De overtocht

Tijdens de vakantie ook lekker gelezen. Dit keer had een roman van mijn moeder meegekregen. Een boek die ik zelf niet zo snel zou uitkiezen. Een zwaar onderwerp waarvan je misschien zelfs bang van kan worden. Maar dat viel reuze mee en het boek was echt zo mooi. Naast Jack Cavenaugh en Lynn Austin heb ik er een favoriete schrijver bij. Gina Holmes. Zoals zij gevoelens onder woorden brengt is echt geweldig. Zo teer en liefdevol geschreven dat ondanks het zware onderwerp ik toch ook mooi was. Het gebeurt niet vaak maar dit keer toch een klein traantje moeten wegpinken.

Op de dag dat Jenny Lucas zwanger het ouderlijk huis verlaat, neemt ze zich stellig voor om er nooit meer terug te komen. Maar het leven verloopt niet altijd zoals je dat zelf voor ogen hebt.

Want zes jaar later is Jenny ongeneeslijk ziek, en keert ze noodgedwongen terug om iemand te vinden die na haar dood voor haar dochter wil zorgen. Wordt het haar vader, met wie ze geen woord meer gewisseld heeft sinds haar vertrek, of haar jeugdliefde, die niet eens weet dat hij een dochter heeft?

 In haar debuutroman De overtocht vertelt Holmes het diep ontroerende verhaal van een jonge moeder die nog maar een paar maanden te leven heeft. Met dit boek won ze de INSPY Award, een prijs voor de beste christelijke fictie. De schrijfster woont met haar gezin in Virginia, Amerika.

Een belangrijke belofte verdwenen?

1 De HEER zei tegen Abram: ‘Trek weg uit je land, verlaat je familie, verlaat ook je naaste verwanten, en ga naar het land dat ik je zal wijzen. 2 Ik zal je tot een groot volk maken, ik zal je zegenen, ik zal je aanzien geven, een bron van zegen zul je zijn. 3 Ik zal zegenen wie jou zegenen,

wie jou bespot, zal ik vervloeken. Alle volken op aarde zullen wensen gezegend te worden als jij.’(NBV)

 

---------------------------------

 

 1 De HEERE nu zei tegen Abram:  Gaat u uit uw land, uit uw familiekring en uit het huis van uw vader, naar het land dat Ik u wijzen zal. 2 Ik zal u tot een groot volk maken, u zegenen en uw naam groot maken; en u zult tot een zegen zijn. 3 Ik zal zegenen wie u zegenen,  en wie u vervloekt, zal Ik vervloeken; en in u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden.  (Herziene statenvertaling)

 

 

Twee vertalingen van Genisis 12:3 Deze ochtend een preek gehoord over dit bijbelgedeelte. De dominee gebruikte de eerste vertaling en dat deed me verdriet. Waarom gebruikt hij deze verarmde tekst.

 

Beter een half ei dan een lege dop?

De tweede vertaling geeft zoveel meer. De tweede vertaling geeft een belofte mee. Dat alle geslachten van de aardbodem gezegend zullen worden. De eerste laat de belofte achterwege en geeft alleen iets te wensen. De belofte aan Abraham komt in Genisis 5 keer terug(Gen 18:18, 22:18, 26:4 en nog een keer aan Jacob 28:13) Alle beloften worden in de nieuwe vertaling door wensen vervangen. Gelukkig komt het nieuwe testament terug op deze belofte anders zou de eerste vertaling ons deze grote belofte ontnemen.

Er staat in Galaten 3:

7 Begrijp dan toch dat zij die uit het geloof zijn, Abrahams kinderen zijn. 8 En de Schrift, die voorzag dat God uit het geloof de heidenen zou rechtvaardigen, verkondigde eertijds aan Abraham het Evangelie:  In u zullen al de volken gezegend worden. 9 Daarom worden zij die uit het geloof zijn, gezegend samen met de gelovige Abraham. (galaten 3:7)

 

Door de nieuwe bijbelvertaling kunnen we dit niet meer uit de Schrift vernemen. Gelukkig kunnen de vertalers er door de uitleg in Galaten niet meer om de goede vertaling heen en eindelijk nemen ze het wensen uit de vertaling. Het is een belofte.  Galaten 3 gaat nog even verder en klaagt de bijbelvertalers al het ware zelf aan.

 

 Broeders, ik spreek op menselijke wijze:  Zelfs een verbond van mensen dat rechtsgeldig is geworden, stelt niemand terzijde of voegt daar iets aan toe. 16   Welnu, zo zijn de beloften aan Abraham en aan zijn nageslacht gedaan. Hij zegt niet: En aan de nageslachten, alsof er sprake zou zijn van velen; maar van één: En aan uw Nageslacht; dat is Christus. 17 Dit nu zeg ik: Het verbond, dat eertijds door God rechtsgeldig was gemaakt met het oog op Christus, wordt door de wet, die  na vierhonderddertig jaar gekomen is, niet krachteloos gemaakt om de belofte teniet te doen.

