disease to please

Binnenkort mogen de kinderen van groep 8 afscheid nemen van de kindernevendienst. Zo ook Daniël mijn jongste zoon. Sommige kinderen van groep 8 doen wel mee en sommige kinderen ook niet. Mijn zoon twijfelde of hij wel mee ging doen. Zijn stoere vrienden doen er niet aan mee en hij zelf gaat ook al een tijdje niet meer naar de kindernevendienst. Hij gaat net als zijn oudste broer gewoon naar de kerkdienst. Hij zei me dat hij liever niet mee zou doen met de afscheidsdienst. Ik was teleurgesteld en probeerde hem te overtuigen om toch mee te doen. Uiteindelijk deed hij toch mee...

Maar gister, een paar dagen voor de afscheidsdienst is hij helemaal over zijn toeren. Hij wil niet meer mee doen. Dan komt het hoge woord eruit. Hij doet alleen maar mee omdat ik dat zo graag wilde. Ai, heb ik hem zo zitten pushen? Hij wilde mij een plezier doen. Mij blij maken. Dat is natuurlijk heel erg lief maar het is ook een slechte motivatie geweest, want hij stond er dus zelf helemaal niet achter. Hij is daarmee over zijn eigen grenzen gegaan. Natuurlijk is het prima om iemand een plezier te doen, om iemand te helpen. Ook al kost het je iets maar dat moet wel van harte zijn. Uit bewogenheid, liefde of dankbaarheid. Maar het gaat verkeerd als je daarmee hebt geprobeerd om liefde/goedkeuring te verdienen. Ik proef uit zijn verdriet dat hij dat laatste heeft proberen te doen. Is hij bang mijn liefde te verliezen? Het is lief dat hij me blij wilde maken maar ik probeer hem ook duidelijk te maken dat ik van hem houd wat hij ook doet of kiest en we zullen samen wel een oplossing vinden.

Hoe staat het eigenlijk met onszelf. Het is heel menselijk om aardig gevonden te willen worden. Om angst te hebben hoe mensen over je denken. Maar de Bijbel zegt dat het een valstrik is.

Vrees voor mensen spant een strik, maar wie op de Here vertrouwt, is onaantastbaar. (Spreuken 29:25), Slaven, wees in alles uw aardse heren gehoorzaam, niet met ogendienst als om mensen te behagen, maar oprecht van hart, in het vrezen van God (Kol 3:22)

We moeten geen dingen doen om in een goed blaadje te komen bij God en mensen. We moeten niet op zoek gaan hoe we God en mensen moeten behagen. We hoeven onszelf niet langer te bewijzen.

Door Gods genade mogen we weten dat we aanvaard en geliefd zijn zodat we die liefde en aanvaarding niet meer gaan zoeken in de wereld of bij mensen. We staan bij God al in een goed blaadje door het offer van Zijn Geliefde Zoon staan onze namen in het Boek des Levens. De dingen die we doen moeten voortkomen uit geloof in Gods liefdevolle genade. Uit Liefde en dankbaarheid. Niet om te behagen maar om God alle eer te geven. Dan zijn we onaantastbaar en zijn we werkelijk vrij.

Zo genadig mogen we ook naast onze kinderen gaan staan. Duidelijk maken dat ze onze en Gods liefde niet hoeven te verdienen door goede daden. Dat ze Gods liefde mogen leren kennen en vandaaruit mogen leven.

Soms ben ik het zo zat

Ik ben het zo zat om Christen te zijn, 

ik wil alleen maar Jezus volgen.  

Soms ben ik het zat om naar de kerk te gaan. De kinderen hebben geen kindernevendiensten meer en de preken zijn zooo verschrikkelijk saaaaaaaai. Predikanten met wollige taal die onbegrijpelijke woorden met spitsvondige dubbele betekenissen uitkramen. Zucht...ik kan de kinderen geen ongelijk geven ik vind het ook saai en als we thuiskomen discussiëren we met elkaar wat er aan de preek niet heeft gedeugd als er weer eens een vrijzinnige predikant op de kansel stond. Ik vraag me wel eens af wat voor zin het nog heeft om naar de kerk te gaan.

Ik weet het. Je gaat met verwachting dat God door zijn Woord en de mensen zal spreken en het is fijn om medechristenen te ontmoeten en te bemoedigen. Maar het valt soms tegen en doet het pijn dat je steeds meer weerstand ontdekt bij de kinderen en jezelf. Echt ik geloof met alles wat in me is in God en ik wil Jezus volgen.

