Pesten en identiteit

Als u nu met Christus uit de dood bent opgewekt, streef dan naar wat boven is, waar Christus zit aan de rechterhand van God. Richt u op wat boven is, niet op wat op aarde is. U bent immers gestorven, en uw leven ligt met Christus verborgen in God. (Kol 3)

Op de lagere school ben ik als kind vreselijk gepest. Ik was een dromer en had niet veel oog voor de wereld om me heen. Echt handig was ik ook niet want ik dacht dat ik door iemand te zijn wel gewaardeerd zou worden. Mijn oom vertelde dat hij een onderzoek ging doen naar onze familiestamboom en misschien zouden we wel van de koning afstammen. Als kind nam ik deze laatste zin mee naar school. "Misschien stam ik af van de koning". Ja nu zouden de kinderen wel stoppen met pesten. Nu zou ik iemand zijn.

Natuurlijk nam het pesten niet af maar nam juist verschrikkelijk toe. Nu was ik niet meer een vies dom kind (de echte woorden laat ik achterwege) maar een zielig prinsesje en omdat ik Diane heette, was mijn naam vanaf die dag Lady Di.

Nu weet ik gelukkig beter. Mensen zullen je niet waarderen om wat je allemaal presteert. Dat lokt alleen maar jaloersheid uit. Als ik kijk naar mijn eigen kinderen dan zie ik hetzelfde gebeuren. Ook op hun school proberen kinderen door hoog op te geven over hun prestaties en trots gepraat gewaardeerd te worden en vaak gebeurt het tegenovergestelde. Al jong moeten we de les leren dat we niet op zoek moeten gaan naar waardering van mensen door iemand te willen zijn. Je moet weten dat je waardevol bent en gewoon zijn wie je bent...Wie ben je dan?

De Bijbel geeft onze werkelijke identiteit. Jij bent een geliefd kind van God, geroepen om heilig te zijn. Is het je wel eens opgevallen dat Paulus de gemeenteleden vaak aanspreekt met 'heiligen'. In het Nieuwe Testament is 'heilige' het meest gebruikte woord om de identiteit van de gemeenteleden te beschrijven. Gewone alledaagse Christenen zoals jij en ik. Paulus noemt ons geen heiligen omdat we zo goed ons best doen of omdat we deze titel hebben verdient door een  zuivere levenswandel of geestelijke volwassenheid. Hij noemt ons zo omdat God ons zo noemt en ons heeft geroepen om heilig te zijn. Dat kunnen we niet uit onszelf. Je bent 'geheiligd' in Christus om een leven te leiden, verbonden met de ware Heilige, Jezus Christus.

"Veel Christenen noemen zichzelf zondaars die door genade zijn gered. Maar ben je echt een zondaar? Is dat jouw Bijbelse identiteit? Absoluut niet! God noemt je geen zondaar; Hij noemt je een heilige. Als je jezelf als zondaar ziet, dan zal je ook zo gaan leven en dus zondigen. Waarom noem je jezelf geen heilige, want dat is hoe God jou noemt. Je bent een heilige die zondigt. Wat je doet bepaalt niet wie je bent, maar wie je bent bepaalt wat je doet. Aangezien je door Christus geroepen bent om een heilige in Christus Jezus te zijn, deel je in Christus erfenis. Dat wat geldt voor Christus, geldt nu ook voor jou, omdat je in Christus bent. Dat bepaalt je identiteit. Je bent niet de grote 'Ik Ben' maar met Paulus mag je zeggen: "Door genade van God ben ik wat ik ben". (N.Anderson)

Grappig: Vroeger werd ik gepest door mijn uitspraak: "misschien stam ik wel af van de koning" Toen besefte ik niet hoe waar die uitspraak zou blijken te zijn. Al blijkt die koning geen wereldse koning te zijn. Onze identiteit is Kind van God de Allerhoogste Koning. Oei, zou ik dit wel durven te vertellen? Ja, want ik zoek geen waardering meer bij mensen.

Een gezegend weekend Lady Di ;-)

P.U.S.H.

Via de mail kreeg ik dit berichtje…

P.U.S.H.

Een man sliep op een nacht rustig in zijn huis toen plotseling zijn hele kamer werd verlicht. God verscheen. God zei tegen hem: ‘je moet iets voor me doen’ en Hij liet de man een grote rots zien die voor zijn huisje lag. God zei tegen de man dat hij met al zijn kracht tegen de rots moest duwen. En dit deed de man, elke dag opnieuw. Jaren achter elkaar duwde hij van zonsopgang tot zonsondergang tegen de rots, zijn schouders tegen het koude, massieve oppervlak van de onbewogen steen. Elke nacht keerde de man totaal uitgeput terug naar zijn huis met het gevoel dat zijn hele dag zinloos was geweest.



