Vertrouw

Een gedicht dat mij 30 jaar geleden aansprak en nog steeds aanspreekt.

MIJN GELIEFDE KIND

Ik houd van jou! Ik heb Mijn eigen bloed voor jou vergoten om je rein te maken. Je bent nieuw, geloof dat dat waar is! Je bent lieflijk in Mijn ogen en Ik schiep je zoals je bent. Bekritiseer jezelf niet en raak niet ontmoedigd omdat je niet volmaakt bent in je eigen ogen. Dit leidt enkel tot frustratie.

Ik wil dat je Mij vertrouwt, iedere dag weer, stap voor stap. Blijf in Mijn kracht en Mijn liefde. En wees vrij – wees jezelf! Sta niet toe dat andere mensen je opjagen. Ik zal je leiden als je het Mij toestaat. Wees je bewust van Mijn aanwezigheid. Ik geef geduld, vreugde en vrede. Verwacht de antwoorden van Mij. Ik ben je Herder en Ik zal je leiden. Volg Mij alleen.Wees niet bezorgd over jezelf, je bent mijn verantwoordelijkheid. Ik zal je veranderen zonder dat je het eigenlijk door hebt. Heb jezelf lief en heb anderen lief, omdat Ik je liefheb. 

Wees niet op jezelf gericht; wees op Mij gericht! Ik leid, ik verander, maar niet wanneer je het zelf probeert. Want Ik wil jouw krachtsinspanningen niet bevechten. Je bent van Mij. Mijn opdracht is om je vol te maken met liefde, vrede, vreugde en je gelijkvormig aan Christus te maken. Jouw opdracht is op Mij gericht te zijn en op Mij alleen!

Geef Mij je zorgen. Worstel niet zo, maar ontspan je in Mijn liefde. Ik wil de vrijheid om je vrijuit lief te kunnen hebben! Houd ermee op in eigen kracht te willen doen wat Ik in jou wil doen! Mijn wil is volmaakt, Mijn liefde is voldoende. Ik zal in al jouw behoeften voorzien, want Ik heb je lief!

JE HEMELSE VADER

(Bron: 2x genade Harrold Morris)

Heer, waar bent U

"Ik sliep, maar mijn hart waakte. De stem van mijn geliefde die aanklopte:
‘Doe mij open, mijn zus, mijn vriendin, mijn duif, mijn volmaakte, want mijn hoofd zit vol dauw, mijn haarlokken vol druppels van de nacht!’ 

'Ik heb mijn kleed al uitgetrokken, hoezo zou ik dat weer aantrekken?
Ik heb mijn voeten gewassen, hoezo zou ik ze weer vuil maken?'
Mijn geliefde stak zijn hand door de kier van de deur,
mijn binnenste raakte om hem in beroering'
(Hooglied 5:1-5)

Met deze tekst uit Hooglied werd ik wakker. Het lied van de Bruid en de Bruidegom. De Bruidegom die zijn hand laat zien. God nodigt ons uit om op te staan, om open te doen en om Hem te zoeken. De bruid is waakzaam; ondanks dat ze sliep, was haar hart vol verwachting van Zijn komst. Toch aarzelt de bruid. Ze is er niet klaar voor. Ze wil zich niet opnieuw aankleden of haar voeten vuil maken.  Het lijkt alsof ze vasthoudt aan haar eigen comfort of 'goede werken'. Door deze aarzeling trekt haar Geliefde zich terug en moet ze naar buiten om Hem te zoeken.

Ook God staat aan onze deur en nodigt ons uit om Hem te zoeken. Hij laat Zijn hand zien in ons leven en vraagt ons Hem te volgen. Zijn wij ook aarzelend?  God nodigt ons uit om naar buiten te gaan, de wereld in: "Ga dan heen en maak alle volken tot Mijn discipelen." Soms vragen we: "Wat is Uw weg, Heer?", want als we naar buiten gaan, vinden we Hem niet. De wereld staat immers vijandig tegenover God.

"Ik deed mijn geliefde open, maar mijn geliefde had zich teruggetrokken, hij was voorbijgegaan. Mijn ziel bezweek toen hij sprak! Ik zocht hem, maar ik vond hem niet, ik riep hem, maar hij antwoordde mij niet. De wachters die in de stad rondgingen, vonden mij, zij sloegen mij, zij verwondden mij, de wachters op de muren namen mij mijn overkleed af.”"

