genade, vergeving en overgave. Ik heb genoten van het eerlijke verhaal waarbij weer eens duidelijk wordt dat je de ander niet te snel moet veroordelen.

Elizabeth Musser is naast romanschrijfster ook  samen met haar man pastoraal begeleider van zendingswerkers in Europa. Een druk en hectisch leven. Ze is erg open over haar eigen worstelingen. Ook in dit boek zit haar eigen verhaal verweven. Ze schuwt het niet om over moeilijke thema’s te schrijven en noemt haar boeken ‘entertainment met een ziel. ’ Musser schreef al vele succesvolle romans, waaronder 'Aan de andere kant van de bergen' en 'Dichterbij dan je denkt'. Samen met haar man Paul woont ze in Lyon in Zuid-Frankrijk.


zondag 7 oktober 2018

7 jaar

‘Mijn duif in de rotskloof, verscholen in de bergwand, laat mij je gezicht zien, laat mij luisteren naar je stem, want je stem is zo lieflijk, je gezicht zo bekoorlijk. ‘ – Hooglied 2:14

Op 3 oktober 2011 was de dag van mijn eerste blogje. Nu 7 jaar later weet ik nog regelmatig berichtjes te plaatsen. Meestal schrijf ik een berichtje als ik iets beleefd heb of iets wil onthouden. Een plek vol ontdekkingen en mooie herinneringen. Zowel hele eenvoudige dagelijkse dingen zoals persoonlijke herinneringen, lekkere recepten of mooie boeken maar ook meer diepere dingen zoals ontdekkingen die ik vind in de Bijbel, preek of een 'geestelijke' ervaring. In de eerste plaats schrijf ik vooral voor mezelf (om dingen niet te vergeten) en daarnaast voor iedereen die het interessant of leuk vindt om te lezen. Voor dit 7 jarig jubileum een verhaal over relaties en de moed om kwetsbaar te zijn.. De moed om uit de schuilplaats te komen waar liefde vertrapt kan worden...of tot bloei komt.
Copyright Daniël

'Dus je houd van mij?' 
Al een heel weekend hadden ze samen doorgebracht. Ze hadden elkaar ontmoet in de kerk. Hij was drummer en zij zong samen met zijn zus in het aanbiddingsteam van de kerk. Nu waren nu samen het weekend weggeweest met de jeugdgroep. Als leiding hadden ze de handen vol gehad om de tieners mee te krijgen naar alle georganiseerde activiteiten van het jeugdkamp. Toch hadden ze even tijd gehad om samen een ijsje te halen in het nabijgelegen stadje. Ze hadden gepraat over de toekomst en daar lopend door het park had Jeroen ook hele persoonlijke vragen gesteld. Ze durfde het eigenlijk niet te hopen. Zou hij werkelijk een relatie met haar willen hebben? Hij was veel ouder en had een ruig leven achter de rug. Ze was de 30 al gepasseerd en had nog nooit een serieuze relatie gehad. Altijd als iemand te dicht bij kwam verbrak ze de relatie. Eigenlijk had ze zich er al bij neergelegd dat ze alleenstaand zou blijven. Maar Jeroen was anders. Hij drong zichzelf niet op en deed zich niet anders voor dan hij was. Ze was bang teveel te hopen. Bang om deze fijne vriendschap stuk te maken.

