Verschil ontdekken

De laatste dagen wordt mijn aandacht steeds weer getrokken naar het verhaal over de vrucht van de boom van kennis van goed en kwaad. Ik kwam van de week zelfs een artikel tegen waarin stond dat het juist goed was dat Adam en Eva van de vrucht gingen eten omdat ze hierdoor bewustzijn kregen. Dus heb ik hier vooral ook voor mijzelf wat gedachten op papier gezet.

In het midden van de de hof van Eden stonden twee bomen. De boom des levens en de boom van kennis van goed en kwaad. Van deze laatste boom had God gezegd dat de mens daar niet van mocht eten. Maar wat is er nu verkeerd aan om het onderscheid te weten tussen goed en kwaad.

De mens leefde in relatie met God. Adam en Eva wandelden met God. Door volkomen op Hem te vertrouwen en te gehoorzamen hadden ze een onverdeeld hart en ze leefden in eenheid met God en elkaar. 

Waarom was het eten van deze vrucht van kennis van goed en kwaad dan zo verkeerd?
Door het eten van de vrucht werden ze bekend met het onderscheid, het verschil tussen goed en kwaad. Het goede was voor de mens vanzelfsprekend. Er was geen reden om rekening te moeten houden met het kwaad. Adam en Eva hadden genoeg verstand gekregen om goede keuzes te kunnen maken. Ze kenden het verschil tussen de waarheid en leugen. Dat God goed was en het beste voor hen zocht. Ze hadden de keus om wel of niet op God te vertrouwen.  Als ze geen verstand of bewustzijn zouden hebben dan zou ook geen gezag kunnen voeren over de aarde en kunnen heersen over de schepping. Ook zou het eten van de vrucht hen niet aangerekend kunnen worden.

De mens had alles wat zijn hart begeerde en ze hadden van God alle kennis, liefde, vrede en geluk ontvangen die nodig ze hadden. Het goede was vanzelfsprekend maar door het eten van de vrucht kwam er scheiding en ontdekte de mens de duistere kant: het onheilige wat niet bij God hoort. Ze konden nu het verschil zien tussen het goede en kwade. Het kwade waar ze eerst geen weet van hadden. Door deze ongehoorzame daad werden ze besmeurd met het kwaad en waren ze niet meer zeer tov en heilig. Ze hadden hun vertrouwen en verantwoordelijkheid aan satan gegeven. Er kwam er scheiding tussen God en de mens. Angst, wantrouwen, onzekerheid, en jaloezie naar elkaar en naar God waren het gevolg.  Niet meer verbonden met het Leven stierf de mens. Eerst geestelijk en uiteindelijk ook lichamelijk.

De vrucht bracht scheiding.
Door hun duisternis konden ze niet meer leven in het Licht, in Gods nabijheid. Gods heiligheid zou hen verteren. De vrucht gaf hen kennis buiten God om. Ze zouden als god zelf gaan bepalen wat goed en fout was. Niet God was meer het middelpunt van hun leven maar zijzelf. Deze vrucht maakte de mens tot koning en rechters. Ze begonnen te leven met een nieuw ontdekte talent: oordelen, maar het talent om goed te kunnen oordelen misten ze. De daden van de mens werden vruchteloos en leeg. 

Jezus, de eniggeboren Zoon van God, is de eerste Mens na de zondeval die weer leefde zonder van deze vrucht van kennis te eten. Hij oordeelde niet. Hij leefde gehoorzaam in volledige afhankelijkheid van God.

Jezus dan antwoordde en zei tegen hen: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: De Zoon kan niets van Zichzelf doen, als Hij dat niet de Vader ziet doen, want al wat Deze doet, dat doet ook de Zoon op dezelfde wijze. Johannes 5:19

Ook Jezus kwam de satan tegen. Niet in het paradijs maar in de woestijn. Satan houdt ook Hem de verleidelijke vrucht voor. Om Zijn eigen verlangens te vervullen, om te worden als god en te heersen over alle koninkrijken door satan te aanbidden en hem alle heerschappij te geven. Jezus blijft, in tegenstelling tot de mens, gehoorzaam vasthouden aan Gods Woord. "Er staat geschreven..." Jezus bleef weerstand bieden en de satan moest Hem loslaten.

