zaterdag 2 februari 2019

De zoete geur van appelcider van Joanne Bischof,

een ontroerend verhaal over de woordeloze liefde tussen een jonge vrouw en een dove man.


Eens in de zoveel tijd lees je een boek dat bijzonder is. Zo ook de roman:  ‘De zoete geur van appelcider. ‘ Een boek over familie, broederschap en liefde. Het verhaal gaat over de weduwe Aven Norgaard uit Noorwegen. Ze wordt uitgenodigd door Dorothe, de zus van haar overleden man, om naar Virginia te komen om haar te helpen met de opvoeding van haar achterneefjes op  Blackbird  Mountain.  De jongens Jorgan, Thor en Haakon Norgaard blijken bij aankomst niet zo jong meer te zijn en Dorothe blijkt inmiddels te zijn overleden. Toch wordt  haar aanwezigheid en hulp in het huishouden zeer gewaardeerd. Ze maakt al snel kennis met het ruige leven in dit deel van Amerika. Ook in het gezin van de Norgaard spelen er problematische kwesties. Thor is niet alleen doof en stom maar ook verslaafd aan zijn zelfgemaakte cider. Hij probeert zijn pijn te verdrinken maar met Aven’s komst ziet hij een nieuwe toekomst. Kan hij tot haar hart spreken zonder woorden? Of is zijn jongste broer weer degene die hem de liefde ontneemt.

De schrijfstijl van Joanne Bischof is haast een literair werk te noemen. Ze heeft een zeer beeldende schrijfstijl. Het boek leest alsof je naar een film kijkt. Prachtige zinnen die met een paar woorden alles zeggen. Als Aven de jongste broer ontmoet vallen zijn prachtige blauwe ogen haar op en dan staat er: “Zijn ogen verloren aan charme terwijl ze over haar heen gleden.” Emoties die te herkennen zijn aan kleine non verbale bewegingen worden met een paar woorden neergezet. Helemaal knap vind ik de omschrijvingen van gebarentaal. Door het boek komt de wereld van de doven tot leven. Zaken waar ik, als horende,  nooit over nagedacht heb. Hoe leer je woorden uitspreken als je niet kan horen wat je zegt? Gebarentaal kent geen lidwoorden of vormen van ‘zijn’. Vooral gezichtsuitdrukkingen geven de gebaren betekenis, cynisch, grappig of gemeend. Heel knap om deze wereld zo beeldend en boeiend tot uitdrukking te brengen. Het verhaal tikt veel onderwerpen aan en heeft meerdere lagen en toch is het verhaal één geheel en leest het lekker weg. Dit boek krijgt volgens de schrijfster ook een vervolg en ik kan niet wachten tot het volgende deel uitkomt.



vrijdag 4 januari 2019

Amish a secret life

Na de Amish trilogie de taartenwinkel van Pinecaft van Tricia Goyer ben ik deze kerstvakantie ook haar andere Amish boeken gaan lezen.

Ik had gedacht dat het boek 'Aan stille wateren' gewoon nog Amish roman zou zijn over het verwerken van een tragisch ongeval, maar aan het einde van het boek kwam ik er al snel achter dat er wel een vervolg moest komen. In de laatste bladzijden gaat er nog zoveel gebeuren dat er gewoon nog een boek moest zijn. Dus na wat speurwerk heb ik snel bij de bieb de andere twee boeken gereserveerd. Dat zijn 'Langs bosrijke paden' en 'Dal van hoop.'

De boeken over Marianna Sommers zijn dus ook een trilogie. Prachtige boeken waar je heerlijk bij de kachel in een hoekje kan duiken. De roman is gebaseerd op waargebeurde verhalen en gaan over het geloof dat niet alleen kan groeien door het volgen van regels maar dat het diepere gronden moet vinden in de relatie met God. Door deze boeken leer je de geloofsovertuigingen van de Amish ook beter kennen. Niet alleen je onthouden van moderne technieken maar ook totaal je eigen leven wegcijferen. Leven voor God en de gemeenschap. Een goed streven maar is dat ook altijd het beste?


Een paar jaar geleden heb ik hier een indrukwekkende documentaire over gezien. Ook over een gezinnetje uit de Old order Amish, die tot een levend geloof zijn gekomen.

