dinsdag 29 november 2022

Schenken


'Waar eigenbelang afstand neemt,
neemt echte belangstelling toe'.



''Als je veel van iemand houdt Geef je 't mooiste wat je hebt. Da's heel gewoon
Omdat God van mensen houdt gaf Hij 't mooiste wat Hij had: Zijn eigen Zoon
Hoe ik ook denk hoe ik ook denk een mooier geschenk ken ik niet..."
Tekst en muziek: Rikkert Zuiderveld

De feestmaanden zijn weer begonnen. Sint Maarten, Sinterklaas, Kerst en Nieuwjaar en voor ons nog drie verjaardagen en een trouwdag. De laatste twee maanden staan in het teken van schenken. Schenken in de vorm van liefde, tijd, aandacht en natuurlijk ook cadeautjes. We geven om elkaar en geven daarom iets aan elkaar. Geven zonder iets terug te verwachten omdat we van elkaar houden. 

Aan het einde van het jaar in de donkerste periode gedenken we ook dat God het Licht naar deze aarde zond. Zijn eigen Zoon. Het kostte God alles om ons te redden. Het allergrootste geschenk in de geschiedenis van de mensheid.

De eerste keer dat we in de Bijbel iets lezen over schenken is in Genesis 4 waar twee broers allebei een geschenk aan God geven. Kaïn de oudste was landbouwer en gaf God een offer van de vruchten van de aarde. Abel was schaapherder en bracht de eerstelingen van zijn schapen en hun vet. De eerste opbrengst van hun werk gaven ze aan God. Maar...

"De HEER schonk aandacht aan Abel en zijn offer, maar aan Kaïn en zijn offer niet.
Dat maakte Kaïn woedend, zijn blik werd donker."

Als wij iets aan een ander schenken uit liefde worden we dan boos als de ander er geen aandacht aan besteed? We wilden de ander blij maken en misschien worden we verdrietig. Maar hebben we wel recht op iets als wij de ander iets geschenken. Mogen wij bepalen hoe de ander reageert? Willen we met het schenken misschien iets verdienen? Als wij iemand iets schenken en diegene weigert beleefd of reageert anders dan wij verwachen, dan komt de ware motivatie van het schenken aan het licht.

"De HEER zei tegen hem: ‘Waarom ben je zo kwaad, waarom kijk je zo donker? Handel je goed, dan kun je toch iedereen recht in de ogen kijken? Handel je slecht, dan ligt de zonde op de loer, begerig om jou in haar greep te krijgen; maar jij moet sterker zijn dan zij.’ " 

Uit de reactie van Kaïn kunnen we opmaken dat zijn offer niet onbaatzuchtig was. Hij wordt boos op de Ontvanger en dat geeft aan dat het hem niet zozeer om de Ontvanger te doen was maar om zichzelf. Hij gebruikte zijn geschenk als een soort ruilmiddel. Een vorm van religie die we bij vele volken tegenkomen. De goden tevreden stellen en een tegenprestatie terug verwachten in de vorm van voorspoed en geluk. Zijn offer ging van onder naar boven. Een geschenk geven in ruil voor een zegen. "Ik geef dus ik verdien en bepaal."  


Abel had iets van Gods liefde begrepen en uit liefde gaf hij het beste wat hij had. Het had hem echt iets gekost en het was uit dankbare liefde dat hij dit geschenk aan God teruggaf. Dit is een religie waarbij we geen tegenprestatie terug verwachten maar geloven en vertrouwen in de Liefde die eerst naar ons toegekomen is. Een offer uit dankbaarheid. Een geloof van boven naar beneden. God geeft de eerste zet.

"Hierin is de liefde, niet dat wij God liefgehad hebben, maar dat Hij ons heeft liefgehad en Zijn Zoon zond als verzoening voor onze zonden...Wij hebben Hem lief, omdat Hij ons eerst liefgehad heeft."
(1 Johannes 4:10‭, ‬19 HSV)

Met welke motivatie schenken wij? 




woensdag 28 september 2022

Ben jij ook zo bang.



