Soms zijn er van die dagen!! Dagen waar je al struikelend kunt voortbewegen, figuurlijk dan. De ene blunder volgt de ander. Ook dit was weer zo'n dag.
We zouden voor mijn schoonvader op zoek naar een rollator. Eindelijk had hij zijn trots overwonnen mochten we er een voor hem kopen. Hij wil niet gezien worden als een oude man schuifelend achter dat ding. Ik kan me het zo goed voorstellen. Maar na een paar valpartijen werd het nu toch echt nodig. Mijn man en ik kregen de opdracht om een rollator aan te schaffen.
We kwamen er al snel achter dat het zoeken van een rollator niet eenvoudig is. We gingen vol goede moed op weg naar de eerste tweedehands winkel. Regelmatig zie ik ze daar staan. Maar deze keer niet. Bij de volgende winkel wordt er net een rollator bij de kassa neergezet. Ook daar zijn verder geen rollators meer. De volgende 2de hands dan maar. Ik zie ik in de achteruitkijkspiegel een man een rollator uit de kofferbak tillen. Ha, denk ik, die wil hij naar de tweedehands brengen misschien kan ik hem goedkoop overnemen. Ik wil uitstappen en de man aanspreken maar net op dat moment gaat de passagierskant open en stapt er een oudere vrouw uit de auto. Net op tijd maak ik rechtsomkeert. Wat een vreselijke blunder zou dat zijn geweest. Bekomen van de schrik lopen we naar binnen en ja hoor daar staat een rollator. Een lelijk wit ding getooid met een Friese vlag. Ik mompel dat die vlag er wel af kan. Ik bekijk hem van alle kanten om het prijsje te ontdekken totdat ik zie dat mijn man me doordringend aankijkt. Hij knikt naar een stoel waar een oudere man op zit. Niet weer! Nee, die rollator is niet te koop. Met een rood hoofd loop ik de winkel door. Geen rollator. De volgende 2de hands. Hier ben ik voorzichtiger. Er staat een rollator en er is niemand in de buurt. Helaas, als ik dichterbij kom staat er op het karretje privé en ik kijk om me heen of niemand me in de richting van de rollator heeft zien gaan. Achter in de winkel staat er ook nog een rollator bij de deur met een boodschappentas er naast. Ik durf er niet meer heen te lopen maar mijn man gelukkig wel. Dit is toch duidelijk van iemand??? Maar nee hij is zowaar te koop. Eindelijk hebben we dat onding op de kop kunnen tikken. Als er rollators bestonden om blunders te voorkomen dan heb ik er zeker eentje nodig. Een snapolator. Situaties goed inschatten is niet echt mijn ding.
Gelukkig zoekt God geen knappe wijze mensen. Ik las net in 1 kor 1: 27:
27 Maar God heeft juist mensen uitgekozen die in deze wereld ‘dom’ of ‘zwak’ genoemd worden. Zo heeft God de wijsheid en de kracht van mensen belachelijk gemaakt. 28 God heeft mensen uitgekozen die onbelangrijk zijn en niets voorstellen, en voor wie niemand respect heeft. Daarmee maakte hij een eind aan alles wat in deze wereld belangrijk is. 29 Zo zorgt hij ervoor dat niemand trots kan zijn op zichzelf
zondag 21 juni 2015
dinsdag 2 juni 2015
De lichtwachter van Jody Hedlund
De lichtwachter van Jody Hedlund
"In naam van de Heer zeg ik u met nadruk: leef niet langer als de heidenen met hun dwaze ideeën. Hun verstand is in duisternis gehuld; ze hebben geen deel aan het leven dat God geeft, omdat ze God niet kennen en niet willen kennen. En in hun onverschilligheid hebben ze zich overgegeven aan losbandigheid, om winst te slaan uit allerlei zedeloze praktijken. Maar u weet beter, u hebt Christus leren kennen!" (Efeze 4:17-20)
Dit principe geldt ook voor de beide hoofdpersonen van dit boek. Emma Chambers is vanuit Ierland samen met haar broer naar Amerika geëmigreerd op zoek naar een nieuw leven. Reizend zonder vaste woon en verblijfplaats stranden ze door een schipbreuk op het schiereiland Presque Isle, Michigan. Hier ontmoet Emma haar redder, de zwijgzame vuurtorenwachter Patrick Garraty. Hij leidt samen met zijn zoontje een teruggetrokken bestaan. Zijn vrouw is net een paar dagen geleden onder raadselachtige omstandigheden gestorven en nu kampt hij met het probleem dat hij de vuurtoren moet bedienen en zijn zoontje moet verzorgen. Deze moeilijke situatie en liefde van Patrick voor zijn zoontje doen Emma’s hart smelten. Als oplossing voor alle problemen besluiten ze te trouwen . Maar ineens leven als huisvrouw en moeder blijken moeilijker dan ze had gedacht. Ze kent Patrick alleen als een gelovige liefdevolle vader maar steeds meer komt ze erachter dat Patrick een zeer duister verleden heeft.