Jezus leeft in eenheid met God en wij mogen als mens geënt worden op Hem. Wij zijn de ranken en kunnen uit onszelf geen blijvende vrucht dragen. 

Blijf in Mij, en Ik in u. Zoals de rank geen vrucht kan dragen uit zichzelf, als zij niet in de wijnstok blijft, zo ook u niet, als u niet in Mij blijft.  Ik ben de Wijnstok, u de ranken; wie in Mij blijft, en Ik in hem, die draagt veel vrucht, want zonder Mij kunt u niets doen.

Johannes 15:4‭

Jezus wil ons redden van de verkeerde scheiding brengende en veroordelende vrucht, onze oude natuur, die gescheiden leeft van God. We mogen uit genade nieuwe mensen worden. Opnieuw geboren mogen we de blijvende vrucht van de Geest dragen. God wil in ons wonen ons volkomen herstellen. "Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij; en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God, Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven." (Galaten 2:20)

Leuke High tea receptjes voor Kerst

Mini quiches met geitenkaas

• 150 gram geitenkaas
• 10 zongedroogde tomaten
• 6 plakjes bladerdeeg
• ± 15 zwarte olijven
• 125 gram crème fraiche
• 2 eetlepels melk
• 1 eetlepel verse basilicum, fijngesneden
• 1 bosuitje
• 1 ei
• zout
• EXTRA:
• 24 muffinvormjes

Week de tomaten een uur van te voren en snijd ze daarna fijn.

Klop de crème fraiche los in een kom met het ei, melk en een snufje zout.

Boter de muffinvormen alvast in en bestuif ze daarna met bloem.

Leg de vellen bladerdeeg uit en laat ze ontdooien.

Rasp de geitenkaas of snijd het fijn.

Snijd de olijven in kleine plakjes. Snijd de bosui in ringen.

Verwarm de oven voor op 200 graden celsius (hete lucht oven op 180 graden Celsius).

Bereiding:

Steek uit elk vel bladerdeeg 4 rondjes en bekleed de muffinvormen hiermee. Leg daarna wat van de fijngesneden zongedroogde tomaatjes op de bodem, daarop de stukjes of geraspte geitenkaas, dan de fijngesneden basilicum, de plakjes olijf en ringen bosui.

Vul de vormpjes bij met 2 lepels van het crème fraichemengsel.

Bak de mini-quiches in de oven af en gaar in 20 tot 25 minuten.

Scones

• 350 gram zelfrijzend bakmeel
• 2 eetlepels (25 gram) witte basterdsuiker
• 1/2 theelepel zout
• 2 eieren
• 1 deciliter melk of karnemelk
• 60 gram boter of margarine

Meng in een kom het zelfrijzend bakmeel, de basterdsuiker en het zout door elkaar.
Leg de eieren en een vork onder handbereik klaar.
Meet of weeg de (karne)melk af.
Snijd de boter of margarine in stukjes en doe ze bij het meelmengsel.
Wrijf met de vingers de boter en het meel door elkaar tot er geen boter meer te vinden is en het mengsel er uitziet als broodkruim.
Maak een kuiltje in het midden van het meelmengsel.
Breek de eieren boven het kuiltje en giet de (karne)melk er in.
'Kluts' met een vork eerst de eieren en de (karne)melk door elkaar en roer daarna (met de vork) het meel door het eimengsel.
Kneed - als al het vocht door het meel is opgenomen - met de hand verder tot een soepel deeg.
Bestuif het werkblad, de deegroller en het deeg met wat bakmeel.
Rol het deeg uit tot een lap van 2 centimeter dik.
Vet de bakplaat in of leg er een vel bakpapier op.
Steek met een uitsteekvormpje (of een glas) rondjes van 5 of 6 centimeter doorsnee uit het deeg en leg de rondjes naast elkaar op de bakplaat (verdelen met onderling minstens 3 centimeter afstand). Kneed de resten deeg opnieuw, rol het deeg weer uit en steek er ook rondjes uit tot al het deeg op is.
Bestrijk de deegrondjes met melk (gebruik een kwastje of een vinger).
Schuif de bakplaat in het midden van de oven en bak de scones 15 - 20 minuten tot ze gaar en goudbruin zijn.
Haal de hete scones van de bakplaat en serveer de scones lauw- warm.
Lekker met clotted cream en lemoncurd.