We hebben een drukke, moeilijke maar ook leerzame periode achter de rug. Twee jaar geleden kreeg onze jongste zoon last van hartkloppingen. We deden het eerst af als een angststoornis, maar bij de dokter bleek het hartfilmpje niet in orde te zijn. In het ziekenhuis waar hij werd onderzocht werd ons verteld dat er een extra geleidingsbundeltje zat tussen de kamer en boezem van het hart. Door dit bundeltje kon het hart soms op hol slaan. Hij moest geopereerd worden. 

Door dit nieuws kreeg onze zoon nog veel meer angst. Naast de angst dat hij overal een aanval zou kunnen krijgen, ook angst dat hij de operatie niet zou overleven (Het is tenslotte wel een operatie aan je hart).  Het kwam vaak voor dat hij stiekem niet naar school en werk ging. Tot de operatie zocht hij dan ook zoveel mogelijk afleiding. 

Ook ik was bezorgd om Daniël. Hem in doodsangst proberen gerust te stellen en hem zo angstig te zien was erg moeilijk. Je wilt als ouder dat je kind 'gelukkig' is. Terwijl dat eigenlijk een egoïstisch verlangen is (het kan zelfs een druk geven aan je kind om aan jouw 'geluks' verlangen te voldoen, zodat het zijn vervelende gevoelens gaat verstoppen). 

We weten niet welke weg onze kinderen moeten gaan en wat 'goed' voor ze is. Maar we mogen wel weten dat God alles in Zijn hand heeft. Zijn Liefde verdrijft echt alle angst als we dicht bij Hem blijven.

Ik moest loslaten wat ik niet kon vasthouden. Met het vertrouwen dat mijn kind Gods kind is en Zijn zorg. Dit betekende niet dat het me niet meer kon schelen of dat ik er niet meer aan moest denken maar God legt er Zijn vrede overheen.

Op 5 mei, Bevrijdingsdag, was het, na een valse start, eindelijk zover en werd hij via een hartkatheterisatie bevrijd van het extra geleidebundeltje. 
Onze zoon zegt dat hij achteraf gezien veel van deze periode heeft geleerd. Om te laten gebeuren wat moet gebeuren en er niet teveel over na te denken, om te leven bij het moment en niet te ver vooruit te kijken. Hij is er sterker door geworden en heeft zijn angsten overwonnen. We hebben daarbij ook allemaal Gods hand in deze situatie ervaren. Bemoedigingen van Bijbelteksten die 'toevallig' voorbij kwamen. 

Wat ook meewerkte tijdens de opname waren de leuke afleidingen van bezoek en medepatiënten. Medepatiënten, die in hetzelfde schuitje zaten en waarmee hij een goede klik had.

Dit hele gebeuren heeft er wel voor gezorgd dat hij het schooljaar opnieuw moet doen. Gelukkig is hij daar niet rouwig om. Hij zit nu in een leuke klas met klasgenoten van zijn eigen leeftijd. 

Laat je niet meeslepen door angstige gedachten. Zoek Gods vrede, bid en herinner Zijn beloften. Hij geeft ons de kracht en de vrede die we op dat moment nodig hebben. 

'Angst verandert niets aan het verdriet van gisteren en lost de problemen van morgen niet op. Het ontneemt ons alleen de kracht en vrede die we vandaag zo nodig hebben'. -vrij vertaald naar een citaat van Corrie ten Boom

maandag 4 april 2022

eeuwigheid

"Want de schepping is ten prooi aan zinloosheid, niet uit eigen wil, maar door Hem die haar daaraan heeft onderworpen. Maar er is hoop, omdat ook de schepping zelf zal worden bevrijd uit de slavernij van de vergankelijkheid en zal delen in de vrijheid en luister die Gods kinderen geschonken wordt. Wij weten dat de hele schepping nog altijd als in barensweeën zucht en lijdt. En zij niet alleen, ook wijzelf, die als voorschot de Geest hebben ontvangen, ook wij zuchten in onszelf in afwachting van de openbaring dat we kinderen van God zijn: de verlossing van ons sterfelijk bestaan."
Niets in deze wereld is blijvend, alles onderhevig aan de vergankelijkheid. De tand des tijds knaagt nietsontziend aan ons bestaan. Niets dat we in dit leven bezitten is kunnen wij vasthouden. Ons bezit, kracht, uiterlijk en gezondheid zal eens vergaan en is onderhevig aan verval. Toch leven mensen het leven alsof er nooit een einde aan zal komen. Ze vergaren rijkdom en spenderen dit aan bezit en uiterlijke dingen terwijl ze toch elk moment kunnen sterven. Met oogkleppen zoeken ze schijnzekerheden terwijl het leven ze als zand door de vingers glipt.