Veel van ons werk is gebaseerd op onze eigen kracht, inzicht en liefde. Ook ik schiet zo verschrikkelijk te kort in liefde betonen, wijs te zijn. Doe en zeg domme dingen en stoot mensen soms regelrecht af. Ben ik wel een goede ambassadeur van Christus? Op zulke momenten kijk ik naar mijn eigen kracht en situatie en zinkt me de moed in de schoenen. Dieper en dieper draai ik met een cirkeltje de diepte in. Steeds negatiever en bitterder.

In Afrika leerde  ik een lied.

I am making a journey with Jesus 

He wil never fail me. 

When I walk by sight 

I see the trouble all around me. 

When I walk by faith 

I see the son of God beside me.  

Satan can not be against me 

Nothing can not be against me 

I am making a journey with Jesus.

Ons leven is een reis met Jezus Hij zal mij nooit verlaten of ontbreken. Als ik met mijn ogen kijk dan zie ik de problemen om me heen maar als ik wandel in geloof dan zie ik Jezus overal om me heen. Niets kan mij scheiden van Christus! Waarom vertrouw ik nou niet gewoon en blijf ik kijken naar de omstandigheden ipv Gods beloften. Als wij geënt blijven op wortel van Christus dan zullen we Geestelijke vruchten gaan dragen. Dan zal Christus in ons zichtbaar worden. Liefde, blijdschap, vrede, goedheid en ook trouw....

Ik wil niet langer religieus zijn en regeltjes volgen ik wil de Heere dienen. 

Vruchten die we uit onszelf niet kunnen laten groeien. Mensen kunnen alleen dingen produceren. Producten maken. De mensen die Christus niet kennen kunnen ook liefdevol zijn, blij zijn en vredevol leven maar dit blijven producten die uitgegroeid zijn uit de omstandigheden. Als de omstandigheden veranderen zullen ook deze producten verdwijnen. De vrucht van de Geest is niet gebonden aan omstandigheden maar aan Christus. Dat is een blijvende vrucht ook als de omstandigheden heel erg tegen vallen. God geeft ons de belofte dat Hij ons hart en gedachten zal behoeden behoeden in Christus Jezus met een vrede die alle verstand te boven gaat. Kijk niet naar de omstandigheden, zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid en niet je eigen gerechtigheid..

Heer leid ons op Uw weg.

Je bent niet alleen. Christus staat naast je. Kijk naar de vogels in het veld. Ze zaaien niet en maaien niet en vullen geen schuren en toch voedt de hemelse Vader ze. Gaan wij ze niet verre te boven. Vertrouw maar gewoon!!! Ook als het tegenvalt.

Groeien kan alleen als je verbonden blijft.

 "Blijf in mij, dan blijf ik in jullie. Een rank die niet aan de wijnstok blijft, kan uit zichzelf geen vrucht dragen. Zo kunnen jullie geen vrucht dragen als jullie niet in mij blijven. Ik ben de wijnstok en jullie zijn de ranken. Als iemand in mij blijft en ik in hem, zal hij veel vrucht dragen. Maar zonder mij kun je niets doen." 

(Johannes 15:4-5, NBV2004)

Pomo d'oro = gouden appel

Gisteren in de kerk zongen we Gezang 78. Laat me in U blijven, groeien, bloeien. Een toepasselijk lied voor de tijd van het jaar. Vanochtend in mijn stille tijd lees ik in mijn dagboek "toevallig" hetzelfde lied. In alle rust kan ik de tekst lezen en wat staan er mooie woorden in. Het valt me op dat de Bijbel vaak spreekt in termen van de landbouw. Zaaien, oogsten, dorsen, eggen, enten en ga zo maar door. Wij gelovigen worden vergeleken met akkers en ranken en zaad. Veel kunnen we leren van de gang van zaken in de natuur. De natuur is na de Bijbel het tweede boek van God.