18   Want als de erfenis uit de wet is, is zij niet meer uit de belofte; maar aan Abraham heeft God die door de belofte genadig geschonken.

 

Laat je de genadige belofte niet ontnemen.

Goede zondag gewenst.

Terug van vakantie

We zijn terug van een heerlijke vakantie in voormalig Oost-Duitsland. In het kleine plaatsje Kahmer. Een dorpje tussen Reichenbach en Greiz. Een prachtig gebied met heuvelachtige landschappen. Bij elke heuvel weer een verrassing welk uitzicht je nu weer zou hebben.


We hadden een vakantiehuisje gevonden via de website Ferien bei Christen http://www.ferien-bei-christen.de en kwamen zo bij een lieve familie die ons onderdak gaf in het  Vaters Haus. Op de heenreis veel regen. Eng gewoon. Verschillende auto's langs de weg zien staan die door aquaplaining in de vangrail waren beland. Onze reis verliep gelukkig voorspoedig. Eenmaal in het oosten van Duitsland veranderde het weer en het landschap. Het was gewoon warm en zonnig en warm en zonnig is het de hele vakantie gebleven.

Het huisje was boven verwachting en de jongens konden gelijk spelen met de kinderen van het gezin waar we verbleven.



Ze hebben zich niet verveeld. Trampoline springen, voetballen, fietsen etc etc. Er waren dagen bij dat de kinderen zo leuk vermaakten dat we besloten nergens heen te gaan.

Zondag konden we gelijk mee naar de kerk. De Jesus gemeinde http://www.jesus-gemeinde-reichenbach.de in Reichenbach en na de dienst mochten we met het gezin mee-eten. Mooi om verhalen van elkaar te kunnen horen over het geloof. Elkaar bemoedigen en blij zijn dat je broeders en zusters bent. Zo bijzonder dat je door het geloof gelijk zo'n band met elkaar kan hebben. Dat je je gelijk thuis voelt.

We hebben wat uitstapjes gemaakt naar Ochsenkopf de tweede hoogste berg van het fichtelgebergte. De jongens wilden bergen zien vandaar. Nog even doorgereden naar Tjechië maar dat werd zo armoedig. Jonathan zei dat hij liever weer naar huis wilde

  We hebben in Mylau Goltzschtalbrücke bekeken. De grootste stenen spoorbrug ter wereld. 360 foto. Naast de brug was een enorme heliumballon waarmee je de lucht in kon om de brug vanuit de hoogste te bekijken. Dat hebben we maar niet gedaan. De ballon zag er niet echt betrouwbaar uit. 

Lekker een beetje de stadjes rondgestruind. Wat een oude huizen. In de tijd van voor de wende is er waarschijnlijk nooit meer iets aan de huizen gedaan. Gelukkig worden veel huizen nu opgeknapt want er staan zulke mooie jugenstillhuizen tussen. Henze stond gewoon te watertanden bij sommige opknappertjes. Indrukwekkend deze streek en mooi om te zien hoe alles weer wordt opgebouwd. Oud en nieuw naast elkaar.

We zijn nog naar een speeltuin geweest maar ik denk dat veel van de speeltoestellen niet door de Nederlandse keuring zouden komen.

Ook nog een Aluinmijn bezocht dus deze vakantie zowel boven als onder de berg gezeten. Dit gebied in Duitsland is echt een aanrader.

Thuis hebben de jongens gelijk de brug nagebouwd. Volgens mij heeft de brug nogal indruk gemaakt. We hebben ons geen dag verveeld. Dinsdagavond zijn we naar huis gereden. Lekker rustig aan. Geen files. Rond middernacht thuisgekomen en wat is het dan heerlijk om weer in je eigen bedje te slapen.

.

De gave van Randall Wallace

De gave. Een mooi boek waar je wel even in moet komen. De schrijver beschrijft de gevoelens, gedachten en situaties zo uitgebreid dat ik in het begin soms even de draad kwijt was. Maar als je eenmaal aan de schrijfstijl van Randall Wallace gewend bent leest het boek als een film. Je ziet het als het ware voor je gebeuren. Ook de humor spreekt me wel aan. De gave gaat over twee personen. Lara Blair een gedreven wetenschapster en Andrew Jones een getallenteerd chirurg die door een dramatische gebeurtenis niet meer zelf kan opereren. De een zit vast aan de toekomst en de ander aan het verleden. Zo zitten allebei zo vast dat ze beiden niet in het heden kunnen leven. Doordat ze elkaar ontmoeten en hoop geven komen allebei op hun eigen manier weer in het leven te staan. onbaatzuchtig geven.

