donderdag 18 december 2014

Buitengesloten van Heather en Lydia Munn

Buitengesloten van Heather en Lydia Munn.

“Van u is de dag, van u is de nacht, u hebt maan en zon een vaste plaats gegeven, u hebt de grenzen van de aarde bepaald, zomer en winter – u hebt ze gevormd. Bedenk dit, HEER, nu de vijand u bespot en dwazen uw naam beschimpen. Geef uw duifje niet prijs aan de wilde dieren, vergeet uw vernederd volk niet voorgoed”.(psalm 74)


Stel je voor, je bent 15 jaar en je staat aan de vooravond van een oorlog. Oorlog, wat zal er gebeuren? Gevoelens van onzekerheid, achterdocht en angst overspoelen je. Wie kan je vertrouwen en wie niet. Kan je nog geloven in een goede God? Kan je, je vijanden blijven liefhebben? Kan je, je tegen onrecht verzetten zonder angst, trots of haat?

Dit zijn de vragen van de 15 jarige Julien Losier. Hij verhuist in de vooravond dat de tweede wereldoorlog van Parijs naar een klein landelijk Zuid-Frans dorp, Tanieux. Een dorp waar iedereen elkaar kent. Het dorp waar zijn opa een boerderij heeft en waar hij met zijn ouders en zusje menig kerstavond heeft doorgebracht. Maar om in dit kleine dorp te wonen en om als 15 jarige jongen aansluiting te vinden met leeftijdsgenoten, valt niet mee, vooral niet als er ook nog een Joodse jongen van Duitse komaf bij hen intrekt.

Het boek bestaat uit twee verhaallijnen. In de andere hoofdstukken komen we de  Joodse Nina en haar broer Gustav tegen. Op het sterfbed van haar vader beloofd Nina om te vluchten. Via vele omzwervingen vol ontberingen komen ze uiteindelijk in Tanieux. Het duurt lang voor beide verhaallijnen bij elkaar komen.

Wat het boek Buitengesloten zo bijzonder maakt is dat het verhaal gebaseerd is op waargebeurde historische feiten. Deze historische gebeurtenissen worden op een hele natuurlijke manier in het verhaal verwerkt. Het boek brengt situatie van het Zuid-Franse platteland in beeld, niet bezet door de Duitsers, maar wel onder controle van de Vichy-regering die samenwerkt met de vijand.

Buitengesloten is met veel sfeer geschreven. In het boek maak je kennis met de Burle, de ijskoude snijdende wind, die waait ten oosten van het Centraal Massief. Je waant je als het ware in de bossen bij de rivier de Tanne.  Misschien komt dat ook wel omdat beide schrijfsters Lydia en Heather Munn , moeder en dochter, zelf in Zuid-Frankrijk hebben gewoond.

Een spannende,  leerzame en met vaart geschreven roman. Een heel mooi boek en door de winterse scènes zeker geschikt voor de lange winteravonden.


woensdag 10 december 2014

Review: De Rivier Michael Neale


"Het bruist van Leven in Gods Rivier, wie daarvan drinken verheugen zich hier en ben je eens in die stroom geweest dan blijf je dorstig naar meer van Gods Geest".
(Opwekking  459)


Wauw, het boek De Rivier van Michael Neale gelezen en ik ben diep, ja diep onder de indruk. Een prachtig aangrijpende roman. Maar ik heb ook een onthand gevoel. Niet omdat het verhaal niet mooi was maar gewoon omdat het boek uit is. De Rivier is een prachtige roman met een diepere boodschap. Toen ik het boek dichtklapte zag ik pas de ondertitel: 'Een roman die je kijk op jezelf en de wereld verandert'. Dat klinkt wel heel pretentieus. Wat een geluk dat ik dat nog niet gezien had, want dan zou ik het boek toch gelezen hebben met een bepaalde scepsis. Maar nu dacht ik van: Inderdaad, een heel bijzonder boek. Waar de rivier synoniem staat voor Gods kracht.

