klagen en verwijten

Wilt u gezond worden? 

De zieke antwoordde Hem: 

Here, ik heb geen mens om mij, 

zodra er beweging komt in het water, 

in het bad te werpen; en terwijl ik onderweg ben, 

daalt een ander vóór mij af. 

Johannes 5:7

Klagen het lijkt wel volksziekte nummer één. Je hoeft de tv maar aan te zetten of je wordt overspoeld door allerlei meningen over allerlei zaken in de maatschappij. Op dit moment is natuurlijk de zwarte piet discussie heel actueel. Voor en tegenstanders laten zich van hun slechtste kant zien. Maar ook over andere zaken in de politiek en maatschappij moet een mening worden gevormd en bevochten worden. We oordelen en wijzen wat af. Het lijkt wel of klagen een deugd is.

Op zich is het soms goed om voor je mening uit te komen, als het maar persoonlijk is en met respect gebeurd. Helaas merk ik dat ook in ons gezin de negativiteit, die er heerst, binnen begint te sijpelen. Ik schrok ervan toen ik op een dag één van onze kinderen een hard oordeel uitsprak. Hoever zijn we gezonken? Moeten we overal een oordeel over geven? Hebben we het dan zo slecht?

Hoe ga je om met die klagende en verwijtende houding en wat geef je mee aan je kinderen? Ik betrap mezelf er ook wel eens op dat ik klaag over zaken waar ik helemaal niets mee te maken heb. Mijn scherpe mening onnadenkend de kamer ingooi. We leren onze kinderen, door ons oordelen, zich beledigd te voelen, alsof je beledigd voelen iets goeds is. Terwijl we onszelf en onze kinderen juist moeten leren om te vergeven en geen verwijten te maken. Om dingen los te laten en onze vijanden lief te hebben.

Hierover sprak ik met mijn man op weg naar de zondagse dienst. We waren het erover eens dat we zouden moeten ophouden met onze veroordelende houding en juist positief moeten spreken. We zouden meer Christus moeten laten zien. We zouden Christus moeten laten regeren in ons spreken en in ons doen en laten.

Het 'toeval' was dat de preek van die ochtend juist daarover ging. Het ging over het verhaal van de verlamde man die al 38 jaar bij het bad van Bethesda lag. Als Jezus hem vraagt of hij gezond wil worden zegt hij geen ja maar begint te veroordelen en te verwijten. Zijn hart is donker en bitter geworden. Hij heeft door deze situatie niet alleen genezing voor zijn benen nodig. Zijn hart moet genezen worden. Hij kan niet meer met liefde en respect naar de ander kijken. Daarom vraagt Jezus ook: Wil je gezond worden? Het is best wel comfortabel om de verantwoordelijkheid bij de ander te leggen.

Hoe zit dat met ons. Zitten wij in een 'uitzichtloze' situatie waardoor we gaan veroordelen en verwijten. Die ander die heeft de schuld. Kunnen we die ander ook zonder oordeel aanzien? Kunnen we verder kijken naar wat een persoon van binnen beweegt? Oei het was alsof God ons persoonlijk op de vingers tikte.

 De vorige keer kwam deze tekst ook zo toevallig op zijn plek. Allebei de stukjes in week 46 geschreven.

"Toevallig" staat mijn stilletijdkalender van Sestra alweer op de tekst van Filippenzen 2:14 Doe alles zonder mopperen. Ja Heer, ik hoor wat u aan ons duidelijk wilt maken! Wilt U ons helpen zodat Christus steeds meer zichtbaar mag worden in ons leven en in ons gezin. Bethesda betekent huis van barmhartigheid. Mag in ons leven de barmhartigheid de boventoon voeren.

Nog wat tips die ik vond op Hour of Power:

1. Vergeef.  (zeg het hardop).Voel het en laat het los

2. Laat respect je standaard instelling zijn Respecteer de waardigheid van de ander.

3. Stop met zwarte humor, sarcasme en cynisme. Zeg positieve dingen

4. Ga uit van het beste.

5. Maak het als eerste goed.

Allemaal nuttige tips maar het belangrijkste vind ik is... bid!!! Want je kan het zelf niet. Je hebt hier Gods inzicht en kracht voor nodig. Hij bewerkt het willen en het werken in ons. Blijf dicht aan Zijn hart.