Misschien is het wel daarom dat ik het zo fijn vind om in de tuin te werken. Dit keer ben ik begonnen met zaden te verzamelen uit de vruchten die we eten. Als eerste de trostomaat. De pitjes heb ik uit de tomaat gehaald en grondig afgespoeld. Daarna alle zaadjes in de grond gestopt. Bijna alle zaadjes ontkiemden, ze hadden goede grond voldoende water en warmte. In totaal kwamen er meer dan 80 plantjes op. Maar ik maakte een beginnersfout. Ik verspeende de plantjes te vroeg en de helft van de plantjes begonnen slap te hangen en bleven klein, omdat de jonge worteltjes het overplanten niet aan konden. Gelukkig had ik de andere helft nog niet verspeend en liet ik langer in de vensterbank staan tot ze 4 blaadjes hadden. Deze planten overleefden het verspenen allemaal. En groeien voorspoedig. Deze laatste zijn veel groter en sterker dan de eerdere planten. Zo is het ook met ons. We moeten eerst goed gegrond en geworteld zijn in Gods Woord voor we taken op ons nemen (1 Tim 3: 1-13) We mogen eerst groeien en ons laten vullen met Zijn Geest. Zijn water, licht en warmte. Groeien, bloeien en vruchtdragen. Dat kan alleen als we in Christus blijven.

Wij kunnen alle pitten in een tomaat tellen
 maar God kan alle tomaten in een pit tellen

Te vroeg, de plantjes verschrompelen
of blijven klein.

Nu zijn ze groot genoeg

Laat m' in U blijven, groeien, bloeien,

o Heiland, die de wijnstok zijt!

Uw kracht moet in mij overvloeien,

of 'k ben een wis verderf gewijd.

Doorstroom, beziel en zegen mij,

opdat ik waarlijk vruchtbaar zij.

Ik kan mijzelf geen wasdom geven:

niets kan ik zonder U, o Heer.

In uw gemeenschap kiemt er leven

en levensvolheid meer en meer.

Uw Geest zij in mij uitgestort;

de rank, die U ontvalt, verdort.

Neen, Heer, ik wil van U niet scheiden,

'k blijf d' uw' altijd, blijf Gij de mijn'!

Uw liefde moet alom mij leiden,

uw leven moet mijn leven zijn,

uw licht moet schijnen in mijn huis

bij kruis naar kracht, en kracht naar kruis.

Dan blijft mijn ziel voor U gewonnen,

dan wint mijn ziel door U in kracht!

Het werk, in need'righeid begonnen,

wordt dan in heerlijkheid volbracht!

Wat in de winds'len sliep, ontbot

en komt in 't licht en rijpt voor God.

Andere experimenten. 

Weten dat je geborgen bent.

Wees mij genadig, God, wees mij genadig, want bij u is mijn leven geborgen. In de schaduw van uw vleugels zal ik schuilen... Mijn hart is gerust, o God, mijn hart is gerust, ik wil voor u zingen en spelen.(Psalm 57)

Ons leven is met Christus verborgen in God staat er in Kolossenzen 3:3. Niet alleen verborgen maar ook geborgen. We mogen zeker zijn van Gods liefdevolle bescherming. En toch...We maken ons zo vaak zorgen. Iemand vertelde me; dat als we ons zorgen maken we eigenlijk de problemen uit Gods handen proberen te trekken om er zelf mee aan de slag te gaan. We vertrouwen God niet en willen Hem wel even helpen. We gaan zelf op zoek naar een oplossing. Maar hoeveel heb je eigenlijk zelf in de hand. Als je eerlijk bent dan weet je dat je niet kan weten wat de volgende dag zal gebeuren. Zelfs niet de volgende seconde. Er kan van alles gebeuren waardoor je leven van de een op het andere moment kan veranderen. De wereld speelt er handig op in en je kan je verzekeren voor alle mogelijke onvoorziene omstandigheden die zich kunnen voordoen. De wereld wordt geregeerd door angst. 

Maar wij mogen door Christus nu een ander perspectief op het leven ontvangen. Christus verlost ons van de angst. We mogen ons geborgen weten, veilig, wat er ook gebeurd. Er is niks dat ons kan scheiden van Gods liefde, er is niks dat onze band met God kan verbreken. Er is niks dat uit Gods handen kan vallen. Of iets waar God niet op gerekend had. Zijn eeuwige armen zijn onder ons. Filippenzen 4 is één van mijn lievelingsteksten. Wees niet bang maar laat alles wat je zorgen maakt bekent worden bij God door gebed en smeking met dankzegging, en de vrede van God zal je hart en je gedachten behoeden in Christus Jezus. Gods vrede zal ons beschermen tegen de onvrede en angst van deze wereld. Gods vrede betekend niet de afwezigheid van strijd maar wel de aanwezigheid van God. Hij heeft ons bij de naam geroepen. Wij zijn van Hem. Wij zijn veilig....geborgen. Geloof je dat? Vertrouw maar dat God met ieder Zijn weg gaat. Leg het in Zijn Vaderhand.

