De Bijbel doorgaan

Eén maand lang ben ik de Bijbel doorgegaan en heb de Bijbelboeken Genesis en Job doorgenomen. Mijn gedachten over deze hoofdstukken heb ik op deze blog gedeeld. Om de blog toch een beetje overzichtelijk en leesbaar te houden heb ik de blogs geplaatst onder het kopje 'de Bijbel lezen' bovenaan de pagina van de desktopversie. Daarnaast zijn ze ook terug te vinden op https://stiltetijd.blogspot.com/ Een nieuwe blog speciaal over de Bijbel en daar zal ik ook verder gaan met het plaatsen van mijn stille tijd schrijfsels. Als je op de Bijbel klikt kom je op mijn blog stiltetijd.

Daarnaast wil ik ook weer actiever bezig zijn met de blog waardevol menszijn. Om te blijven delen van bijzondere momenten en waardevolle gebeurtenissen. Hoe Gods Leven en Licht schijnt in ons hart en ons leven. Om deze schat met elkaar te blijven delen.

"Want God, die gezegd heeft: ‘Laat er licht in de duisternis zijn,’
 heeft in de duisternis van onze harten geschenen
en ons doen inzien dat zijn heerlijke glans van Jezus Christus afstraalt.
Maar deze kostbare schat hebben wij in kwetsbaar aardewerk, ons lichaam.
Iedereen kan zien dat de buitengewone kracht in ons niet van onszelf is, maar van God. .
Wij worden in alles verdrukt, maar niet in het nauw gebracht;
wij zijn in twijfel, maar niet vertwijfeld;
wij worden vervolgd, maar niet verlaten;
neergeworpen, maar niet te gronde gericht.
Wij dragen altijd het sterven van de Heere Jezus in het lichaam mee,
opdat ook het leven van Jezus in ons lichaam openbaar wordt. "

Moet je goed doen?

Mijn christelijke leven bestond vroeger vooral uit het bezig zijn met  dingen goed te doen. Om er vervolgens achter te komen dat mijn goede voornemens steeds weer faalden. 

Dat wordt ons ook steeds weer geleerd in de kerk. Heb elkaar lief...gedragspreken noem ik ze. Maar ze brengen niet het echte leven voort.

En ik heb het geprobeerd. Ik wilde een zieke bezoeken maar durfde geen afspraak te maken. Wilde helpen maar vergat mezelf op te geven. Wilde me beheersen en saboteer mezelf aan het eind van de dag. Wil niet liegen maar om mezelf beter voor te doen is er snel een leugentje tussen geslopen. 

Grrr wat baal ik van mijzelf. Ik schiet steeds tekort en als het me wel lukt wordt mijn ego opgekrikt en dat is ook weer niet goed. Het lukt me gewoon niet om dat christelijke leven voort te brengen. Er zijn niet-christelijke mensen die heiliger leven dan ik.

Is dit het Christelijke leven, dat je goed moet doen? Is het niet zo dat je dan nog steeds eet van de boom van goed en kwaad! 

Het christelijke leven draait niet om goed doen! Het draait om het verbonden zijn met het Leven. 

Geënt worden op de Boom des Levens. Gevoed worden door de sapstromen uit de wortel... en dat is Jezus. Hij ís de Boom des Levens. De ware wijnstok. Eén zijn met Hem. Zijn Heilige Geest laten regeren. 

Het gaat niet om goed doen maar om verbonden zijn met de Levende. 

Zo vol zijn dat je overstroomt. Dan ga je als vanzelf de werken die God heeft voorbereid aanpakken. Niet de werken die je zelf bedenkt of denkt te moeten doen. God plaatst ze op je weg en jij mag daarin Zijn Liefde laten zien. Ontspan en wees mild voor jezelf.

Heer help ons te ontspannen in Uw liefde. Om verbonden te blijven met Uw Liefde. Om te leven uit Uw kracht. Geef ons de wijsheid en moed om in de werken te wandelen die U ons geeft. Amen

Een kerstkaart voor jou...