"De Rivier is levend en stroomt over de hele wereld. De rivier is wild, vrij en ontembaar. De rivier is betoverend, wonderlijk en geheimzinnig. Al duizenden jaren baant de rivier zich een weg door de wereld. Hoe vaker je met de rivier in aanraking komt, hoe liever je dicht in de buurt wil blijven. Hoe langer je met de rivier in aanraking komt, hoe meer je gaat leven".

Het verhaal gaat over het leven van Gabriel Clarke. In 1956 maakt de vijfjarige Gabriel een traumatische gebeurtenis mee. Hij ziet zijn vader voor zijn ogen verongelukken in de rivier. De dood van zijn  vader zet een stempel op zijn leven. Hij verhuist met zijn moeder naar een stoffig stadje en groeit op als een verlegen en angstige jongen. In zijn schulp gekropen en te angstig om echt te leven probeert hij zoveel mogelijk risico's te vermijden. Liever houdt hij zich bezig met zaken die hij kan beheersen en begrijpen. Totdat een oud klasgenoot hem uitnodigt voor een avontuurlijke raft vakantie. Hij komt oog in oog te staan met zijn verleden. De keuze is weglopen of zijn angsten onder ogen komen. Je kan op de oever van het leven blijven staan of de keuze maken om er helemaal in te springen en te Leven. Niet meer overleven maar werkelijk Leven.

Michael Neale is een bekende Amerikaanse songwriter en een getalenteerd schrijver, performer en verhalenverteller. De Rivier is zijn debuutroman.






In het verhaal wordt niet heel erg de nadruk op het Christelijk geloof gelegd en daarmee is de roman ook heel geschikt om te laten lezen aan niet gelovige familie en vrienden. Zij zullen het boek zeker kunnen waarderen om de levenswijsheid die er in staat.

Kan jij jezelf toevertrouwen aan Gods Levensrivier? Of wil jezelf de touwtjes van het leven in handen houden? Of moet je hierin een balans zien te vinden?

maandag 8 december 2014

De vlucht van de vlinder van Kristy Cambron

De vlucht van de vlinder van Kristy Cambron 

‘Hoe zou ik aan uw aandacht ontsnappen,hoe aan uw blikken ontkomen? Klom ik op naar de hemel – u tref ik daar aan,lag ik neer in het dodenrijk – u bent daar’. (psalm 139:7-8) 

De vlucht van de vlinder is een prachtige historische debuutroman die zich afwisselend afspeelt in het heden en verleden. De roman is gebaseerd op waargebeurde verhalen uit de tweede wereldoorlog. Een hartverscheurend realistisch verhaal met een diepe boodschap.

De vlucht van de vlinder gaat over Adele Von Bron een getalenteerd violiste van het Weens Philharmonisch Orkest. De drang om anderen te helpen doet haar in Auschwitz belanden. In deze hel komt ze terecht in het vrouwenorkest. Maar hoe kan ze met alle ellende om haar heen blijven spelen? Ze vecht tegen de haat die liefde en schoonheid probeert te overschaduwen.

New York 2014, Galeriehoudster Sera James is op zoek naar het schilderij dat van Adele in Auschwitz gemaakt is. Een schilderij dat al vanaf haar jeugd heeft aangesproken. Ze ontdekt dat een kopie van het schilderij dat eigendom is van een Californische zakenmagnaat William Hanover. Deze huurt Sera in om het echte schilderij te vinden. Een zoektocht naar het verleden om antwoorden te vinden voor het heden riskeert Sera alles en opent haar hart vol vertrouwen voor een nieuwe toekomst. Maar zou ze weer teleurgesteld worden? Welke dingen in ons leven doen er echt toe en wat brengt echte vrede?

