zondag 17 januari 2021

Feeling blue...

"Een bedrukt mens lijdt een triest leven, maar een vrolijk hart geeft levenslust." 
(Spreuken 15:15 HTB) 

De derde maandag van januari staat bekent als de meest deprimerende dag van het jaar. De gezellige feestdagen zijn voorbij en de werkweek gaat weer beginnen. De donkere dagen duren maar voort en de volgende vakantie laat nog even op zich wachten. Daarnaast zijn ook de meeste goede voornemens voor het nieuwe jaar gesneuveld.

Maar als je kijk op het leven ervan uit gaat dat het geluk In het verleden of in de toekomst ligt dan zal je nooit gelukkig kunnen worden. Als je kijkt naar wat je niet hebt zal je nooit zien wat je wel hebt. 
Maar geluk gaat nog veel dieper dan alleen in het nu proberen te leven. Werkelijk geluk is niet verbonden aan omstandigheden. 

Geluk en vreugde zoals die in de Bijbel wordt bedoeld is verbonden aan God zelf. Want er staat:
"Verblijdt U ten allen tijde." 
(1 Tessalonicenzen 5:7) 
De Bijbel geeft ons de opdracht om altijd blij te zijn. Maar wij kunnen onszelf niet oppeppen en net doen of we altijd blij zijn. 
Het is Gods blijdschap, een vrucht van de Geest. Gebed is hierbij de sleutel, want alleen als we dicht bij God blijven en besef krijgen van Zijn nabijheid, zorg en liefde, zullen we Zijn blijdschap kunnen ontvangen.

"De vreugde van de Heer is mijn kracht." schreef Nehemia. Het is God die Zijn leven met ons deelt. Elke dag weer wil Hij ons vullen ook in sombere of verdrietige dagen. Zijn liefde ontkent jouw verdriet niet maar geeft je een nieuw perspectief. Zijn nabijheid wil je troosten. 

God deelt Zijn leven met ons maar vraagt ook aan ons, om ons leven te delen met Hem. Om alles wat ons bezig houdt aan Hem te geven. Hij roept ons op Zijn vertrouwelijke omgang te zoeken, want na de tekst: "Verblijdt U ten allen tijde" staat dat we mogen bidden zonder ophouden en danken onder alles. God nodigt ons uit om voortdurend onze aandacht te richten op Hem en Zijn werk in ons leven. Dan kunnen we los komen van onze omstandigheden en een vrede ontvangen die ons hart en gedachten zal behoeden. Kom in Zijn nabijheid. Zijn Liefde wil ons volkomen omgeven. Kies vandaag om dicht heel bij Hem te zijn. Laat Zijn vreugde jouw kracht zijn. 







woensdag 6 januari 2021

Wil jij de juiste zijn?


We kennen waarschijnlijk allemaal het verhaal van de barmhartige Sameritaan. De gelijkenis die Jezus verteld aan een religieuze leraar, die zichzelf wilde rechtvaardigen met de vraag: "Wie is mijn naaste?" Het kon toch niet zo zijn dat je voor iedereen maar goed kon zijn. Wat te denken van de tollenaars, zondaars,  Sameritanen en natuurlijk de Romeinse bezetter. Zijn dat ook naasten, die je lief moet hebben, aan wie je goed moet doen? Daarmee wilde deze leraar een antwoord aan Jezus ontlokken die Hem in de val zou doen lopen. 

Maar Jezus draait de vraag om als Hij de gelijkenis vertelt. Niet de gewonde is de naaste maar de helper moet als een naaste zijn. Het gaat dus niet om de vraag wie je naaste is. De vraag is of jijzelf een naaste wil zijn. Dat je bewogen bent met de mensen om je heen. Dat je kijkt naar je medemens als uniek persoon los van het hokje of vakje waar hij misschien thuishoort. Het doet me denken aan een tekst die ik vond voor onze trouwdag. 