Sand­wich ge­rook­te kip en pa­pri­ka

• 4 gegrilde paprika's (pot)    
• 1 gerookte kipfilet
• 8 sneetjes casinobrood
• mayonaise
• verse peterselie plat (a 15 g), fijngesneden

Snijd 4 gegrilde paprika's in reepjes en 1 gerookte kipfilet in schuine plakken. Besmeer 8 sneden casinobrood met mayonaise en beleg de helft met de paprika's, leg de kip erop en bestrooi met fijngesneden platte peterselie. Breng op smaak met zout en (versgemalen) peper. Leg de andere met mayonaise besmeerde sneden erop en snijd ze schuin doormidden.


Andere sandwiches

Pay It Forward

God heeft de macht u te overstelpen met al zijn gaven, zodat u altijd en in alle opzichten voldoende voor uzelf hebt en ook nog ruimschoots kunt bijdragen aan allerlei goed werk."

(2 Korintiërs 9:8)

Hoe gaan we om met ons bezit. Zien we het als iets waar we recht op hebben, omdat we er hard voor hebben gewerkt? Of zien we ons bezit als genade dat we van God hebben ontvangen. Hij is toch degene die ons kracht gaf om te kunnen werken. Hoe vast zitten we aan datgene wat we hebben en hoe gaan we er mee om? Gebruiken we het voor onszelf of  gebruiken we het om een ander te zegenen?

Vroeger heb ik vaak collectes gelopen, ondanks dat ik het vreselijk vond om zo langs de deuren te moeten bedelen. Ik vond het vreemd dat juist mensen uit de welgestelde buurten veel minder of soms niks wilden geven en de mensen in de minder welgestelde buurten enorm gul waren. Zou het zo zijn dat mensen die wat meer geld hebben dachten dat ze het geld verdienden en het als hun bezit zagen en dat de mensen die niet zoveel hebben het geld meer als een geschenk zien en meer empathie hebben met mensen die het minder hebben? Het was in ieder geval erg vreemd.

Wat doe je met je geld?

Sommige mensen geven een bedelaar of een hulpbehoevende alleen maar een minachtende blik. Ze  dingen geld af bij mensen, die al weinig bezitten, terwijl ze in een duur restaurant met een nonchalant gebaar zo een dikke fooi op tafel leggen. Deze mensen gebruiken geld om zichzelf te profileren. Geld als machtsmiddel, om jezelf te kunnen laten gelden. Je koopt er waardering en aanzien mee bij mensen die volgens jou de moeite waard zijn.

Kunnen wij iets geven zonder er iets voor terug te verwachten? In Amerika kennen ze de term Pay It Forward. Doe iets voor een ander, die op zijn beurt iets goeds bij een ander moet doen.

Pay It Forward betekent vooruitbetaling. Iets geven zonder dat de tegenpartij al iets is nagekomen. Je maakt een verbintenis met de ander door al iets van jezelf te geven en verwacht dat de ander zijn afspraken zal nakomen.
Dit vooruitbetalen zou je ook kunnen gebruiken in het doen van goede daden. Doe iets goeds voor een ander met de boodschap dat diegene het goede moet doorgeven.