Schrijfster Kristy Cambron was altijd al geïnteresseerd in de WOII, vooral in de verhalen van haar opa, die piloot was tijdens de oorlog. Tijdens haar studie kunstgeschiedenis hoorde ze over kunst uit de Holocaust. Het ontroerde de schrijfster dat kwaad en zuivere schoonheid naast elkaar konden bestaan en kennelijk op dezelfde plek konden bloeien. Tussen de puinhopen van de deels verwoeste pakhuizen en barakken van Auschwitz zijn ruim 1600 kunstwerken gevonden, gemaakt door gevangenen. Creatieve uitingen die in de schaduw van de dood ontstonden. Gevangenen die schilderden, gedichten schreven, musiceerden. Mensen die weigerden hun geest te laten doden. Als evenbeeld van onze Schepper bezit de mens de drang om te scheppen. Scheppen als een zuivere vorm van aanbidding. Een boek met een hoopvolle boodschap dat kwaad en schoonheid naast elkaar kunnen bestaan. In de diepste duisternis kan er licht zijn en is er plaats voor vertrouwen, hoop en schoonheid als we blijven vertrouwen op God. Zijn licht doorbreekt de duisternis en schijnt in onze nacht. Gods trouw zal nooit wankelen in welke omstandigheden we ook zullen verkeren.

De vlucht van de vlinder is het eerste deel in een romanserie over kunstwerken die ‘verdwenen’ tijdens de Tweede Wereldoorlog .

vrijdag 28 november 2014

Pesten en identiteit


Als u nu met Christus uit de dood bent opgewekt, streef dan naar wat boven is, waar Christus zit aan de rechterhand van God. Richt u op wat boven is, niet op wat op aarde is. U bent immers gestorven, en uw leven ligt met Christus verborgen in God. (Kol 3)



Op de lagere school ben ik als kind vreselijk gepest. Ik was een dromer en had niet veel oog voor de wereld om me heen. Echt handig was ik ook niet want ik dacht dat ik door iemand te zijn wel gewaardeerd zou worden. Mijn oom vertelde dat hij een onderzoek ging doen naar onze familiestamboom en misschien zouden we wel van de koning afstammen. Als kind nam ik deze laatste zin mee naar school. "Misschien stam ik af van de koning". Ja nu zouden de kinderen wel stoppen met pesten. Nu zou ik iemand zijn.

Natuurlijk nam het pesten niet af maar nam juist verschrikkelijk toe. Nu was ik niet meer een vies dom kind (de echte woorden laat ik achterwege) maar een zielig prinsesje en omdat ik Diane heette, was mijn naam vanaf die dag Lady Di.


Nu weet ik gelukkig beter. Mensen zullen je niet waarderen om wat je allemaal presteert. Dat lokt alleen maar jaloersheid uit. Als ik kijk naar mijn eigen kinderen dan zie ik hetzelfde gebeuren. Ook op hun school proberen kinderen door hoog op te geven over hun prestaties en trots gepraat gewaardeerd te worden en vaak gebeurt het tegenovergestelde. Al jong moeten we de les leren dat we niet op zoek moeten gaan naar waardering van mensen door iemand te willen zijn. Je moet weten dat je waardevol bent en gewoon zijn wie je bent...Wie ben je dan?

De Bijbel geeft onze werkelijke identiteit. Jij bent een geliefd kind van God, geroepen om heilig te zijn. Is het je wel eens opgevallen dat Paulus de gemeenteleden vaak aanspreekt met 'heiligen'. In het Nieuwe Testament is 'heilige' het meest gebruikte woord om de identiteit van de gemeenteleden te beschrijven. Gewone alledaagse Christenen zoals jij en ik. Paulus noemt ons geen heiligen omdat we zo goed ons best doen of omdat we deze titel hebben verdient door een  zuivere levenswandel of geestelijke volwassenheid. Hij noemt ons zo omdat God ons zo noemt en ons heeft geroepen om heilig te zijn. Dat kunnen we niet uit onszelf. Je bent 'geheiligd' in Christus om een leven te leiden, verbonden met de ware Heilige, Jezus Christus.


"Veel Christenen noemen zichzelf zondaars die door genade zijn gered. Maar ben je echt een zondaar? Is dat jouw Bijbelse identiteit? Absoluut niet! God noemt je geen zondaar; Hij noemt je een heilige. Als je jezelf als zondaar ziet, dan zal je ook zo gaan leven en dus zondigen. Waarom noem je jezelf geen heilige, want dat is hoe God jou noemt. Je bent een heilige die zondigt. Wat je doet bepaalt niet wie je bent, maar wie je bent bepaalt wat je doet. Aangezien je door Christus geroepen bent om een heilige in Christus Jezus te zijn, deel je in Christus erfenis. Dat wat geldt voor Christus, geldt nu ook voor jou, omdat je in Christus bent. Dat bepaalt je identiteit. Je bent niet de grote 'Ik Ben' maar met Paulus mag je zeggen: "Door genade van God ben ik wat ik ben". (N.Anderson)


