Afstemmen op de Meester

Oh wat kan ik slecht tegen onrecht. Soms kan ik gewoon zwelgen in verontwaardiging over mensen die iets doen of zeggen waarvan ik vind dat, dat gewoon niet kan. Nog steeds pluk ik de vruchten uit de boom van goed en kwaad. Vaak stel ik mezelf teleur. Weer niet gelukt om op een positieve manier te reageren op een situatie waarvan ik vond dat ik op mijn rechten stond. Maar nu werd het me toch echt te gortig.

Het beltegoed van mijn zoon bleek alweer op te zijn. "Hoe kan dat nou. Heb je, je gevensgebruik niet uitgezet?" Verontwaardigd beweerde mijn mijn zoon niks gedaan te hebben waardoor het geld op kon zijn. Hij gaf me zijn telefoon en ik ging eens goed op zoek. Bij de sms-berichten vond ik een berichtje over een abonnement??? Wat is dit! via http://www.payinfo.nl/ kan je kijken of er een abonnement is afgesloten met je mobiele telefoon en het bleek dat Daniël een abonnement van 5 euro per week had. Hij had via Whatsapp een linkje gekregen en daarin stond dat je 10 gratis emoji's kreeg als je op het linkje klikte en dat had hij gedaan. Via dat linkje van Whatsapp kwam hij op deze pagina:

Hij had op de groene Ga Verder knop gedrukt en niet op Klik hier zoals eronder staat en daarmee was het abonnement gestart. Ik kookte van woede. Wat een vieze vuile manier om kinderen te pakken. Welk weldenkend mens gaat bewust een abonnement afsluiten van 7,50 per week voor wat emoticons. De hele middag was ik bezig om dingen uit te zoeken wat mijn rechten waren en of dit mag. Ik schreef een voorbeeldbrief naar het bedrijf en kreeg een reactie terug. Tja niks aan te doen.
Op het moment dat de bevestigingsknop werd geselecteerd is de abonnementsdienst op 02/11/2016 van start gegaan. De kosten en de frequentie van de dienst, alsmede andere relevante informatie aan u werden verstrekt via onze website. Vervolgens werd u naar ons productenportaal geleid waar u de gekozen items kon downloaden en installeren. Hierna is ook een gratis welkomstbericht naar uw telefoon gestuurd welke de aanmelding op onze dienst bevestigde. Het welkomstbericht bevat ook alle informatie betreffende onze abonnementsdienst. Er is geen gegronde reden om een vergoeding toe te kennen aangezien alle informatie betreffende het abonnement bekend was gemaakt voordat de dienst werd bevestigd.

Waaat, oh wat was ik woest en ook de hele avond was ik bezig met brieven om bezwaar te maken en overheidsinstanties aan het schrijven die zich bezig houden met deze nepperij. De volgende ochtend was ik nog chagrijnig. Steeds weer moest ik denken aan het onrecht dat was aangedaan. Ik zou hoe dan ook dat geld terugkrijgen...ik zal ze pakken...vieze vuile...

Goed, maar eerst maar eens stille tijd en ik pakte mijn Bijbel en las het stukje, dat bij die ochtend aan de beurt was.

Maar Ik zeg tegen u die dit hoort: Heb uw vijanden lief; doe goed aan hen die u haten. Zegen​ hen die u ​vervloeken​, en ​bid​ voor hen die u belasteren. Bied hem die u op de ene wang slaat, ook de andere. Verhinder hem die het ​bovenkleed​ van u afpakt, niet ook uw ​onderkleed​ te nemen. Maar geef aan ieder die iets van u vraagt, en eis niet terug van hem die neemt wat van u is. En zoals u wilt dat de mensen u doen, doet u hun ook zo. En als u hen liefhebt die u ​liefhebben​, wat voor dank komt u daarvoor toe? Immers, ook de zondaars hebben degenen lief die hen ​liefhebben​. En als u goed doet aan hen die aan u goeddoen, wat voor dank komt u daarvoor toe? Immers, ook de zondaars doen hetzelfde. En als u leent aan hen van wie u hoopt terug te ontvangen, wat voor dank komt u daarvoor toe? Immers, ook de zondaars lenen aan zondaars, om hetzelfde terug te ontvangen. Maar heb uw vijanden lief en doe goed, en leen zonder te hopen iets terug te krijgen. .......En oordeelt niet, en gij zult niet geoordeeld worden; verdoemt niet, en gij zult niet verdoemd worden; laat los, en gij zult losgelaten worden. (Lucas 6:27-36)