Ik hoorde een verhaal van een jongen die geen geld had om naar huis te reizen en kreeg niet alleen een lift aangeboden maar mocht ook met de familie, met wie hij meereed, uit eten. Beduusd vroeg hij zich af hoe hij hen kon terugbetalen. Ze wilden van geen betalen weten maar gaven hem wel een opdracht. Als hij ooit in de positie zou komen om  iets goeds te doen, dan moest hij dat op deze manier terugbetalen.

Geven zonder er iets voor terug te verwachten om zo de wereld een beetje lichter te maken. Een tegengesteld geluid in een wereld die alleen maar uit is op het verzadigen van het ego. Juist als we Christus hebben leren kennen mogen wij anders in de wereld gaan staan. Een levend getuigenis zijn van Zijn genade.

Hoe kunnen wij geven? Met advent heb ik goedkoop kopjes gekocht en in cellofaan verpakt met daarin een zakje chocopoeder, een klein zuurstokje en een gedichtje. Deze heb ik ipv een kerstkaarten in de buurt uitgedeeld. Het kostte bijna niets maar het leidde wel tot leuke ontmoetingen en gesprekjes. Wat zou jij kunnen doen? Op pinterest zijn leuke ideetjes te vinden als je de term Pay It Forward invoerd.

Leven zonder poorten en grendels

Jeruzalem, roem de HEERE , Sion, loof uw God.  Want Hij maakt de grendels van uw poorten sterk, Hij zegent uw kinderen in uw midden.  Hij doet in uw gebied vrede heersen, Hij verzadigt u met het beste van de tarwe. (Psalm 147:12‭-‬14 HSV) 

Waar kan je nog gerust wonen? Wij wonen in een klein dorp waar veel mensen de deur niet op slot draaien. Gewoon even achterom binnenlopen is heel gewoon en voor een klein boodschapje gaat de deur ook niet dicht. Het is me wel eens overkomen dat ik bij de buurvrouw binnenliep en er niemand thuis was. De buurvrouw haalde net de kinderen van school. Wij komen uit de stad en waren dit niet gewend, maar je burgert al snel in. Ook onze deuren staan open en...soms ook als ik een rondje met de hond ga lopen. De autodeur en de fietsen staan al helemaal nooit op slot. In de 12 jaar dat we hier nu wonen is er nog nooit iets gebeurd en je wordt steeds makkelijker. Eigenlijk niet zo verstandig maar het geeft je een vrij gevoel. Hier in ons dorp is het veilig en vertrouwt. Totdat je wakker wordt geschud en er toch bij iemand is ingebroken. Bah stadse fratsen hebben ons dorp bereikt. Het geruste gevoel gestolen. Toch maar 's avonds alle deuren goed op slot. We leven nu eenmaal in een gebroken wereld.

Het deed me denken aan het verhaal van een volk uit de Bijbel. De inwoners van Hazor worden door God gewaarschuwd om te vluchten. Koning Nebukadrezar rukt op tegen het volk dat gerust en onbezorgd woont, dat geen poorten en grendels heeft- zij wonen alleen. (Jeremia 49:31) Ook eerder in de Bijbel staat zo'n verhaal. Als de Danieten nieuw grondgebied zoeken komen ze ook een volk tegen dat rustig en onbezorgd woont en geen helper heeft en het wordt, om die reden, onder de voet gelopen. (Richteren 8:7)

Het is niet zo slim om zonder poorten en grendels te leven. We zijn in deze wereld letterlijk maar ook geestelijk van poorten en grendels afhankelijk.

"Op God vertrouwen is goed maar zet je fiets wel op slot"

Aan de ene kant roept God je op om jezelf aan hem toe te vertrouwen en je geen zorgen te maken over je leven en aan de andere kant moeten we waakzaam blijven en Zijn wapenrusting dragen om stand te kunnen houden. We staan als christenen in twee werelden. We zijn wel in de wereld maar niet meer van de wereld. We maken deel  uit van een nieuw Koninkrijk. De wereld zal ons haten en vervolgen. Toch mogen we rust en vrede ervaren. Vrede die alle verstand te boven gaat en die de wereld niet kan geven. Vrede niet omdat er geen onheil dreigt maar omdat God erbij is. Rust te midden van de stormen van het leven. We leven in een vijandige wereld. Jezus zegt dat we argeloos als duiven en slim als slangen moeten zijn.