De lichtwachter is een heerlijke historische roman die je meevoert naar Amerika halverwege de 19de eeuw. De tijd van stoomboten en piraten. Met veel oog voor detail weet Jody Hedlund de chemie tussen de hoofdpersonen te laten ontbranden. Een perfecte mix tussen spanning en romantiek. Een verhaal over verlossing en vergeving . Een roman om in één adem uit te lezen.
donderdag 21 mei 2015
Is het goed als het goed voelt?
Het is nu zo’n 20 jaar geleden dat ik de rijkdom van
het Christelijke geloof ontdekte. Ik was 25 jaar en bijna klaar met mijn studie
pedagogiek. Wat het geloof betrof had ik zo mijn eigen ideeën. In geen geval
wilde ik met het Christelijke geloof te maken hebben, dat was saai, ouderwets
en achterhaald. Voor mezelf had ik een eigen filosofie samengesteld. God was
voor mij een soort liefdevolle energie en de mens moest door vele levens zien
op te klimmen naar deze oerbron om zo zelf goddelijk te worden.
Nadat ik Christen werd deed deze filosofie me denken aan de slang in uit het paradijs die Eva verleidde met de woorden: "Dan zul je aan God
gelijk zijn en kennende goed en kwaad". “ Eigenlijk stootte ik God van
zijn rechtmatige troon door zelf god te willen worden.
God liet me van het ene op het ander moment zien dat
hij wel degelijk een Persoon was. De rust en zekerheid die ik heb
ontvangen zijn nooit meer weggegaan. Ik heb sinds dien het roer van mijn leven omgegooid.
Opklimmen naar God was niet meer nodig want God zelf is naar ons toegekomen door Zijn Zoon Jezus Christus.
In het Christendom vond ik een persoonlijke
Vader die me van binnen en buiten kent en mij door en door lief heeft. Ik
besefte dat God ons zo lief heeft dat Hij aan ons de keuze laat om hem te
volgen of niet. God dwingt zijn liefde niet af. Hij wil dat we hem liefhebben
uit eigen vrije wil en vanuit die liefde gehoorzaam zijn.
Nadat ik Christen werd moest ik leren om niet meer te leven vanuit mijn gevoel ("Het is goed als het goed voelt" was mijn motto) Ik moest leren vanuit het Geloof te leven, leren wie God is en wat Hij van ons vraagt. Gevoelens kunnen bedrieglijk en wispelturig zijn en zijn zeker geen goed fundament om je keuzes op te bouwen. In 2 Kor 11: 14 staat dat: "de satan zelf doet zich voor als een engel des lichts".
Ziet, welk een liefde ons de Vader heeft gegeven, dat wij kinderen Gods genoemd worden, en wij zijn het (ook). Daarom kent de wereld ons niet, omdat zij Hem niet kent. Geliefden, nu zijn wij kinderen Gods en het is nog niet geopenbaard, wat wij zijn zullen; (maar) wij weten, dat, als Hij zal geopenbaard zijn, wij Hem gelijk zullen wezen; want wij zullen Hem zien, gelijk Hij is.
