vrijdag 29 december 2017

Een nieuw begin



Zo aan het einde van het jaar krijg ik altijd schoonmaakkriebels. Als de kerst voorbij is dan wil ik altijd alle tierelantijntjes zo snel mogelijk weer opruimen. Dit jaar was dat wel makkelijk want we hadden geen kerstboom of kerststukjes in huis gehaald. Alleen een bak met gekleurde lampjes, kerstballetjes en 4 kaarsen waarbij elke adventszondag één kaars meer ging branden. Steeds meer licht op het donkerste moment van het jaar.


kerst zelf hebben niet gevierd. We hebben niks met kerst en vorig jaar vonden de jongens kerst ook een overdreven vreetfeest. Dus geen cadeaus(doen we sowieso omdat we Sinterklaas leuker vinden en de hele maand ervoor al in de verjaardagen zitten) en niet naar de winkel geweest om culinaire etenswaren in te slaan. Nee, gewoon een stoofpotje uit de cooker, pannenkoeken en dingetjes uit het kerstpakket. Mijn man ging nog wel even op de culinaire toer en bakte een Challah brood (omdat het brood op was) en groene asperges en kipfilet in spek. Dat was wel heel lekker.

Hoewel de jongens vorig jaar zeiden dat ze niks met kerst hadden, begonnen nu te klagen. "Toch wel heel saai en kaal zonder kerstboom en alle vrienden zijn bij familie en wij doen helemaal niks. Waarom vieren we geen kerst?" Grrr pubers, nu is het weer niet goed. Maar goed, ik heb gelijk mijn moeder ingelicht dat we volgend jaar bij haar komen eten.
De cooker is mijn favoriete kookgerei. 's Ochtends gooi je de ingrediënten in de cooker en 's avonds is het eten klaar. Het vlees bak ik even voor een bruin korstje maar de groenten kunnen er rauw bij. Wel gebruik ik voorgekookte krieltjes of rijst dat ik apart kook, Dan maak ik een sausje van bijv. bouillion, tomatensaus, honing en het eten staat al weer klaar. 4 a 5 keer per week eten we zo uit de cooker. 

En nu, na de kerst begint het te kriebelen. De hele kamer is alweer opgeschoond. Alle prullaria waar ik niks meer mee heb weg, weg, weg. Less is more en zo ruimt het lekker op. Ik ben weer begonnen met FLYlady. En deze week werken we in zone 5. De huiskamer. Elke dag krijg je een taak die je moet uitvoeren Bijvoorbeeld De brandjes blussen. Dat betekent de plekken waar rommel zich ophoopt. In de hoeken van de kamer op tafeltjes etc zijn opgeruimd. Daarnaast is er per zone is hier een gedetailleerde schoonmaaklijst.

In deze blog heb ik er al eens  uitgebreider over FLYlady geschreven. Het is echt een aanrader.

En niet alleen ik heb de schoonmaakkriebels ook de jongens beginnen uit zichzelf op te ruimen. Mijn oudste zoon heeft zelfs de kamer van zijn broertje opgeruimd omdat hij niks te doen had.
Huh??? De jongste zoon wil onze slaapkamer als slaapkamer, zodat ze nu druk bezig zijn met verhuizen. Het moet niet gekker worden.
Jonathans opruimactie: bedden opgemaakt
en kleren opgevouwen




















Ligt het aan ons of is iedereen aan het opruimen en schoonmaken?

zondag 10 december 2017

Bewust positief naïef

Het viel me laatst op hoe vaak ik van het slechtste uitga en hoe wantrouwend ik ben geworden tegenover vreemden, die je net iets te vriendelijk benaderen. Geen wonder, want hoe vaak komt het wel niet voor dat mensen je op straat of via de telefoon iets gratis mogen aanbieden en dan blijkt het later toch niet gratis te zijn. 

Maar ook deze mensen die ons "lastig" vallen en iets van ons vragen kunnen we op een vriendelijke en open manier te woord staan. Als je mensen positief te woord staat van het goede uitgaat (ook al weet je dat niet het soms niet het geval is) kunnen hele mooie gesprekken ontstaan.