We mochten vorig jaar ons 20 jarige huwelijksfeest vieren. En bovenstaande tekst is heel belangrijk. Als je steeds naar de ander blijft kijken als degene die jou gelukkig moet maken, dan houdt je relatie geen stand. Het is echt het grote geheim van een goed huwelijk: Voor die ander de volmaakte willen zijn. Het goede voor die ander zoeken. Dat maakt gelukkig. En je zult ook ontdekken dat de ander door jouw liefde veranderd en tot bloei komt. Liefde is een keuze en niet alleen een verliefd gevoel. Gevoelens komen en gaan maar de keuze om voor de ander een goede echtgenoot te willen zijn, trouw blijven en liefhebben zorgt voor een stevig fundament. Helemaal als je samen op de Rots bouwt. 

Veel huwelijken stranden, want het is saai geworden en 'we zijn uit elkaar gegroeid'. Huwelijken waar ieder voor zich leeft. Laat het niet zover komen. Kies voor elkaar en voor samen.

Een Afrikaans spreekwoord zegt: Alleen reis je misschien sneller maar als je ver wil komen reis dan met elkaar.

maandag 14 december 2020

Verwachtend hart

Advent, verwachtingsvol kijken we naar wat komen gaat. Vertrouwend op datgene wat God heeft beloofd. We leven toe naar de komst van de Messias. Niet alleen gedenken we dat met Kerst maar ook verwachten we Zijn komst in de toekomst. 

Maar het allerbelangrijkste is Hem elke dag te verwachten in de kleine dingen van alle dag. Verwachtingsvol leven en Zijn hand zien onder elke situatie. Want Hij is met ons alle dagen van ons leven. 
Vaak lijkt het leven saai en kan de sleur toeslaan. Het leven van alle dag. Het leven om het leven zelf. Het verwachtingsvol uitkijken kan naar de achtergrond verdwijnen door zorgen en teleurstellingen. 

Kunnen we nog genieten van datgene wat God ons nu geeft. Zijn nabijheid. Ook in de situaties waar het soms zo donker kan zijn. Wordt Kerst daarom mischien op de donkerste dagen van het jaar gevierd. Om licht en hoop te brengen in de donkere periode van ons leven. 

Omdat onze zoon het 'echt gezellig' wilde maken met een boom, hebben we dit jaar sinds lange tijd weer een kerstboom in huis. Ik vond het niet Bijbels om een boom in huis te zetten maar nu in deze tijd maken we het toch gezellig.

En ook hebben we samen met de buren onze huizen met lichtjes versierd. Zelf denk ik dat je best mag genieten van de Kerst. Inclusief de boom, lichtjes en kerstballen. Het draait namelijk om onze hartsgesteldheid en niet om uiterlijke dingen. (kol. 2:16) God geniet als we Zijn nabijheid zoeken en vieren.

Zo mogen elke dag weer vol verwachting wandelen aan Zijn hand. Zijn liefde delen met de mensen om ons heen. 








woensdag 25 november 2020

Het alfabet van dankbaarheid

Dankt onder alles. In elke situatie mag onze dank klinken. Niet in de zin dat we voor alles wat ons overkomt moeten danken maar onze dank mag onder elke situatie meeklinken. Als een lied dat afgespeeld wordt onder elke situatie. 

Maar vaak klinkt er een ander lied. In plaats van dankbaarheid klinkt de melodie van onvrede met angstige en boze ondertonen. De dingen in ons leven gaan vaak niet zoals wij hadden gepland. Onvrede maakt onze gedachten dor en donker. Soms zo donker dat je niet eens meer blij en dankbaar kan/wil zijn. Vaak kan je blijven malen over een situatie die je graag anders had gewild. En meestal 's nachts kunnen vervelende gedachten je wakker houden. 

Je richten op dat waar je wel dankbaar voor bent kan hierin verandering in brengen. Omdat je, je gedachten bewust richt op het goede, oftewel op de Goede. We mogen beseffen dat elke goede gave en elk volmaakt geschenk van boven komt. Van de Vader. (Jakobus 1:17) Ook als we denken dat we niks te danken hebben kunnen we danken als we beseffen wie die Goede Vader is. Danken is eigenlijk ons vertrouwen uitspreken. 