Voorzichtige argeloosheid. Een grotere tegenstelling bestaat er niet. Hoe doe je dat? Dan kijk ik telkens weer naar Jezus. Hij oordeelde niet maar sprak mensen aan op het goede. Van het goede uitgaan maar ook accepteren dat je rechten geschonden zullen worden. Hierin mogen het verschil maken. Wij, geheel anders dan de wereld, hebben Christus leren kennen. God geeft ons geen lafhartige geest maar een geest van liefde, kracht en...gezond verstand. (2 Tim 1: 7) We mogen met deze nieuwe natuur in de wereld staan. De HEER is goed, een vesting in tijden van nood, hij kent wie bij hem schuilen. (Nahum 1: 7) Hij is de poort en de grendel van ons geestelijk huis.

Wat leidt ons...

Wanneer is een dag nuttig voor je geweest? Pas als we van alles hebben gedaan en onze to-do lijst hebben afgewerkt? Voelt het als falen als er niks uit je handen is gekomen. Zijn die dagen nutteloos besteed? Vaak voelt het wel zo. Alles wat we doen moet nuttig zijn anders is het een verloren dag. "Leer ons alzo onze dagen tellen, dat wij een wijs hart bekomen.."

Het geeft pas werkelijk voldoening als datgene wat je doet er werkelijk toe doet, als je jezelf en de ander tot zegen kunt zijn. Dat maakt het leven waardevol, toch? Maar wat als je merkt dat het niet meer gaat. De dagen waar het je aan energie ontbreekt? Mag je van jezelf rusten of kom je in een negatieve spiraal terecht. Niks gedaan en nog minder energie, omdat je gefrustreerd naar je werkeloze handen kijkt. De dag erna ga je hard aan het werk om de verloren tijd nuttig te besteden. Op weg naar een...burn-out.

Vraagt God van ons voortdurend nuttig en hard aan het werk te zijn of is dat onze calvinistische inslag, onze opvoeding. Wat vraagt God van ons? Hij nodigt ons uit om bij Hem te komen. Tegen ons, drukke schapen, roept Hij: "Kom naar Mij toe,  die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven." Eerst rusten en dan leren van Hem...om zachtmoedig en nederig te worden.

"Hij geeft de vermoeide kracht en Hij vermeerdert de sterkte van wie geen krachten heeft... maar wie de HEERE verwachten, zullen hun kracht vernieuwen, zij zullen hun vleugels uitslaan als arenden, zij zullen snel lopen en niet afgemat worden, zij zullen lopen en niet moe worden." (Jesaja 40:29)

We mogen uit genade leven. Het is al een paar keer gebeurd dat ik me schuldig voelde omdat ik door alle drukte achterliep met een Bijbels leesplan. Maar het wonderlijke was dat toen ik er weer mee begon de tekst, die ik las, precies op zijn plek viel. God is niet afhankelijk van onze to-do lijstjes. We mogen ontspannen en verlangend uitzien om samen met Hem door het leven te wandelen. Elke dag, elke minuut mogen we weer opnieuw beginnen, zonder schuldgevoel omdat er niets uit onze handen is gekomen. God is genadig maar zijn we ook zo genadig voor onszelf? Of zitten we onszelf voortdurend achterna.

Wanneer voelen we ons waardevol? Als we nuttige dingen doen of als we gaan beseffen dat we geliefde zonen en dochters zijn van onze Hemelse Vader. We mogen ontspannen in Zijn liefde. "Zijn juk is zacht en Zijn last is licht." Met deze rust mogen we in de wereld staan. Hij geeft ons kracht, inzicht en wijsheid om voor Hem te leven. Pas dan leven we een leven dat er werkelijk toe doet. Als we onze identiteit ontlenen aan Hem en niet aan onze omstandigheden. Wandel in Zijn liefde, genade en vrede in plaats van onrust en schuld. Plan ook eens rustmomentjes in; lees een goed boek of luister naar fijne muziek.