Bewust positief naïef noem ik het maar. De dingen die mensen van je vragen zijn soms niet eens zo duur of tijdrovend. Je hoeft niet overal nee op te zeggen! Steeds minder mensen zijn te porren om collecte te lopen of vrijwilligerswerk te doen. Zinnen als: "durf nee te zeggen" en "geef je grenzen aan" lijken soms een beetje door te schieten.


Laatst bij het boodschappen doen kwam ik twee meisjes tegen, ze vroegen me of ze mij misschien iets mochten vragen. Ze wilden me een gratis tas aanbieden. Gelijk schoot ik in de verdediging. "Ja, ja gratis" mopperde ik,  "maar welke voorwaarden zijn aan dat gratis verbonden, wat moet ik er voor doen". Nee, dit keer was het echt gratis. Met deze tas wilden ze reclame maken voor een bedrijf en ze mochten me echt de tas zonder voorwaarden meegeven. Weer werd ik op de vingers getikt en werd ik me bewust van mijn negatieve houding.


Ken je de film Yes man. Een grappige film uit 2008 met Jim Carrey in de hoofdrol. Deze film gaat over een man die het advies krijgt om echt overal ja op zeggen en raakt zo in de vreemdste situaties verzeilt. Dit advies wil ik je zeker niet meegeven maar wel om er op een positieve manier mee om te gaan en soms toch ja te zeggen op kleine vragen, die jij in je macht hebt om op te lossen. Ik denk dat veel mensen zijn doorgeschoten in hun zoektocht om voor zichzelf op te komen. Wees niet te zeer Nee-gatief maar bewust positief naïef. Je mag delen van de rijkdom die God je heeft gegeven.

zondag 29 oktober 2017

Waar wordt je echt gelukkig van?

Vanuit de kerk hebben we ochtenden aan de  de keukentafel georganiseerd voor moeders om met elkaar in gesprek te gaan over de de mooie en moeilijke kanten van de (geloofs-)opvoeding. Eens in de zoveel tijd komen we als moeders bij elkaar en bespreken we verschillende onderwerpen die met de opvoeding te maken hebben. Wat hebben we zelf meegekregen, wat willen we doorgeven, waar we tegen aan lopen. Aan de hand van het Coachboeken van Marja Bos-Meeuwsen en Petra Kok bespreken we elke keer een ander onderwerp. Het is fijn om met elkaar in gesprek te gaan. Om met elkaar moeite en vreugde te delen. Om elkaar te bevragen, te bemoedigen en te inspireren.

De gesprekken voeren we niet alleen aan de keukentafel maar soms ook tijdens wandelingen waarbij we papiertjes met vragen en stellingen meekrijgen. Dit keer stelden we elkaar onder andere de vraag: Waar word jij echt gelukkig van?

Mijn eerste reactie was dat ik pas gelukkig kan zijn als mijn man en mijn kinderen lekker in hun vel zaten. Maar dan hangt mijn geluk dus af van omstandigheden. Van iets wat ik zelf niet in de hand heb. Echt geluk is toch niet verbonden aan omstandigheden. 

Echt geluk is weten dat je Geliefd bent door je Hemelse Vader 
en vertrouwen dat Hij alle dingen ten goede zal keren. 

Dit is een mooi en waar antwoord en geeft een grondhouding, een basisgeluk, die niets en niemand van je af kan pakken en dan is het  natuurlijk al helemaal fantastisch als je ook je geliefden en omstandigheden ook nog goed gaat.

Maar toch is het goed om eens langer naar de vraag te kijken. Waar wordt je echt gelukkig van? Wat vind je zelf echt leuk, waar krijg je energie van? Welke talenten heeft God aan je gegeven en gebruik je deze talenten ook? Dit zijn vragen die de moeite waard zijn om te beantwoorden. Om ermee aan het werk te gaan.