Kort geleden las ik een stukje over het 'Dank-ABC'. Als je niet kan slapen of je wordt overspoelt door vervelende/angstige gedachten, ga dan danken. Bij elk letter van het alfabet bedenk je een onderwerp waarvoor je kan danken. Bijvoorbeeld: "Heer dank U dat U mij Aanvaard heeft als Uw kind. Dank dat U ons de Bijbel hebt gegeven waarin we U mogen kennen." Hiermee richt je, je gedachten op het goede. Vervelende gedachten krijgen geen kans meer en je valt met fijne gedachten in slaap. Voor mij werkt dit echt. Vaak val ik al in slaap voordat ik het alfabet heb uitgebeden. 
Danken betekent dat we op God blijven vertrouwen. Door alles heen mogen we Zijn goedheid blijven zien.  

God is nabij en weet wat we nodig hebben. Hij zal alle dingen laten meewerken ten goede. Hij komt tot Zijn doel. Heer Uw wil geschiedde. Niet ik maar U komt toe alle dank en eer. 
Blijf danken en blijf daarmee blijf je vertrouwen. We zijn voor eeuwig veilig in Zijn Vaderhand.

Dit mooie toepasselijke lied dat ik toegestuurd kreeg stuur ik hiermee ook graag weer door. 

dinsdag 17 november 2020

Lammetje

In 2011 ben ik begonnen met het schrijven van deze blog. Mijn kinderen waren toen 8 en 6 jaar. Vandaag was ik bezig met het opruimen van speelgoed waar ze niet meer mee spelen. Autootjes, knuffels, blokken, treinspoor etc. Volgens de jongens mag alles wel weg. Dozen worden gevuld. Ik krijg een brok in m'n keel. De kindertijd is voorbij. Het afsluiten van een mooie tijd maar ook het begin van een nieuwe periode. De toekomst leggen in de handen van de goede Herder. 

Ook alle oude kinderboeken kunnen in een doos naar zolder. Boeken die ik voor het slapengaan voorlas. De Chris en Jorieke boeken van Bert Wiersma hebben we voor het slapengaan allemaal uitgelezen. Ook mooi waren de boeken van Patricia M. St. John. In plaats met verder opruimen ga ik even zitten. "Het geheim van het kreupelbos." Ik lees een stuk over het verdwaalde lammetje.

"Waarom is het weggelopen?" vroeg ik, terwijl we tussen de struiken keken en de greppels afzochten, 'nou,'  antwoordde de oude man met een glimlach, 'hij is natuurlijk net zoals wij allemaal: hij doet het liefst waar hij zelf zin in heeft en dat heeft hem  in moeilijkheden gebracht, arm dier.'...'er zijn een heleboel dorens en stekels nodig om zulke lammetjes te leren dat hun eigen zin niet 't beste voor hen is...als het verdwaald is kan het onmogelijk zelf de weg terugvinden. Er is maar één die het thuis kan brengen; dat is de herder en daarom doet het zijn bekje open en blaat. Het schreeuwt om gered te worden."
Je eigen gang gaan dat herken ik wel bij mezelf maar ook vooral bij pubers. Als je ze zegt, dat ze het beste dit wel en dat niet kunnen doen, doen ze juist het tegenovergestelde. Ze willen de wereld zelf ontdekken en de dingen op hun eigen manier doen. Ze nemen je advies niet zomaar meer aan. Totdat ze hun neus stoten en zien dat iets toch niet zo handig was. Net als de Herder help je ze weer op de goede weg. Tenminste... als ze willen luisteren. Anders moeten ze door schade en schande wijs worden. 

Doen wat ons het beste lijkt kan ons soms in de problemen brengen, omdat God een ander plan heeft. Denk eens aan het verhaal van Saraï die Abram over haalde om nageslacht bij Hagar te verwekken. 

Ik merk ook bij mezelf dat ik graag zelf de touwtjes in handen wil houden en soms het toeval een handje wil helpen. Maar vaak pakt dat net verkeerd uit en dat wat ik had willen voorkomen gebeurd dan juist. 

Steeds moeten we ons weer richten op de Herder.."Heer, U alleen weet wat het beste is, wat wilt U dat ik doe?" steeds weer moeten we ons richten op Zijn Liefde en die Liefde laten regeren. 