 Amish  a secret life Veel kijkplezier.



dinsdag 11 december 2018

Appelroomtaart

Dit recept heb ik uit het boek van Tricia Goyer, Van naald tot draad'. Het is één van de recepten die ik heb gemaakt. En met succes want iedereen was het over eens dat hij heerlijk smaakte. Ik heb de taart een beetje aangepast. Zodat je niet teveel suiker en slagroom hoeft te gebruiken. Ik geef een recept waarmee je twee taarten kan maken.
Wat heb je nodig?
-2x Appeltaartmix (Je favoriete mix want sommige goedkope merken smaken nergens naar)
-3 eieren (zie pak) waarvan 1 losgeklopt eitje om de bovenkant van de taart in te smeren.
-Roomboter (zie pak)
-8 a 9 Elstar appels
-Kookpudding roomsmaak
-500 ml melk
-1 Citroen
-Bloem, eetlepel
-50 ml slagroom, scheutje
-Kaneel, 2 theelepels
-2 springvormen van 24 cm doorsnede

Hoe maak je het?

Maak in een beslagkom van de 2 pakken appeltaartmix één deeg en laat deze een uurtje rusten in de koelkast. 

Maak ondertussen de kookpudding klaar en laat deze afkoelen. Schil de appels in kleine blokjes en besprenkel ze met een beetje citroensap en citroenrasp. Voeg de kaneel toe. Doe daarna de afgekoelde pudding bij de appels en voeg er een scheutje slagroom bij. Roer er een eetlepel bloem doorheen. 

Verdeel het deeg in 3 stukken. Bekleed met 2 stukken 2 ingevette springvormen. Doe hierin het appelmengsel en bedek met het overgebleven deeg de taarten. Gebruik een losgeklopt eitje om de bovenkant van de taart in te smeren.

Bak de taarten een uur op 175C in een voorverwarmde oven
Koud serveren. (één voor jezelf en één om weg te geven)
Eet smakelijk.


Nog makkelijker gaat het met een appelschilmachine. Die het klokhuis verwijdert en de appel in schijfjes snijdt.

zondag 2 december 2018

Advent uitzien naar Zijn komst

Want er zal een Twijgje opgroeien uit de afgehouwen stronk van ​Isaï,
en een Loot uit zijn wortels zal vrucht voortbrengen.
Jesaja 11


Hoop: Er zij Licht...
In deze donkere dagen wordt vandaag een kaarsje aangestoken. Het licht dat het donker doet verdwijnen. We denken aan het grootste geschenk dat ooit gegeven is. God zelf die mens werd om ons te bevrijden. Licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in zijn macht kunnen krijgen. De Gever wordt het Geschenk. We leven toe naar dit grote wonder. Een twijgje groeit aan die dode stam, kwetsbaar en klein. Dat wat dood was, wordt nieuw leven. God verbindt zich met ons mensen en komt onder ons wonen. Hij laat ons niet alleen.

Elk mens is als de kribbe in Gods ogen;
geheel vergankelijk in lout’rend, heilig vuur,
zo leeg, zo vuil en in Zijn hand onbruikbaar,
maar God is wachtend op dat ene uur
waarin wij knielen en Hem need’rig vragen:
“Kom in mij wonen, maak mijn kribbe rein,
zodat ik word waartoe U mij bestemd hebt:
om door Uw leven, levend brood te zijn.”

Laat Christus zo uw hart en dagen vullen,
geef Hem maar alle ruimte die Hij vroeg.
Wees als de kribbe die door God verkoren
de Koningszoon met grote vreugde droeg.

Antje So-Rhebergen “Aan zijn voeten” 

zaterdag 24 november 2018

De taartwinkel van Pinecraft trilogie van Tricia Goyer & Sherry Gore

De taartwinkel van Pinecraft trilogie bestaat uit de boeken 'Met liefde gemaakt', 'Zaadjes van Hoop' en 'Van naald tot draad'. Het gaat over de Amish zusjes Miller die samen met hun ouders naar het zonnige Pinecraft verhuizen. Een hele omschakeling, die voor elk zusje een andere uitwerking heeft.

De taartwinkel van Pinecraft trilogie begint met het boek 'met liefde gemaakt'. Lovina Miller is de oudste dochter uit het Amish gezin. Ze droomt ervan een taartwinkel te beginnen. Niet alleen omdat ze van koken houdt maar om een plaats te creëren waar mensen elkaar kunnen ontmoeten en delen. Ze krijgt hulp van een man die niet al te best bekend staat. Dit boek gaat over onverdiende genade, opofferende liefde en nieuwe kansen.