Deze vergankelijkheid doet ons verlangen naar dingen die echt en blijvend zijn. Een lied, Johannes de Heer 166 zegt: "niets is er blijvend maar wat gedaan is uit liefde voor Jezus dat houdt zijn waarde en blijft eeuwig bestaan". We mogen zo onze schatten in de hemel verzamelen. 
En als het goed is richt deze vergankelijkheid onze ogen naar de Eeuwige.

Prediker 3:11 zegt dat God ons een eeuwigheid in het hart heeft gelegd. We zijn niet gemaakt voor deze vergankelijke gevallen schepping. God geeft ons een besef en verlangen naar dat 'hogere' leven. Er zijn dingen die blijvend zijn en dat is wie jij bent zonder al die aardse tijdelijke dingen. Gods geliefde kind. 

We zijn niet bedoeld voor een tijdelijk leven maar voor een eeuwig leven. De eeuwigheid is niet iets wat heeel lang duurt en oneindig voortduurt maar eeuwigheid betekent dat er geen tijd meer zal zijn. We zullen niet meer aan tijd onderhevig of beperkt zijn. Het is een toestand, een vorm van zijn die wij nu nog niet kunnen bevatten. Een eeuwig heden waarvan wij nú al deel van uitmaken. Heden mogen wij kiezen voor Liefde, voor het Leven met, voor en door God. Een eeuwigheidsleven uit genade door onze Verlosser Jezus Christus.









woensdag 9 februari 2022

Goed doen

"Vrienden, zo bent u niet meer gebonden aan de Joodse wet. Want toen Christus stierf, bent u mét Hem gestorven. Voor de wet bestaat u niet meer. Nu behoort u toe aan iemand anders, aan Christus die uit de dood is opgestaan. En hierdoor kunnen wij voor God een vruchtbaar leven leiden. Toen wij nog ons eigen leven leidden, werd ons lichaam beheerst door zondige begeerten, die werden aangewakkerd door de wet. Het enige gevolg daarvan was de dood. Maar nu zijn wij van de wet bevrijd. Omdat wij gestorven zijn, kan zij ons niet vasthouden. Nu kunnen we God op een heel nieuwe manier dienen: vanuit ons hart, door zijn Geest, en niet op de oude manier door het naleven van wetten."
Romeinen 7:4‭-‬6 HTB

Het christendom is uit alle geloven het enige niet religieuze geloof omdat het niet  gedreven wordt vanuit regeltjes, die moeten worden gevolgd, maar vanuit de liefde. Dat wil zeggen, vanuit de Liefde die God zelf in onze harten heeft uitgestort. 
Regels en geboden bieden geen weg om tot God te komen. Dit wilde Jezus ook duidelijk maken aan de Farizeeën en schriftgeleerden. De motivatie om goed te doen kwam bij de Farizeeën niet uit een bewogen liefdevol hart maar uit een trots genadeloos hart vol verachting voor, de door God zo geliefde, verloren schapen van Israël. 

In het Oude Testament zie je dat het volk Israël de wet en geboden ontvangt om te kunnen leven zoals God het van hen vraagt. Van nature hebben we als mens geen volmaakt onzelfzuchtige en  liefdevolle houding. De wet en de geboden werden van buitenaf, als een onmogelijke last, op de mens gelegd.

Christus heeft korte metten gemaakt met die regeltjes, met religie die niet van harte werd uitgeoefend. Regeltjes waarmee we onszelf wilden rechtvaardigen. Goed willen doen vanuit verkeerde egoïstishe motieven.

Daarom zei Jezus dat de wet alleen door de Liefde kan worden vervuld. Het moet niet van buitenaf opgelegd worden maar van binnenuit. Liefde die uit de Liefde van God ontspringt. De Liefde die God in onze harten uitstort door de Heilige Geest.