Telkens als ik me naar voelde of iets verkeerds deed dan dacht ik dat God boos op me zou zijn. Ik kwam in een kramp door perfect te willen zijn. 'God zal me op een gegeven moment wel zat zou zijn', redeneerde ik. Elke gebeurtenis probeerde ik te analyseren, zoals ik met mensen deed om erachter te komen of ze mij nog wel leuk zouden vinden. Maar steeds meer kwam ik erachter dat ik me bij God niet waar hoef te maken. Gods Liefde is niet te verdienen en ik hoef zijn liefde ook niet terug te verdienen. Besef van Gods grote Liefde veranderd ons hart. God openbaarde zich op manieren die ik niet eens had bedacht. God laat zich niet manipuleren en Hij kan niet meer of minder van je houden dan Hij nu al doet. Je bent Zijn Geliefde Kind. Geef God de touwtjes van je leven. Zijn plan is volmaakt.
Geloof en gevoel hoeven niet altijd samen te gaan. Maar de liefde van God is er altijd. Hij leidt ons leven. Vertrouw daar maar op.
zaterdag 9 mei 2015
Lopen op het water van Lynn Austin
Lopen op het water van Lynn Austin
“God vervult niet al onze wensen, maar wel al Zijn beloften.”
Dit keer geen roman van Lynn Austin maar een prachtige beschrijving van haar zoektocht naar een dieper geloof. In ‘Lopen op het water’ beschrijft Lynn Austin haar pelgrimsreis door Israël. Een reis die begon in het uiterste zuiden, de woestijn van Sin, tot het uiterste noorden, de berg Hermon. Voor Lynn Austin krijgt deze reis een diepere inhoud doordat de verhalen uit het verleden voor haar begonnen te leven. Voordat ze aan haar reis begon voelde ze zich teleurgesteld, omdat haar leven zich anders ontwikkelde dan ze zich had voorgesteld. Veranderingen, die ze liever anders had gezien, hadden haar vertrouwen in God op de proef gesteld. Haar geloofsleven, dat vanzelfsprekend en alledaags geworden was, werd door deze reis nieuw leven ingeblazen en verdiept. De verhalen uit de Bijbel kregen hierdoor een diepere betekenis en inhoudt.
De levenslessen die Lynn Austin beschrijft zijn uit het leven gegrepen. Woestijnmomenten in het geloofsleven kent waarschijnlijk iedereen en zijn erg herkenbaar. We kunnen ons allemaal wel momenten voorstellen waarin we teleurgesteld waren dat het leven anders liep dan we hadden verwacht. We geven meestal de voorkeur aan gemak en veiligheid. Wat kan het verschrikkelijk moeilijk zijn als deze dingen wegvallen. Lynn Austin koppelt gebeurtenissen uit haar eigen leven aan de verhalen uit de Bijbel. Op een hele frisse manier en legt verbanden tussen het heden en verleden, die ook voor mij heel verrassend waren. Ze schudt ons wakker uit onze zelfgenoegzaamheid en zelfmedelijden en laat zien dat geloof geen plicht is maar diep verlangen naar een liefdevolle relatie met een betrouwbare God, de Vader die een bestemming en doel heeft met ons leven.
Welke veranderingen we ook tegenkomen, onze liefhebbende God houdt ons vast en blijft Heer over alles. Gods bouwplannen blijken altijd beter dan onze eigen verwachtingen, die we van het leven hadden. Ik denk dat iedereen wel waardevolle levenslessen kan halen uit dit boek. Een boek dat ons oproept om het geloof niet te zien als een plicht maar als diep verlangen naar God. Het boek heeft mijn geloof in ieder geval weer nieuw leven ingeblazen. Van harte aanbevolen.
zondag 26 april 2015
Nieuw leven...
De lente alles komt tot leven. Ook mijn site heeft een kleine verandering ondergaan. Er staan geen kopjes meer van tienerdiensten, rock solid en familynights boven aan de pagina. De site werd er heel erg traag van. Voor de verschillende jeugddiensten is nu een andere blogspot in het leven geroepen.
Alles is nu te vinden op: www.fundamenten.blogspot.nl
Afgelopen week konden we heerlijk genieten van de zon. De lentekriebels beginnen langzaam te komen. Een merelpaartje heeft zijn toevlucht gevonden in een oud zwaluwnest in de nok van ons huis. Er worden hele plukken hooi en gras naar boven gesleept. Zelf ben ik bezig geweest met het klaarmaken van een groente tuintje. De AH groentetuintjes heb ik in bakken in de serre staan en de plantjes kunnen binnenkort naar buiten.