Na het weekend hadden ze afgesproken om samen door te rijden naar het kasteel van zijn oom. Een kleine minivakantie om bij te komen van alle drukte. Nu waren ze er bijna. Ze hadden onderweg gepraat over van alles en nog wat. Ze was moe van het weekend. en van de spanning en dan ineens zijn vraag: 'Hoe moet ik je zomenteen voorstellen aan mijn oom?' Hij keek haar plagend aan. Ze voelde dat haar wangen begonnen te gloeien. Nu moest ze kleur bekennen. Zou hij haar echt zien, als meer dan een vriendin? Nu moest het hoge woord er uit. Maar ze durfde niet en in plaats van een antwoord stelde ze een vraag: 'Dus je houdt van mij?' Nu moest hij wel eerlijk zijn... 'Ja, al een hele lange tijd.' Maar ik wil je niet kwijt als vriendin.' Verdere uitleg was niet meer mogelijk want ze reden de oprit van het kasteel al op en zijn oom kwam hen al lachend tegemoet lopen. Twee grote rottweilers aan zijn zijde. Op zijn hoofd een grote hoed en zijn haren in een lange staart. Een markante verschijning met zachte vriendelijk ogen. Dezelfde vriendelijke ogen als Jeroen. Ze liet zich hartelijk begroeten door een stevige omarming. Ze stelde zich voor als Sara, vriendin van Jeroen. 'In de zin van geliefde' vroeg oom Herder en keek Jeroen verrast en vol blijdschap aan. Ze knikten lachend naar elkaar. 'Jullie hebben allebei een goede keus gemaakt, ja, ja, als je samen Gods weg gaat maak je grote dingen mee.' Onder de koffie vertelde oom Herder over de tijd dat Jeroen in een moeilijke tijd onderdak bij hem had gezocht en Jeroen hem had geholpen met de verbouwing van het kasteel. In die tijd had Jeroen gekozen om zijn leven om te gooien en helemaal voor God te gaan leven. Zijn vriendin had hem om die reden verlaten en hij was daarna alles kwijtgeraakt.

Later die avond toen ze alleen waren vertelde Jeroen hoe bijzonder zijn eigen ouders hun relatie waren begonnen. Het was begonnen met de vraag van zijn vader aan zijn moeder of ze ook in God geloofde. Voor zij beiden hun relatie met elkaar waren begonnen waren ze eerst samen gaan bidden. Deze traditie wilde Jeroen nieuw leven in blazen. De relaties die Jeroen hiervoor had gehad, had hij God er nooit bij betrokken. Samen gingen ze bidden of God deze relatie wilde zegenen. Het was een bijzonder moment. Sara had nooit mensen lang om haar heen kunnen verdragen maar bij Jeroen kon ze voor het eerst echt zichzelf zijn, zich ontspannen en God was erbij. Samen wandelden ze door de bloeiende kersengaard en bleven tot in de late uurtjes in de tuin zitten praten. De week vloog om. Nooit zou ze het begin van haar relatie met Jeroen vergeten. Nu al 7 jaar geleden.
'Dus je houdt van mij?'


dinsdag 4 september 2018

tuinperikelen en stekeligheden


Ik mag graag experimenteren met met groente en fruit. Niet alleen tijdens het koken maar ook het zaaien en planten en oogsten daarvan. Dit jaar heb ik stukjes van het gazon ingepikt om er een tuintje van te maken. En ondanks de droogte doen de groenten het goed.
Ik had al een rijke oogst van courgette en stekelige komkommer maar ook de aardappels, paksoi, spitskool, boerenkool, knolselderij en bietjes groeien gestaag. Ook uien heb ik al kunnen oogsten. Als het loof verwelkt is, is het tijd om de uitjes uit de grond te halen en ze in de zon te laten drogen. Het loof heb ik aan de uitjes gelaten en gevlochten zodat ik de uitjes kon ophangen.




















De courgettes blijven maar vrucht geven. Tot nu toe heb ik alle courgettes kunnen verwerken in stoofschotels en wokgerechten. Ze moeten gewoon niet te groot worden.

Inmiddels komen de courgettes wel de neus uit en klagen de jongens dat er alweer courgette in het eten zit. De volgende courgettes zal ik maar in gaan vriezen of weggeven.

Alleen als een courgette zich voor mij verstopt dan kan hij héél groot worden. Van deze 'vergeten groente' kan je heerlijke soep maken:

De courgette met een uitje fruiten en als de courgette zacht is pureren. Ondertussen een stukje kip met spekblokjes bakken en toevoegen. Een beetje water toevoegen en aan de kook brengen. Nu alleen nog wat soepgroenten en soepkruiden en klaar is de soep.

De komkommers die niet worden opgesnoept door de jongens zet ik in het zuur. Het zijn komkommers met stekels maar wel heel lekker zoet.