Grappig: Vroeger werd ik gepest door mijn uitspraak: "misschien stam ik wel af van de koning" Toen besefte ik niet hoe waar die uitspraak zou blijken te zijn. Al blijkt die koning geen wereldse koning te zijn. Onze identiteit is Kind van God de Allerhoogste Koning. Oei, zou ik dit wel durven te vertellen? Ja, want ik zoek geen waardering meer bij mensen.

Een gezegend weekend Lady Di ;-)

zondag 23 november 2014

P.U.S.H.

Via de mail kreeg ik dit berichtje…




P.U.S.H.

Een man sliep op een nacht rustig in zijn huis toen plotseling zijn hele kamer werd verlicht. God verscheen. God zei tegen hem: ‘je moet iets voor me doen’ en Hij liet de man een grote rots zien die voor zijn huisje lag. God zei tegen de man dat hij met al zijn kracht tegen de rots moest duwen. En dit deed de man, elke dag opnieuw. Jaren achter elkaar duwde hij van zonsopgang tot zonsondergang tegen de rots, zijn schouders tegen het koude, massieve oppervlak van de onbewogen steen. Elke nacht keerde de man totaal uitgeput terug naar zijn huis met het gevoel dat zijn hele dag zinloos was geweest.


Henze graaft een zwembad.
Toen de man de moed begon op te geven, besloot de Satan in te grijpen. Hij zette gedachtes in het vermoeide hoofd van de man: “Je hebt nu jaren tegen de rots geduwd, maar hij ligt nog steeds op dezelfde plek.” Satan gaf de man de indruk dat de opdracht van God onmogelijk was en dat hij had gefaald. Door de gedachtes van Satan gaf de man de moed op. Satan zei: “Waarom zou je zoveel moeite doen? Steek er gewoon niet zoveel energie in, dan is het goed genoeg.”

De man besloot te doen wat Satan gezegd had maar hij ging eerst met zijn gedachten naar God. “God”, zei hij, “ik heb lang en hard gewerkt in Uw dienst en ik heb al mijn kracht gebruikt om te doen wat U mij vroeg, maar na al die tijd heb ik de rots niet eens met een halve millimeter kunnen verplaatsen. Wat doe ik fout? Waarom faal ik?” God antwoordde: “Mijn vriend, toen Ik jou vroeg om iets voor mij te doen en jij wilde dat, zij Ik tegen jou dat je met al je kracht tegen de rots moest duwen en dat heb je gedaan.”

“Ik heb nooit gezegd dat ik verwachtte dat je de rots zou verplaatsen. Je taak was duwen. En nu kom je uitgeput naar me toe en denk je dat je hebt gefaald. Maar is dat echt zo? Kijk naar jezelf. Je armen en je rug zijn sterk en gespierd, je hebt eelt op je handen, je benen zijn sterk. Ondanks de tegenslagen ben je wijzer geworden. En je kunt nu meer dan ooit. Het is waar dat je de rots niet hebt verplaatst. Maar je roeping was om gehoorzaam te zijn en tegen de rots te duwen en je geloof te bewaren en te vertrouwen op Mijn wijsheid. En dat heb je gedaan.”

Het resultaat


“Nu zal ik, mijn vriend, de rots verplaatsen.”

Wij willen meestal gelijk resultaat zien als God ons aan het werk zet. Wanneer God iets van ons vraagt, gebruiken wij onze eigen kennis om uit te vinden wat God van ons wil. Gebeden lijken onbeantwoord en er lijkt niks te gebeuren en we willen soms opgeven. Dit terwijl God eigenlijk alleen maar graag wil dat wij gehoorzamen en in Hem geloven. Wordt sterker in je geloof dat bergen kan verzetten, maar weet dat het nog steeds God is die de bergen echt verzet.