Henze heeft 15 m 3 hout op de kop kunnen tikken. De bomen achter ons huis werden gesnoeid en gerooid. Nu heeft hij het druk met zagen en kloven. Zo kunnen we er de volgende twee winters weer warm bijzitten. Maar daar wil ik nog niet aan denken. Laat mij maar lekker van het zonnetje genieten.
Elke ochtend komt de zon weer eerder op. Wat prachtige plaatjes oplevert.
De kikkers vormen weer paartjes. En zo komt alles weer tot leven.
zaterdag 18 april 2015
Even mijn hart luchten.
Vorige week een gesprek gehad met iemand die een catechisatie avond heeft gegeven aan kinderen. Hij vertelde dat hij verbaasd was dat er kinderen zijn die in de zevendaagse schepping geloven. En dat er zelfs mensen in de kerk zitten die dit geloven. Raar vond hij het, dat er mensen zijn die dit kritiekloos aannemen.
Oeps dacht ik, want ik ben zo iemand. Ik vertelde hem dat ik het niet belangrijk genoeg vond om het daar met kinderen over te hebben.
Het ergste van het hele gesprek vond ik dat hij twijfel begint te zaaien in de harten van kinderen. Hij geeft de boodschap mee dat je de Bijbel niet in alles kan vertrouwen en wat is dan nog wel waar?
Het gaat er bij catechisatie toch om geloofsvertrouwen mee geven?
Het andere punt is dat hij ervan uitgaat dat mensen die in een zevendaagse schepping geloven, dat geloven omdat ze niet verder kijken dan hun neus lang is. Nu kan ik van mijzelf zeggen dat het geloven in een zevendaagse schepping een hele weloverwogen beslissing is geweest. (vroeger geloofde ik in de evolutietheorie en toen ik Christen werd in de voortschrijdende schepping)
Maar is God te onmachtig om de aarde in zeven dagen te scheppen? Er zijn veel Christenen die geloven in een voortschrijdende schepping. De dagen moet je als eeuwen zien want een dag is bij God als een eeuw. Maar als je daarin gelooft dat de mens zich ontwikkelde uit de dieren dan kom je met een aantal problemen te zitten want de dood is pas ontstaan door de zondeval. Dan zouden er ook al mensen zijn gestorven voor de zondeval. Dan is de dood geen gevolg van de zonde en dan hoeft Jezus de dood ook niet te overwinnen want dat is een natuurlijk proces etc etc.
Ook zijn er mensen die zeggen dat de aarde al miljoenen jaren oud moet zijn. Ik geloof ook nog eens in een jonge aarde. Ja maar, zeggen sommige Christenen: In Genesis staat de aarde werd woest en ledig. Er kunnen wel miljoenen jaren tussen zitten. Ik was er niet bij maar zelf denk ik dat God de aarde met een ingeschapen ouderdom kan scheppen. Ik bedoel Adam werd niet als baby geschapen maar als man. Met een ingeschapen ouderdom dus en zo kan het ook met de aarde zijn. Nou ja het is niet de bedoeling om een discussie te beginnen want ieder moet hierin zelf een keuze in maken.
Belangrijk vind ik dat je kinderen niet moet opzadelen met zinloze discussies over zaken waar we als nietige mensen eigenlijk niets over weten. We moeten de kinderen Gods Liefde laten zien. Hij gaf zijn Zoon opdat wij zouden leven! Een leven dat zin heeft.
Eigenlijk schrijf ik dit stukje voor mezelf om even mijn eigen gedachten weer op een rijtje te krijgen. Het blijkt nu dat ze deze man, die ook Jezus verlossing in twijfel trekt, volgend jaar een eigen catechisatie groepje krijgt. Ongelofelijk...
Oeps dacht ik, want ik ben zo iemand. Ik vertelde hem dat ik het niet belangrijk genoeg vond om het daar met kinderen over te hebben.
Het ergste van het hele gesprek vond ik dat hij twijfel begint te zaaien in de harten van kinderen. Hij geeft de boodschap mee dat je de Bijbel niet in alles kan vertrouwen en wat is dan nog wel waar?