We moeten leren om niet zelf alles in de hand te nemen. Laat God regeren in je hart en gedachten. Ga jezelf steeds afvragen: "Wat wilt U Heer dat ik doe". Het leven draait niet meer om mij maar om U Heer. Hierdoor zal je steeds meer onaantastbaarder worden voor de wereld. Want het werk dat ik deed, dat deed ik voor de Heer. Ik sta niet meer op mijn rechten maar op het fundament van Gods liefde.We hoeven dan niet meer op zoek naar liefde en aanvaarding buiten God. Als God in het middelpunt van je leven staat dan valt alles op zijn plek en dan ben je pas echt geborgen.

Met deze blog doe ik mee aan de bloghop van April, met als thema geborgenheid. 
Het thema voor deze maand  is bedacht door Anton van: God is in de stilte

Hemeldauw

Hemeldauw is de titel van een roman van Marianne Grandia. Na Witter dan sneeuw en Lenteregen is dit de derde roman over familierelaties. De romans gaan steeds over dezelfde personen maar telkens krijgt een andere persoon de hoofdrol in het verhaal. Ziekenhuispastor Martijn is degene die alle personen verbind.

• In Witter dan sneeuw had Kathy de hoofdrol en leerde ze haar vader Steven vergeven. 
• In Lenteregen kreeg Merel de hoofdrol en leerde ze van zichzelf te houden. 
• In Hemeldauw heeft Roos de hoofdrol en zij leert de scheefgroei in het gezin een plaats te geven, door met liefde zonder vooroordeel naar de ander te kijken.

Alle boeken zijn prima los van elkaar te lezen. Marianne Grandia is een van mijn favoriete auteurs omdat ze zo levensechte karakters weet neer te zetten. Je leert begrijpen waarom mensen op een bepaalde manier kunnen reageren. De boeken  zitten boordevol mooie levenslessen en prachtige uitspraken, die ik als kostbare pareltjes verzamel in mijn dagboeken.

Hemeldauw is weer uitgelezen. Het is een boeiend en hartverscheurend verhaal over twee zussen die door een dramatische gebeurtenis eindelijk de weg naar elkaars hart weten te vinden.

Een aanrader!

Het l'Oréal geloof

Ik kwam in het blad B&O een artikel tegen over het l'Oréal evangelie. In het kort gaat het erover dat steeds meer evangelieverkondigingen een positief mensbeeld voorspiegelen. God heeft je gered omdat je het waard bent.

De slogan van l'Oréal schalt al meer dan 40 jaar.

Mijn blog heet Waardevol-menszijn en ik voelde me gelijk aangesproken. Heb ik mijn blog zo genoemd omdat ik uitga van het goede van de mens? NEE...Juist niet. Jezus is niet voor ons gestorven omdat wij zo goed waren. Hij is juist gestorven omdat wij nooit aan Gods standaard zouden kunnen voldoen. Wij waren verloren. Het is juist de liefde van God die ons redde. We hebben vergeving en redding nodig om tot God te kunnen komen. We moeten bevrijd worden van ons egoïstische ego en God moet in ons leven alle zeggenschap krijgen. Dan kunnen we onze zelfrechtvaardiging loslaten en werkelijk dienstbaar worden.

Ook wordt in dit artikel het idee verworpen dat het geloof gebruikt als een soort psychotherapie om ons ego op te  vijzelen. Om je te leren waardevol en zelfverzekerd te voelen. Ook daar is het geloof is daarvoor niet bedoeld. En ook daar ben ik het helemaal mee eens. We moeten juist bevrijd worden van de slavernij aan onszelf en leven voor God.

De naam Waardevol menszijn heb ik gekozen omdat we in Christus waardevol worden (Tit 2:14). Wij zijn duur gekocht (1kor7:23) Omdat we sterven aan onszelf en gaan leven voor God krijgt ons leven zin en doel. We hebben geen bevestiging meer nodig van de wereld. Dit geeft een geweldige bevrijding omdat we niet meer gebonden zijn aan de slavernij van ons ego. Omdat je weet ik ben in Gods hand en Hij doet alle dingen (ook de nare) meewerken ten goede. Dit tot een leven van dankbaarheid en vertrouwen. Hij moet meer worden en ik minder. We mogen leven tot zijn eer en heerlijkheid dan komt God komt toe alle eer.