Als alles fout gaat. P.U.S.H.
Als het werk je teveel wordt. P.U.S.H.
Als mensen niet reageren zoals je verwacht had. P.U.S.H.
Als je geen geld meer hebt, en de rekeningen zich opstapelen. P.U.S.H.
Als mensen je niet begrijpen. P.U.S.H.



P. = Pray
U. = Until
S. = Something
H. = Happens

vrijdag 14 november 2014

Autisteneiland van Alianna Dijkstra

Autisteneiland van Alianna Dijkstra


"Hij laat mij schuilen onder zijn dak op de dag van het kwaad,
hij verbergt mij veilig in zijn tent, hij tilt mij hoog op een rots." (psalm 27)

Psychische aandoeningen daar praat je niet zo makkelijk over. Je kunt nog beter een been breken, want dan weet je dat het na zes weken weer beter is. Met psychiatrische aandoeningen weet je het maar nooit. Als je een been breekt dan kan je op warme belangstelling rekenen maar als je zegt dat je autisme hebt en je laat opnemen in een psychiatrische kliniek dan wordt het gesprek ongemakkelijk . Een psychische aandoening is ongrijpbaar en voor de omgeving soms niet te begrijpen.

Alianna probeert met haar boeken mensen inzicht te geven in de wereld van autisme. Want leven met autisme in de snelle wereld van vandaag is niet eenvoudig. Alianna heeft zelf autisme en schrijft daar openhartig over. In het boek Autisteneiland schrijft ze over haar persoonlijke ervaringen tijdens haar opname in Nederlands eerste autismekliniek voor volwassenen, Lorna Wing.

Deze kliniek is prikkelarm en voorspelbaar met duidelijke regels om tot rust te komen van de chaotische prikkels van de wereld. Een veilige plek maar ook een nepwereld. Om de paar dagen schreef Alianna een stukje over wat ze beleefde en hoe ze tegen de dingen op Lorna Wing aankeek. Het werd een bundel met korte hartverwarmende verhalen over het leven in een autismekliniek en de impact die het op haar leven heeft gehad.

Alianna Dijkstra is auteur, tekstdichter, journalist en spreker. Over haar autisme schreef ze eerder al het boek Autisten liegen niet. De korte verhalen zijn openhartig en luchtig geschreven. Een persoonlijke en humoristische kijk in de wereld van autisme en de geestelijke gezondheidzorg. Deze hartverwarmende verhalen zullen velen aanspreken en herkenbaar zijn. Of je nu autisme hebt of niet. Want hebben we niet allemaal een veilige schuilplaats nodig.

zondag 26 oktober 2014

Herftstwandeling


 
 
De Herfst is nu op z'n mooist dus moeten we nodig een wandeling maken. We besluiten naar het bos te gaan waar we als pasgetrouwd stel wel eens gingen wandelen met de hond. De jongens horen alle verhalen aan. Er moet een hek staan in het bos met de tekst. "Alles op Zijn tijd". Mijn man was in een moeilijke tijd dit hek tegengekomen en het had hem destijds erg bemoedigd. We wilden wel eens zien of dat hek er na 14 jaar nog zou staan.
 

Heerlijk om weer eens samen te wandelen. Ook de jongens genieten. Gelijk worden er stokken meegesleept, bladeren worden omhoog geschopt en bomen worden beklommen.

 
In het bos staan veel paddenstoelen. Een heleboel aardappelbolleten. Ronde zwammen waarin een grijze poeder zit. Trap je per ongeluk op zo'n bolletje dan verschijnt er een grijze rook. Dit hoef ik geen twee keer te zeggen en de jongens beginnen op wat bolletjes te trappen er ontstaat een grijze mist. Ho maar...

 
 We lopen maar weer door want paddenstoelen slopen is niet de bedoeling. Mooi al die verschillende bomen. Glad, ruw, rare vormen, wortels boven de grond. Alle bomen moeten beklommen worden.


We hebben heerlijk gewandeld maar het hek met de tekst: Alles op Zijn tijd is verdwenen. We hebben in ieder geval een heerlijke tijd gehad met elkaar.
 
 
 We zien onderweg nog de boom die mijn vader vroeger getekend heeft. Hij is enorm gegroeid.
 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...