Christelijke vrijheid

Een christen is in vrijheid heer van alle dingen en niemands onderdaan en een christen is in dienstbaarheid knecht van alle dingen en ieders onderdaan.(Luther)

Een tijdje geleden werd over over deze stellingen van Luther een preek gehouden. Christelijke vrijheid is een schijnbare tegenstelling. Luther haalt hier waarschijnlijk Paulus aan die zegt iets soortgelijks in 1 kor 9:19 Waar het gaat over de christelijke vrijheid: "Want hoewel ik vrij sta tegenover allen, heb ik mij allen dienstbaar gemaakt..." 

We worden bevrijd van zonde oordeel en de dood en ontvangen genade vrijheid en eeuwig leven. Een intieme relatie met onze Hemelse Vader. We komen tot ons doel en zijn werkelijk vrij gemaakt. Vrij van ons ik-gerichte leven. We zijn een nieuwe schepping in Christus.

Opdat wij waarlijk vrij zouden zijn, heeft ​Christus​ ons vrijgemaakt. Houdt dus stand en laat u niet weder een slavenjuk opleggen. We hebben een vrijheid ontvangen die we moeten bewaken door niet meer te proberen om door de wet of werken aan Gods genade te komen. Wat berooft ons van de vrijheid?

De gedachte dat het leven maakbaar is?
Het oordeel van mensen?
Zonde die ik zelf wil dragen terwijl christus jouw zonde droeg?
Slavernij van je eigen verlangens? 

We moeten dit alles uit handen geven en ons toevertrouwen aan God, dat is de werkelijke vrijheid. Het is een vrijheid tot...

Het christus willen worden voor de ander. Van binnenuit willen wat Christus wil. Hij, die het willen als het werken in ons werkt. Het is niet mijn geloof maar Gods werk die mij werkelijk vrij maakt tot. Maar voor velen blijft het geloof een religie van goede werken. Maar pas op voor de vasthoudendheid aan je eigen overtuiging. Het is gemakkelijker om een fanaticus te zijn die vasthoudt aan zijn overtuiging dan een gelovige ziel, die vertrouwt op zijn Hemelse Vader.

Pubermanieren

 De Here zal voor u strijden, en gij zult stil zijn. Exodus 14:14

Des te ouder de kinderen worden des te moeilijker wordt het om iets van het geloof mee te geven. Van jongs af aan hebben we samen over het geloof boeken gelezen, liedjes gezongen en gebeden maar nu in de pubertijd moeten ze van dit soort dingen niet veel meer hebben. Vooral zingen is taboe. De hele stapel christelijke cdtjes mocht ik na het opruimen van hun kamers meenemen en ligt nu beneden in een hoekje te verstoffen. De tieners krijgen een eigen smaak en voorkeur en het liefst niet die van hun ouders. Ze trekken op met leeftijdsgenoten. De wereld, gaat mede door social media, steeds meer voor ze open. Ze begeven zich op wegen waar we ze als ouders liever niet zien gaan. Maar ook zij moeten hun eigen fouten maken. Je opvoedende rol blijft natuurlijk maar krijgt steeds minder invloed doordat het overstemd wordt door alle geluiden van deze wereld.

Toch is het geloof niet verdwenen. Het krijgt een andere vorm. De kinderlijke manier veranderd in een pubermanier.  Bidden is iets wat ik nog wel voor de jongens mag doen. Al krijg ik soms het gevoel dat ze denken dat het een soort toverspreuken zijn om een leuke/succesvolle dag af te dwingen. Ik probeer dan ook tijdens het bidden om zoveel de aandacht te richten op Gods liefde en werk door ons heen en dat zijn vrede er mag zijn onder alle omstandigheden. En in de auto mogen de cd's van van Martijn Buwalda, Trinity, Christiaan Verwoerd en Hanne de Vries is nog worden gedraaid.