Als je mijn blogjes leest zul je ook wel tot de ontdekking zijn gekomen dat ik geen l'Oréal evangelie verkondig. Maar toch... ik moest er zelf wel even over nadenken. Vandaar deze blog

Galaten 2:19 Want ik ben door de wet voor de wet gestorven om voor God te leven. 20 Met Christus ben ik gekruisigd, en toch leef ik, dat is, niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij. En voor zover ik nu nog in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God, die mij heeft liefgehad en Zich voor mij heeft overgegeven. 21 Ik ontneem aan de genade Gods haar kracht niet; want indien er gerechtigheid door de wet is, dan is Christus tevergeefs gestorven.

Soms is je hoofd zo zwaar.

Soms is je hoofd zo zwaar

Oei, het is al even geleden dat ik een blogje heb geschreven. Mezelf ertoe zetten lukt me haast niet. Mijn hoofd zit vol en mijn handen jeuken. De lente is al begonnen en ik ben nog in winterslaap lijkt het. De tjiftjaf is hier weer vrolijk aan het fluiten en de duiven koeren. Voor mij het teken om de tuin weer in te gaan. De bladeren en dode takken zijn eruit gehaald en de grond is weer omgewoeld.

Binnen ben ik bezig met het voorzaaien van allerlei bloemen en vruchten. Via de grappige filmpjes van Mr Eastcoastman weet ik zelfs hoe ik avocado's en citroenen kan laten ontkiemen. De eerste experimenten staan al in de vensterbank. Ook ben ik maar weer bezig met de groentetuintjes van de AH. De kruiden van vorig jaar staan nog steeds in de tuin. Zelfs de prei staat er nog van vorig jaar.



Tussen alle plantjes heb ik deze cupcakes gezet als 1 april grapje

Daarnaast heb ik nu ook een nieuwe hobby. Vanuit de kerk worden er creatieve avonden georganiseerd en de vorige keer hebben we met elkaar een shop-sas- tas gehaakt. Hierbij haak je een bestaande tas om met een klinkersteek. Dit is de eerste keer dat ik een haakwerkje heb afgemaakt. Het leuke is dat als je samen ergens mee bezig bent je elkaar stimuleert. Ik heb sinds de lagere school niet meer gehaakt en toch zo'n leuk resultaat al zeg ik het zelf.

Ook het minibiebje krijgt steeds meer aanloop. En gelukkig krijg ik regelmatig boeken zodat ik een beetje kan wisselen met de boeken. Druk heb ik het ook met mijn andere hobby, lezen. De nieuwste reviews zijn te lezen op Puurvandaag. Genoeg te doen. En ook genoeg te schrijven. Maar ja als je hoofd zo vol zit met vanalles dat moet en kan dan zakt de moed je wel eens in de schoenen. Er zijn zoveel dingen die leuk zijn en ook nog zoveel dingen die gedaan moeten worden. Waar blijft de tijd om dat allemaal op te schrijven. Toch had ik nog tijd om een leuk recept te proberen.

De Eierbal.

Wist je dat je die heel gemakkelijk en net zo lekker zelf kan maken.

Eierbal voor 4 personen.

Ingrediënten:

4 eieren hardgekookt en afgekoeld

2 braadworsten ontveld en geprakt

blikje ragout

2 eetlepels massala

2 theelepels gehaktkruiden

paneermeel

bloem

geklutst ei

Roer de braadworsten, ragout, gehaktkruiden, massala en paneermeel door elkaar. Voeg zoveel paneermeel toe tot je 4 ballen kan draaien. Ontvel het ei en rol het door de bloem. Maak de bal die je gemaakt hebt plat en vouw dat om het ei. Nu zit de ei in de bal. Je hebt nu twee borden nodig. Eén met geklutst ei en eén met paneermeel. Rol de eiballen eerst door het ei en dan door de paneermeel. Hierna nog 5 min in de frituur op de hoogste stand en klaar zijn de eierballen.


Lekker met Challah zoet shabbatbrood. Het recept staat op de foto hieronder..

3 eieren, half kop suiker, 6 eetlepels slaolie, 1 klein eetlepeltje zout, anderhalf kopje warm water en anderhalf zakje droge gist, 6 tot 8 koppen bloem. Kneden tot een soepel deeg en 2 uur laten rijzen. Weer kneden en rijzen en dan het deeg in 3 bollen verdelen. Van elke bol maak je drie slierten die je vlecht. Het gevlochten deeg bestrijken met ei en dan 23 min in de voorverwarmde oven.



 Zo mijn hoofd is weer iets lichter. Toch maar vaker schrijven.