De Liefde is wonderlijk. Het maakt ons één. Het verbindt ons met God en elkaar, zodat we met elkaar meeleven en meevoelen. Dat we het beste voor elkaar zoeken alsof het om ons eigen leven ging. Laat die Liefde, die God aan ons geeft, regeren in onze harten. Leven niet uit moeten maar uit willen. Vanuit God die zowel het willen als het werken in ons werkt. Vertrouw daarop. 

woensdag 1 december 2021

Evolutie van gebed


"Ik heb de Heer driemaal gesmeekt mij van hem te bevrijden, maar hij zei: ‘Je hebt niet meer dan mijn genade nodig, want kracht wordt zichtbaar in zwakheid.’ Dus laat ik mij veel liever voorstaan op mijn zwakheid, zodat de kracht van Christus in mij zichtbaar wordt. Omdat Christus mij kracht schenkt, schep ik vreugde in mijn zwakheid: in beledigingen, nood, vervolging en ellende. In mijn zwakheid ben ik sterk." (2 Korinthiërs 12:8)

Gebed..., toen ik nog geen christen was hield ik me op mijn manier bezig met 'gebed'. Dit hield voor mij in dat ik mijn aandacht richtte op dingen die ik graag zou willen. Dit 'gebed' was niet gericht tot een god maar op de positieve onpersoonlijke energieën. Positief denken noemde ik dat. Positief denken gaat ervan uit dat je met je gedachten de werkelijkheid kan manipuleren. Als je maar sterk genoeg iets visualiseert zal dat uiteindelijk ook gaan gebeuren. Een magische manier van denken die je soms ook onder christenen tegenkomt. 

Een voorbeeld hiervan is een vrouw die ik leerde kennen in mijn vorige gemeente. Ze heeft een ernstige ziekte maar ze wil hier niet over praten of nadenken. Ze gelooft dat God haar zal genezen en daar wil ze zich op richten. Nadenken of praten over haar ziekte ondermijnt haar geloof. Ze leeft op deze manier in eigen kracht uit háár geloof in genezing. Ze moet sterk zijn van zichzelf, terwijl ik denk dat God van haar vraagt om niet bang en krampachtig met haar ziekte om te gaan en om te vertrouwen op Zijn kracht. Hij wil haar dragen juist als zij zich zwak voelt. Ze mag zich  ontspannen in Zijn liefde zonder in angst te leven dat ze niet genoeg geloof zal hebben. Dát is een groot geloof. Jezelf toevertrouwen de God die belooft om goed voor jou te zorgen ook als je midden in de verdrukking zit. Je bent van Hem en gaat een weg met jou. 

"In iets geloven maakt iets niet waar, maar geloven wat Waar is, daar draait het om."


Net nadat ik christen was geworden richtte ik mijn gebed, net als deze vrouw, ook op zo'n manier tot God. Mijn gebeden moesten volmaakt zijn om een goede uitwerking te hebben. Nog steeds dacht ik dat de uitkomst van mijn gebeden afhankelijk waren van mijn eigen kracht en heiligheid. God zou mijn gebeden niet beantwoorden als ik slechte dingen deed en wel beantwoorden als ik goede dingen deed. Nog steeds dacht ik dat ik de werkelijkheid kon manipuleren. Mijn gebeden leken op verlanglijstjes: "Heer wilt U dit..., Heer wilt U dat...". Als ik niet gebeden had konden er dingen fout gaan en dan was het mijn schuld dat er iets niet goed ging...omdat ik niet genoeg gebeden had. Ik geloofde in God maar geloofde God zelf nog niet. Nog steeds putte ik uit mijn eigen kracht. 

"In God geloven betekent nog niet dat je in God gelooft." (A. de Rover)

Langzaam leerde ik God beter kennen. De woorden uit het Woord begonnen mij te raken. Gods beloften zijn zo vol zorg en liefde. Hij wil ons een hoopvolle toekomst geven en leidt ons op een volmaakte wijze. Ik hoef mij geen zorgen te maken. Hij voorziet, want hij kent mijn behoeften en verlangens en weet precies wat goed voor mij is. Terugkijkend kan ik steeds meer de wonderlijke weg, die hij met ons gaat, ontdekken. Ook de fouten die ik heb gemaakt heeft hij door mijn leven geweven en gebruikt ten goede. Langzaamaan zijn mijn angstige verlanglijstjes veranderd in aanbidding en dankgebeden en mag ik het vertrouwen op mijn eigen kracht en kunnen loslaten. Nederig worden. God is goed en was ook met mij op de dagen dat ik me niet 'heilig' genoeg voelde. Onze identiteit is, op deze manier, niet langer verbonden gedrag of gevoel, maar aan Gods doel met ons leven. Hij wil ons door alles heen vormen naar het beeld van Zijn Zoon.