Henze graaft een zwembad.

Toen de man de moed begon op te geven, besloot de Satan in te grijpen. Hij zette gedachtes in het vermoeide hoofd van de man: “Je hebt nu jaren tegen de rots geduwd, maar hij ligt nog steeds op dezelfde plek.” Satan gaf de man de indruk dat de opdracht van God onmogelijk was en dat hij had gefaald. Door de gedachtes van Satan gaf de man de moed op. Satan zei: “Waarom zou je zoveel moeite doen? Steek er gewoon niet zoveel energie in, dan is het goed genoeg.”

De man besloot te doen wat Satan gezegd had maar hij ging eerst met zijn gedachten naar God. “God”, zei hij, “ik heb lang en hard gewerkt in Uw dienst en ik heb al mijn kracht gebruikt om te doen wat U mij vroeg, maar na al die tijd heb ik de rots niet eens met een halve millimeter kunnen verplaatsen. Wat doe ik fout? Waarom faal ik?” God antwoordde: “Mijn vriend, toen Ik jou vroeg om iets voor mij te doen en jij wilde dat, zij Ik tegen jou dat je met al je kracht tegen de rots moest duwen en dat heb je gedaan.”

“Ik heb nooit gezegd dat ik verwachtte dat je de rots zou verplaatsen. Je taak was duwen. En nu kom je uitgeput naar me toe en denk je dat je hebt gefaald. Maar is dat echt zo? Kijk naar jezelf. Je armen en je rug zijn sterk en gespierd, je hebt eelt op je handen, je benen zijn sterk. Ondanks de tegenslagen ben je wijzer geworden. En je kunt nu meer dan ooit. Het is waar dat je de rots niet hebt verplaatst. Maar je roeping was om gehoorzaam te zijn en tegen de rots te duwen en je geloof te bewaren en te vertrouwen op Mijn wijsheid. En dat heb je gedaan.”

Het resultaat

“Nu zal ik, mijn vriend, de rots verplaatsen.”

Wij willen meestal gelijk resultaat zien als God ons aan het werk zet. Wanneer God iets van ons vraagt, gebruiken wij onze eigen kennis om uit te vinden wat God van ons wil. Gebeden lijken onbeantwoord en er lijkt niks te gebeuren en we willen soms opgeven. Dit terwijl God eigenlijk alleen maar graag wil dat wij gehoorzamen en in Hem geloven. Wordt sterker in je geloof dat bergen kan verzetten, maar weet dat het nog steeds God is die de bergen echt verzet.

Als alles fout gaat. P.U.S.H.
Als het werk je teveel wordt. P.U.S.H.
Als mensen niet reageren zoals je verwacht had. P.U.S.H.
Als je geen geld meer hebt, en de rekeningen zich opstapelen. P.U.S.H.
Als mensen je niet begrijpen. P.U.S.H.

P. = Pray
U. = Until
S. = Something
H. = Happens

Autisteneiland van Alianna Dijkstra

Autisteneiland van Alianna Dijkstra

"Hij laat mij schuilen onder zijn dak op de dag van het kwaad,

hij verbergt mij veilig in zijn tent, hij tilt mij hoog op een rots." (psalm 27)

Psychische aandoeningen daar praat je niet zo makkelijk over. Je kunt nog beter een been breken, want dan weet je dat het na zes weken weer beter is. Met psychiatrische aandoeningen weet je het maar nooit. Als je een been breekt dan kan je op warme belangstelling rekenen maar als je zegt dat je autisme hebt en je laat opnemen in een psychiatrische kliniek dan wordt het gesprek ongemakkelijk . Een psychische aandoening is ongrijpbaar en voor de omgeving soms niet te begrijpen.

Alianna probeert met haar boeken mensen inzicht te geven in de wereld van autisme. Want leven met autisme in de snelle wereld van vandaag is niet eenvoudig. Alianna heeft zelf autisme en schrijft daar openhartig over. In het boek Autisteneiland schrijft ze over haar persoonlijke ervaringen tijdens haar opname in Nederlands eerste autismekliniek voor volwassenen, Lorna Wing.

Deze kliniek is prikkelarm en voorspelbaar met duidelijke regels om tot rust te komen van de chaotische prikkels van de wereld. Een veilige plek maar ook een nepwereld. Om de paar dagen schreef Alianna een stukje over wat ze beleefde en hoe ze tegen de dingen op Lorna Wing aankeek. Het werd een bundel met korte hartverwarmende verhalen over het leven in een autismekliniek en de impact die het op haar leven heeft gehad.