Ik kwam in opstand: "Maar Heer, moet ik het dan zomaar laten gebeuren?"  Tijdens de wandeling met de hond dacht ik er langer over na. Waar ben ik eigenlijk mee bezig. Waarom laat ik de woede zo toe. We leven in een wereld vol onrechtvaardigheid. Laat het maar los. Langzaam kon ik het loslaten en dat voelde zo heerlijk. We kunnen ons zo laten leiden door de negatieve dingen van deze wereld. Dingen veraf en dichtbij. Maar de Heer wil niet dat het ons helemaal gaat beheersen. Natuurlijk mag ik duidelijk maken dat dit een oneerlijke zaak  is maar daarna moet ik het loslaten. Of ik nu wel of niet mijn geld terug krijg is opeens niet meer belangrijk. Ik heb toch genoeg. Ik ben zo rijk en dan bedoel ik niet mijn aardse bezit. Er is zoveel om dankbaar voor te zijn. Door mijn negatieve houding en boosheid steek ik ook andere mensen in mijn omgeving aan. Wees blij staat er in de Bijbel. Het staat zelfs twee keer achter elkaar:

 "Verblijdt u in den Heere te allen tijd; wederom zeg ik: Verblijdt u".

We mogen als christen positief in het leven staan en dankbaarheid is de meest effectieve manier om die negativiteit te verdrijven. We mogen dankbaar zijn omdat God heel dicht bij ons is.
Hij is nabij staat er na de oproep om blij te zijn. Dat is de grootste reden van onze vreugde. God ziet ons, hij weet onze strijd, Hij geeft ons raad, Hij geeft ons weer vrede die alle verstand en ons gevoel te boven gaat.

Telkens weer afstemmen op de stem van de Meester. Jezus hield zich ook niet met het onrecht bezig door zich druk te maken over de Romeinse bezetter. Jezus keek naar de persoon, de mens en zelfs de onrechtvaardige gemene tollenaar riep Hij bij zijn naam. Niet om hem te veroordelen maar om maaltijd bij hem te houden. Wij moeten nog zoveel leren. Juist door onze houding (Geheel anders zijn) kunnen we mensen Christus laten zien. Ooh Heer, help me om niet van de boom van goed en kwaad te eten maar van de boom des levens. WWJD? What Would Jesus Do?

Jezelf zijn of Jezus volgen?

Mijn zoon stelde mij de vraag: "Mam, ik heb geleerd dat je bij God helemaal jezelf mag zijn maar waarom moet je dan gaan lijken op Jezus?" Voor het zoeken naar het antwoord op deze vraag moet je eigenlijk eerst een andere vraag beantwoorden namelijk: Wie ben je?

We zijn door de wereld zo aangetast dat we niet meer weten wie  we zijn. God heeft ons geschapen naar Zijn evenbeeld. Na de zondeval schaamden ons voor wat we soms denken, wat de ander zal denken. Bang om veroordeeld te worden door God, anderen en onszelf, omdat we wisten dat ons hart niet meer puur en zuiver was. De mens verstopte zich...en maakte kleren van vijgenbladeren voor zichzelf.

Maar God riep en roept nog steeds uit: "Mens, waar ben je". "Kom tot mij". God roept je en je mag komen. Dit zegt God niet om je gevangen te nemen maar om je te bevrijden van jezelf. Zonder dat je het weet ben je een slaaf van jezelf. Maar God liet ons vrij om te kiezen. Wil je bij mij horen of kies je voor de wereld en blijf je, je verstoppen. Door het offer van Jezus hoef je, je niet langer verstoppen uit angst voor God- en mensenoordeel. In die zin mag je jezelf zijn en mag je komen zoals je bent. Maar wie ben je dan?