Het boek 'Zaadjes van Hoop'. Gaat over Hoop Miller die haar identiteit haalt uit haar kennis over planten en bloemen. Ze vind het heerlijk om in alle rust te kunnen werken in haar eigen tuin. Maar als ze verhuizen naar Pinecraft, Florida krijgt ze te maken met een veel warmer klimaat. Ze  moet veel meer moeite doen om iets te laten groeien. Achter de taartwinkel van Lovina kan ze een tuintje beginnen maar zal die tuin dan wel moeten delen. Het boek gaat over je identiteit in God vinden en leren om anderen door Gods ogen te zien.

Het laatste boek is 'Van naald tot draad' in het Engels heet het boek 'Sew with Joy'. Het boek gaat over het zusje Joy Miller. Ze werkt in de stoffenwinkel van haar oude vriendin Elizabeth. Als er Englisher in Pinecraft komen om een film te maken over de Amish, komt ze toevallig met ze in contact en blijkt hen goed te kunnen helpen. Dit tot ergernis van haar verloofde. De beweegredenen om deze Englischer te helpen is uit een bewogen hart en niet uit ijdele motieven. Dit boek gaat over verbroken relaties. Gescheurde relaties kunnen hersteld worden en uit iets ouds kan soms iets moois gemaakt worden. Soms zijn we zo bezig met onze eigen overtuiging dat we vergeten onze naasten lief te hebben.

Geweldig hoe Tricia Goyer die thema's door het boek weeft. Elk boek heeft een andere dochter als hoofdpersoon en een ander thema. Elk hoofdstuk begint met een Amish gezegde en eindigt met een heerlijk Amish recept. Al vele recepten heb ik uitgeprobeerd en ze waren overheerlijk, al moet ik wel zeggen dat de meeste recepten wel echte caloriebommen zijn. Maar de appelroomtaart was de laatste verjaardag een enorm succes. De volgende keer zal ik het iets aangepaste receptje hiervan delen.

maandag 19 november 2018

klagen en verwijten

Wilt u gezond worden? 
De zieke antwoordde Hem: 
Here, ik heb geen mens om mij, 
zodra er beweging komt in het water, 
in het bad te werpen; en terwijl ik onderweg ben, 
daalt een ander vóór mij af. 
Johannes 5:7


Klagen het lijkt wel volksziekte nummer één. Je hoeft de tv maar aan te zetten of je wordt overspoeld door allerlei meningen over allerlei zaken in de maatschappij. Op dit moment is natuurlijk de zwarte piet discussie heel actueel. Voor en tegenstanders laten zich van hun slechtste kant zien. Maar ook over andere zaken in de politiek en maatschappij moet een mening worden gevormd en bevochten worden. We oordelen en wijzen wat af. Het lijkt wel of klagen een deugd is.

Op zich is het soms goed om voor je mening uit te komen, als het maar persoonlijk is en met respect gebeurd. Helaas merk ik dat ook in ons gezin de negativiteit, die er heerst, binnen begint te sijpelen. Ik schrok ervan toen ik op een dag één van onze kinderen een hard oordeel uitsprak. Hoever zijn we gezonken? Moeten we overal een oordeel over geven? Hebben we het dan zo slecht?

Hoe ga je om met die klagende en verwijtende houding en wat geef je mee aan je kinderen? Ik betrap mezelf er ook wel eens op dat ik klaag over zaken waar ik helemaal niets mee te maken heb. Mijn scherpe mening onnadenkend de kamer ingooi. We leren onze kinderen, door ons oordelen, zich beledigd te voelen, alsof je beledigd voelen iets goeds is. Terwijl we onszelf en onze kinderen juist moeten leren om te vergeven en geen verwijten te maken. Om dingen los te laten en onze vijanden lief te hebben.

Hierover sprak ik met mijn man op weg naar de zondagse dienst. We waren het erover eens dat we zouden moeten ophouden met onze veroordelende houding en juist positief moeten spreken. We zouden meer Christus moeten laten zien. We zouden Christus moeten laten regeren in ons spreken en in ons doen en laten.