Alianna Dijkstra is auteur, tekstdichter, journalist en spreker. Over haar autisme schreef ze eerder al het boek Autisten liegen niet. De korte verhalen zijn openhartig en luchtig geschreven. Een persoonlijke en humoristische kijk in de wereld van autisme en de geestelijke gezondheidzorg. Deze hartverwarmende verhalen zullen velen aanspreken en herkenbaar zijn. Of je nu autisme hebt of niet. Want hebben we niet allemaal een veilige schuilplaats nodig.

Herftstwandeling

 



 
 

De Herfst is nu op z'n mooist dus moeten we nodig een wandeling maken. We besluiten naar het bos te gaan waar we als pasgetrouwd stel wel eens gingen wandelen met de hond. De jongens horen alle verhalen aan. Er moet een hek staan in het bos met de tekst. "Alles op Zijn tijd". Mijn man was in een moeilijke tijd dit hek tegengekomen en het had hem destijds erg bemoedigd. We wilden wel eens zien of dat hek er na 14 jaar nog zou staan.

 

Heerlijk om weer eens samen te wandelen. Ook de jongens genieten. Gelijk worden er stokken meegesleept, bladeren worden omhoog geschopt en bomen worden beklommen.

 

In het bos staan veel paddenstoelen. Een heleboel aardappelbolleten. Ronde zwammen waarin een grijze poeder zit. Trap je per ongeluk op zo'n bolletje dan verschijnt er een grijze rook. Dit hoef ik geen twee keer te zeggen en de jongens beginnen op wat bolletjes te trappen er ontstaat een grijze mist. Ho maar...

 

 We lopen maar weer door want paddenstoelen slopen is niet de bedoeling. Mooi al die verschillende bomen. Glad, ruw, rare vormen, wortels boven de grond. Alle bomen moeten beklommen worden.

We hebben heerlijk gewandeld maar het hek met de tekst: Alles op Zijn tijd is verdwenen. We hebben in ieder geval een heerlijke tijd gehad met elkaar.

 

 

 We zien onderweg nog de boom die mijn vader vroeger getekend heeft. Hij is enorm gegroeid.

 



Wat doe je als je onrecht wordt aangedaan?

Jabes was de aanzienlijkste onder zijn broeders; zijn moeder had hem Jabes genoemd:

want, zeide zij, ik heb hem met smart gebaard.

 

Jabes nu riep de God van Israël aan met de woorden: Wil mij toch overvloedig zegenen en mijn gebied vergroten; laat uw hand met mij zijn; weer van mij het kwade, zodat mij geen smart treft!

 

En God schonk wat hij had gevraagd.

1 Kronieken 4:9-10

Jabes, zijn naam valt zomaar tussen een opsomming van namen in een geslachtsregister van Juda. Er wordt van hem niet verteld wie zijn vader en moeder waren. Plompverloren staat er ineens dat Jabes de aanzienlijkste onder zijn broeders was. Wie is deze man waarvan er verder niets over in de bijbel staat. Zijn naam betekend zorgzaam. Zijn moeder had Jabez(zorgzaam) met Jazeb(smart) gebaard. Een woordspel zoals die vaker in de bijbel voorkomt. Het leven van de moeder van Jabes werd beheerst met smart en hij wordt er voortdurend aan herinnerd. Hij wil niet dat zijn leven beheerst wordt door smart en vraagt God: Weer van mij het kwade, zodat mij geen smart treft. Als je kijkt naar de Statenvertaling dan staat het er nog beter.:

Dat U het met het kwade alzo maakt, dat het mij niet smarte!

Kwaad overkomt ons maar God kan het zo maken

dat het ons hart niet treft.

In ons leven maken we allemaal afwijzing, verdriet, zonde en pijn mee. Verdriet kan je boos maken maar God kan dat verdriet zo aanraken dat het het hart niet verhard of bitter maakt. God wil ons uit dit gebied van smart leiden. Zijn diepe goddelijke vrede geven die alle verstand te boven gaat. Filippenzen 4:7  

En de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten behoeden in Christus Jezus.

 

Jezus Christus Gods Zoon was de man van smarten om ons uit het gebied van smarten te leiden om ons te brengen in het gebied van Zijn Koninkrijk In Colossenzen 1:13 staat. Hij heeft ons verlost uit de macht der duisternis en overgebracht in het Koninkrijk van de Zoon zijner liefde. Hij vergroot ons gebied.