Structuur aanbrengen in je leven is goed maar wees ook genadig voor jezelf. Zoek de verborgen omgang met God en blijf tijdens alle dagelijkse bezigheden met God in gesprek. Hij helpt je ook als je dat niet ziet. Vertrouw maar gewoon. Je bent Zijn geliefde Kind en Zijn liefde zal je leiden.

je moet het maar geloven

Laatst was ik op een feestje en stond met een groepje mensen te praten die ik niet kende. Op een of andere manier kwam het christelijk geloof ter sprake. Er werd heftig gediscussieerd en men was het in grote lijnen met elkaar eens dat geloof ongrijpbaar en niet te bewijzen was. De conclusie was dat het geloof mede daarom geloof genoemd werd. Er werd lacherig gezegd.. "Je moet het maar geloven"

Maar wordt het woord 'geloof' op deze manier in de Bijbel gebruikt? Is het twijfelend maar te hopen dat wat in de Bijbel staat waar is. Ik denk dat het woord 'geloof', zoals de Bijbel het bedoelt, juist het omgekeerde van twijfel is. Geloven is je vertrouwen stellen in Gods Woord. Dat je gelooft in God en wie Hij zegt dat Hij is. Het is zelfs nog een stap verder want de demonen geloven (en weten) ook dat God bestaat en zij sidderen."U gelooft dat God één is; daar doet u goed aan. Maar ook de demonen geloven dit, en zij sidderen." (Jac. 2:19)

Geloven is jezelf helemaal toevertrouwen aan God. Als God zich aan jou openbaart dan kan je niet meer om hem heen. Geloof is geen twijfel maar een zeker weten. Zeker zijn over iets dat niet zichtbaar is. Een vast vertrouwen op dat wat God beloofd. Je vertrouwt God je hele leven toe en dat wordt zichtbaar in je dagelijkse handel en wandel. Ja, ik vertrouw mijn Hemelse Vader en ben niet beschaamd uitgekomen. Telkens weer bevestigt God Zijn aanwezigheid in mijn leven en in het leven van vele anderen die daarvan getuigen. We zien het nog niet, maar we weten dat het waar is.

Maar ja...je moet het wel geloven.

Het geloof nu is een vaste grond van de dingen die men hoopt, en een bewijs van de zaken die men niet ziet. (Hebr. 11:1)

Filmtip:
Afgelopen zaterdag zijn we naar de film geweest I can only imagine (Ik kan het me alleen voorstellen). Een waargebeurd verhaal over het leven van Bart Millard, de leadzanger van Mercy me. Hoe door Gods genade zijn vader veranderde van een monster in een vader die hij altijd had willen hebben. Ook hier is het geloof van twijfel een vaste zekerheid geworden en heeft levens veranderd. Een indrukwekkende film met een lach en een traan. Echt een aanrader.

Vreugdefeest

Van 14 oktober tot zondag 20 oktober wordt dit jaar het loofhuttenfeest gevierd. Het leek ons leuk om dit feest als gezin mee te vieren. Het is weer een gelegenheid om ook onze pubers op een leuke manier in aanraking te laten komen met het geloof. We hebben in de serre wat takken opgehangen en een soort loofhut gebouwd. Wel niet zoals het hoort maar we konden hiermee wel het feest aan de jongens uitleggen. Vrijdagavond hebben we hier Sjabbat gevierd en we eten een week lang in de versierde serre. De uitleg van het feest hebben we gedaan aan de hand van het lied 'Dit is niet ons huis' van Christiaan Verwoerd. We hebben de tekst uitgeprint en voorgelezen.

