zaterdag 24 januari 2015

Werkelijke vrede, vreugde en vrijheid is in Christus


 
 
 
De wereld zoekt naar tijdelijk vermaak. Vermaak om de innerlijke leegte te vullen. Op zoek naar geluk in allerlei dingen. Maar pas als je tevreden kan zijn met dat wat je al bezit ben je echt gelukkig.
Wat een geluk heb je als je mag weten dat je het eigendom bent van Christus. Dan is elke dag bijzonder, wat er ook gebeurd, want Hij is erbij en laat je niet los. Zijn liefde is voor eeuwig.
 
 
 

 
God geeft ons elke dag maar één dag. Een dag om te wandelen met Hem. Elke dag is bijzonder en elke dag mogen we ons vertrouwen stellen op Hem. In moeilijke en fijne momenten zal Hij ons niet begeven en verlaten. Maak je niet bezorgd voor morgen want elke dag heeft genoeg aan zijn eigen zorgen. Ook Jezus raad ons aan om in het Heden te leven. En dat geeft een geweldige vrijheid. Al de hele week kom ik de tekst uit Johannes 8:36 tegen.
 
 
 

“Wanneer dan de Zoon u vrijgemaakt heeft, zult gij werkelijk vrij zijn”.
Johannes 8:36


 
 
 
Vrij van de zonde, vrij van veroordeling, vrij van de wet, vrij van onszelf en vrij van angst en zorg, vrij van onze leegte die Hij vult met Zijn volmaakte vrede en vreugde. Dit is een geweldige waarheid. Laat deze vrijheid niet roven door weer terug te keren naar leugens. God houdt niets voor je achter. Hij heeft je lief en Hij geeft je vandaag genoeg. 

 
“Opdat wij waarlijk vrij zouden zijn, heeft Christus ons vrijgemaakt.
Houdt dus stand en laat u niet weder een slavenjuk opleggen”
Galaten 5:1
 
 


donderdag 15 januari 2015

Op de vleugels van de wind van Dineke Epping

Op de vleugels van de wind van Dineke Epping

"Wanneer dan de Zoon u vrijgemaakt heeft, zult gij werkelijk vrij zijn." (Johannes 8:36)



Bij elke recensie van een boek probeer ik een zin uit de Bijbel te vinden die het verhaal het beste omvat. Deze keer vind ik de tekst over werkelijk vrij zijn het beste passen. Het boek Op de vleugels van de wind gaat over een zoektocht van twee mensen die op zoek zijn naar een beter leven. Een leven waar ze vrij zijn van veroordeling en minachting. Vrij zijn van zinloosheid en oppervlakkigheid. Op zoek naar een leven met bestemming, waarde, zekerheid en het besef bij iemand te horen… om geliefd te zijn.

Dat de roman van Dineke Epping een debuut roman is kan ik me bijna niet voorstellen. Ze heeft werkelijk een gave om een verhaal tot leven te wekken. Op de vleugels van de wind doet niet onder voor de romans van bekende schrijfsters als Francine Rivers en Lynn Austin. Het verhaal zit goed in elkaar. Vanaf het begin wordt je meegenomen in een spannend avontuur vol verrassende wendingen. Het is weer zo’n boek die je slapeloze nachten bezorgd omdat je gewoon moet weten hoe het verder gaat. Dineke Epping schrijft haar roman vanuit het perspectief van twee personages uit het midden van de 19de eeuw.

Katherina Shellesdale groeit op in het beschermde omgeving van de hogere middenklasse in Londen. Ze weet zich precies volgens de etiquette te gedragen en heeft een afkeer van alles wat niet aan die standaard voldoet. Buiten haar schuld komt haar familie aan lager wal en krijgt ze zelf te maken met veroordeling en minachting. Ze vlucht naar Amerika om daar haar luxe leventje weer op te pakken.

Ook Jim Watson verlaat Engeland om een nieuw en beter leven op te bouwen in Amerika. Hij komt uit de lagere arbeidersklasse en heeft een ruig verleden achter de rug. Nu wil hij opnieuw beginnen. Maar de beloofde gouden straten blijken niet te bestaan. Hij neemt zichzelf mee en alles lijkt bij het oude te blijven.