De pompoenen waren dit jaar teleurstellend, 6 planten en maar 1 kleine pompoen. Ook de bonen en de  kapucijners deden het slecht. Er kwam een schimmel en en dat is zo jammer van al het werk. Ook heb ik een net moeten spannen over de kolen want die kregen te maken met een rupsexplosie.
En we hadden nog meer ongedierte:
Stelletje hoornaars
We kregen geen vogeltjes in ons vogelhuisje maar een nestje hoornaars. Het ging maanden goed. Ze waren niet agressief en je kon er zo voor langs lopen, totdat één van die hoornaars toch besloot om te steken. Eén van die grote wespen besloot mij luid zoemend te achtervolgen. Ik probeerde zo rustig mogelijk weg te lopen maar toch viel hij ineens aan en stak me in m'n hoofd. De steek viel mee niet veel erger dan een bijensteek maar even later begon het steeds meer pijn te doen. Vijf uur lang het gevoel alsof je met een open wond op je hoofd loopt. Ik was altijd al benieuwd hoeveel pijn zo'n steek zou doen en nu weet ik het dus, maar omdat ik dit liever niet nog een keer meemaak of één van de andere gezinsleden of bezoekers toewens hebben we daarna het nest toch maar geruimd. Mijn man heeft het vogelhuisje dicht gemaakt en verzopen. Het blijkt dat hoornaars niet in Nederland thuishoren en dat ze ook bijen eten dus dat was nog een reden om ze weg te halen.

Ook hebben we veel last van wespen. Ze eten alle druiven op. Maar ik heb een geweldige manier gevonden om er van af te komen. Het enige wat je nodig hebt is een emmer water, afwasmiddel, vlees en een plank. Onder de plank bevestig je een stukje vlees in het midden, zodat de wespen echt onder de plank moeten. De wespen gaan onder de plank, die op de emmer water ligt en als ze weer weg willen vliegen vallen ze in het water. De emmer stond nog maar net als de eerste wesp in de emmer vloog. In een uurtje tijd waren er 30 wespen gevangen en nu een paar dagen later al meer dan honderd. Waarschijnlijk omdat vlak bij de emmer ook een nest zit.


Hier de link met een beschrijving hoe je de val maakt.

zaterdag 1 september 2018

Jezus kopiëren of laten regeren?

"Want Hij weet, wat maaksel wij zijn, gedachtig, dat wij stof zijn."
Psalm 103:14


Ken je dat? Dat je het gevoel hebt dat God iets van je vraagt? Dat je tijdens het bidden heel sterk aan iemand moet denken en daarvoor gaat bidden? Dat je het gevoel hebt iemand een kaartje te moeten sturen? Als je dat gevoel hebt, denk dan niet te lang na, maar doe het!

Een paar weken terug vertelde mijn nicht dat haar iets bijzonders was overkomen. Ze vertelde dat ze in een tuincentrum een vrouw zag en steeds een stem in haar hart kreeg, dat ze voor deze vrouw een bloemetje moest kopen. Wat rare gedachte dacht ze, "maar Heer, als U het van me vraagt dan doe ik het." Bij de kassa rekende ze een mooi bloemetje af en gaf het aan de vrouw met de mededeling dat ze het idee had dat God haar dit bloemetje wilde geven.

Gister kreeg ik het verhaal van de andere kant te horen. Mijn vriendin vertelde me dat een kennis van haar in het tuincentrum zomaar van een vrouw een bloemetje had gekregen. Deze wildvreemde vrouw had gezegd dat God dit van haar had gevraagd en dat het niet uitmaakte wie ze was of naar welke kerk ze ging. Het bloemetje was voor haar van haar Hemels Vader.

Die kennis werd diezelfde week nog ziek. Ze kreeg een ontsteking. Het ging van kwaad tot erger. Lichamelijke kwaal volgde op lichamelijke kwaal en het werd zo ernstig dat ze uiteindelijk, twee weken later, overleed. Maar door dit bloemetje van haar Hemelse Vader mocht ze ervaren dat God haar zag en met haar was. De kwalen die haar overkwamen en haar lichaam naar de dood leiden, waren geen straf van God. Hij was erbij en had haar een teken gegeven dat Hij haar zó lief had en dicht nabij was. Wat een liefdevolle zorg...Hij weet wat we nodig hebben. Bijzonder hoe God door ons heen kan en wil werken. Hij is de Levende God die in diepe verbondenheid met ons wil leven. 