Voor mij persoonlijk ben ik tot de ontdekking gekomen dat ik geluk vind in het schrijven. Om mijn gevoelens en gedachten te uiten in schrijven en ook in het schilderen. Het wonderlijke is dat sinds ik me hier meer op ben gaan richten, dat ik spontaan, na een hele lange tijd, weer boeken toegestuurd heb gekregen. Boeken waarover ik een review mag schrijven.

God wil ons leiden op de weg waarvoor je bent bedoeld
Hij heeft een verlangen in je gelegd en zal daar doorheen Zijn glorie laten zien.

Waar wordt jij gelukkig van?






zaterdag 9 september 2017

De leugen van verdienen.

Maar toen zijn de goedheid en mensenliefde van God, onze redder, openbaar geworden en heeft hij ons gered, niet vanwege onze rechtvaardige daden, maar uit ​barmhartigheid. Hij heeft ons gered door het bad van de wedergeboorte en de vernieuwende kracht van de ​heilige​ Geest, die hij door ​Jezus​ ​Christus, onze redder, rijkelijk over ons heeft uitgegoten. Zo zijn wij door zijn ​genade​ als rechtvaardigen aangenomen en krijgen we deel aan het eeuwige leven waarop we hopen.
(Titus 3:4-7)

Zoveel mensen twijfelen en hebben een verkeerd beeld van God. Kom ik wel in de hemel, ben ik wel behouden? Ze willen nog steeds door goede werken de hemel en Gods liefde proberen te verdienen. Laatst zag ik een tv programma. Het ging over het opzetten van tehuizen door welgestelden van een protestantse kerk. Er werd smalend gezegd dat de rijken dit deden om een plekje in de hemel te verdienen. Dit is opzettelijk het evangelie verdraaien. In de Bijbel staat juist dat niemand Gods liefde, laat staan de hemel, kan verdienen! We mogen goede werken doen uit dankbaarheid. Anders zouden de dingen die we doen toch nog voortkomen uit egoïsme. Om er zelf beter van te worden. Jammer dat dit beeld nog steeds zo overheersend is. Het is verwarrend en afstotend.

Mijn schoonvader is gister overleden. Ook hij had veel vragen over de hemel. Maar het is allemaal zo wonderlijk gegaan dat we in dit hele proces Gods hand mochten ervaren. De laatste maanden werd mijn schoonvader steeds meer verward. Hij wist niet meer waar hij was, wat er met hem aan de hand was en wie de mensen waren die hij zag. 

Toch kwam er een moment dat hij ineens heel helder werd. Hij vroeg ons vergeving, dat hij boos was geworden, dat we hem naar het hospice hadden gebracht. Wij konden hem niet meer de zorg geven die hij nodig had. De mensen die hem verzorgden waren ontzettend goed voor hem en hij sprak zijn dankbaarheid uit voor alles wat we voor hem hadden gedaan. We waren helemaal verbaast dat iemand die zo dement was ineens alles weer wist te herinneren. Hij vertelde dat hij zich helemaal in Gods handen over had gegeven en dat je zelf toch niets zelf in de hand hebt. 
Hij vroeg zich alleen af of hij Gods liefde wel zou verdienen? Waren zijn daden wel goed genoeg. Het 'toeval' wilde dat ik 's ochtends een tekst had gelezen uit Daniël 9:18 Niet omdat wij ​rechtvaardig​ zouden hebben gehandeld leggen wij onze smeekbeden aan u voor, maar omdat uw ​barmhartigheid​ groot is. 
Met deze tekst stelde ik hem gerust. Het is Gods liefde die ons redt en niet onze rechtvaardige daden. Mijn schoonvader had rust gekregen. Hij was veilig in Gods hand. De dag erna was hij weer net zo verward als anders. Hij had alleen nog angst voor het sterven zelf, zou hij pijn krijgen? Maar 2 dagen voor zijn sterven is hij in coma geraakt en heeft het sterven niet bewust mee hoeven maken. Wat een genade. 