Je bent Gods kostbaar geliefd kind. Je Hemelse Vader wil je bevrijden van de leugen dat jezelf god zal zijn. Je eigen pogingen om heilig en puur te worden zijn alle gedoemd te mislukken. Je hart is een zwart gat dat nooit gevuld zal zijn, totdat God het vult met Zijn  Heilige Geest. Als de Koning Zijn rechtmatige plaats mag nemen in je hart. Dan kan je pas werkelijk vrij in deze wereld staan. God wil je bevrijden van veroordeling. Van je donkere hart. Het hart van steen. God wil je bevrijden van je zelfzucht. Bijbelse nederigheid betekent, vrij worden van jezelf. 

Als je God de troon van je leven geeft, dan kan je pas werkelijk vrij in de wereld staan. Je zoektocht naar liefde, aanvaarding en vrede is dan voltooit in Gods Liefde voor jou. In die zin moet je sterven aan jezelf, je zelfzucht en je donkere hart om werkelijk te worden zoals God je heeft bedoeld. Je hoeft je niet langer bezig te houden met jezelf. Je hebt je handen vrij om ze uit te strekken naar de ander. Je hebt alles ontvangen wat je nodig hebt om een zegen te zijn en te wandelen waardig je roeping. We zijn bedoeld om God te verheerlijken en niet onszelf. Als jij je leven aan God geeft, geeft God Zijn Heilige Geest aan jou.

Het lijkt een tegenstelling maar dit is het antwoord: 

Pas als je sterft aan jezelf kan je echt jezelf zijn.

Met Johannes mogen we zeggen: "Hij moet groter worden en ik kleiner. God tilt ons op uit het proces van meer- en minderwaardigheid en geeft ons een nieuwe identiteit, die los staat van wat anderen zullen denken. Je ego zit niet meer op de troon maar Jezus. God gaat met je aan het werk, want je zult je de oude gewoonten en verkeerde eigenschappen van je oude leven moeten afleggen. Je hebt ze niet meer nodig. Dat zijn de oude vijgenbladeren die  je mag afleggen en je mag goed passende kleding aantrekking, die God speciaal voor jou heeft gemaakt en waar een offer voor nodig was! Het hart van steen wordt een echt hart dat klopt in het ritme van Gods hart.

Samen met God mag je kijken wat niet bij jou hoort. De kleden afleggen die jou niet werkelijk kunnen bekleden. Maskers die je draagt, angsten die je voelt. Stap voor stap aan de hand van Vader mag je steeds echter worden en de Liefde die je van Vader ontvangt mag je doorgeven aan de ander. Steeds vrijmoediger aangespoord door de vreugdevolle knipogen van God zelf. Steeds meer bewust van Gods liefdevolle aanwezigheid zul je steeds meer tot je recht komen. Zoals een bloem die zich openvouwt naar de zon. Je mag Gods Zoon weerspiegelen, door de vruchten van de Geest, op jouw unieke manier.

"Koestert geen gedachten, hoger dan u voegen, maar gedachten tot bedachtzaamheid, naar de mate van het geloof, dat God elkeen in het bijzonder heeft toebedeeld". Ga niet langer op zoek om iemand te zijn die je niet bent!!!

Je hoeft niet meer iets te doen om een onderscheiding of beloning te krijgen. Dit geeft een geweldige vrijheid. Leef daaruit.

We hebben Koninklijk vervoer...

Mijn God zal uit de overvloed van zijn majesteit 

elk tekort van u aanvullen, door Christus Jezus. (Fil 4:19 NBV)

Mijn schoonzus, haar schoondochter en ik zouden naar het zangfestijn in Dalfsen. Nu bijna 20 jaar geleden, op 30 maart 1998 om precies te zijn. We zagen er enorm naar uit maar helaas hadden we die dag geen auto tot onze beschikking en moesten we met met de trein. De man van mijn schoonzus wilde ons nog wel bij de trein afzetten maar voor de rest moesten we het zelf zien te regelen.