Aan tafel lezen we nu de Bijbel in straattaal. Ja, die bestaat echt. Mijn jongste zoon mocht mij helpen in de evangelische Boektiek  en zag daar deze Straatbijbel liggen. Het leek hem wel leuk om deze Bijbel aan tafel te gaan lezen. Het boek heet: 'Genesis, hoe die torrie begon' van Daniël Wolf. Ook al hebben mijn tieners niet zoveel met straattaal, toch spreekt die Bijbel ze wel heel erg aan. Niet alleen het verhaal maar ook de uitleg maakt dat de Bijbel heel dichtbij komt. Ik vond de Straattaal Bijbel in het begin een beetje oneerbiedig maar nu ik heb gemerkt met hoeveel liefde en aandacht het is gemaakt heb ik er steeds meer bewondering voor. Echt een aanrader

Het is een uitdaging om steeds weer nieuwe manieren te vinden die pubers aan zal spreken. Maar het belangrijkste van alles is dat we het geloof voor blijven leven. Laten zien hoe echt en belangrijk het geloof voor ons is. De pubers leren bidden, zingen en Bijbel lezen is belangrijk maar kan niet afgedwongen worden. Het moet een verlangen worden, niet meer van buitenaf maar van binnenuit. Dus naast het voorleven is bidden vóór je tiener het allerbelangrijkste. Het is niet ons werk maar Gods werk. Alleen Zijn Geest kan een mens overtuigen.

En boven alles merk ik dat God de jongens niet loslaat en soms door kleine knipoogjes laat zien dat Hij met ze bezig is. Als bijvoorbeeld een preek of verhaal 'toevallig' over iets gaat waar ze zich net mee bezig houden. Deze knipoogjes geven me rust zodat ik me meer kan ontspannen. De kinderen worden ouder en gaan op een andere manier om met het geloof. Het kinderlijke verdwijnt en het is een uitdaging om het op een manier te brengen die pubers aanspreekt. Eens zullen ze ook deze periode weer achter zich laten. En ook al begeven zich soms op verkeerde wegen, God laat ze niet los. Zij zijn veilig in Zijn Vaderhand. Dus als tip voor mezelf en jou: bid, ontspan en vertrouw.

Net toen ik deze blog af had kwam ik het lied van Christiaan Verwoerd tegen. Klaar met geloven. Prachtig hoe hij verwoord waar de pubers mee bezig zijn. Geloven een moeten? of veranderd het naar een verlangen.

Als ik mijn ogen sluit van Elizabeth Musser

‘Laat u niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.’          (Romeinen 12:21)

Als je, je ogen sluit en naar binnen kijkt, wat zie je dan? Zie je alleen de donkere schaduwen of zie je Gods licht schijnen over je leven. Aanvaard je, dat je aanvaard bent en kan je ook jezelf genadig zijn? Deze vragen lopen als een rode draad door het nieuwste boek van Elizabeth Musser.

‘Als ik mijn ogen sluit’ is een meeslepend en spannend verhaal over mensen, die door hun keuzes hun leven proberen te sturen. Ieder handelt naar zijn eigen recht en reden, waardoor ze beslissingen maken, die hun levens ingrijpend veranderen. Toch kan een verkeerde keuze ten goede keren en kan God zijn genade, door mensen heen, tonen aan een gebroken wereld.

Vaak ontdekken mensen pas aan het eind van hun krachten hoe ze het stuur van hun leven werkelijk kunnen overgeven.

Henry wil zijn zoon Jase redden door op dubieuze manieren aan geld te komen, hierbij raakt hij verweven met het leven van de schrijfster Josephine. Zij inspireert hem om hoop te vinden. Josephine zelf kan Gods liefde en genade niet eigen maken door de duisternis, die haar geluk en succes steeds weer overschaduwt. Door haar fans wordt ze op handen gedragen maar negatieve gedachten blijven haar kwellen. Haar dochter Paige probeert ondertussen de duistere geheimen te ontraffelen, die haar vader verborgen probeert te houden.

