Lees Genesis 8, 9 10 en 11
Noach en zijn familie zaten in totaal één jaar samen met de dieren in de ark, waarna ze de ark verlaten en opnieuw moeten beginnen onder Gods zegen: "Wees vruchtbaar, word talrijk en vervul de aarde!" God maakt nog eens duidelijk dat de mens naar het beeld van God is gemaakt en dat de mensen elkaar niet mogen doden. God maakt een verbond met alle levende wezens dat er geen vloed meer zal zijn die de aarde te gronde richt. Ook al weet Hij dat de overleggingen van het mensenhart slecht zijn, het zal geen reden meer zijn om de aarde te vervloeken. God geeft als teken de regenboog. Noach en zijn nageslacht hoeven niet meer bang te zijn voor de regen. De zon zal weer gaan schijnen.
Sem, Cham en Jafeth zijn de drie zonen van Noach. Cham de jongste ziet zijn vader naakt liggen en in plaats zijn ogen weg te draaien en hem te bedekken gaat hij het aan zijn broers vertellen. Hij minacht hiermee zijn vader en laat daarmee ook zien hoe respectloos hij naar God is, die net heeft verteld dat de mens naar Zijn beeld geschapen is. Hij doodt met zijn minachting als het ware zijn vader door zijn schaamte te openbaren aan zijn broers.
"Eer uw vader en uw moeder, opdat uw dagen verlengd worden in het land dat de HEERE, uw God, u geeft." (Exodus 20:12, HSV)
De nakomelingen van Sem Cham en Jafet groeien uit tot volken met "
één taal en eendere woorden" (HSV) In plaats van zicht over de aarde te verspreiden, zoals God had bevolen, gingen de volken bij elkaar wonen als één volk. In de vlakte van Sinear wilden zij een stad (Babel waarvan Nimrod, de geweldenaar, Koning was Gen 10:10)) bouwen met een toren die tot de hemel zou gaan reiken. En dan staat er:
"Laten we voor ons een naam maken." In plaats van Gods Naam te heiligen willen ze zelf naam gaan maken. Ze willen ze zelf eer en aanzien verkrijgen, door hun grote werken als het ware te gaan aanbidden. Door zich volledig in eigen kracht en voor hun eigen eer in te zetten verliezen ze God, de Hemelse Vader uit het oog.
De identiteit van deze mensen is hun eigen werk, succes en status geworden en ze halen hun identiteit niet meer uit het feit dat ze geschapen waren naar God beeld en gelijkenis. God die barmhartig en genadig, lankmoedig en rijk aan goedertierenheid en trouw is. (Psalm 103, 86)
Waar putten wij onze identiteit uit?
"Laat daarom die gezindheid in u zijn die ook in Christus Jezus was, Die, terwijl Hij in de gestalte van God was, het niet als roof beschouwd heeft aan God gelijk te zijn, maar Zichzelf ontledigd heeft door de gestalte van een slaaf aan te nemen en aan de mensen gelijk te worden. En in gedaante als een mens bevonden, heeft Hij Zichzelf vernederd en is gehoorzaam geworden, tot de dood, ja, tot de kruisdood. Daarom heeft God Hem ook bovenmate verhoogd en heeft Hem een Naam geschonken boven alle naam, opdat in de Naam van Jezus zich zou buigen elke knie van hen die in de hemel, en die op de aarde, en die onder de aarde zijn, en elke tong zou belijden dat Jezus Christus de Heere is, tot heerlijkheid van God de Vader." (Fil. 2: 5-11, HSV)
Als we weten wie we zijn in Christus (Kinderen van God) pas dan kunnen wij ons vernederen (zonder verkeerde motivaties)want we hebben niets meer nodig van wat de wereld te bieden heeft. Mij ontbreekt niets. Leidt ons Heer op Uw weg.