Ook zag ik ongeluk en pech niet langer meer als een straf van God. We leven in een gebroken wereld waar toeval en tijd elkaar ontmoeten. Maar God houdt het in Zijn Vaderhand. Hij corrigeert en leidt ons op de juiste weg. Ik weet, mijn Herder is erbij, mij ontbreekt niets, ook als de wereldse vrede ver te zoeken is, mag ik Gods vrede ervaren.

"Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet." (Johannes 14:27)

Bidden is in Gods nabijheid komen en je laten vullen Zijn Waarheid over wie Hij werkelijk is en wie wijzelf zijn in Zijn ogen. We mogen vertrouwen dat Hij ons hoort, ziet en voorziet en erkennen dat ons leven afhankelijk is van Hem wat betreft onze behoeften, onze relaties en onze veiligheid. We mogen onze verlangens en wensen kenbaar maken en vertrouwen dat onze Vader ons het beste geeft, zodat wij een zegen kunnen zijn. We stellen geen vertrouwen meer in onszelf en onze eigen maniertjes, maar kiezen ervoor om in plaats daarvan gesterkt te worden in de Heer en de sterkte van Zijn macht.

"God vervult niet al onze wensen, maar wel al Zijn beloften."

Bidden is geen verplichting meer maar een verlangen om heel dicht bij de Hemelse Vader te zijn. Wij zijn van Hem. In zijn nabijheid mag je weten: U bent sterk al ben ik zwak. Een groot geloof is vertrouwen dat God werkt. Hij werkt niet door ons grote geloof maar juist door onze zwakheid, als wij ons vernederen voor Hem. "Nederig, niet in de zin van een voetveeg zijn, maar dat je je vertrouwen stelt waar die thuishoort, namelijk bij God" en dat we echt gaan geloven wat God zegt. "... en u zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u vrijmaken...Dus wanneer de Zoon u vrij zal maken, zult u werkelijk vrij zijn.." (Johannes 8:32, 36 HSV) 



maandag 25 oktober 2021

Jobs vrienden



In een interview op tv zei iemand dat ze God vaarwel had gezegd, omdat ze angst voor het geloof had gekregen. Het geloof in een God die mensen in het ongeluk kan storten of zelfs naar de hel kan sturen. Zoiets wilde ze niet langer geloven.

Maar...is het God die mensen naar de hel stuurt? Doet God juist niet alles om dát te voorkomen? Welk beeld heb je van God en klopt dat beeld wel? Vecht je misschien tegen je eigen denkbeelden over God in plaats van tegen God zelf?

Wat houdt ons tegen om in Gods reddende armen te rennen. Onze hoogmoed en eigenwijsheid? De manier waarop we naar onszelf en God kijken?

Mensen lopen van nature op een pad zonder Gods leiding. Vanaf Eden beslist de mens zelf over goed en kwaad met alle gevolgen van dien. We willen alles 'zelluf' doen. Onafhankelijkheid en zelfstandigheid zijn de mantra's van dit leven. Wie zonder God leeft zal zonder God sterven. God roept het uit: "Mens waar ben je...". 'Kom tot Mij en ik zal je werkelijke rust geven." God gaf zelfs Zijn eigen leven om ons leven te redden uit de duisternis.

De afgelopen tijd heb ik het boek Job gelezen. Hierin zien we de mens en zijn relatie met God. Job dacht door zijn goede werken recht te hebben op een goed leven. (Waar ik dit aan verdiend) 
Door in God te geloven en met God te leven betekent niet dat je geen moeilijkheden zult tegenkomen. Ook Gods kinderen krijgen te maken met lijden. Ook ons levensbootje kan in een heftige storm terecht komen. We kunnen God liefde en goedheid niet verdienen. Wel mogen we weten dat Hij erbij is.