De Geliefde heeft Zich teruggetrokken en de bruid kan Hem niet meer vinden. Onze omstandigheden kunnen ervoor zorgen dat we God niet meer zien; Zijn handelen blijft voor ons vaak verborgen. "God geeft niet altijd wat je vraagt, maar wel wat je nodig hebt." Je mag op Gods liefde blijven vertrouwen, ook als je Zijn handelen niet begrijpt.

De wereld zonder God is liefdeloos en als gelovige kun je het zwaar te verduren krijgen; zelfs je leven kan je worden afgenomen. Maar God heeft ons niet alleen gelaten. Hij stuurde Zijn Heilige Geest, Die ons wil leiden en troosten.

"Deze dingen heb Ik tot jullie gesproken, opdat jullie in Mij vrede hebben. In de wereld zullen jullie verdrukking lijden, maar heb goede moed, Ik heb de wereld overwonnen.”" (Johannes 16:33)

Ook als God zich niet direct laat zien of een moment zwijgt betekent dit niet dat Zijn liefde is verdwenen, of dat Hij niet aan het werk is. Op die momenten mag je blijven vertrouwen en Hem blijven loven. Denk aan Paulus en Silas. Zij gingen de wereld in en bleven ondanks mishandeling en gevangenschap op God vertrouwen. Je kunt je afvragen: "Hoe kan het dat ik, na alles wat ik voor God heb gedaan, in deze situatie terecht ben gekomen? Waar is God?" Maar net als de bruid uiteindelijk deed, bleven Paulus en Silas God aanbidden met een loflied. Onze God is een ontzagwekkende God... Houd vol!

Gods stem verstaan

Hoe kunnen we in deze snelle en luidruchtige wereld Gods stem nog verstaan? Van alle kanten komen boodschappen binnen. Meestal zijn dit wereldse, egoïstische boodschappen, of nieuwsberichten die je bang kunnen maken.

Om Gods stem te verstaan, is het aan te raden om de rust op te zoeken. Richt je op God, besef wie Hij is en open biddend Zijn Woord. Zo deed ik het vroeger tenminste, en meestal kreeg ik op wonderbaarlijke wijze antwoord.

"En toen Hij de menigte weggestuurd had, klom Hij de berg op om er in afzondering te bidden. Toen het avond was geworden, was Hij daar alleen." (Mat.14:23, HSV)

Zelfs Jezus zocht de afzondering om samen met Zijn Vader te zijn. Zouden wij dat zeker in deze wereld niet dubbel en dwars nodig hebben?

Tegenwoordig ontdek ik echter bij mezelf dat ik bij een vraag eigenlijk direct naar mijn telefoon grijp. Verwachten wij nog wel een antwoord van God, of gaan we met onze vragen eerst op zoek via Google of zelfs AI?

In hoeverre kan God nog tot je spreken als je zelf het antwoord al gaat zoeken? Natuurlijk mag je verschillende raadgevers raadplegen, maar zoek je ook nog hulp bij God?

Al die verschillende meningen en interpretaties op internet lijken mij namelijk niet altijd gezond. Door algoritmes kan je naar een bepaalde richting geduwd worden. Een richting die niet Gods richting hoeft te zijn.

Wees je bewust van Gods aanwezigheid. Hij heeft beloofd dat Hij met ons is alle dagen. God is aanwezig in de gewone dagelijkse dingen als we het maar willen zien.

Kom in Zijn rust!

"Maar wanneer Die komt, de Geest van de waarheid, zal Hij u de weg wijzen in heel de waarheid, want Hij zal niet vanuit Zichzelf spreken, maar wat Hij gehoord zal hebben, zal Hij spreken, en de toekomstige dingen zal Hij u verkondigen." (Joh.16:13, HSV)

De Bijbel doorgaan

Eén maand lang ben ik de Bijbel doorgegaan en heb de Bijbelboeken Genesis en Job doorgenomen. Mijn gedachten over deze hoofdstukken heb ik op deze blog gedeeld. Om de blog toch een beetje overzichtelijk en leesbaar te houden heb ik de blogs geplaatst onder het kopje 'de Bijbel lezen' bovenaan de pagina van de desktopversie. Daarnaast zijn ze ook terug te vinden op https://stiltetijd.blogspot.com/ Een nieuwe blog speciaal over de Bijbel en daar zal ik ook verder gaan met het plaatsen van mijn stille tijd schrijfsels. Als je op de Bijbel klikt kom je op mijn blog stiltetijd.