We moeten af van onze verdien-gedachte. Aldoor als je het woord verdienen hoort moeten je op je hoede zijn. Dan moeten je oren zich gaan spitsen. Het gaat niet om verdienen! Het gaat nooit om verdienen. We verdienen de dood. Het is Gods genade, die ons heeft gered van de dood. Hij heeft geen behagen aan mensen die verloren gaan maar wil ons juist redden. God heeft alles gegeven om ons te redden. Hij heeft Zijn Zoon gegeven. Zijn eigen leven. Het is niet ons werk maar Gods werk. Het is volbracht. Neem dat aan en VERTROUW.

Door uw genade Vader mogen wij hier binnengaan, niet door rechtvaardige daden maar door het bloed van het lam...

zondag 3 september 2017

Duurzaam zijn...

Dit is onze vriezer. Hij is al drie generaties in onze familie. Als ik bij mijn oma logeerde stond deze vriezer in het kleine kamertje waar ik sliep. Op zijn zachte gezoem viel ik in slaap. Toen mijn grootouders naar een verzorgingsflat gingen kreeg mijn moeder de vriezer en toen ik op kamers ging kreeg ik de vriezer mee en nu jaren later doet hij het nog steeds. Al ziet hij er niet uit. Het is een goede vriezer. Laatst vond ik de gebruiksaanwijzing en zag dat de vriezer gemaakt is in 1976. Wauw, al 41 jaar ononderbroken aan het werk. Vreemd dat we nu wetenschappelijk veel meer kunnen en huishoudelijke apparaten veel minder lang meegaan. Hoe zit dat, we moeten toch duurzaam zijn?

Duurzaam dat is het modewoord van deze tijd. De mens wordt bewust dat de aarde niet onuitputtelijk rijk aan grondstoffen is en door het te vervuilen nog sneller berg afwaarts gaat. Spullen moeten herbruikbaar en afbreekbaar zijn.

Hoe is het zover gekomen? Onze voorouders hadden maar een paar stel kleren die werden versteld als ze stuk waren of niet meer pasten. Zo konden ze hun kleren en spullen jaren gebruiken. Als iets stuk was, werd het gerepareerd.

Na de tweede wereldoorlog kwamen mode en design om de hoek kijken. Bedrijven wilden meer producten verkopen en zorgden dat mensen sneller ontevreden werden over hun kleren en spullen.Er werd reclame gemaakt om mensen ontevreden te maken met de spullen die ze bezaten.  De economische groei werd afhankelijk van mode en design. Hoewel de spullen die ze hadden het nog deden moest de consument overgehaald worden om te verlangen naar iets nieuws wat ze eigenlijk (nog) niet nodig hadden.

In plaats van de beste producten te maken die een hele lange tijd goed hun werk zouden doen, werden nu producten gemaakt die minder lang mee zouden gaan. Er werd zelfs een hele wetenschap in het leven geroepen om spullen sneller stuk te laten gaan. Spullen kregen in ingebouwde levensduur mee. Wist je dat er een chip in een printer zit die het aantal prints bijhoudt. Deze chip zal de printer de opdracht geven ermee te stoppen bij een bepaald aantal prints. Ongeveer 18.000 prints of 5 jaar gaat je printer mee en daarna moet je een nieuwe kopen.

Er zit dus een hele technologie achter om spullen een korte levensduur te geven. Techniek werd vroeger gebruikt om oplossingen te geven nu wordt diezelfde techniek ingezet om een probleem te creëren. Zo wordt er verdient aan georganiseerde problemen. We kijken ook niet eens meer naar de levenscyclus van een product maar naar hoe lang ga ik het leuk vinden. En zo komt er steeds meer afval.

Wat zou er gebeuren als we het probleem bij deze bron gaan aanpakken. Bij de mensen die de producten produceren. Als wij geen consumenten worden die iets kopen maar gebruikers die producten gaan huren van de producent. Dan wordt de producent gedwongen om duurzame producten te maken omdat ze er zelf verantwoordelijk voor zijn. Producten die een lange levensduur hebben. Dat de grondstoffen gerecycled kunnen worden in een gesloten systeem is dan het handigst.