‘Als ik mijn ogen sluit’ is een roman met verrassende wendingen. Het verhaal volgt drie levenslijnen en belicht daarmee drie kanten van het verhaal. Ook wisselt het verhaal steeds tussen het heden en het verleden, waardoor je de personen en hun motieven steeds beter gaat begrijpen. Ondanks de wisselingen is het boek makkelijk te volgen en leest het verhaal als een spannende detective met een mooie boodschap over genade, vergeving en overgave. Ik heb genoten van het eerlijke verhaal waarbij weer eens duidelijk wordt dat je de ander niet te snel moet veroordelen.

Elizabeth Musser is naast romanschrijfster ook  samen met haar man pastoraal begeleider van zendingswerkers in Europa. Een druk en hectisch leven. Ze is erg open over haar eigen worstelingen. Ook in dit boek zit haar eigen verhaal verweven. Ze schuwt het niet om over moeilijke thema’s te schrijven en noemt haar boeken ‘entertainment met een ziel. ’ Musser schreef al vele succesvolle romans, waaronder 'Aan de andere kant van de bergen' en 'Dichterbij dan je denkt'. Samen met haar man Paul woont ze in Lyon in Zuid-Frankrijk.

7 jaar

‘Mijn duif in de rotskloof, verscholen in de bergwand, laat mij je gezicht zien, laat mij luisteren naar je stem, want je stem is zo lieflijk, je gezicht zo bekoorlijk. ‘ – Hooglied 2:14

Op 3 oktober 2011 was de dag van mijn eerste blogje. Nu 7 jaar later weet ik nog regelmatig berichtjes te plaatsen. Meestal schrijf ik een berichtje als ik iets beleefd heb of iets wil onthouden. Een plek vol ontdekkingen en mooie herinneringen. Zowel hele eenvoudige dagelijkse dingen zoals persoonlijke herinneringen, lekkere recepten of mooie boeken maar ook meer diepere dingen zoals ontdekkingen die ik vind in de Bijbel, preek of een 'geestelijke' ervaring. In de eerste plaats schrijf ik vooral voor mezelf (om dingen niet te vergeten) en daarnaast voor iedereen die het interessant of leuk vindt om te lezen. Voor dit 7 jarig jubileum een verhaal over relaties en de moed om kwetsbaar te zijn.. De moed om uit de schuilplaats te komen waar liefde vertrapt kan worden...of tot bloei komt.

Copyright Daniël

'Dus je houd van mij?' (een verhaal)
Al een heel weekend hadden ze samen doorgebracht. Ze hadden elkaar ontmoet in de kerk. Hij was drummer en zij zong samen met zijn zus in het aanbiddingsteam van de kerk. Nu waren nu samen het weekend weggeweest met de jeugdgroep. Als leiding hadden ze de handen vol gehad om de tieners mee te krijgen naar alle georganiseerde activiteiten van het jeugdkamp. Toch hadden ze even tijd gehad om samen een ijsje te halen in het nabijgelegen stadje. Ze hadden gepraat over de toekomst en daar lopend door het park had Jeroen ook hele persoonlijke vragen gesteld. Ze durfde het eigenlijk niet te hopen. Zou hij werkelijk een relatie met haar willen hebben? Hij was veel ouder en had een ruig leven achter de rug. Ze was de 30 al gepasseerd en had nog nooit een serieuze relatie gehad. Altijd als iemand te dicht bij kwam verbrak ze de relatie. Eigenlijk had ze zich er al bij neergelegd dat ze alleenstaand zou blijven. Maar Jeroen was anders. Hij drong zichzelf niet op en deed zich niet anders voor dan hij was. Ze was bang teveel te hopen. Bang om deze fijne vriendschap stuk te maken.