Daarnaast wil ik ook weer actiever bezig zijn met de blog waardevol menszijn. Om te blijven delen van bijzondere momenten en waardevolle gebeurtenissen. Hoe Gods Leven en Licht schijnt in ons hart en ons leven. Om deze schat met elkaar te blijven delen.

"Want God, die gezegd heeft: ‘Laat er licht in de duisternis zijn,’
 heeft in de duisternis van onze harten geschenen
en ons doen inzien dat zijn heerlijke glans van Jezus Christus afstraalt.
Maar deze kostbare schat hebben wij in kwetsbaar aardewerk, ons lichaam.
Iedereen kan zien dat de buitengewone kracht in ons niet van onszelf is, maar van God. .
Wij worden in alles verdrukt, maar niet in het nauw gebracht;
wij zijn in twijfel, maar niet vertwijfeld;
wij worden vervolgd, maar niet verlaten;
neergeworpen, maar niet te gronde gericht.
Wij dragen altijd het sterven van de Heere Jezus in het lichaam mee,
opdat ook het leven van Jezus in ons lichaam openbaar wordt. "

Moet je goed doen?

Mijn christelijke leven bestond vroeger vooral uit het bezig zijn met  dingen goed te doen. Om er vervolgens achter te komen dat mijn goede voornemens steeds weer faalden. 

Dat wordt ons ook steeds weer geleerd in de kerk. Heb elkaar lief...gedragspreken noem ik ze. Maar ze brengen niet het echte leven voort.

En ik heb het geprobeerd. Ik wilde een zieke bezoeken maar durfde geen afspraak te maken. Wilde helpen maar vergat mezelf op te geven. Wilde me beheersen en saboteer mezelf aan het eind van de dag. Wil niet liegen maar om mezelf beter voor te doen is er snel een leugentje tussen geslopen. 

Grrr wat baal ik van mijzelf. Ik schiet steeds tekort en als het me wel lukt wordt mijn ego opgekrikt en dat is ook weer niet goed. Het lukt me gewoon niet om dat christelijke leven voort te brengen. Er zijn niet-christelijke mensen die heiliger leven dan ik.

Is dit het Christelijke leven, dat je goed moet doen? Is het niet zo dat je dan nog steeds eet van de boom van goed en kwaad! 

Het christelijke leven draait niet om goed doen! Het draait om het verbonden zijn met het Leven. 

Geënt worden op de Boom des Levens. Gevoed worden door de sapstromen uit de wortel... en dat is Jezus. Hij ís de Boom des Levens. De ware wijnstok. Eén zijn met Hem. Zijn Heilige Geest laten regeren. 

Het gaat niet om goed doen maar om verbonden zijn met de Levende. 

Zo vol zijn dat je overstroomt. Dan ga je als vanzelf de werken die God heeft voorbereid aanpakken. Niet de werken die je zelf bedenkt of denkt te moeten doen. God plaatst ze op je weg en jij mag daarin Zijn Liefde laten zien. Ontspan en wees mild voor jezelf.

Heer help ons te ontspannen in Uw liefde. Om verbonden te blijven met Uw Liefde. Om te leven uit Uw kracht. Geef ons de wijsheid en moed om in de werken te wandelen die U ons geeft. Amen

Een kerstkaart voor jou...

"De hele Bijbel gaat over Jezus. Maarten Luther heeft gezegd: 'De Bijbel is de kribbe waarin Christus ligt.' Zoals een ouder naar de wieg gaat om zijn of haar baby te vinden, zo gaat een christen naar de Bijbel als hij Jezus wil vinden. Vergeet als je naar de wieg kijkt niet om het Kind te aanbidden."

Dit las ik vandaag in mijn leesplan van Nicky en Pippa Gumbel een jaar de Bijbel door van YouVersion app (Een goed voornemen om in januari mee te beginnen.) Klik hier voor de link

Niet alleen de Bijbel maar ook wijzelf mogen een kribbe zijn. Wij hebben een schat in aarden vaten.