Natuurlijk hadden we dus niks geregeld. Komt allemaal wel goed ja... Pas in Dalfsen kwamen we erachter dat het conferentiecentrum toch wel ruim 8 kilometer lopen was. Er was geen busje en er stond ook geen taxi. Een kleine 2 uur lopen en we zouden de opening missen. Ondanks deze tegenvaller hadden toch ook enorm veel lol.

Wat minder lollig werd, waren mijn voeten. Ik had nieuwe schoenen aan en binnen 5 minuten voelde ik een blaar opzetten. Nog 8 kilometer te gaan en dat zou ik niet redden. We liepen een "snellere" route door het bos. "Oh, Heer", bad ik in mezelf, "wilt U een oplossing geven, een auto die ons misschien een lift kan geven". Maar met dat ik dat bad, dacht ik gelijk..wat dom, we komen hier nooit een auto tegen.

Maar mijn gebed was nog maar net opgezonden of er klonk lawaai achter ons. Een auto kwam het zandpad opgereden. En niet zomaar een auto, het leek wel een limousine. De bestuurder bleek naast het conferentiecentrum te wonen en bood ons spontaan een lift aan. Op Koninklijke wijze werden we toch op tijd bij het conferentiecentrum afgezet.

Op weg naar binnen deelden we onze zorg. Hoe moeten we weer bij het station komen. Een vrouw hoorde ons praten en zei, dat als we haar na afloop weer tegenkwamen we wel met haar en haar vriendin konden meerijden. Het was een geweldig festijn. We genoten van de nieuwe liederen en volgen een paar workshops. Maar we wilden wel weer op tijd in Groningen zijn dus lieten we de laatste workshops voor wat die waren en liepen naar de parkeerplaats. Hmmm, dan toch maar een taxi bellen? Het was er verlaten en stil, maar wonder boven wonder kwam daar toch de vrouw aanlopen, die ons een lift had aangeboden. Ze was zelf ook verbaasd dat ze ons weer zag. We konden instappen. Dit keer in een dure Mercedes werden we tot het station in Zwolle gebracht. Wauw...weer Koninklijk vervoer.

We waren net op tijd om de trein te halen. Mijn schoonzus had niet de tijd gehad om haar man te bellen, zodat hij ons van de trein kon ophalen. Maar toen we in Groningen aankwamen, kwam haar man al naar ons toegelopen. Hoe kon dat nou? Het bleek dat hij in de tuin aan het werk was en dat de telefoon overging. Hij was net te laat om die te beantwoorden en had aangenomen dat wij hadden gebeld. Ongelooflijk hoe God ons deze dag voorzien had van vervoer. En niet zomaar vervoer. Nee op haast Koninklijke wijze werden we hierin voorzien.

Dit voorval is ons altijd bijgebleven en heeft ons steeds weer bemoedigd. Als God al in zulke kleine dingen wonderbaarlijk voorziet hoeveel niet te meer in grote dingen. Mijn schoonzusje werd 5 jaar later ziek. Ze had niet lang meer te leven en ze kreeg een droom waarbij Jezus haar optilde en door de troonzaal droeg naar de schoot van de Vader. Ze is gestorven maar wel in de wetenschap dat God wonderbaar voorziet... Jezus zou haar dragen...we hebben Koninklijk vervoer...

Swing low, sweet chariot

Coming for to carry me home

Leven met inhoud.

Wat kan ik genieten van de natuur. Vandaag stormt het, de koude regen striemt in mijn gezicht en toch geniet ik. Het kan me nu niets schelen, God wandelt naast mij en ik stort mijn hart uit. Hij vult mijn gedachten weer met Zijn waarheid. 