De producent wordt een dienstverlener die verantwoordelijk is voor goede producten uit goedkope grondstoffen om goed te kunnen verdienen. Niet langer korte termijn, maar de langere termijn wordt belangrijk. Zo blijft de economische groei gewaarborgd. Nog een belangrijk voordeel is dat onze identiteit niet meer gekoppeld zal zijn  aan bezit maar aan wie je bent.

Tja het blijft een mooi idee

dinsdag 22 augustus 2017

Zorg


Afgelopen tijd stond ons leven in het teken van zorgen maar dan vooral in de goede zin van het woord. Het draaide de afgelopen tijd om zorgen in de zin van verzorgen. Onze 'schoon'vader ging steeds verder achteruit. Steeds verlegden we weer een grens. Van 2x per week langskomen tot uiteindelijk een lang weekend 24 uur per aanwezig zijn, omdat in Nederland alle zorg in het weekend en avond stopt. Geen opname mogelijk, geen hulpmiddelen leverbaar, onvoldoende personeel etc. Wij moesten zelf voor onze 'schoon'vader zorgen. Van eten tot verschoning.  Ik was er overdag en mijn man waakte 's nachts.  Ondanks het feit dat de zorg veel te zwaar was gingen we steeds een nieuwe grens over.

Het vreemde was dat we ondanks deze drukte allebei een enorme rust en vrede hebben ervaren. De cirkel was weer rond. De ouder die het kind heeft verzorgd werd nu zelf weer een kind. En wat mooi dat we het allebei ook konden doen. We hadden allebei vakantie.


Mijn schoonvader kon op het laatst geen moment alleen gelaten kon worden. Hij was te ziek en tegelijkertijd besefte hij niet dat hij ziek was, waardoor hij telkens viel. Thuiszorg kwam 3x per dag een kwartiertje langs en stond ook met de handen in het haar. Ook heeft de thuiszorg in het weekend 's nachts te weinig personeel waardoor het is voorgekomen dat mijn schoonvader met hulp van twee politieagenten weer op bed getild moest worden.

Vreemd dat in zo'n welvarend land als Nederland geen plek en hulp is voor iemand die zoveel zorg nodig heeft. Er komen steeds meer oudere mensen en er zouden toch juist meer plekken gecreëerd moeten worden voor hulp en zorg, maar het lijkt erop of er steeds meer tehuizen hun deuren sluiten. Mensen moeten zolang mogelijk met hulp van mantelzorgers thuis blijven wonen, maar wat als dat ineens niet meer kan?

De participatiemaatschappij...Mensen moeten participeren, meedoen, zelfstandig zijn, productief zijn maar hoe zit het met de mensen die dat niet meer zijn??? Zijn dat tweederangs mensen waar je zo snel mogelijk vanaf moet. Waaraan je zo min mogelijk geld moet besteden omdat er toch geen eer en voordeel meer aan te behalen valt. Is dat de reden dat het "voltooid leven pilletje" op de markt komt omdat de samenleving binnenkort overspoelt wordt met deze onproductieve geldverslindende mensen.

Toch zijn juist deze mensen in hun zwakte het meest waardevol. Ze houden ons een spiegel voor. Ze laten zien dat het leven in deze wereld ten diepste zinloos en doelloos is als je God niet kent. Hun leven is een getuigenis tegen deze maatschappij die met oogkleppen op het grote geld na jaagd. Je kan dat grote geld en succes namelijk niet meenemen.  Deze mensen laten zien waar het leven werkelijk om draait. Liefdevolle relaties, zorg voor elkaar,  dankbaarheid. Weten dat je een Geliefd kind van God bent, door genade, gekocht en betaald door het kostbare bloed van Jezus. Gods kracht wordt in zwakheid zichtbaar omdat de mens zich dan niet meer zelf op de borst kan kloppen en zeggen kijk eens wat ik heb bereikt. Ten diepste is alles in Gods hand. (We zijn niet wat we doen, wat we weten, wat we kunnen, wat we hebben, wat mensen over ons zeggen...dat alles valt op den duur weg)

Want kracht ontplooit zich ten volle in zwakheid.’ Daarom durf ik mij toch op mijn zwakheden te beroemen, omdat dan de kracht van Christus in mij gezien kan worden. (2 Korinthiërs 12:9 HTB)