We mogen opgroeien van een lam naar een schaap dat de Herder volgt. Zijn weg is de enige weg. Soms ontdekken we het pas door schade en schande. 

Het begin van de wijsheid is... Ontzag hebben voor God en Hem volgen. 

maandag 26 oktober 2020

Laat je vreugde niet roven.

"Je zou je erg schamen  als je wist dat de ervaringen die jij tegenslag noemt, nutteloze verstoringen, vervelende ergernissen wat die in werkelijkheid zijn. Je zou je realiseren dat je geklaag daarover niets meer of minder dan godslastering zijn - al is dat nooit in je opgekomen. Niets gebeurt er met je zonder God en toch verwensen (Gods) kinderen die dingen omdat ze niet weten wat ze werkelijk zijn".
(J. de Caussade) 

Wat word je voor mens als je geen teleurstellingen kent en nooit je hoofd stoot? Als alles van een leien dakje zou gaan. Zou je daar een beter mens van worden? Tegenslagen, ze zetten je stil bij dingen die echt belangrijk zijn en zorgen er voor dat je  andere wegen gaat zoeken. Ze kunnen je extra kosten en moeite geven maar jij hebt de keuze hoe je hier mee omgaat. We kunnen het aanvaarden en blijven vertrouwen op Gods liefdevolle nabijheid en kracht of we kunnen gaan klagen en mopperen. 
Denk aan het volk Israël. Ze waren nog maar net bekomen van de wonderbaarlijke bevrijding uit Egypte. Ze waren op een wonderlijke wijze de zee overgestoken. Maar nu in de woestijn was er geen water. Ze hadden naar hun gevoel alle reden om te klagen. Water is van levensbelang maar God had een ander plan. Hij wilde het volk Zijn kracht tonen. Waren ze nu al Zijn nabijheid en zorg vergeten? Mochten ze ook nu niet blijven vertrouwen? 

Zo mogen ook wij blijven vertrouwen. Niet dat ik wil beweren dat teleurstellingen door God zijn gewild. Maar Hij is er wel bij en weet er van. Hij wil betrokken zijn bij jouw handelen. Jouw gevoelens. Je mag het met Hem delen en kijken naar een andere weg. De weg van dankbaarheid. 

Tegenslagen laten ons zien wat we zijn, feilbare mensen, die leven in een onvolmaakte wereld. Niet om daar onze identiteit uit te halen, maar om ons te verlossen van ons ik-gerichte leven. Om ons nederig te maken en afhankelijker van Gods zorg. Dat we ondanks alles op Hem blijven vertrouwen. Hem blijven danken. Laat je vreugde niet roven! Hij is bij je. Hij ziet waar je doorheen gaat. 

Te vaak zien we tegenslagen als een overwinning van het kwaad. Maar bij God lopen de dingen niet uit de hand. Als dingen uit onze controle vallen heeft God 
nog steeds de controle. Zelfs of misschien wel juist in de situaties die we niet meer in de hand hebben daar kan God Zijn kracht tonen. Daarom mogen we ook blijven danken onder alles. 

Wij zijn beperkt en weten niet wat het beste voor ons is. Ik heb het wel eens eerder gepost maar hieronder nog eens het verhaal van de Chinese boer. 
In het begin van de 19e eeuw leefde er in China een boer. Hij was tevreden met zijn leven en genoot van iedere dag. De boer had zeven prachtige paarden waar hij goed voor zorgde en waar hij veel van hield. De paarden leverden hem geld op doordat hij ze werk liet doen voor anderen. Op die manier voorzag hij in zijn levensonderhoud en in dat van zijn familie.

Op een dag liepen twee van zijn paarden weg. Zomaar de bergen in. Iedereen in het dorp kwam naar de boer en leefde mee. "Wat erg voor je", "Wat vervelend" ,"Je zult wel balen". Maar de boer zei "Ik weet niet of het goed of slecht is dat mijn paarden zijn weggelopen".