Heer Uw schepping is zo prachtig en in alles zie ik Uw hand. Maar de mens heeft Uw schepping in de handen van Uw tegenstander gelegd. Hij is de overste van deze wereld geworden en alles is hierdoor aan het verderf en zinloosheid onderworpen. Hij is de grote verdeler, de diábolos. Met zijn gespleten tong fluistert hij voortdurend angst en argwaan in. "Kan je God wel vertrouwen?" "Heeft die ander wel het beste met je voor?" Hij brengt verdeeldheid en tweestrijd tussen God en mensen. Satan is er altijd op uit om relaties te vernietigen. Mensen te groeperen en tegenover elkaar te zetten, zodat zij elkaar vernietigen met woorden en soms zelfs met daden. De grote mensenmoordenaar gaat rond als een briesende leeuw op zoek naar relaties die hij kan vernietigen. Vooral de relatie tussen God en mensen. Trap niet in zijn valkuil, zijn gedachten zijn ons maar al te bekend (kor 2:11)

Maar gelukkig heeft God ons niet aan ons lot overgelaten. Zijn Geest en waarheid fluisteren ons hart moed in. We herkennen de stem van onze Herder. Hij heeft Zijn leven gegeven opdat wij, als bevrijde zonen en dochters van een Hemels Koninkrijk, voor Hem zouden leven. Wij mogen deze heerlijke boodschap bekend maken. Niet onze kracht maar Uw Kracht heeft ons uit het verderf en zinloosheid getrokken. Niet wij, maar U hebt ons uitgekozen. Wat een bevrijdende gedachte! Door Uw barmhartigheid en liefde heeft U een hoopvolle toekomst gegeven en niet alleen een toekomst, ook een leven waarin Jezus met ons is, alle dagen van ons leven. Het zekere fundament van ons leven. Laat Satan je vreugde en zekerheid niet roven en ga niet mee in het woeden van deze wereld.

Doe alle wrok, woede en haat uit uw leven weg. Vloek niet, maak geen ruzie en beledig elkaar niet. Vermijd alles wat slecht is. Wees in plaats daarvan vriendelijk en liefdevol voor elkaar. Vergeef elkaar, zoals God uw zonden heeft vergeven om wat Christus voor u deed.

Op dit moment lees ik het boek: "Als de olifanten dansen van Paul Estabrooks en verschillende andere schrijvers. Het is een boek van Open Doors. Het is al een oud boek die ik vroeger ook al eens heb gelezen en waar ik destijds erg van onder de indruk was. Het boek gaat over getuigenissen en lessen van vervolgde christenen. De overgave en toewijding aan God is een voorbeeld voor ons. Je bent in Christus gestorven en opgestaan en daardoor kan de wereld je niet schaden... De veiligste plaats is in het centrum van Gods wil... De plaats waar God bij ons is, is het paradijs.. En zelfs de gevangenis kan op die manier een paradijs worden... Deze zinnen zetten mij aan het denken. In hoeverre heb ik mij overgeven aan God. Vertrouw ik op Zijn volmaakte leiding? Wat houdt mij tegen? Deze getuigenissen vullen mij weer met vertrouwen en passie. De vervolgde kerk houdt ons een spiegel voor en geeft ons weer nieuwe moed om de strijd met de wereld aan te gaan. "Hij moet groter worden en ik kleiner". God vult ons lege leven. Onze aardse vaten met Hemels goud. 

Maar deze kostbare schat hebben wij in kwetsbaar aardewerk, ons lichaam. Iedereen kan zien dat de buitengewone kracht in ons niet van onszelf is, maar van God. Wij worden van alle kanten bestookt, maar zitten niet in het nauw. Wij krijgen veel moeilijkheden te verduren, maar worden niet wanhopig. Wij worden vervolgd, maar God laat ons niet in de steek. Wij worden neergeslagen, maar staan telkens weer op. Omdat wij dagelijks ons leven voor Jezus inzetten, ervaren wij in ons lichaam het sterven van Jezus en zo komt ook het leven van Jezus in ons tot uiting. Ja, ons leven loopt steeds gevaar, omdat wij de Here dienen. Maar dan blijkt ook telkens weer hoe sterk het leven van Jezus in ons sterfelijk lichaam zichtbaar wordt. (2 kor 4:7-11)

Wat er ook gebeurd God is nabij...

Aantekeningen uit mijn 2016 dagboek. 

-Liefde is een keuze en niet niet zozeer een gevoel.

-Kies ervoor om je hart te leiden in plaats van je hart te volgen.