Na het lange weekend en nog 3 dagen is mijn schoonvader opgenomen in het ziekenhuis. Hij was sterk vermagerd. Hier kreeg hij een zoutoplossing en was er controle dat hij goed at, hier knapte hij snel op. Het vreemde was dat hier allemaal oude mensen lagen met allemaal dezelfde symptomen. Het begon bij allen met een urineweginfectie waardoor er verwardheid (delier) was ontstaan. Al deze mensen waren ondervoed en verzwakt omdat ze alleen woonden en niet meer voor zichzelf konden zorgen.

Toch bleek het bij mijn schoonvader ernstiger te zijn. Bij een CT-scan is gebleken dat hij kanker heeft. Nu ligt hij in een hospice. Toch heeft hij de moed niet verloren en heeft op dit moment nog nergens last van. Hij is zijn vreugde niet kwijt en leeft helemaal op. Hij zingt liederen met de bewoners en gaat ze ongevraagd voor in gebed... Hij kan hier een lichtje zijn. Alleen wonen was toch ook wel heel eenzaam ondanks dat wij vaak langskwamen. Zolang mogelijk thuiswonen is soms helemaal niet zo fijn. Het is niet goed als een mens alleen is. We hebben elkaar nodig!

woensdag 12 juli 2017

Het jachtige leven

Nog een week en dan heeft ook het noorden van Nederland zomervakantie. De laatste loodjes wegen het zwaarst. De lessen worden vandaag afgerond. Alleen nog een paar uitjes en activiteiten en het schooljaar is alweer voorbij.

Zelf ben ik op dit moment druk met de zorg voor mijn schoonvader. Door een kleine infectie is hij nu bijna helemaal afhankelijk van zorg geworden. Gelukkig kan de thuiszorg veel opvangen maar het houdt toch in dat we om de dag op bezoek gaan om te helpen.

Een drukke periode maar vooral ook een dankbare periode om iemand in de laatste levensfase te kunnen helpen. Al kijkt mijn schoonvader daar natuurlijk heel anders tegenaan. Hij voelt zich een last en noemt zichzelf een stumper. Zijn kracht was zijn identiteit en nu kan hij niks meer. Zelfs zijn geheugen laat hem steeds verder in de steek. Hij weet niet meer hoe het koffiezetapparaat werkt of welke dag het is. Steeds vaker weet hij niet meer wie ik ben. Hij kan bijna niet meer lopen maar wil koste wat het kost thuis blijven wonen en wij proberen hem daarbij zoveel mogelijk bij te helpen.

Ik las dit stukje uit prediker 12. Het  gaat over de ouderdom en vond het zo toepasselijk.

"Gedenk daarom je schepper in de dagen van je jeugd – voordat de slechte dagen komen en de jaren naderen waarvan je zegt: In deze jaren vind ik weinig vreugde meer. Voordat de zon verduistert, de sterren en de maan niet langer stralen, de lucht ook na de regen grauw van wolken wordt.... Wanneer de deuren naar de straat worden gesloten, de ​molen​ geen geluid meer maakt, het fluiten van de vogels ijl van toon wordt, wanneer hun ​lied​ versterft. Je durft geen heuvel te beklimmen, de ​weg​ is vol gevaar."

Ook mijn schoonvader kan maar weinig vreugde vinden in de dingen van de dag. De deuren naar de straat zijn inderdaad toegesloten. Hij kan zelf niet meer naar buiten. Hij kan niet meer zelf eten maken en gaat steeds slechter zien en horen. Ook is hij al een paar keer gevallen en durft niet meer te lopen. De weg is voor hem vol gevaar.

Toch vindt hij kracht in zijn geloof en als ik langskom zingt hij liederen waaronder Hijgend hert der jacht ontkomen. Wat een uitzicht in deze uitzichtloze situatie. God geeft hoop en toekomst. De Heer van het leven de Heer van zijn leven. De God die hem zijn hele leven heeft geholpen. Nu nog na hijgend van het jachtige leven ziet hij uit naar God.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...