Het loofhuttenfeest is net als Pesach  (Pasen) en Sjavoeot (Pinksteren) een pelgrimsfeest die in de Bijbel door God aan de Israëlieten werd gegeven. Het loofhuttenfeest is een vreugdevol feest. Het een oogstfeest, een feest van verwachting waarbij de woestijntocht na de bevrijding uit Egypte wordt herdacht. De Israëlieten leefden 40 jaar onder de beschuttende bescherming van God in een tent, een 'soeka' op weg naar het beloofde land. Zo zijn ook wij in onze aardse tent op weg naar Gods vrederijk, het huis van onze Vader.

"Wij weten immers dat, wanneer ons aardse huis, deze tent, afgebroken wordt, wij een gebouw van God hebben, een huis niet met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemelen. Want in deze tent zuchten wij ook, en verlangen wij er vurig naar met onze woning die uit de hemel is, overkleed te worden, als wij maar bekleed en niet naakt zullen bevonden worden. Want ook wij, die in deze ​tent​ zijn, zuchten terwijl we het zwaar te verduren hebben; wij willen immers niet ontkleed, maar overkleed worden, zodat het sterfelijke door het leven wordt verslonden. Hij nu Die ons hiervoor heeft gereedgemaakt, is God, Die ons ook het onderpand van de Geest gegeven heeft. Wij hebben dus altijd goede moed en weten dat wij, zolang wij in het lichaam inwonen, uitwonend zijn van de Heere, want wij wandelen door geloof, niet door aanschouwen."(2 kor 5:1-7)

De loofhut wordt gemaakt van natuurlijke materialen zoals takken en bladeren. De 'soeka' wordt versierd met vruchten en slinger. Door het dak van de loofhut moet je de sterren kunnen zien. Doordat je een week lang eet en slaapt in de loofhut ervaar je, je eigen kwetsbaarheid en vergankelijkheid van je eigen aardse tent en de betrekkelijkheid van aardse rijkdom. Men leest in deze tijd het boek prediker waarin ook naar voren komt dat het leven vluchtig is en onze eigen handelingen maar beperkte macht bezitten. Toch is dit feest een feest vol vreugde, omdat je gaat beseffen dat je leven in Gods handen rust. Hij komt onder ons wonen.

"Op de eerste dag van de zevende maand moet u voor uzelf vruchten van sierlijke bomen, takken van palmbomen, takken van loofbomen en van beekwilgen nemen, en u moet zich zeven dagen lang voor het aangezicht van de Heere, uw God, verblijden. Zeven dagen moet u in de loofhutten wonen. Alle ingezetenen van Israël moeten in loofhutten wonen, zodat de generaties na u weten dat Ik de Israëlieten in loofhutten liet wonen, toen Ik hen uit het land Egypte geleid heb." (Leviticus 23:40-43)

In Nehemia 8 staat hoe de Israëlieten opnieuw de opdracht kregen om deze feesten te vieren: Deze dag is ​heilig​ voor de HEERE uw God. ​Rouw​ dan niet en huil niet. Heel het volk huilde namelijk toen ze de woorden van de wet hoorden. Verder zei hij tegen hen: Ga, eet lekkernijen en drink zoete dranken. En deel uit aan hen voor wie niets is klaargemaakt, want deze dag is ​heilig​ voor onze Heere. Wees niet bedroefd, want de vreugde van de HEERE, dat is uw kracht.

Henze heeft jaren geleden een houten bord gemaakt voor boven de schouw van ons vorige huis. Het bord hangt nu in de schuur. Er staat: De Heere is mijn kracht. Maar eigenlijk is deze zin niet compleet Er gaat er iets heel belangrijks aan vooraf. Namelijk de vreugde van de Heere.

Loofhuttenfeest het vrolijkste feest van het jaar en zal niet alleen een feest van de Israëlieten blijven. Het feest zal net als Pasen en Pinksteren door Jezus Christus vervuld worden.

"De overlevenden van de volken die ​Jeruzalem​ hebben belaagd, zullen dan jaarlijks naar de stad komen om de HEER van de hemelse machten als ​koning​ te vereren en het ​Loofhuttenfeest​ te vieren."(Zacharia 14:16)

loofhuttenfeest een paar jaar geleden.