-Jezus zegt: Weest in geen ding bezorgd, maar laat deze onbezorgdheid geen onverschilligheid worden.
-Loslaten betekent niet dat je er geen zorg meer voor hebt maar dat je het in Gods handen legt.
-Zorgen maken betekent dat je, je problemen uit Gods handen wil nemen. (zin van een vriendin)

-Leef niet met een overtuiging, maar leef met een openbaring.

-Het kwaad dat je overkomt is zinloos, maar God kan er wel zin aan geven. (Lora Kremer)
-Met Christus gestorven (mercy) en weer opgestaan (grace). Gods genade bestaat uit kwijtschelding en herstel. (preek)
-Satans plan is jou te willen laten leven als God in plaats dat je gaat leven voor God.

-De grootste bedreiging voor het beste is het goede. (Henk Binnendijk)

-Vrede is niet de afwezigheid van problemen maar de aanwezigheid van God.(mijn favoriet)

Heer mogen we er voor waken dat onze gedachten niet vluchten naar het verleden of de toekomst door spijt of zorgen maar mogen we leven in het heden en ondanks dat de wereld ons wil overspoelen bevestigd worden door Uw Woord en Waarheid.

Vrede op aarde?

Kerst, alles staat in het teken van het genieten en gezelligheid. En omdat het een feest van vrede is, wordt er ook gedacht aan de mensen die het minder hebben of eenzaam zijn. De commercie doet er ook flink aan mee met allerlei acties en ontroerende reclamefilmpjes. Heb oog voor elkaar. Hele mooie initiatieven. Het is fijn om iets voor een ander te betekenen. Is er dan toch nog hoop voor deze wereld? De engelen zongen het toch? Vrede op aarde...

Maar ondanks het laagje goud dat Kerst eventjes over onze samenleving legt, komt de lelijkheid van de harde werkelijkheid er dwars doorheen. Als je naar het nieuws kijkt zakt de moed je in de schoenen. Vrede op aarde is ver te zoeken. Het lijkt wel of de mensen steeds meer tegenover elkaar komen te staan. Groepen worden gevormd en tegen elkaar opgehitst. Elke groep met een eigen kleur. Onrecht moet onmiddellijk worden vergolden. Oog om oog en tand om tand is het devies en vergelding wordt gerechtvaardigd door kokende haat. 

Zo was het ook met Zacheüs. Hij, als oneerlijke handlanger van het onderdrukkend regime, werd gehaat. Maar niemand had ooit oog voor wie hij werkelijk was, een verloren zoon, en wat hij werkelijk nodig had. Namelijk een thuis, Gods ontfermende liefde en acceptatie. En zo is er ook in onze samenleving geen aandacht en liefde meer voor de personen zelf. De liefde van de mensen is egoïstisch en verkilt. 

Als we de Bijbel goed lezen is dit ook de weg die de wereld zal gaan. "Ook zult gij horen van oorlogen en van geruchten van oorlogen. Ziet toe, weest niet verontrust; want dat moet geschieden", zei Jezus. Een steeds grotere liefdeloosheid en hardheid zal er zijn onder de mensen en vreselijke dingen zullen de aarde overspoelen tot het einde toe. Hoezo dan, vrede op aarde...

Jezus zei zelf: Meent niet, dat Ik gekomen ben om vrede te brengen op de aarde; Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard. Want als je kiest voor het Koninkrijk van God dan wordt je vanzelf metterdaad een vijand van deze wereld. Je zal vervolgd en veracht worden. Toch mag je ondanks alles mag je vrede ervaren want Ik ben met je.

Vrede op aarde is een groot misverstand  Er komt geen vrede op aarde. De engelen zongen ook niet vrede op aarde....De engelen zongen: Vrede op aarde in de mensen van Gods welbehagen. Dat is iets heel anders. Dat is vrede in mensen die God als hun Redder en Heer aannemen .