Het boek doet me toch een beetje aan een aflevering van Oprah Winfrey denken. Het geloof blijft een beetje aan de oppervlakte. Toch spreekt het boek van vertrouwen in het heden als je je gaven in Gods handen legt.

yesterday is the past tomorrow is the future today is a gift and that is why its called the present

.

Uitverkiezing

Zonder Jezus Christus mist je leven doel

Brrr. Vandaag een hatelijk stukje over de kerk in het dorpskrantje gelezen. Wat verschrikkelijk als je opgroeid met een verkeerd Godsbeeld. Met mensen die elkaar kapot maken met vrome praat en schijnheiligheid. Er staat...

 "Als je goed was kwam je in de hemel en anders kwam je in de hel. Maar God weet alles, dus ook voor je geboorte al of je in de hemel komt of niet. Dat heet predestinatie. Een baby, die na de geboorte overlijdt kan al verdoemd zijn, terwijl het nog niets bewust heeft gedaan. Dat heet erfzonde. Mensen zijn door dit vraagstuk gek geworden, hebben zelfmoord gepleegd."


Daarna gaat het stukje nog verder over de verschillende opvattingen, strijd en schijnheiligheid van mensen. Pff wat kan ik daar verdrietig van worden. Als ik dit had meegemaakt dan had ook ik de kerk aan de kant geschopt. Hier wordt een beeld van God geschetst als een wrede machtwellustige heerser die zelfs babietjes laat branden in de hel.

De Bijbel laat een heel ander geluid horen. God is liefde... God zelf is mens geworden om ons te redden en hij heeft zichzelf laten zien in Jezus Christus. Je mag zeker zijn dat je bent behouden en dat is juist het goede nieuws. Dat is je vreugde.

 De bijbel zegt iets heel anders over predestinatie of de leer van de uitverkiezing.

Ef 1:4 Voordat de wereld gemaakt werd, heeft Hij ons immers in Christus uitgekozen om hem toe te behoren en smetteloos voor hem te staan.

5 In zijn liefde had hij van tevoren beslist dat Hij ons door Jezus Christus als zijn kinderen zou aannemen. Zo wilde hij het, in zijn goedheid. De Uitverkorene van voor de grondlegging der wereld af, is Jezus Christus. Hij was voor de grondlegging der wereld al uitverkoren om de (komende) mensheid te redden, Door te geloven in Hem, delen wij in Gods verkiezing. We zijn uitverkoren IN Christus. Als God van voor de grondlegging der wereld bepaald zou hebben wie voor eeuwig behouden zullen worden en wie niet dan zou dit betekenen dat God in feite ook mensen heeft aangewezen die nooit behouden zouden kunnen worden en die daardoor voorbestemd zouden zijn voor de hel. Dit is in srijd met het beeld van Gods liefde en genade voor iedereen, zoals in de Bijbel staat. Door heel de Bijbel heen blijkt juist dat het de wil van God is dat alle mensen behouden worden. Joh 3:16 16 "Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon gegeven heeft, opdat iedereen die in hem gelooft, niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft. 17 Want God heeft zijn Zoon niet naar de wereld gezonden om de wereld te oordelen maar om de wereld door hem te redden". God wil juist niet dat er ook maar iemand verloren gaat! (Ezech 33:11, 1Tim 2:3b,4, 2Petr3:9) Als je verloren zou gaan, dan komt dat niet omdat je niet uitverkoren bent, maar omdat je niet hebt geloofd in de Zoon van God, Jezus Christus, de Uitverkorene. De genade is voor iedereen die wil komen. God heeft er alles aan gedaan om jou het eeuwige leven te geven. Hij gaf Zijn Zoon, zodat jij vergeving van je zonden en eeuwig leven kunt ontvangen als jij vergeving van je zonden vraagt en in Hem gelooft. Hij biedt jou Zijn genade aan, als een geschenk. Uitverkiezing is niet bedoeld als een blokkade, als een muur waardoor je niet tot God kunt komen, maar als een poort tot zaligheid. Het is alsof aan de voorzijde van de poort staat: "Kom tot Mij".  Als je door die poort gegaan bent, staat er als het ware aan de achterzijde van die poort: "Ik heb je uitverkoren." Uitverkiezing is geen (nood)lot maar, achteraf gezien, een fundament van troost, bemoediging en zekerheid voor de gelovige. We moeten niet met de uitverkiezing beginnen, maar er mee eindigen. http://www.benikweluitverkoren.nl/

Lekker buiten

Is het dan echt waar? Is de zomer nu dan echt begonnen? Na al die dagen van regen eindelijk weer de tuin in. Wat een onkruid. Gewapend met emmer en schoffel ga ik de ongewenste wildgroeiers te lijf. Henze heeft ook weer moed gekregen om met de tuinklusjes aan de gang te gaan. Hierboven het resultaat. Een tuinbankje. Een houtstekje. En hieronder als je goed tussen de bloemetjes doorkijkt, zie je de nieuwe schuur. De merel heeft eindelijk de houten palen vrijgegeven. (zie een paar blogjes geleden).