KerstGedicht  

 

Het was geen toeval: deze houten kribbe;

God zelf had voor zijn Zoon die plaats bepaald;

de engel jubelde de blijde boodschap

 dat in een kribbe God was neergedaald;

 

in simpel hout, misschien wel vuil en stoffig,

misschien wel weggeschoven in een stal;

maar God plaatst voor het voetlicht van de wereld

een voerbak voor de Redder van ‘t heelal…

opeens gevuld met Godd’lijk manna,

met levend brood voor ieder mensenkind;

ja, Bethlehem werd ‘t broodhuis voor de volken;

verzadiging voor wie Hem zoekt en vindt…

 

Elk mens is als de kribbe in Gods ogen;
geheel vergankellijk in lout’rend, heilig vuur,
zo leeg, zo vuil en in Zijn hand onbruikbaar,
maar God is wachtend op dat ene uur
waarin wij knielen en Hem need’rig vragen:
“Kom in mij wonen, maak mijn kribbe rein,
zodat ik word waartoe U mij bestemd hebt:
om door Uw leven, levend brood te zijn.”

 

Laat Christus zo uw hart en dagen vullen,
geef Hem maar alle ruimte die Hij vroeg.
Wees als de kribbe die door God verkoren
de Koningszoon met grote vreugde droeg.

   

Antje So-Rhebergen “Aan zijn voeten”

Gezegende kerstdagen,

Diane

Echt zijn

Elk hart kent zijn eigen verdriet en een ander kan zijn vreugde niet begrijpen. 

(Spr. 14:10, HTB)

i

We zijn allemaal verschillend gemaakt in karakter en gevormd door het leven. De ene mens is extravert en de ander introvert. Ieder heeft andere kwaliteiten en talenten. De ene mens is makkelijk en sociaal en de ander vindt alles zwaar en kan moeilijk contacten leggen. Is die laatste persoon dan minder kind van God.

God vraagt van ons allemaal om Hem lief te hebben en de naaste als onszelf. 

Maar hoe doe je dat als je je ongemakkelijk voelt bij het maken en onderhouden van sociale contacten. 

Als het je veel meer moeite kost om op iemand af te stappen dan als iemand die dat zelfs... leuk vindt? 

Ben je dan teveel op jezelf gericht. Laat je dan de angst regeren? Of moet je maar gewoon accepteren dat je niet zo bent. En toch liefhebben...relaties aangaan? Hoe doe je dat dan?

Het sleutelwoord is: echt zijn, maar niet op een egoïstische manier.

Jezelf leren zien door Gods ogen. Zijn Liefde ervaren en mild zijn voor jezelf en toch...de stap zetten naar de ander. Niet omdat het moet maar omdat je gedreven wordt door Zijn Liefde.

Echt zijn, waarbij je je ongemak niet verstopt en soms stuntelig de ander bemoedigt. Dat lijkt soms gemaakt omdat het niet zo spontaan, eigen is. Maar God geeft de kracht en daarna de vreugde, omdat Hij het van mij vroeg en ik getuige mag zijn van Zijn werk door mij heen.

Gebed: Heer, geef mij zoveel liefde dat ik overstroom. Dat ik niet op mijzelf gericht ben maar op de ander. Wetend dat U van mij houdt zodat ik mijn waarde, respect en aanvaarding niet meer zoek bij mensen en daardoor vrijer in de wereld kan staan. Dat ik mag leven vanuit mijn identiteit als kind van God op de manier waarop U mij heeft bedoeld. 

Misschien ben je wel meer een stille betrouwbare kracht die op de achtergrond blijft werken. Heer U weet hoe U ons wil inzetten voor Uw Koninkrijk. Ik ben beschikbaar.

Vertrouw je Mij?

 12 jaar geleden schreef ik een blog over mijn zoons. De overgang die we maakten van de Evangelische Gemeente naar een kleine PKN kerk in onze woonplaats. zie link 

God gaf ons vrede over de stap die we hadden gezet. We hebben een goede tijd gehad en hebben ons kunnen inzetten voor het jeugdwerk. Maar na vele mooie jaren is de jeugd langzamerhand verdwenen...