Zowel Jim als Katherina zijn op zoek naar een zinvol leven maar het lijkt dat hun verleden ze te gronde zal richten. Dan komen ze erachter dat werkelijk vrij zijn betekent dat je soms dat je iets moet loslaten wat heel belangrijk voor je was. Op de vleugels van de wind is naast een fantastische roman ook een zeer bemoedigend boek dat verschillende levensvragen onder de loep neemt. Dit boek moet je zeker lezen.

maandag 5 januari 2015

Nieuwjaar 2015



Een nieuw jaar. Vele mensen maken nieuwe beloften en markeren dit punt als een nieuw begin. Raar eigenlijk want de tijd die gaat gewoon maar door, of het nu 1 januari is of 1 augustus. Toch kijk je even terug. Er waren vrolijke en verdrietige momenten maar in alles mochten we ervaren dat onze Vader er bij was en is. Alles op deze wereld kent een begin en een einde. Je begint aan iets en je sluit het weer af. Vorig jaar heb ik geschreven dat ik minder wilde veroordelen en soms lukte dat wel en soms lukte dat niet. Een voornemen waar ik aan blijf werken. Dit jaar wil ik meer genieten van datgene wat God geeft en dankbaar zijn. Hij geeft ons zoveel beloften in Zijn Woord.

Gods plan met ons staat vast. Hij wil ons een hoopvolle toekomst geven staat er in Jeremia 29. Hij zal ons niet begeven en ons niet verlaten. God is met ons alle dagen van ons leven. We zijn nooit alleen. Wat een heerlijke beloften om het nieuwe jaar mee in te gaan. We weten niet wat er gaat gebeuren. We kunnen nog geen seconde vooruit zien. Maar God zegt tegen ons wees niet bang! Ik ben met je. 

Iedereen wens ik een heel gezegend nieuw jaar dat je Gods liefdevolle nabijheid mag ervaren en dat je dankbaar Zijn liefde mag aanvaarden.



donderdag 18 december 2014

Buitengesloten van Heather en Lydia Munn

Buitengesloten van Heather en Lydia Munn.

“Van u is de dag, van u is de nacht, u hebt maan en zon een vaste plaats gegeven, u hebt de grenzen van de aarde bepaald, zomer en winter – u hebt ze gevormd. Bedenk dit, HEER, nu de vijand u bespot en dwazen uw naam beschimpen. Geef uw duifje niet prijs aan de wilde dieren, vergeet uw vernederd volk niet voorgoed”.(psalm 74)


Stel je voor, je bent 15 jaar en je staat aan de vooravond van een oorlog. Oorlog, wat zal er gebeuren? Gevoelens van onzekerheid, achterdocht en angst overspoelen je. Wie kan je vertrouwen en wie niet. Kan je nog geloven in een goede God? Kan je, je vijanden blijven liefhebben? Kan je, je tegen onrecht verzetten zonder angst, trots of haat?

Dit zijn de vragen van de 15 jarige Julien Losier. Hij verhuist in de vooravond dat de tweede wereldoorlog van Parijs naar een klein landelijk Zuid-Frans dorp, Tanieux. Een dorp waar iedereen elkaar kent. Het dorp waar zijn opa een boerderij heeft en waar hij met zijn ouders en zusje menig kerstavond heeft doorgebracht. Maar om in dit kleine dorp te wonen en om als 15 jarige jongen aansluiting te vinden met leeftijdsgenoten, valt niet mee, vooral niet als er ook nog een Joodse jongen van Duitse komaf bij hen intrekt.

Het boek bestaat uit twee verhaallijnen. In de andere hoofdstukken komen we de  Joodse Nina en haar broer Gustav tegen. Op het sterfbed van haar vader beloofd Nina om te vluchten. Via vele omzwervingen vol ontberingen komen ze uiteindelijk in Tanieux. Het duurt lang voor beide verhaallijnen bij elkaar komen.

Wat het boek Buitengesloten zo bijzonder maakt is dat het verhaal gebaseerd is op waargebeurde historische feiten. Deze historische gebeurtenissen worden op een hele natuurlijke manier in het verhaal verwerkt. Het boek brengt situatie van het Zuid-Franse platteland in beeld, niet bezet door de Duitsers, maar wel onder controle van de Vichy-regering die samenwerkt met de vijand.

Buitengesloten is met veel sfeer geschreven. In het boek maak je kennis met de Burle, de ijskoude snijdende wind, die waait ten oosten van het Centraal Massief. Je waant je als het ware in de bossen bij de rivier de Tanne.  Misschien komt dat ook wel omdat beide schrijfsters Lydia en Heather Munn , moeder en dochter, zelf in Zuid-Frankrijk hebben gewoond.

Een spannende,  leerzame en met vaart geschreven roman. Een heel mooi boek en door de winterse scènes zeker geschikt voor de lange winteravonden.


woensdag 10 december 2014

Review: De Rivier Michael Neale


"Het bruist van Leven in Gods Rivier, wie daarvan drinken verheugen zich hier en ben je eens in die stroom geweest dan blijf je dorstig naar meer van Gods Geest".
(Opwekking  459)


Wauw, het boek De Rivier van Michael Neale gelezen en ik ben diep, ja diep onder de indruk. Een prachtig aangrijpende roman. Maar ik heb ook een onthand gevoel. Niet omdat het verhaal niet mooi was maar gewoon omdat het boek uit is. De Rivier is een prachtige roman met een diepere boodschap. Toen ik het boek dichtklapte zag ik pas de ondertitel: 'Een roman die je kijk op jezelf en de wereld verandert'. Dat klinkt wel heel pretentieus. Wat een geluk dat ik dat nog niet gezien had, want dan zou ik het boek toch gelezen hebben met een bepaalde scepsis. Maar nu dacht ik van: Inderdaad, een heel bijzonder boek. Waar de rivier synoniem staat voor Gods kracht.