Na het weekend hadden ze afgesproken om samen door te rijden naar het kasteel van zijn oom. Een kleine minivakantie om bij te komen van alle drukte. Nu waren ze er bijna. Ze hadden onderweg gepraat over van alles en nog wat. Ze was moe van het weekend. en van de spanning en dan ineens zijn vraag: 'Hoe moet ik je zomenteen voorstellen aan mijn oom?' Hij keek haar plagend aan. Ze voelde dat haar wangen begonnen te gloeien. Nu moest ze kleur bekennen. Zou hij haar echt zien, als meer dan een vriendin? Nu moest het hoge woord er uit. Maar ze durfde niet en in plaats van een antwoord stelde ze een vraag: 'Dus je houdt van mij?' Nu moest hij wel eerlijk zijn... 'Ja, al een hele lange tijd.' Maar ik wil je niet kwijt als vriendin.' Verdere uitleg was niet meer mogelijk want ze reden de oprit van het kasteel al op en zijn oom kwam hen al lachend tegemoet lopen. Twee grote rottweilers aan zijn zijde. Op zijn hoofd een grote hoed en zijn haren in een lange staart. Een markante verschijning met zachte vriendelijk ogen. Dezelfde vriendelijke ogen als Jeroen. Ze liet zich hartelijk begroeten door een stevige omarming. Ze stelde zich voor als Sara, vriendin van Jeroen. 'In de zin van geliefde' vroeg oom Herder en keek Jeroen verrast en vol blijdschap aan. Ze knikten lachend naar elkaar. 'Jullie hebben allebei een goede keus gemaakt, ja, ja, als je samen Gods weg gaat maak je grote dingen mee.' Onder de koffie vertelde oom Herder over de tijd dat Jeroen in een moeilijke tijd onderdak bij hem had gezocht en Jeroen hem had geholpen met de verbouwing van het kasteel. In die tijd had Jeroen gekozen om zijn leven om te gooien en helemaal voor God te gaan leven. Zijn vriendin had hem om die reden verlaten en hij was daarna alles kwijtgeraakt.

Later die avond toen ze alleen waren vertelde Jeroen hoe bijzonder zijn eigen ouders hun relatie waren begonnen. Het was begonnen met de vraag van zijn vader aan zijn moeder of ze ook in God geloofde. Voor zij beiden hun relatie met elkaar waren begonnen waren ze eerst samen gaan bidden. Deze traditie wilde Jeroen nieuw leven in blazen. De relaties die Jeroen hiervoor had gehad, had hij God er nooit bij betrokken. Samen gingen ze bidden of God deze relatie wilde zegenen. Het was een bijzonder moment. Sara had nooit mensen lang om haar heen kunnen verdragen maar bij Jeroen kon ze voor het eerst echt zichzelf zijn, zich ontspannen en God was erbij. Samen wandelden ze door de bloeiende kersengaard en bleven tot in de late uurtjes in de tuin zitten praten. De week vloog om. Nooit zou ze het begin van haar relatie met Jeroen vergeten. Nu al 7 jaar geleden.
'Dus je houdt van mij?'

tuinperikelen en stekeligheden

Ik mag graag experimenteren met met groente en fruit. Niet alleen tijdens het koken maar ook het zaaien en planten en oogsten daarvan. Dit jaar heb ik stukjes van het gazon ingepikt om er een tuintje van te maken. En ondanks de droogte doen de groenten het goed.

Ik had al een rijke oogst van courgette en stekelige komkommer maar ook de aardappels, paksoi, spitskool, boerenkool, knolselderij en bietjes groeien gestaag. Ook uien heb ik al kunnen oogsten. Als het loof verwelkt is, is het tijd om de uitjes uit de grond te halen en ze in de zon te laten drogen. Het loof heb ik aan de uitjes gelaten en gevlochten zodat ik de uitjes kon ophangen.

De courgettes blijven maar vrucht geven. Tot nu toe heb ik alle courgettes kunnen verwerken in stoofschotels en wokgerechten. Ze moeten gewoon niet te groot worden.

Inmiddels komen de courgettes wel de neus uit en klagen de jongens dat er alweer courgette in het eten zit. De volgende courgettes zal ik maar in gaan vriezen of weggeven.