2 jaar geleden zijn we weer teruggegaan naar onze 'oude' evangelische gemeente. Ook hierin hebben we ervaren dat het tijd was om terug te gaan. Dit werd ook nog eens bevestigd door iemand die spontaan aan de deur kwam en vertelde over een droom dat we naar een andere kerk zouden gaan. 

God is trouw en onze jongens zijn kort na elkaar tot geloof gekomen. De oudste heeft zich 3 jaar geleden laten dopen en de jongste heeft een bijzonder bijzondere bekering meegemaakt. 

Hij deed niet veel meer met geloof maar kreeg een christelijke collega die hem meenam naar een jeugddienst. Het thema was: "Kom naar huis." 

De volgende dag ging hij naar zijn werk en moest nog even tanken. Via Spotify luisterde hij naar een playlist met rapmuziek. 

Nadat hij hij had getankt en zijn auto weer starte hoorde hij geen rapmuziek meer maar het lied "Kom naar huis". Dat was volgens hem helemaal niet mogelijk. In die playlist stond helemaal geen christelijke muziek. Ook kon hij dit lied niet meer terug vinden in de historie. Alsof het nooit was afgespeeld.

Op dat moment was God ineens heel dichtbij en is hij radicaal voor het geloof gaan leven. Hij is een traject op de Evanglische Hogeschool in Amersfoort gaan volgen. Wie had dat ooit gedacht. Die jongen die zo met zichzelf en zijn uiterlijk bezig was liet ineens alles uit zijn handen vallen. 

Vertrouw je Mij? 

Heer, ik kan het bijna niet geloven. Soms voel ik me zelfs schuldig als ik ouders hoor waar het heel anders gaat. Ook zij bidden en vertrouwen. Toch weet ik dat God alle dingen zal gebruiken ten goede. Hij komt tot Zijn doel op Zijn tijd. 

Geef jongeren een mooie start in het leven. Dankbaar dat de Evangelische Hogeschool jongeren kan begeleiden in hun geloofsgroei en nog steeds kan bestaan zonder subsidie van de overheid.

De actie van de EH was zeer succesvol en heeft voor het traject

€ 46.115 opgehaald van €35.000

Lees de Bijbel met mij...39 Heer waar bent U?

De zondag is een goed moment om na te denken over de teksten die je gelezen hebt. Welk teksten hebben je aangesproken. 

Heb je:

een belofte om op te vertrouwen,

en waarschuwing om in acht te nemen,

een waarheid aan te nemen

een opdracht om mee aan de slag te gaan

een bemoediging om in te rusten.

(vragen overgenomen van Life.Church)

Het volk is bevrijd uit Egypte maar is Egypte ook uit het volk? Nog steeds verlangen de Israëlieten terug naar 'de goede oude tijd' in Egypte en zijn even het zware leven vergeten. Ondanks alle wonderen die Gods heerlijkheid zichtbaar maken kunnen ze niet vertrouwen dat God dichtbij hen is en hen wil leiden. De woestijn. Waar gaan we heen? Liever slaaf dan deze onzekerheid. Heer waar bent U. Ik merk het niet meer. 

Did you see me today

I just wanted to play

You had to go but did you want to stay

With another day done

I don’t feel like I’ve won

Your attention or affection that I crave

Will you hold me

Will you tell me

That I’m yours, I’m yours

Won’t you hold me

Won’t you tell me

That I’m yours, yours, yours

I did all that I could

And I did what I should

But still it’s not enough to catch your gaze

Tell me what I can do

To get closer to you

Cause I got nothing more to prove or left to say

Will you hold me

Will you tell me

That I’m yours, I’m yours

Won’t you hold me

Won’t you tell me

That I’m yours, yours, yours

Come with me and walk among the memories

Help me carry the weight of them all

In the bleakness of the silence

I know your love

Where it was hidden all along

Can I hold you

Can I tell you

That I’m yours, I’m yours

Couldn’t see it

Couldn’t feel it

Guess it was hidden all along

Guess it was hidden all along

Lees de Bijbel met mij 38...Bidders en strijders

  Lees Exodus 16, 17 en 18

Anderhalve maand de leven de Israëlieten in de woestijn en beginnen weer te morren. Het meegebrachte voedsel raakt op. In plaats te vertrouwen en te bidden wordt het gemopper steeds sterker.