"De hele Bijbel gaat over Jezus. Maarten Luther heeft gezegd: 'De Bijbel is de kribbe waarin Christus ligt.' Zoals een ouder naar de wieg gaat om zijn of haar baby te vinden, zo gaat een christen naar de Bijbel als hij Jezus wil vinden. Vergeet als je naar de wieg kijkt niet om het Kind te aanbidden."

Dit las ik vandaag in mijn leesplan van Nicky en Pippa Gumbel een jaar de Bijbel door van YouVersion app (Een goed voornemen om in januari mee te beginnen.) Klik hier voor de link

Niet alleen de Bijbel maar ook wijzelf mogen een kribbe zijn. Wij hebben een schat in aarden vaten.

KerstGedicht  

 

Het was geen toeval: deze houten kribbe;

God zelf had voor zijn Zoon die plaats bepaald;

de engel jubelde de blijde boodschap

 dat in een kribbe God was neergedaald;

 

in simpel hout, misschien wel vuil en stoffig,

misschien wel weggeschoven in een stal;

maar God plaatst voor het voetlicht van de wereld

een voerbak voor de Redder van ‘t heelal…

opeens gevuld met Godd’lijk manna,

met levend brood voor ieder mensenkind;

ja, Bethlehem werd ‘t broodhuis voor de volken;

verzadiging voor wie Hem zoekt en vindt…

 

Elk mens is als de kribbe in Gods ogen;
geheel vergankellijk in lout’rend, heilig vuur,
zo leeg, zo vuil en in Zijn hand onbruikbaar,
maar God is wachtend op dat ene uur
waarin wij knielen en Hem need’rig vragen:
“Kom in mij wonen, maak mijn kribbe rein,
zodat ik word waartoe U mij bestemd hebt:
om door Uw leven, levend brood te zijn.”

 

Laat Christus zo uw hart en dagen vullen,
geef Hem maar alle ruimte die Hij vroeg.
Wees als de kribbe die door God verkoren
de Koningszoon met grote vreugde droeg.

   

Antje So-Rhebergen “Aan zijn voeten”

Gezegende kerstdagen,

Diane

Echt zijn

Elk hart kent zijn eigen verdriet en een ander kan zijn vreugde niet begrijpen. 

(Spr. 14:10, HTB)

i

We zijn allemaal verschillend gemaakt in karakter en gevormd door het leven. De ene mens is extravert en de ander introvert. Ieder heeft andere kwaliteiten en talenten. De ene mens is makkelijk en sociaal en de ander vindt alles zwaar en kan moeilijk contacten leggen. Is die laatste persoon dan minder kind van God.

God vraagt van ons allemaal om Hem lief te hebben en de naaste als onszelf. 

Maar hoe doe je dat als je je ongemakkelijk voelt bij het maken en onderhouden van sociale contacten. 

Als het je veel meer moeite kost om op iemand af te stappen dan als iemand die dat zelfs... leuk vindt? 

Ben je dan teveel op jezelf gericht. Laat je dan de angst regeren? Of moet je maar gewoon accepteren dat je niet zo bent. En toch liefhebben...relaties aangaan? Hoe doe je dat dan?

Het sleutelwoord is: echt zijn, maar niet op een egoïstische manier.

Jezelf leren zien door Gods ogen. Zijn Liefde ervaren en mild zijn voor jezelf en toch...de stap zetten naar de ander. Niet omdat het moet maar omdat je gedreven wordt door Zijn Liefde.

Echt zijn, waarbij je je ongemak niet verstopt en soms stuntelig de ander bemoedigt. Dat lijkt soms gemaakt omdat het niet zo spontaan, eigen is. Maar God geeft de kracht en daarna de vreugde, omdat Hij het van mij vroeg en ik getuige mag zijn van Zijn werk door mij heen.

Gebed: Heer, geef mij zoveel liefde dat ik overstroom. Dat ik niet op mijzelf gericht ben maar op de ander. Wetend dat U van mij houdt zodat ik mijn waarde, respect en aanvaarding niet meer zoek bij mensen en daardoor vrijer in de wereld kan staan. Dat ik mag leven vanuit mijn identiteit als kind van God op de manier waarop U mij heeft bedoeld. 