Alleen als een courgette zich voor mij verstopt dan kan hij héél groot worden. Van deze 'vergeten groente' kan je heerlijke soep maken:

De courgette met een uitje fruiten en als de courgette zacht is pureren. Ondertussen een stukje kip met spekblokjes bakken en toevoegen. Een beetje water toevoegen en aan de kook brengen. Nu alleen nog wat soepgroenten en soepkruiden en klaar is de soep.

De komkommers die niet worden opgesnoept door de jongens zet ik in het zuur. Het zijn komkommers met stekels maar wel heel lekker zoet.

De pompoenen waren dit jaar teleurstellend, 6 planten en maar 1 kleine pompoen. Ook de bonen en de  kapucijners deden het slecht. Er kwam een schimmel en en dat is zo jammer van al het werk. Ook heb ik een net moeten spannen over de kolen want die kregen te maken met een rupsexplosie.
En we hadden nog meer ongedierte:

Stelletje hoornaars

We kregen geen vogeltjes in ons vogelhuisje maar een nestje hoornaars. Het ging maanden goed. Ze waren niet agressief en je kon er zo voor langs lopen, totdat één van die hoornaars toch besloot om te steken. Eén van die grote wespen besloot mij luid zoemend te achtervolgen. Ik probeerde zo rustig mogelijk weg te lopen maar toch viel hij ineens aan en stak me in m'n hoofd. De steek viel mee niet veel erger dan een bijensteek maar even later begon het steeds meer pijn te doen. Vijf uur lang het gevoel alsof je met een open wond op je hoofd loopt. Ik was altijd al benieuwd hoeveel pijn zo'n steek zou doen en nu weet ik het dus, maar omdat ik dit liever niet nog een keer meemaak of één van de andere gezinsleden of bezoekers toewens hebben we daarna het nest toch maar geruimd. Mijn man heeft het vogelhuisje dicht gemaakt en verzopen. Het blijkt dat hoornaars niet in Nederland thuishoren en dat ze ook bijen eten dus dat was nog een reden om ze weg te halen.

Ook hebben we veel last van wespen. Ze eten alle druiven op. Maar ik heb een geweldige manier gevonden om er van af te komen. Het enige wat je nodig hebt is een emmer water, afwasmiddel, vlees en een plank. Onder de plank bevestig je een stukje vlees in het midden, zodat de wespen echt onder de plank moeten. De wespen gaan onder de plank, die op de emmer water ligt en als ze weer weg willen vliegen vallen ze in het water. De emmer stond nog maar net als de eerste wesp in de emmer vloog. In een uurtje tijd waren er 30 wespen gevangen en nu een paar dagen later al meer dan honderd. Waarschijnlijk omdat vlak bij de emmer ook een nest zit.

Hier de link met een beschrijving hoe je de val maakt.

Jezus kopiëren of laten regeren?

"Want Hij weet, wat maaksel wij zijn, gedachtig, dat wij stof zijn."

Psalm 103:14

Ken je dat? Dat je het gevoel hebt dat God iets van je vraagt? Dat je tijdens het bidden heel sterk aan iemand moet denken en daarvoor gaat bidden? Dat je het gevoel hebt iemand een kaartje te moeten sturen? Als je dat gevoel hebt, denk dan niet te lang na, maar doe het!

Een paar weken terug vertelde mijn nicht dat haar iets bijzonders was overkomen. Ze vertelde dat ze in een tuincentrum een vrouw zag en steeds een stem in haar hart kreeg, dat ze voor deze vrouw een bloemetje moest kopen. Wat rare gedachte dacht ze, "maar Heer, als U het van me vraagt dan doe ik het." Bij de kassa rekende ze een mooi bloemetje af en gaf het aan de vrouw met de mededeling dat ze het idee had dat God haar dit bloemetje wilde geven.

Gister kreeg ik het verhaal van de andere kant te horen. Mijn vriendin vertelde me dat een kennis van haar in het tuincentrum zomaar van een vrouw een bloemetje had gekregen. Deze wildvreemde vrouw had gezegd dat God dit van haar had gevraagd en dat het niet uitmaakte wie ze was of naar welke kerk ze ging. Het bloemetje was voor haar van haar Hemels Vader.