Denken iets te verdienen is het gevolg van een verkeerd Godsbeeld, waarbij God wordt gezien als een werkgever die goede mensen beloond en kwade mensen straft. Maar Gods genade en liefde zijn niet te verdienen. God wil geen werkrelatie met ons. Hij wil een Vader-kind relatie. 
Het gevolg van een verdienrelatie-geloof is ook dat mensen goede dingen gaan doen uit angst voor straf en niet uit liefde voor God. Dat mensen regeltjes gaan bedenken om het in orde te maken met God (religie). Terwijl God in Christus de wereld met zichzelf heeft verzoend. Daar kunnen wij niet meer aan toevoegen of afdoen. 

Job begint door alle ellende die hem overkomt te geloven dat God hem haat en straft. Dat God onbereikbaar ver weg is en hem negeert en niet niet wil zien. Ten diepste kent Job God niet en toch blijft hij op Hem hopen. Ook voor ons blijft God een mysterie. Jezus heeft God aan ons laten zien. We moeten vertrouwen op wat de Bijbel zelf over God openbaart. God staat buiten de schepping. Hij wordt niet gehinderd door tijd, ruimte en materie. God is Geest en geen mens. God is soeverein maar niet als een dictator. God is soeverein in Liefde. Jobs waarom-vragen lossen op in Gods Almachtige aanwezigheid. Waar was jij Job? Ben jij aan mij gelijk? We moeten God niet proberen te begrijpen. We moeten God vertrouwen en geloven. Dat is onze opdracht. 

"Er zijn dingen die we niet geloven tenzij we ze begrijpen en er zijn dingen die we niet begrijpen tenzij we ze geloven."

Onze gedachten kunnen als Jobs vrienden zijn. Veroordelend en verduisterd door onze eigen denkbeelden over God. Hoe kan een mens ooit God begrijpen? Blijf vertrouwen op Zijn Vaderhart, je bent en blijft Zijn geliefde zoon of dochter. We mogen ondanks ons lijden blijven vertrouwen op wie Hij is. Een barmhartige en genadige Vader vol goedheid en trouw. 


Op bergen en in dalen
en overal is God.
Waar wij ook immer dwalen
of toeven, daar is God.
Waar mijn gedachten zweven
of stijgen, daar is God.
Omlaag en hoog verheven
ja, overal is God.


donderdag 16 september 2021

Verstoppen achter vijgenbladeren


Toen gingen hun beiden de ogen open en merkten ze dat ze naakt waren. Daarom regen ze vijgenbladeren aan elkaar en maakten er lendenschorten van.Toen de mens en zijn vrouw God, de HEER, in de koelte van de avondwind door de tuin hoorden wandelen, verborgen zij zich voor hem tussen de bomen. Maar God, de HEER, riep de mens: ‘Waar ben je?’ Hij antwoordde: ‘Ik hoorde u in de tuin en werd bang omdat ik naakt ben; daarom verborg ik me.’ (Genesis 3: 7-10)

‘Waar ben je?’ Waarom verstoppen mensen zich en is het zo moeilijk om jezelf te laten zien? Om echt te zijn wie je bent? Zijn we bang voor straf, dat we fouten maken en afgekeurd worden?

We leven in een wereld waarin we elkaar beoordelen. Op basis van zichtbare eigenschappen en verworvenheden maken we een beeld van onszelf en de ander. Wat breng jij van jezelf aan het licht? 

Als we ons aan een ander voorstellen noemen we vaak niet alleen onze naam maar brengen meestal ook onze maatschappelijke positie en status onder de aandacht. Single of getrouwd met..., moeder of vader van..., werkzaam bij... etc. We willen laten zien dat we waardevol zijn en er toe doen. Hierdoor kunnen we gaan denken dat de dingen die we bezitten, de goede werken die we doen en dingen die mensen over ons zeggen deel uitmaken van wie we zijn. Wat maakt wie ik ben, wie ben ik echt? Durf ik dat ook te laten zien?