Misschien ben je wel meer een stille betrouwbare kracht die op de achtergrond blijft werken. Heer U weet hoe U ons wil inzetten voor Uw Koninkrijk. Ik ben beschikbaar.

Vertrouw je Mij?

 12 jaar geleden schreef ik een blog over mijn zoons. De overgang die we maakten van de Evangelische Gemeente naar een kleine PKN kerk in onze woonplaats. zie link 

God gaf ons vrede over de stap die we hadden gezet. We hebben een goede tijd gehad en hebben ons kunnen inzetten voor het jeugdwerk. Maar na vele mooie jaren is de jeugd langzamerhand verdwenen...

2 jaar geleden zijn we weer teruggegaan naar onze 'oude' evangelische gemeente. Ook hierin hebben we ervaren dat het tijd was om terug te gaan. Dit werd ook nog eens bevestigd door iemand die spontaan aan de deur kwam en vertelde over een droom dat we naar een andere kerk zouden gaan. 

God is trouw en onze jongens zijn kort na elkaar tot geloof gekomen. De oudste heeft zich 3 jaar geleden laten dopen en de jongste heeft een bijzonder bijzondere bekering meegemaakt. 

Hij deed niet veel meer met geloof maar kreeg een christelijke collega die hem meenam naar een jeugddienst. Het thema was: "Kom naar huis." 

De volgende dag ging hij naar zijn werk en moest nog even tanken. Via Spotify luisterde hij naar een playlist met rapmuziek. 

Nadat hij hij had getankt en zijn auto weer starte hoorde hij geen rapmuziek meer maar het lied "Kom naar huis". Dat was volgens hem helemaal niet mogelijk. In die playlist stond helemaal geen christelijke muziek. Ook kon hij dit lied niet meer terug vinden in de historie. Alsof het nooit was afgespeeld.

Op dat moment was God ineens heel dichtbij en is hij radicaal voor het geloof gaan leven. Hij is een traject op de Evanglische Hogeschool in Amersfoort gaan volgen. Wie had dat ooit gedacht. Die jongen die zo met zichzelf en zijn uiterlijk bezig was liet ineens alles uit zijn handen vallen. 

Vertrouw je Mij? 

Heer, ik kan het bijna niet geloven. Soms voel ik me zelfs schuldig als ik ouders hoor waar het heel anders gaat. Ook zij bidden en vertrouwen. Toch weet ik dat God alle dingen zal gebruiken ten goede. Hij komt tot Zijn doel op Zijn tijd. 

Geef jongeren een mooie start in het leven. Dankbaar dat de Evangelische Hogeschool jongeren kan begeleiden in hun geloofsgroei en nog steeds kan bestaan zonder subsidie van de overheid.

De actie van de EH was zeer succesvol en heeft voor het traject

€ 46.115 opgehaald van €35.000

Lees de Bijbel met mij...33 Ga op weg

 Lees Exodus 1, 2 en 3

We hebben het boek Genesis afgesloten. Het is 400 jaar later. De nakomelingen van Israël zijn een heel groot volk geworden. Zo groot dat ze een bedreiging beginnen te vormen voor het volk van Egypte. De farao wil de groei tegen gaan en geeft ze zwaar slavenwerk, maar het volk blijft maar groeien. Dan komt de farao met het plan om de pasgeboren Hebreeuwse jongetjes te doden. De vroedvrouwen Sifra en Pua willen hier, uit ontzag voor God, niet aan meewerken. Dan komt de opdracht aan heel het volk om alle pasgeboren Hebreeuwse jongetjes in de Nijl te werpen. 

Technisch gezien gehoorzaamde de moeder van Mozes toen ze het mandje met Mozes aan de Nijl toevertrouwde. Mirjam, het zusje, hield de wacht en zag dat de dochter van de farao het huilende jongetje vond. Mirjam weet wel een vrouw die het kind de borst kan geven. Haar eigen moeder.