Veel preken in de kerk gaan over gedragsverandering. Liefdevol zijn, vergeven, goed doen, oog voor elkaar hebben etc etc.WWJD. Doen wat Jezus deed.  In Zijn voetsporen gaan. Navolgers van Jezus worden.
God wil in ons werken
Maar kunnen wij dat wel? Ik denk het niet en ik denk ook niet dat God dat van ons vraagt. Hij vraagt geen goede werken van ons althans niet in de eerste plaats. Wij kunnen Jezus helemaal niet volgen of doen wat Jezus deed! Niet uit eigen kracht. Wij zijn geen CopyChrist. 
Jezus zegt: "Zoek eerst het Koninkrijk van God." Leef in Mijn dichte nabijheid. Jezus moet plaats krijgen in je hart. Als Heer regeren. Niet in eigen kracht Jezus volgen maar luisteren naar Zijn stem. Niet WWJD What Would Jesus Do maar HWWU. Heer, Wat Wilt U? Niet Jezus kopiëren maar Jezus laten regeren! 

Psalm 103 
Looft de Here om zijn genade
Van David.

Loof de Here, mijn ziel,
en al wat in mij is, zijn heilige naam;
loof de Here, mijn ziel,
en vergeet niet een van zijn weldaden;
die al uw ongerechtigheden vergeeft,
die al uw krankheden geneest,
die uw leven verlost van de groeve,
die u kroont met goedertierenheid en barmhartigheid,
die uw ziel verzadigt met het goede,
zodat uw jeugd zich vernieuwt als die van een arend.

De Here doet gerechtigheid
en recht aan alle verdrukten.
Hij maakte Mozes zijn wegen bekend,
de kinderen Israëls zijn daden.
Barmhartig en genadig is de Here,
lankmoedig en rijk aan goedertierenheid;
niet altoos blijft Hij twisten,
niet eeuwig zal Hij toornen;
Hij doet ons niet naar onze zonden
en vergeldt ons niet naar onze ongerechtigheden;
maar zo hoog de hemel is boven de aarde,
zo machtig is zijn goedertierenheid over wie Hem vrezen.
Zover het oosten is van het westen,
zover doet Hij onze overtredingen van ons;

gelijk zich een vader ontfermt over zijn kinderen,
ontfermt Zich de Here over wie Hem vrezen.
Want Hij weet, wat maaksel wij zijn,
gedachtig, dat wij stof zijn.
De sterveling – zijn dagen zijn als het gras,
als een bloem des velds, zo bloeit hij;
wanneer de wind daarover is gegaan, is zij niet meer,
en haar plaats kent haar niet meer.
Maar de goedertierenheid des Heren is van eeuwigheid
tot eeuwigheid over wie Hem vrezen,
en zijn gerechtigheid over kindskinderen,
over hen die zijn verbond onderhouden,
en aan zijn bevelen denken om die te doen.

De Here heeft zijn troon in de hemel gevestigd,
zijn koningschap heerst over alles.
Looft de Here, gij zijn engelen,
gij krachtige helden die zijn woord volvoert,
luisterend naar de klank van zijn woord.
Looft de Here, al zijn heerscharen,
gij zijn dienaren, die zijn wil volbrengt.
Looft de Here, al zijn werken,
aan alle plaatsen zijner heerschappij.
Loof de Here, mijn ziel.

zondag 12 augustus 2018

vakantie...plannen


In het ​hart​ van de mens zijn veel plannen,
maar de raad van de HEERE, die houdt stand.
Spreuken 19:21

Zomaar even tussendoor. Een persoonlijk blogje midden in de vakantie. Dit jaar geen grote vakantieplannen maar lekker vakantie in eigen tuin. Eigenlijk hadden we wel degelijk hele grote plannen maar.... de één wilde naar een grote stad in Zuid-Europa en de ander wilde de natuur ontdekken in het Noord-Europa, naar IJsland of Noorwegen ofzo. Grrr, tot één van de kinderen zei dat we het geld van de vliegvakantie ook konden gebruiken om een boot te kopen. Dan zouden we er ook nog eens langer plezier van kunnen hebben. En omdat ons dat allemaal een goed idee leek zijn we nu een boot en heel wat leuke vaartochtjes rijker. Vooral met dit mooie hete weer was het echt een superidee.

We zijn nog wel even drie dagen naar Duitsland geweest om te klussen. Het nieuwe dak was kapot gegaan tijdens een hevig noodweer. Gelukkig viel de schade mee en mochten we het dat repareren met materiaal van de buren. Toch waren ook deze drie dagen fijn. We hebben vooral gezwommen en nieuwe zwembaden en zwemplassen ontdekt. Vanwege het hete weer hebben we met tentjes in de tuin geslapen.