"Och, waren wij maar door de hand van de HEERE gestorven in het land Egypte, toen wij bij de vleespotten zaten en brood aten tot verzadiging toe! Want u hebt ons uitgeleid naar deze woestijn om heel deze gemeente van honger te laten sterven."

God geeft Manna. Brood voor elke dag genoeg. Niet meer en niet minder. Voedsel dat je niet kan oppotten en bewaren. Leven uit vertrouwen. Maar er zijn toch altijd weer mensen die denken dat ze het voedsel kunnen bewaren en ontdekken het verderf.

"Verzamel geen schatten voor u op de aarde, waar mot en roest ze verderven, en waar dieven inbreken en stelen; maar verzamel schatten voor u in de hemel, waar geen mot of roest ze verderft, en waar dieven niet inbreken of stelen; want waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn." (Mat. 6: 19-21, HSV)

Hier wordt ook de Sabbat ingevoerd. De Heilige zevende dag waarop God rustte wordt nu ook voor de Israëlieten een verplichting. Zes dagen was er Manna maar op de zevende dag kon het volk rusten en hoefde niet op zoek naar het dagelijks brood.

Toch blijft het volk wantrouwen. Telkens wanneer er tekorten zijn vragen ze zich weer af of God nog wel in hun midden is Toch voorziet God telkens weer geeft water uit de Rots.

Er komt strijd. De Amelekieten (nageslacht van Esau) vallen aan. Jozua! bindt de strijd aan en Mozes gaat met Aäron en Hur de berg op om te bidden. Zij houden de handen van Mozes omhoog waardoor de strijd gewonnen wordt. De overwinning is door het gebed. En je kan het niet alleen. Je hebt elkaar nodig. Bidders en strijders. Samen gemeente zijn.

De HEERE is mijn Banier!

Is gebed jouw eerste wapen?

יְהוָה נִסִּי

Lees de Bijbel met mij...37 God is bij je

  Lees Exodus 13, 14 en 15

Het volk gaat op pad maar ze nemen niet de kortste route. Door de strijd tegen de Filistijnen zouden ze ontmoedigd kunnen raken. Ze nemen de woestijnweg en gaan richting de Rietzee. God leidt de weg door een wolk en een vuurzuil. God zelf leidt de weg...wat kan er dan nog verkeerd gaan?

De farao voelt zich bedonderd. Zie je wel, ze komen niet terug! De farao zet samen met heel zijn leger en met 600 wagens en de volledige cavalerie de achtervolging in. Het volk wordt doodsbang. De Israëlieten moeten terugkeren naar stukje land tussen de woestijn en de zee. Ze zitten menselijk gezien in de val en kunnen geen kant meer op. Waarom laat God dit gebeuren. Soms snap je er niks meer van waarom sommige dingen in je leven zo verkeerd lijken te gaan. En nu dan?

"Maar Mozes zei tegen het volk: Wees niet bevreesd, houd stand, zie het heil van de HEERE dat Hij vandaag nog voor u zal bewerken! Want de Egyptenaren die u vandaag ziet, zult u tot in eeuwigheid niet meer terugzien. De HEERE zal voor u strijden, en ú moet stil zijn" (Exo. 14:13-14, HTB)

God gaat met een wolk tussen de Egyptenaren en het volk staan. "De wolk was duisternis en tegelijk verlichtte hij de nacht. De een kon niet in de nabijheid van de ander komen, heel de nacht." (14:20, HSV)

Mozes leidt het volk 's nachts door zee. God heeft de zee doormidden gespleten waardoor ze over de bodem van de zee naar de overkant kunnen lopen. De Egyptenaren volgen maar als de ochtend aanbreekt en de Israëlieten aan de overkant zijn, vloeit het water terug en het hele leger komt om. Egypte is totaal ontwapend.

"U bent immers met Hem begraven in de doop, waarin u ook met Hem bent opgewekt, door het geloof van de werking van God, Die Hem uit de doden heeft opgewekt. En Hij heeft u, toen u dood was in de overtredingen en het onbesneden zijn van uw vlees, samen met Hem levend gemaakt door u al uw overtredingen te vergeven, en het handschrift dat tegen ons getuigde, uit te wissen. Dit handschrift was met zijn bepalingen tegen ons gericht, en Hij heeft dat uit het midden weggenomen door het aan het kruis te nagelen. Hij heeft de overheden en de machten ontwapend, die openlijk te schande gemaakt en daardoor over hen getriomfeerd." (Kol. 2:12-15, HSV)

God leidt ons uit de slavernij van de angst en wil ons de diepe vrede van Zijn nabijheid geven. Hij is met ons alle dagen...De zonde is verdronken in God genade aan het kruis. We zijn niet langer slaven maar kinderen van een Hemelse Vader. Wees niet bevreesd...Je hoeft niet beter je best te doen...stil zijn...Je hoeft het niet alleen te dragen.