Het 'toeval' was dat de preek van die ochtend juist daarover ging. Het ging over het verhaal van de verlamde man die al 38 jaar bij het bad van Bethesda lag. Als Jezus hem vraagt of hij gezond wil worden zegt hij geen ja maar begint te veroordelen en te verwijten. Zijn hart is donker en bitter geworden. Hij heeft door deze situatie niet alleen genezing voor zijn benen nodig. Zijn hart moet genezen worden. Hij kan niet meer met liefde en respect naar de ander kijken. Daarom vraagt Jezus ook: Wil je gezond worden? Het is best wel comfortabel om de verantwoordelijkheid bij de ander te leggen.

Hoe zit dat met ons. Zitten wij in een 'uitzichtloze' situatie waardoor we gaan veroordelen en verwijten. Die ander die heeft de schuld. Kunnen we die ander ook zonder oordeel aanzien? Kunnen we verder kijken naar wat een persoon van binnen beweegt? Oei het was alsof God ons persoonlijk op de vingers tikte.
 De vorige keer kwam deze tekst ook zo toevallig op zijn plek. Allebei de stukjes in week 46 geschreven.
"Toevallig" staat mijn stilletijdkalender van Sestra alweer op de tekst van Filippenzen 2:14 Doe alles zonder mopperen. Ja Heer, ik hoor wat u aan ons duidelijk wilt maken! Wilt U ons helpen zodat Christus steeds meer zichtbaar mag worden in ons leven en in ons gezin. Bethesda betekent huis van barmhartigheid. Mag in ons leven de barmhartigheid de boventoon voeren.

Nog wat tips die ik vond op Hour of Power:

1. Vergeef.  (zeg het hardop).Voel het en laat het los
2. Laat respect je standaard instelling zijn Respecteer de waardigheid van de ander.
3. Stop met zwarte humor, sarcasme en cynisme. Zeg positieve dingen
4. Ga uit van het beste.
5. Maak het als eerste goed.

Allemaal nuttige tips maar het belangrijkste vind ik is... bid!!! Want je kan het zelf niet. Je hebt hier Gods inzicht en kracht voor nodig. Hij bewerkt het willen en het werken in ons. Blijf dicht aan Zijn hart.

woensdag 14 november 2018

Christelijke vrijheid


Een christen is in vrijheid heer van alle dingen en niemands onderdaan en een christen is in dienstbaarheid knecht van alle dingen en ieders onderdaan.(Luther)

Een tijdje geleden werd over over deze stellingen van Luther een preek gehouden. Christelijke vrijheid is een schijnbare tegenstelling. Luther haalt hier waarschijnlijk Paulus aan die zegt iets soortgelijks in 1 kor 9:19 Waar het gaat over de christelijke vrijheid: "Want hoewel ik vrij sta tegenover allen, heb ik mij allen dienstbaar gemaakt..." 

We worden bevrijd van zonde oordeel en de dood en ontvangen genade vrijheid en eeuwig leven. Een intieme relatie met onze Hemelse Vader. We komen tot ons doel en zijn werkelijk vrij gemaakt. Vrij van ons ik-gerichte leven. We zijn een nieuwe schepping in Christus.

Opdat wij waarlijk vrij zouden zijn, heeft ​Christus​ ons vrijgemaakt. Houdt dus stand en laat u niet weder een slavenjuk opleggen. We hebben een vrijheid ontvangen die we moeten bewaken door niet meer te proberen om door de wet of werken aan Gods genade te komen. Wat berooft ons van de vrijheid?

De gedachte dat het leven maakbaar is?
Het oordeel van mensen?
Zonde die ik zelf wil dragen terwijl christus jouw zonde droeg?
Slavernij van je eigen verlangens? 

We moeten dit alles uit handen geven en ons toevertrouwen aan God, dat is de werkelijke vrijheid. Het is een vrijheid tot...

Het christus willen worden voor de ander. Van binnenuit willen wat Christus wil. Hij, die het willen als het werken in ons werkt. Het is niet mijn geloof maar Gods werk die mij werkelijk vrij maakt tot. Maar voor velen blijft het geloof een religie van goede werken. Maar pas op voor de vasthoudendheid aan je eigen overtuiging. Het is gemakkelijker om een fanaticus te zijn die vasthoudt aan zijn overtuiging dan een gelovige ziel, die vertrouwt op zijn Hemelse Vader.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...