Thuis vakantie vieren is eigenlijk best wel fijn. Lekker bezig in de tuin en je komt eens toe waar je anders niet aan toe komt. Ook hier hebben we een tent in de tuin gezet en we zeggen vaak tegen elkaar dat het hier toch ook heel mooi is. Je hebt door de drukte vaak zelf geen tijd om van je eigen omgeving te genieten. Vooral nu het in heel Europa zo ontzettend warm is. Hier weten we de weg en kunnen we zo even wat leuks tussendoor plannen. Zo heb ik jam gemaakt van duindoorn, die ik vond tijdens een vaartochtje op het lauwersmeer. Hmmm.

Familie van ons heeft te maken gehad met bosbranden in Portugal en een klasgenoot van mijn zoon is geëvacueerd van een overstroomde camping in Zuid-Frankrijk. Misschien maar goed dat we geen vakantie ver weg hebben gezocht. Het is maar hoe je het bekijkt:


Geloof is vertrouwen in wat het oog niet ziet …

Ogen zien de briesende leeuw.    Geloof ziet de engel die bij Daniël was.
Ogen zien stormen.                      Geloof ziet de regenboog uit de tijd van Noach.
Ogen zien reuzen.                        Geloof ziet het beloofde land.
Je ogen zien al je fouten.             Je geloof ziet je Redder.
Je ogen zien je schuld.                Je geloof ziet Zijn bloed.
Je ogen zien het graf.                  Je geloof ziet een stad waarvan God de Bouwmeester is.

Je ogen kijken in de spiegel en zien een zondaar, een mislukkeling, iemand die zijn beloften niet nakomt. Maar door het geloof zie je jezelf in de spiegel als de verloren zoon, gekleed met een prachtige mantel, met de ring van genade om je vinger en de kus van je Vader op je voorhoofd.
(bron: Onbekend, gehoord tijdens een zondagse dienst)


maandag 16 juli 2018

De Liefde zoekt zichzelf niet.

"Overal waar je liefde vindt, vind je zelfverloochening."

Weer een mooie quote, die zo waar is. Ik vond hem in het boekje van Elizabeth George, 'Overdenkingen voor een vrouw naar God hart'. Deze tekst heeft wel een beetje overeenkomt met de quote uit de vorige blog. 'Waar eigenbelang afstand neemt, neemt echte belangstelling toe'. Beiden hebben ze te maken met de vraag waar je liefde naar uit gaat. Is de liefde op zichzelf of gericht naar de ander? 

In 1 Kor 13 staat een opsomming van de Liefde. De ware Liefde. De Liefde van God. En de middelste zin uit die opsomming springt er voor mij uit. De Liefde zoekt zichzelf niet. 

Eigenlijk is de quote die hierboven staat heel erg Bijbels. 
De liefde is geen 'zelfzoeker'. De ware liefde is altijd naar buiten gericht. Gericht op de ander. Het beste voorbeeld is de liefde van een ouder voor zijn kind. Je zoekt als ouder het geluk voor je kind. Toch kan die liefde een afgod worden, want hoever ga je in het gelukzoeken? De liefde kan verstikkend worden. Daarom moet de liefde niet alleen op de ander gericht worden maar ook gericht zijn op het belang van die ander. En dat betekent dat je, je kind ook wel eens moet teleurstellen omdat je weet wat goed en slecht is. Zo is dat ook in onze relatie met God. God is goed, maar Hij stelt ons wel eens teleur. Maar ook al begrijp je Hem soms niet je mag op Zijn hart voor jou vertrouwen. Hij zoekt het beste voor ons en heeft het beste aan ons gegeven. 
Onderstaand gedicht kreeg ik vanochtend via Whatapp en ik past er wel heel goed bij:

"Oh wat een Machtige God heb ik

Ik vroeg GOD mijn gewoonte af te nemen. 
GOD zei: Nee. Het is niet aan mij om het weg te nemen, maar voor jou om het op te geven.

Ik vroeg GOD me geduld te geven
GOD zei: Nee. Geduld is een bijproduct van moeilijkheden; het wordt niet gegeven, het wordt geleerd.
Ik vroeg GOD me blijdschap te geven
GOD zei: Nee. Ik geef je zegeningen; blijdschap is aan jou.