Bij het tuinieren hoort ook het oogsten. De aarbeien zijn rijp en ook de zwarte bessen moeten nodig worden geplukt. Ik heb er heerlijke zwartebessengelei van gemaakt. Heerlijk een schepje gelei op koude griekse yoghurt hmmm.

zwartebessengelei

 

 Ook de jongens vermaken zich opperbest. Of ze voetballen, of ze helpen op het land. En door het mooie weer onstond er een grappig verschijnsel. Door het warme land en de koude wind onstond er een hooiduivel. Een windhoosje die al het hooi een wijk hier in de buurt inblies.
Hele tuinen en bomen onder het hooi.

Vele handen maken licht werk.

Windhoosje verplaatst het hooi de wijk in

Onze hond heeft ook de zomer in de bol en gaat in een boekenmandje zitten die ik even buiten had neergezet. Zo'n raar gezicht dat ik er even een foto van heb gemaakt. Mal beest.

Met veel moeite krijgt de hond zijn hele lijf in het veel te kleine mandje.

Kattekwaad

Wat kunnen kinderen verschillend zijn. Onze twee zonen zijn gewoon tegenpolen. De oudste heeft prachtige helderblauwe ogen, de jongste kijkt met diep donkerbruine kijkers de wereld in. Mag de één graag lezen, de ander is het liefst de hele dag buiten. De ene introvert, de ander extravert. Maar aan beide heb ik mijn handen vol. Toen we hier pas kwamen wonen was de jongste 2 jaar en ging al gelijk op onderzoek uit wat resulteerde in een groot hek om de tuin.

We wonen in een buurt waar iedereen gewoon bij elkaar binnenloopt. Ik was Daniël dan ook regelmatig kwijt. Op een dag kwam hij thuis met de mededeling: "Buurvrouw slot daan." Tja zou ik misschien ook doen als 't kereltje om de haverklap binnenkwam. Maar wat bleek...hij had de buurvrouw opgesloten in haar tuin toen ze de was aan het ophangen was.

Wat beide jongens allebei graag doen is tekenen. Jonathan de oudste doet dat netjes op papier. Daniël tekent het liefst op zijn bed en de muren en zelfs op het behang van opa en oma. Nu trakteren we schoonvader elk jaar op een mooie fotokalender, die over de vlek kan hangen, want van oma mocht het kunstwerk niet van de muur. Nou ja, het was met pen en het wilde er gewoon niet af.

 Ik had gedacht dat Daniël het tekenen een beetje afgeleerd had maar nu heeft hij me toch echt verrast. Nog maar net van bed slofte ik de kamer in en zag Daniël met glanzende ogen staan. Ik zei: "Ja, zeg het maar wat is er gebeurd." Jonathan vertelde dat Daniël met een oranje spuitbus de buitenmuur had verfraaid met zijn waardering voor Oranje. Ik was gelijk wakker en stoof naar buiten. NEE...oh nee. Daniël kwam naast me staan en vroeg een beetje onzeker of ik het dan niet mooi vond. Nou ja wel mooi op een stuk papier maar toch niet op een huis. Gelukkig kon ik dit kunswerk wel van de muur af krijgen.

Zoals ik al zei onze jongste zoon is een buitenkind en om ons huis zijn allerlei slootjes en watertjes. En hoe vaak ik ook zeg niet bij de sloot. Daniël komt regelmatig onder de modder thuis. Een tijdje geleden ging Daniël spelen bij een oma van een vriendje. Ze belde me op want haar vriendin had gezien dat er kinderen in het vijverkunstwerk bij het dorpshuis aan het zwemmen waren...? Met kleren aan. Ik op de fiets erheen en werd enthousiast begroet door mijn zoon en zijn vriendje. "Kijk eens mam ik ben helemaal nat". Ik zag de mensen hoofdschuddend en gniffelend voor hun ramen staan. Gauw Daniël achterop en naar huis. Tjonge jonge dat verzin je toch niet. Gelukkig kan ik de humor er wel van inzien en achteraf kan ik er wel om lachen . Ik laat hem in ieder geval wel zelf zijn kleren wassen. Hoe gaan jullie om met kattekwaad en zit er ook zoveel verschil tussen de kinderen?

Ik kom thuis en zie dit voor de deur liggen.