Na een week kwamen de twee paarden weer terug bij de boer en ze hadden vijf wilde paarden meegenomen uit de bergen. De dorpelingen waren erg blij voor de boer en feliciteerden hem met dit geluk. De boer zei "Ik weet niet of het goed of slecht is dat ik nu vijf wilde paarden erbij heb".

Twee dagen later ging de zoon van de boer de wilde paarden temmen. Toen hij op het tweede paard zat, steigerde deze zo wild, dat de zoon van het paard viel en beide benen brak. Weer kwamen de dorpelingen langs om mee te leven met de boer. Ze vonden het vreselijk wat er met zijn zoon was gebeurd. De boer zei "Ik weet niet of het goed of slecht is dat mijn zoon van het paard is gevallen".

Twee weken later kwam China in oorlog en werden alle jonge mannen opgeroepen om in het leger te komen. Ook in het dorp van de boer kwamen de soldaten langs om de jongens op te halen. Toen ze bij de boer kwamen en zagen dat zijn zoon twee benen had gebroken, lieten ze de zoon thuis bij de boer. De dorpelingen waren weer helemaal blij voor de boer, maar de boer zei alleen "Ik weet niet of het goed of slecht is dat mijn zoon niet in het leger hoeft".


zondag 18 oktober 2020

wat moet ik doen?

Neem wat van u is, en vertrek. Ik wil aan hem die het laatst kwam , hetzelfde geven als aan u.  Of is het mij niet geoorloofd met het mijne te doen wat ik wil? Of bent u afgunstig omdat ik goed ben? Zo zullen de laatsten de eersten zijn, en de eersten de laatsten; want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren.
(Mattheüs 20:14‭-‬16 HSV) 
Het verhaal van de werkers in de wijngaard. Het is een gelijkenis over het Koninkrijk van de Hemel die volgt op de ontmoeting met de rijke jongeling. Zijn vraag was: "Wat moet ik doen om in de hemel te komen?" Hij had zich aan de wet gehouden, wat moest hij nu nog meer doen. Jezus zegt dat Hij alles moet verkopen en Hem moet volgen. Maar alles opgeven? Nee dat kon hij niet. 

Dan vraagt Petrus wat zal dan ons loon wezen want wij hebben wel alles opgegeven? Jezus antwoord dat de mensen die nu in de ogen van de wereld belangrijk zijn zullen in de hemel het minst belangrijk zijn en de mensen die nu de minsten zijn dan het belangrijkste zullen zijn. 
Het moet bij ons helemaal niet draaien om wat we zullen ontvangen. Dat moet niet het doel van ons werken zijn. Wees gerust er staat dat je honderdmaal terug zult ontvangen maar dat moet niet de motivatie zijn van ons doen. 

Hierna volgt dus de gelijkenis van de werkers. Telkens weer haalt de landeigenaar nieuwe werkers van het marktplein. Om 9 uur, 12 uur, 15 uur en 17 uur. Werkers die niemand wil hebben geeft hij werk. Met de werkers die al vroeg in de morgen zijn begonnen is een bedrag afgesproken maar als ze zien dat de mensen die maar 1 uur hebben gewerkt datzelfde bedrag krijgen worden ze boos. Verdienen ze niet om meer te krijgen? Genade is oneerlijk. 
Heer wat moeten we doen en wat zullen verdienen? Praktische vragen. Als we iets doen dan moet het wel iets opleveren. Eigenlijk moet onze hele houding veranderen en moeten we ons gaan afvragen: Doen we onze werken om iets te verdienen (geld, respect en aanzien) of doen we ze om lief te hebben, omdat we er blij van worden. Omdat God er blij van wordt. 

Moeten we niet wat meer gaan lijken op die landeigenaar die gaf wat niet verdient was. God heeft de blijmoedig gever lief. Kunnen wij ook blij zijn voor die ander die genade ontvangt? 
Het draait niet meer om ons doen, maar om wat God voor en door ons doet. Als we niet langer voor onszelf leven, maar voor Hem, die ons liefheeft. Dan draait het niet langer om loon of verdienen. Maar om de vreugde van het delen en het geven. 

Het gaat dan niet om wat wij moeten doen maar om te vertrouwen op wat God heeft gedaan. 







Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...