Het begon allemaal in de prachtige tuin. Het kwade zette vraagtekens bij Gods overvloedige goedheid en richtte het oog van de mens op dat wat het tekort kwam, namelijk... kennis van het kwade. De mens ging er naar verlangen om zelf te oordelen en te beslissen wat goed en slecht was. Maar zonder Gods wijsheid kon de mens onmogelijk de juiste beslissingen nemen. Alleen God is goed en weet wat goed is, ook als het ons soms kwaad lijkt. De geestelijke verbinding met God was verdwenen. Van een volkomen zeker en veilig leven in Gods nabijheid waar alles overvloedig en goed was naar een leven vol achterdocht, schaamte en angst. Het waardevolle leven dat God gegeven had werd ingeruild voor een leven waarin we zelf (vaak onbarmhartig) oordelen over onszelf, God en de ander. De mensen begonnen zich te verbergen voor God en elkaar. Het is in deze wereld nou eenmaal niet zo slim om het achterste van je tong te laten zien. 

Wie we echt zijn en wat we echt van binnen voelen houden we liever verborgen uit angst gekwetst of afgewezen te worden. De meeste mensen bouwen een veilige muur om zichzelf. Wij hechten als het ware nog steeds vijgenbladeren aan elkaar om in een goed blaadje te komen of in ieder geval 'goed' begrepen te worden. 'Zie je wel ik deug als mens, ik hoor erbij'. We willen ten diepste aanvaard en gekend worden. Een oergevoel uit die tijd dat de mens leefde in Gods liefdevolle aanwezigheid en aanvaarding. 



We missen allemaal het veilige gevoel van aanvaard en van betekenis te zijn. Je ziet ook vaak dat oude of zieke mensen zich af gaan vragen wat voor doel of zin ze nog hebben. Hun identiteit was verbonden met wat ze deden en konden (vijgenbladen). Maar eens zal dat wegvallen en wie ben je dan?

Als Christen mag je, je aanvaard en veilig weten als kind van God. De aanvaarding en veiligheid die gebouwd was op het verkeerde fundament (status, bezit, uiterlijk) kan je dan meer en meer loslaten. Nieuw leven zoals God je heeft bedoeld, dat maakt je vrij. Je hoeft jezelf en de ander niet langer oordelen naar wereldse maatstaven. Je hebt geen goedkeuring meer nodig van mensen en je hoeft je niet langer te bewijzen. Je bent een geliefd kind van God. 

Maar hoe u of een menselijke instelling over mij oordeelt interesseert me niet, en hoe ik over mezelf oordeel telt evenmin. Ik ben me weliswaar van geen kwaad bewust, maar dat betekent niet dat mij niets ten laste kan worden gelegd. Het is de Heer die over mij oordeelt. (1 Korintiërs 4: 3-4)

En hoe zit het met onze naaste? Kunnen we die ander ook zonder oordeel aanzien? Kunnen we verder kijken naar wat een persoon van binnen beweegt? Als we de ander oordelen komen we tegenover elkaar te staan en verliezen we de verbinding. Iemand vertelde eens, in een interview met overlevers van een concentratiekamp, dat de Jodenvervolging voor het grootste gedeelte te wijten was aan het feit dat men niet meer naar de mens keek maar naar een abstracte 'vijandige' groep. Je kan je gevoel veel makkelijker uitschakelen als je je naaste niet meer als medemens ziet. Oordelen en mensen in hokjes stoppen maakt het leven overzichtelijk. Het gebeurt nog steeds. Denk aan de 'meer of minder Marokkanen' van Wilders. Of de meer recent, de groep corona-ontkenners, de zogenaamde wappies. Oordelen wij ook of kijken wij naar de mens achter de labels. Wees geen wrede rechter maar wordt een barmhartige naaste.Wees mild voor jezelf maar ook voor de ander. Verstop je niet achter een vijgenblad maar bekleed je met Christus. Hij moet meer worden, maar ik minder.
(Joh. 3:30)

Wees barmhartig zoals jullie Vader barmhartig is. Oordeel niet, dan zal er niet over je geoordeeld worden. Veroordeel niet, dan zul je niet veroordeeld worden. Vergeef, dan zal je vergeven worden. Geef, dan zal je gegeven worden; een goede, stevig aangedrukte, goed geschudde en overvolle maat zal je worden toebedeeld. Want de maat die je voor anderen gebruikt, zal ook voor jullie worden gebruikt.’ (Lucas 6: 36-39) 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...