Die kennis werd diezelfde week nog ziek. Ze kreeg een ontsteking. Het ging van kwaad tot erger. Lichamelijke kwaal volgde op lichamelijke kwaal en het werd zo ernstig dat ze uiteindelijk, twee weken later, overleed. Maar door dit bloemetje van haar Hemelse Vader mocht ze ervaren dat God haar zag en met haar was. De kwalen die haar overkwamen en haar lichaam naar de dood leiden, waren geen straf van God. Hij was erbij en had haar een teken gegeven dat Hij haar zó lief had en dicht nabij was. Wat een liefdevolle zorg...Hij weet wat we nodig hebben. Bijzonder hoe God door ons heen kan en wil werken. Hij is de Levende God die in diepe verbondenheid met ons wil leven. 

Veel preken in de kerk gaan over gedragsverandering. Liefdevol zijn, vergeven, goed doen, oog voor elkaar hebben etc etc.WWJD. Doen wat Jezus deed.  In Zijn voetsporen gaan. Navolgers van Jezus worden.

God wil in ons werken

Maar kunnen wij dat wel? Ik denk het niet en ik denk ook niet dat God dat van ons vraagt. Hij vraagt geen goede werken van ons althans niet in de eerste plaats. Wij kunnen Jezus helemaal niet volgen of doen wat Jezus deed! Niet uit eigen kracht. Wij zijn geen CopyChrist. 

Jezus zegt: "Zoek eerst het Koninkrijk van God." Leef in Mijn dichte nabijheid. Jezus moet plaats krijgen in je hart. Als Heer regeren. Niet in eigen kracht Jezus volgen maar luisteren naar Zijn stem. Niet WWJD What Would Jesus Do maar HWWU. Heer, Wat Wilt U? Niet Jezus kopiëren maar Jezus laten regeren! 

Psalm 103 

Looft de Here om zijn genade

Van David.

Loof de Here, mijn ziel,

en al wat in mij is, zijn heilige naam;

loof de Here, mijn ziel,

en vergeet niet een van zijn weldaden;

die al uw ongerechtigheden vergeeft,

die al uw krankheden geneest,

die uw leven verlost van de groeve,

die u kroont met goedertierenheid en barmhartigheid,

die uw ziel verzadigt met het goede,

zodat uw jeugd zich vernieuwt als die van een arend.

De Here doet gerechtigheid

en recht aan alle verdrukten.

Hij maakte Mozes zijn wegen bekend,

de kinderen Israëls zijn daden.

Barmhartig en genadig is de Here,

lankmoedig en rijk aan goedertierenheid;

niet altoos blijft Hij twisten,

niet eeuwig zal Hij toornen;

Hij doet ons niet naar onze zonden

en vergeldt ons niet naar onze ongerechtigheden;

maar zo hoog de hemel is boven de aarde,

zo machtig is zijn goedertierenheid over wie Hem vrezen.

Zover het oosten is van het westen,

zover doet Hij onze overtredingen van ons;

gelijk zich een vader ontfermt over zijn kinderen,

ontfermt Zich de Here over wie Hem vrezen.

Want Hij weet, wat maaksel wij zijn,

gedachtig, dat wij stof zijn.

De sterveling – zijn dagen zijn als het gras,

als een bloem des velds, zo bloeit hij;

wanneer de wind daarover is gegaan, is zij niet meer,

en haar plaats kent haar niet meer.

Maar de goedertierenheid des Heren is van eeuwigheid

tot eeuwigheid over wie Hem vrezen,

en zijn gerechtigheid over kindskinderen,

over hen die zijn verbond onderhouden,

en aan zijn bevelen denken om die te doen.

De Here heeft zijn troon in de hemel gevestigd,

zijn koningschap heerst over alles.

Looft de Here, gij zijn engelen,

gij krachtige helden die zijn woord volvoert,

luisterend naar de klank van zijn woord.

Looft de Here, al zijn heerscharen,

gij zijn dienaren, die zijn wil volbrengt.

Looft de Here, al zijn werken,

aan alle plaatsen zijner heerschappij.

Loof de Here, mijn ziel.