Kies voor de weg van Jezus als mensen ons pijn doen. Laat je vrede en vreugde niet roven. Hoe reageer jij als je onrecht wordt aangedaan, als mensen je onterecht beschuldigen of pijn doen. Vertrouw dan op God en wordt niet boos.
Weet dat het kwade je overkomt maar Gods liefde zorgt ervoor dat het je hart niet meer treft. Je bent geliefd. Door deze liefdevolle nabijheid van God in je leven heb je de kracht om je vijand te vergeven
Jij keuze stelt je vijand in de vrijheid. Vergeef en veroordeel niet. Vertrouw op God ook als het in je nadeel werkt. Niets kan je scheiden van Zijn liefde.

Of zoals in het onze Vader staat: Vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren en leid ons niet in verzoeking...om toch boos te worden of zorgen te gaan maken.

Ik bid dat je in de dingen van alle dag Gods hand mag zien. Dat je mag zien dat Hij je draagt en alle dingen (niet sommige dingen) laat meewerken ten goede. God wil het kwade niet maar Hij kan het wel gebruiken.

Family nights

Zoals je ziet zijn er pagina's bovenaan bijgevoegd waaronder een kopje Family Nights. Onder dat kopje kan je steeds de nieuwste ideeën voor een family night vinden.


We zijn met het gezin begonnen met het organiseren van gezinsavonden naar aanleiding van het boek van Focus on the Family. Family nights ken ik uit het blad opwekking maar er is nu (al langere tijd) ook een boek van. Met dit boek kan je avonden voor je gezin organiseren waar je dichter naar elkaar en dichter bij God komt. Ik zie steeds meer gezinnen waar tv en computer het gezin overnemen dus leek het me goed om heel bewust één avond in de week in te plannen waar we echt iets met elkaar doen en waar we echt eens samen gaan nadenken over wat voor ons als gezin echt belangrijk is. Praten over ons geloof, waarden en karaktereigenschappen en dat alles op een ontspannen en vrolijke manier.

De eerste avond hebben we gesproken over de onzichtbare God. "Ook als ik zucht is God in de lucht was het thema". We hebben verschillende proefjes gedaan met onzichtbare dingen. We lieten een papieren bloem openvouwen in het water met deze aankondiging.

We lieten statische elektriciteit zien door ballonnen magisch aan het plafond te hangen. Potloden te bewegen met statische elektriciteit. Een lieten een kaart kleven aan een omgekeerde beker vol water zonder dat het water er uit viel. Er zijn allerlei leuke proefjes te bedenken die zwaartekracht, elektriciteit en magnetisme zichtbaar maken. We kunnen zwaartekracht niet zien en niet voelen. Dat wil niet zeggen dat het er dan ook niet is.

 

Zo is het ook met God. De kinderen kregen een eigen bijbeltje en zochten Johannes 1:18 Niemand heeft ooit God gezien, maar de enige Zoon, die zelf God is, die aan het hart van de Vader rust, heeft hem doen kennen. En dan Johannes 4:24  want God is Geest en
Nadat Jezus Christus uit de dood was opgestaan was Zijn lichaam niet gelijk aan de onze. Hij was werkelijk aanwezig en tegelijk kon hij verdwijnen.
Lucas 24:36-39Terwijl ze nog aan het vertellen waren, kwam Jezus zelf in hun midden staan en zei: ‘Vrede zij met jullie.’ 37 Verbijsterd en door angst overmand, meenden ze een geestverschijning te zien. 38 Maar hij zei tegen hen: ‘Waarom zijn jullie zo ontzet en waarom zijn jullie ten prooi aan twijfel? 39 Kijk naar mijn handen en voeten, ik ben het zelf! Raak me aan en kijk goed, want een geest heeft geen vlees en beenderen zoals jullie zien dat ik heb.’

God is niet zichtbaar maar hij laat zich zien in Zijn zoon en ook in de schepping. We bekijken een youtubefilmpje van Newsboys Klik voor film hier

We lezen daarna Gen 1:1 In het begin schiep God de hemel en de aarde God schiep uit niets iets.

 

Psalm 19:1-6

De hemel verhaalt van Gods majesteit,

het uitspansel roemt het werk van zijn handen,

3 de dag zegt het voort aan de dag die komt,

de nacht vertelt het door aan de volgende nacht.

4 Toch wordt er niets gezegd, geen woord 

gehoord, het is een spraak zonder klank.

5 Over heel de aarde gaat hun stem,

tot aan het einde van de wereld hun taal.