"En de dochter van de farao zei tegen haar: Neem dit kind mee en geef het voor mij de borst. Ikzelf zal u uw loon geven. De vrouw nam het jongetje mee en gaf het de borst." (Ex. 2:9, HSV)

Toen het jongetje groot geworden was werd hij naar de dochter van de farao gebracht en zij gaf hem de naam Mozes (=uit het water getrokken) daardoor groeide Mozes op aan het hof maar bleef zich verbonden voelen met zijn eigen volk. 

"Toen hij nu de leeftijd van veertig jaar bereikt had, kwam het in zijn hart op zijn broeders, de Israëlieten, te bezoeken. En toen hij iemand zag die onrecht leed, nam hij hem in bescherming en wreekte degene die mishandeld werd: hij sloeg de Egyptenaar dood. En hij dacht dat zijn broeders begrijpen zouden dat God hun door zijn hand verlossing zou geven, maar zij begrepen het niet." (Han. 7:13, HSV)

Als hij, in woede, een Egyptenaar dood die een een Hebreeuwse man mishandeld moet hij vluchten. Dacht hij de Israëlieten te kunnen mobiliseren om te strijden tegen hun onderdrukkers aan te gaan? Maar de Israëlieten zijn helemaal niet gediend van zijn redding. "Wie heeft u tot leider en rechter over ons aangesteld?"

Hij vlucht naar Midian en trouwt met Zippora en wordt herder.

"En Mozes hoedde het kleinvee van zijn schoonvader Jethro, de priester van Midian. Hij dreef het kleinvee tot voorbij de woestijn, en hij kwam bij de berg van God, de Horeb." (Exo.3:1, HSV)

Het is veertig jaar later. Mozes is tachtig jaar oud. Bijna tijd om met pensioen te gaan. In een 'brandende' braamstruik maakt God zich bekend aan Mozes. De God van Abraham, Izak en Jakob. De God van het verleden is nog steeds dezelfde. God maakt zichzelf bekend als: ik zal zijn, die ik zal zijn. Dat werkwoord zijn staat in de toekomende tijd. Hij is dus ook de God van de toekomst. En hij is de God van het heden want:

God kent het leed van zijn volk. Hij heeft het gehoord en gezien staat er. God is gekomen om hen te redden uit de handen van hun slavendrijvers. God is bewogen met het leed en komt in actie.

Mozes krijgt de opdracht: Ga op weg...naar de farao. U zult Mijn volk, de Israëlieten, uit Egypte leiden. Door Mozes wil God het volk leiden. Maar in tegenstelling tot zijn jongere jaren voelt hij zich totaal niet meer bekwaam en sterk om het volk te leiden. Wie vreest hij meer, Degene die echt te vrezen is of de farao. God maakt duidelijk dat het niet makkelijk zal zijn maar dat Hijzelf hen zal redden. Gods leiding betekent niet dat je geen moeiten meer zult tegenkomen. 

"Maar Ík weet dat de koning van Egypte u niet zal laten gaan, ook niet door een sterke hand. Daarom zal Ik Mijn hand uitstrekken en Egypte treffen met al Mijn wonderen die Ik te midden daarvan doen zal. Daarna zal hij u laten gaan." (Ex. 3:19-20, HSV)

Lees de Bijbel met mij...32

 De zondag is een goed moment om na te denken over de teksten die je gelezen hebt. Welk teksten hebben je aangesproken. 

Heb je:

een belofte om op te vertrouwen,

en waarschuwing om in acht te nemen,

een waarheid aan te nemen

een opdracht om mee aan de slag te gaan

een bemoediging om in te rusten.

(vragen overgenomen van Life.Church)

We hebben Genesis uitgelezen. Het volk Israël is naar Egypte getrokken. We hebben de belevenissen van de zonen van Jacob gevolgd. En vooral het verhaal van Jozef, die door God onvrijwillig vooruit werd gestuurd naar Egypte. God kan werken in omstandigheden die wij misschien zelf als tegenslagen zullen bestempelen. Verborgen zegeningen.