Door menselijk toedoen zal er op deze aarde geen vrede kennen. God zelf zal vrede brengen in de harten van Zijn kinderen. Een vrede die alle verstand te boven gaat. En door zijn Geest mogen wij Zijn licht verspreiden als lichtende sterren in een steeds duister wordende wereld. Wij mogen geheel anders zijn en anders reageren. We mogen die vrede van God laten zien in alle dagelijkse dingen in de kracht van de Heilige Geest. Geduld en vriendelijkheid tonen als we in de rij van de kassa staan of rijden in het verkeer. Liefde en vergeving schenken als een ander jou pijn doet. Leed en onrecht

verdragen omdat je beseft hoe groot Gods goedheid en liefde voor jou is. Geen kwaad met kwaad vergelden maar het kwaad vergelden met Liefde. Zo mogen we in deze wereld staan en steeds meer gaan lijken op onze Vader. Ik wens jullie vredige en liefdevolle Kerstdagen ondanks de dingen van deze wereld. Hij is nabij.

Vervelende tieners :-)

Een blogje over tieners die zich vervelen, en ja dat is vervelend, voor mij maar ook voor henzelf.

Yeah, weekend en even bijkomen van de drukke schoolweek. Even lekker niks. De jongens (12 en 14) zitten achter de playstation, tv, mobieltje of computer. Als het maar een beeldscherm heeft dan vervelen ze zich niet. Voor eventjes vind ik het niet erg. Maar niet te lang. Zodra ik verbied om nog langer achter een beeldscherm te zitten worden ze boos.

"Wat moeten we nu doen dan?" Uit protest hangen ze voor me op de bank om te laten zien dat het leven zonder beeldscherm echt ondragelijk is. Luidruchtig zuchten ze: "We vervelen ons dood, en we gaan echt niet naar buiten. Wat moeten we daar doen, in de kou zitten of zo". Boos en dreigend kijken ze me aan. "Een spelletje Rummikub of zo?" Stel ik voor. "Mam, serieus, doe normaal, we gaan echt geen saai spel spelen." Vroeger wist ik nog wel wat leuke dingen. Maar de tijd van Lego, stoepkrijten, verkleden, hutten bouwen, voetballen, schilderen, brooddegen en knutselen is helaas voorbij. Voor kinderen zijn deze ideeën leuk.

Pff, het valt niet mee om moeder te zijn van tienerjongens. Voor tienermeiden zou ik 100 leuke dingen kunnen bedenken maar voor jongens....Die hebben geen zin om iets te koken of te stylen. Soms willen ze nog wel helpen koken, hout kloven of de kamer opruimen, maar dat kan je ook niet elke dag doen. Ook shoppen vinden ze nog wel leuk maar dat kost weer te veel. Stoeien vinden ze ook erg leuk maar dat gaat al gauw veel te hardhandig en eindigt als het verkeerd gaat in echte boosheid. Ze moeten al zo veel en nu moeten ze van mij ook nog iets leuks doen.

Iemand zei eens dat vervelen juist goed is want daar worden ze creatief van. Nou...bij ons dus niet. "Pak ze aan en laat ze meehelpen in het huishouden...", ja soms kunnen ze meehelpen met heel veel ongezellige tegenzin, dat helpt niet echt bij verveling. Ik kan dus niks verzinnen en inmiddels zijn de jongens weer naar boven gevlucht. Laat me raden...ja, hoor de mobieltjes zijn weer tevoorschijn gehaald.

Laat maar zitten. Doelloos laat ik me ook achter een beeldscherm zakken. Ik besluit een kaartje naar iemand te schrijven. Ik pak de kaartendoos en in het kaartje dat ik uitkies zit nog een kaartje. Een wel een heel toepasselijke kaartje.

Wauw, dank U Heer, ik ga bidden!!! Help me een goede moeder te zijn. Wilt U de tieners aanraken en inspireren. Wilt U mij liefde en kracht geven om ze te leiden om goede keuzes te maken.
Inmiddels is de jongste met een vriendje buiten aan het voetballen. De oudste speelt nu online met een vriend. Misschien wil ik wel te veel. Vervelende moeders ook...

Herkenbaar? en heb je tips? Ze zijn van harte welkom. Ondertussen zal ik ook zelf wat leuke dingen gaan bedenken en kom er een volgende keer wel op terug.