"De Rivier is levend en stroomt over de hele wereld. De rivier is wild, vrij en ontembaar. De rivier is betoverend, wonderlijk en geheimzinnig. Al duizenden jaren baant de rivier zich een weg door de wereld. Hoe vaker je met de rivier in aanraking komt, hoe liever je dicht in de buurt wil blijven. Hoe langer je met de rivier in aanraking komt, hoe meer je gaat leven".

Het verhaal gaat over het leven van Gabriel Clarke. In 1956 maakt de vijfjarige Gabriel een traumatische gebeurtenis mee. Hij ziet zijn vader voor zijn ogen verongelukken in de rivier. De dood van zijn  vader zet een stempel op zijn leven. Hij verhuist met zijn moeder naar een stoffig stadje en groeit op als een verlegen en angstige jongen. In zijn schulp gekropen en te angstig om echt te leven probeert hij zoveel mogelijk risico's te vermijden. Liever houdt hij zich bezig met zaken die hij kan beheersen en begrijpen. Totdat een oud klasgenoot hem uitnodigt voor een avontuurlijke raft vakantie. Hij komt oog in oog te staan met zijn verleden. De keuze is weglopen of zijn angsten onder ogen komen. Je kan op de oever van het leven blijven staan of de keuze maken om er helemaal in te springen en te Leven. Niet meer overleven maar werkelijk Leven.

Michael Neale is een bekende Amerikaanse songwriter en een getalenteerd schrijver, performer en verhalenverteller. De Rivier is zijn debuutroman.






In het verhaal wordt niet heel erg de nadruk op het Christelijk geloof gelegd en daarmee is de roman ook heel geschikt om te laten lezen aan niet gelovige familie en vrienden. Zij zullen het boek zeker kunnen waarderen om de levenswijsheid die er in staat.

Kan jij jezelf toevertrouwen aan Gods Levensrivier? Of wil jezelf de touwtjes van het leven in handen houden? Of moet je hierin een balans zien te vinden?

maandag 8 december 2014

De vlucht van de vlinder van Kristy Cambron

De vlucht van de vlinder van Kristy Cambron 

‘Hoe zou ik aan uw aandacht ontsnappen,hoe aan uw blikken ontkomen? Klom ik op naar de hemel – u tref ik daar aan,lag ik neer in het dodenrijk – u bent daar’. (psalm 139:7-8) 

De vlucht van de vlinder is een prachtige historische debuutroman die zich afwisselend afspeelt in het heden en verleden. De roman is gebaseerd op waargebeurde verhalen uit de tweede wereldoorlog. Een hartverscheurend realistisch verhaal met een diepe boodschap.

De vlucht van de vlinder gaat over Adele Von Bron een getalenteerd violiste van het Weens Philharmonisch Orkest. De drang om anderen te helpen doet haar in Auschwitz belanden. In deze hel komt ze terecht in het vrouwenorkest. Maar hoe kan ze met alle ellende om haar heen blijven spelen? Ze vecht tegen de haat die liefde en schoonheid probeert te overschaduwen.

New York 2014, Galeriehoudster Sera James is op zoek naar het schilderij dat van Adele in Auschwitz gemaakt is. Een schilderij dat al vanaf haar jeugd heeft aangesproken. Ze ontdekt dat een kopie van het schilderij dat eigendom is van een Californische zakenmagnaat William Hanover. Deze huurt Sera in om het echte schilderij te vinden. Een zoektocht naar het verleden om antwoorden te vinden voor het heden riskeert Sera alles en opent haar hart vol vertrouwen voor een nieuwe toekomst. Maar zou ze weer teleurgesteld worden? Welke dingen in ons leven doen er echt toe en wat brengt echte vrede?

Schrijfster Kristy Cambron was altijd al geïnteresseerd in de WOII, vooral in de verhalen van haar opa, die piloot was tijdens de oorlog. Tijdens haar studie kunstgeschiedenis hoorde ze over kunst uit de Holocaust. Het ontroerde de schrijfster dat kwaad en zuivere schoonheid naast elkaar konden bestaan en kennelijk op dezelfde plek konden bloeien. Tussen de puinhopen van de deels verwoeste pakhuizen en barakken van Auschwitz zijn ruim 1600 kunstwerken gevonden, gemaakt door gevangenen. Creatieve uitingen die in de schaduw van de dood ontstonden. Gevangenen die schilderden, gedichten schreven, musiceerden. Mensen die weigerden hun geest te laten doden. Als evenbeeld van onze Schepper bezit de mens de drang om te scheppen. Scheppen als een zuivere vorm van aanbidding. Een boek met een hoopvolle boodschap dat kwaad en schoonheid naast elkaar kunnen bestaan. In de diepste duisternis kan er licht zijn en is er plaats voor vertrouwen, hoop en schoonheid als we blijven vertrouwen op God. Zijn licht doorbreekt de duisternis en schijnt in onze nacht. Gods trouw zal nooit wankelen in welke omstandigheden we ook zullen verkeren.