Het gaat er bij catechisatie toch om geloofsvertrouwen mee geven?
Het andere punt is dat hij ervan uitgaat dat mensen die in een zevendaagse schepping geloven, dat geloven omdat ze niet verder kijken dan hun neus lang is. Nu kan ik van mijzelf zeggen dat het geloven in een zevendaagse schepping een hele weloverwogen beslissing is geweest. (vroeger geloofde ik in de evolutietheorie en toen ik Christen werd in de voortschrijdende schepping)
Maar is God te onmachtig om de aarde in zeven dagen te scheppen? Er zijn veel Christenen die geloven in een voortschrijdende schepping. De dagen moet je als eeuwen zien want een dag is bij God als een eeuw. Maar als je daarin gelooft dat de mens zich ontwikkelde uit de dieren dan kom je met een aantal problemen te zitten want de dood is pas ontstaan door de zondeval. Dan zouden er ook al mensen zijn gestorven voor de zondeval. Dan is de dood geen gevolg van de zonde en dan hoeft Jezus de dood ook niet te overwinnen want dat is een natuurlijk proces etc etc.
Ook zijn er mensen die zeggen dat de aarde al miljoenen jaren oud moet zijn. Ik geloof ook nog eens in een jonge aarde. Ja maar, zeggen sommige Christenen: In Genesis staat de aarde werd woest en ledig. Er kunnen wel miljoenen jaren tussen zitten. Ik was er niet bij maar zelf denk ik dat God de aarde met een ingeschapen ouderdom kan scheppen. Ik bedoel Adam werd niet als baby geschapen maar als man. Met een ingeschapen ouderdom dus en zo kan het ook met de aarde zijn. Nou ja het is niet de bedoeling om een discussie te beginnen want ieder moet hierin zelf een keuze in maken.
Belangrijk vind ik dat je kinderen niet moet opzadelen met zinloze discussies over zaken waar we als nietige mensen eigenlijk niets over weten. We moeten de kinderen Gods Liefde laten zien. Hij gaf zijn Zoon opdat wij zouden leven! Een leven dat zin heeft.
Eigenlijk schrijf ik dit stukje voor mezelf om even mijn eigen gedachten weer op een rijtje te krijgen. Het blijkt nu dat ze deze man, die ook Jezus verlossing in twijfel trekt, volgend jaar een eigen catechisatie groepje krijgt. Ongelofelijk...
woensdag 15 april 2015
Eigen wegen van Lynn Austin
Eigen wegen van Lynn Austin
“Nu ken ik onvolkomen,maar dan zal ik ten volle kennen, zoals ik zelf gekend ben. Zo blijven dan:Geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de meeste van deze is de liefde”. (1 Korintiërs 13:13)
Virginia wil haar leven betekenis en zin geven. Haar saaie en onbeduidende leventje geven niet langer de voldoening die ze zo nodig heeft. Helen wil de eenzaamheid ontvluchten. Rosa zoekt afleiding nu haar geliefde meevecht en ze probeert los te komen van het strenge regime van haar schoonouders. Als laatste Jean die probeert met dit werk haar toekomstige studie te financieren. Ze gaan werken op de scheepswerf van Seneca, Michigan.
Vier vrouwen met vier verschillende achtergronden raken ondanks hun grote verschillen betrokken bij elkaars leven. Dan blijkt dat de haat en bitterheid die de oorlog heeft doen ontvlammen dichtbij te zijn dan ze dachten.
Weer een prachtige historische roman van Lynn Austin. Knap hoe ze de verschillende karakters elke keer weer tot leven weet te wekken en weet te plaatsen in de tijd. Een tijd waarin de samenleving door de oorlog op zijn kop staat. Waar vaste grenzen opnieuw gedefinieerd moesten worden. De tijd dat vrouwen voor even “gelijkwaardig” werden aan mannen en de problemen die dit met zich meebracht. Het geloof wordt subtiel door het verhaal verweven. Een positieve roman met een lach een traan. Waar eigen wegen op het spoor van Liefde worden gezet.
Abonneren op:
Posts (Atom)