Ik vroeg GOD  om me pijn te besparen
GOD zei: Nee. Lijden onthecht je van wereldlijke zorgen en brengt je dichter bij Mij.

Ik vroeg GOD mijn ziel te laten groeien.
GOD zei: Nee. Je moet zelf groeien. Ik zal je snoeien om je vruchtvol te laten zijn.

Ik vroeg GOD  om alle dingen zodat ik van het leven zou kunnen genieten. 
GOD zei: Nee. Ik zal je leven geven, zodat je van alle dingen kunt genieten.

Ik vroeg GOD om me te helpen anderen LIEF TE HEBBEN, zoals Hij mij liefheeft. 
GOD zei: Ahhhh, eindelijk snap je het."

Mag God ons vullen met Zijn liefde. Dat we mogen overstromen en stromen van levend water, dat uit ons binnenste mag vloeien. 





donderdag 21 juni 2018

eigenbelang of belangstelling

"Ik ben met ​Christus​ gekruisigd; en niet meer ik leef, maar ​Christus​ leeft in mij; en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de ​Zoon van God, Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven." (Galaten 2:20)

Als eigenbelang afstand neemt kan echte belangstelling dichterbij komen. 


Niet meer voor onszelf leven maar voor God.
Bevrijd staat nu niet meer het 'ik' in het middelpunt van mijn leven maar Christus.

Toen ik nog geen christen was hield ik me bezig met allerlei theorieën over het goddelijke. Ik was altijd al filosofisch ingesteld en stelde als kind al vragen over de zin van het leven. Voor mezelf had ik zelf een soort geloof samengesteld uit allerlei geloven.

Ik geloofde in reïncarnatie dat wij als mens door verschillende levens steeds meer geestelijk ontwikkelen tot we uiteindelijk opgaan in het goddelijke. God was voor mij een soort zuivere energie. Het aardse was onvolmaakt en ik moest proberen los te komen van alles wat mij bond.

Ook toen probeerde ik mijn 'ik' te laten sterven door meditatie en door me te verdiepen in allerlei 'wijsheden' en ontwikkelen van geestelijke 'gaven' (helderziendheid door pendelen en tarot, telepathie, uittredingen, aurahealing en op zoek naar geestelijke gidsen) om zo los te komen van het aardse en steeds meer goddelijk te worden. Zonder het door te hebben was ik op deze manier juist super egoïstisch en trots bezig met een soort verafgoding van het 'ik'. Worden als God...waar had ik dat eerder gehoord...

'Toen zei de slang tegen de vrouw: U zult zeker niet sterven. Maar God weet dat, op de dag dat u daarvan eet, uw ogen geopend zullen worden en dat u als God zult zijn, goed en kwaad kennend.'

Ik was bezig mijn 'ik' steeds meer ontwikkelen om op te kunnen gaan in het zuivere, goddelijke. (een boeddhistische denkwijze). Tot ik erachter kwam dat we onszelf niet kunnen verlossen of goddelijk maken. We blijven altijd slaaf van ons egoïstische ik.

Het is net zo dom als het grappige verhaal van Baron Munchausen, die niet gered wilde worden uit het moeras, want hij zou zichzelf redden door zich aan de haren uit het moeras trekken...Dat lukt dus niet.

'Want allen hebben gezondigd en missen de heerlijkheid van God, en worden om niet gerechtvaardigd door Zijn ​genade, door de verlossing in ​Christus​ ​Jezus...Waar is dan de roem? Hij is uitgesloten. Door welke wet? Van de werken? Nee, maar door de wet van het geloof.' (Romeinen 3:23)

Als Christus ons redt, dan kunnen we onszelf niet meer op de borst kloppen en zeggen kijk eens hoe goddelijk ik mezelf heb gemaakt. In Christus worden we werkelijk bevrijd van het ik-gerichte leven om te leven voor Hem. Zonder eigen belang, want ik hoef niet meer door goede werken in een goed blaadje bij God te komen. Ik ben gered! Als ik goede werken doe dan is het alleen maar uit dankbaarheid om wat God voor mij heeft gedaan en uit gehoorzaamheid aan het nieuwe leven in mij. 

Bevrijd van eigenbelang kunnen we bevrijd in het leven staan. 

God is geen onpersoonlijke energie is. God is in Christus Jezus mens geworden en is voor de mens gestorven om ons uit het ik gerichte moeras te trekken.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...