De vlucht van de vlinder is het eerste deel in een romanserie over kunstwerken die ‘verdwenen’ tijdens de Tweede Wereldoorlog .

vrijdag 28 november 2014

Pesten en identiteit


Als u nu met Christus uit de dood bent opgewekt, streef dan naar wat boven is, waar Christus zit aan de rechterhand van God. Richt u op wat boven is, niet op wat op aarde is. U bent immers gestorven, en uw leven ligt met Christus verborgen in God. (Kol 3)



Op de lagere school ben ik als kind vreselijk gepest. Ik was een dromer en had niet veel oog voor de wereld om me heen. Echt handig was ik ook niet want ik dacht dat ik door iemand te zijn wel gewaardeerd zou worden. Mijn oom vertelde dat hij een onderzoek ging doen naar onze familiestamboom en misschien zouden we wel van de koning afstammen. Als kind nam ik deze laatste zin mee naar school. "Misschien stam ik af van de koning". Ja nu zouden de kinderen wel stoppen met pesten. Nu zou ik iemand zijn.

Natuurlijk nam het pesten niet af maar nam juist verschrikkelijk toe. Nu was ik niet meer een vies dom kind (de echte woorden laat ik achterwege) maar een zielig prinsesje en omdat ik Diane heette, was mijn naam vanaf die dag Lady Di.


Nu weet ik gelukkig beter. Mensen zullen je niet waarderen om wat je allemaal presteert. Dat lokt alleen maar jaloersheid uit. Als ik kijk naar mijn eigen kinderen dan zie ik hetzelfde gebeuren. Ook op hun school proberen kinderen door hoog op te geven over hun prestaties en trots gepraat gewaardeerd te worden en vaak gebeurt het tegenovergestelde. Al jong moeten we de les leren dat we niet op zoek moeten gaan naar waardering van mensen door iemand te willen zijn. Je moet weten dat je waardevol bent en gewoon zijn wie je bent...Wie ben je dan?

De Bijbel geeft onze werkelijke identiteit. Jij bent een geliefd kind van God, geroepen om heilig te zijn. Is het je wel eens opgevallen dat Paulus de gemeenteleden vaak aanspreekt met 'heiligen'. In het Nieuwe Testament is 'heilige' het meest gebruikte woord om de identiteit van de gemeenteleden te beschrijven. Gewone alledaagse Christenen zoals jij en ik. Paulus noemt ons geen heiligen omdat we zo goed ons best doen of omdat we deze titel hebben verdient door een  zuivere levenswandel of geestelijke volwassenheid. Hij noemt ons zo omdat God ons zo noemt en ons heeft geroepen om heilig te zijn. Dat kunnen we niet uit onszelf. Je bent 'geheiligd' in Christus om een leven te leiden, verbonden met de ware Heilige, Jezus Christus.


"Veel Christenen noemen zichzelf zondaars die door genade zijn gered. Maar ben je echt een zondaar? Is dat jouw Bijbelse identiteit? Absoluut niet! God noemt je geen zondaar; Hij noemt je een heilige. Als je jezelf als zondaar ziet, dan zal je ook zo gaan leven en dus zondigen. Waarom noem je jezelf geen heilige, want dat is hoe God jou noemt. Je bent een heilige die zondigt. Wat je doet bepaalt niet wie je bent, maar wie je bent bepaalt wat je doet. Aangezien je door Christus geroepen bent om een heilige in Christus Jezus te zijn, deel je in Christus erfenis. Dat wat geldt voor Christus, geldt nu ook voor jou, omdat je in Christus bent. Dat bepaalt je identiteit. Je bent niet de grote 'Ik Ben' maar met Paulus mag je zeggen: "Door genade van God ben ik wat ik ben". (N.Anderson)


Grappig: Vroeger werd ik gepest door mijn uitspraak: "misschien stam ik wel af van de koning" Toen besefte ik niet hoe waar die uitspraak zou blijken te zijn. Al blijkt die koning geen wereldse koning te zijn. Onze identiteit is Kind van God de Allerhoogste Koning. Oei, zou ik dit wel durven te vertellen? Ja, want ik zoek geen waardering meer bij mensen.

Een gezegend weekend Lady Di ;-)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...