 

We gaan een spel doen met dobbelstenen. We hebben 6 dobbelstenen en om de beurt mogen we gooien. Het doel is om alle dobbelstenen op volgorde te gooien. Dat is onmogelijk. Net zo onmogelijk dat de schepping toevallig zou zijn ontstaan. Je moet wel dwaas zijn om te denken dat de aarde toevallig is ontstaan. Lees maar eens psalm 14:1 Dwazen denken: Er is geen God

 

We geloven in een onzichtbare God die de wereld heeft geschapen en bestuurt. We sluiten de avond af met een kokostaart die we in het begin van de avond samen hebben gemaakt en een uur in de oven moest. Het was een gezellige avond.

 

Kokostaart: 4 eieren, 170 gram bastersuiker, 60 gram zachte boter, 90 gram gezeefde bloem, snufje zout, halve theelepel bakpoeder, 425 ml melk, 110 gram gemalen kokos, halve theelepel vanille-extract. Taartvorm van 24cm doorsnede.

 

Hoewel we samen alle ingrediënten in de taartvorm hebben gegoten is de taart onzichtbaar in tweeën gedeeld.

 

 

Afscheid van mijn vader.

 

Mijn vader is overleden. Wij en de rest van de familie hadden maar weinig contact met hem. Ieder heeft zijn eigen verhaal waarom het contact met hem is verbroken. Eén oorzaak voor deze verwijdering is dat mijn vader zich niet in een ander kon inleven en alleen oog had voor zijn eigen dingen.

Voor mij was het contact met mijn vader extra moeilijk omdat ik het belangrijkste in zijn leven afwees. Mijn vaders vond goddelijke en intuïtieve kennis het belangrijkste en heeft er zelfs boeken over geschreven. Hij had een eigen praktijk waar hij mensen genas. 

Toen ik Christen werd, werd me duidelijk dat de weg van mijn vader, de weg van de slang is, die nog steeds de mens influistert om van de boom van kennis te eten om te worden als God. Mijn vader geloofde in het goddelijke in hemzelf. Ik probeerde hem duidelijk te maken dat wij niet naar het goddelijke kunnen opklimmen maar dat God zelf in Zijn Zoon naar de aarde toegekomen is om voor onze fouten te sterven. Niemand kan zelf goddelijk worden.

Ik vind het jammer dat we geen contact met mijn vader konden hebben maar ik ben dankbaar dat we op een goede manier afscheid hebben kunnen nemen.

knipoogje van God in een uitgebloeide roze hortensia groeide na het slechte nieuws van mijn vader ineens een witte bol.

Wonder boven wonder was mijn vader na de laatste operatie heel helder. Hij gaf aan niet verder te willen leven en was de dag ervoor zijn spraak kwijtgeraakt. Een gebedsgroep ging voor ons bidden toen we de volgende dag hem gingen bezoeken. Hij kon weer praten. We hebben alles tegen elkaar kunnen zeggen wat we nog wilden zeggen. We hebben elkaar van harte kunnen vergeven. Hij vertelde van zijn onvoorwaardelijke liefde voor ons en zijn familie ook als hij dat niet heeft laten zien. Mijn vader had vrede met het sterven want Hij geloofde in de hemel. Ik vertelde hem van Gods vergevende liefde. De liefde van God die sterker dan de dood omdat Jezus zijn Zoon de dood heeft overwonnen en ook voor zijn fouten is gestorven. Ik denk dat hij het offer van Jezus op het laatst heeft aanvaard want God heeft mij op wonderlijke wijze vrede gegeven.

Jaren geleden bad ik voor mijn vader en vroeg God verdrietig af of mijn vader ooit God werkelijk mocht leren kennen. God antwoordde dat hij tot geloof zou komen. God liet me op dat moment een regenboog zien aan een wolkeloze hemel. In een piepklein wolkje verscheen een regenboog.

Vlak voor het sterven verscheen er een regenboog tijdens het bidden voor mijn vader. Dit keer over het woord Liefde. Ik had een tekst voor de kinderen op het bord geschreven: "Bedenk hoe groot de Liefde is die de Vader ons heeft geschonken. We worden kinderen van God genoemd en dat Zijn we ook". "De liefde wint" kreeg ik een onafhankelijk op verschillende manieren toegestuurd. Weer een knipoogje van God. Wat een troostende Vader hebben we.

 

Mijn vader was iemand die niemand echt toeliet in zijn leven. Een ding weet ik wel dat God hem volkomen kent. Ons lichaam vergaat tot stof maar onze geest mag thuiskomen bij God. Ons tijdelijke tent mogen we inruilen voor een eeuwig huis. Welkom thuis papa.