Tussen Mara en Elim. Het volk dat overgetrokken is wordt op de proef gesteld. Er is alleen maar bitter water. Het volk begint te morren in plaats van te bidden en te vertrouwen. Door het hout wordt het water zoet. God maakt zichzelf bekend als de Heere Uw Heelmeester...

 "...כִּי אֲנִי ה' רֹפְאֶךָ" 

Hoe reageren wij op tegenslag?

Lees de Bijbel met mij...36 Verlost uit de slavernij

  Lees Exodus 10, 11 en 12

 "Dan moet u tegen de farao zeggen: Zo zegt de HEERE: Mijn zoon, Mijn eerstgeborene, is Israël. Daarom zeg Ik tegen u: Laat Mijn zoon gaan, zodat hij Mij kan dienen. Maar u hebt geweigerd hem te laten gaan, zie, Ik zal uw zoon, uw eerstgeborene, doden." (Exo. 4:22-23, HSV)

Voor Mozes naar Egypte kwam heeft God deze waarschuwing al gegeven. Deze straf was al besloten.

Mozes heeft verteld dat er sprinkhanen zullen komen, die alles wat groen gebleven is kaal zullen vreten.

De raadgevers van de farao smeken om het volk toch te laten gaan. Ziet de farao dan niet dat ze niet kunnen winnen van God.

Alleen de mannen mogen weggaan. Hun kinderen moeten blijven. De farao weet dat hij anders zijn goedkope arbeidskrachten zal verliezen. Maar dat is niet de afspraak en de sprinkhanen bedekken het land.

Snel belijdt de farao zijn zonde. Maar er is geen berouw. Zodra de sprinkhanen weg zijn laat hij het volk weer niet gaan.

Egypte wordt drie dagen in duisternis gehuld. Niemand ziet een hand voor ogen. Behalve bij de Israëlieten. Daar is het licht.

Nu staat de farao toe dat de mannen en kinderen mogen gaan maar nu moet al het vee blijven. Mozes zegt dat alles moet worden meegenomen, zelfs het vee van de farao. De Israëlieten moeten kleding en zilveren en gouden voorwerpen vragen van het volk van Egypte.

De laatste plaag wordt aangrkondigd: de dood van de eerstgeborenen.

Het Pascha wordt ingesteld. Het bloed van het Lam wordt aan de deurposten aangebracht zodat de engel van het verderf voorbij zal trekken en het huis niet zal treffen. 

Paasfeest. Het feest dat Jezus duizenden jaren later vierde en waarop Hij voor ons Zijn leven gaf in de dood en de dood overwon. Hij heeft als het ware Zijn bloed aan de deurposten van ons hart aangebracht. De dood heeft geen macht meer over ons en we zijn verlost uit het slavenhuis van de zonde.

Alle  Egyptische eerstgeborenen van mens en vee sterven en midden in de nacht worden de Israëlieten gedwongen te vertrekken. 600.000 Israëlieten hun vee. Vrouwen en kinderen niet meegerekend. Ook een groep mensen van allerlei herkomst trok met hen mee. Een zeer grote uittocht. Verlost uit de slavernij...

Lees de Bijbel met mij...35 Verhard hart

 Lees Exodus 7, 8 en 9

God heeft besloten om Egypte en de farao te straffen voor de onderdrukking van Zijn volk. Farao's hart zal zich verharden. Zijn hart van steen zal niet zacht worden. Net zoals klei hard wodt in de zon en de zon was doet smelten. Zo is het effect van Gods kracht op de farao. De hartsgesteldheid van de farao als klei. Zo zal het koude hart dat Hem niet wil kennen alleen maar harder worden en het zachte hart zachter.

Mozes gaan naar de farao en de farao wil inderdaad een wonder zien. Bewijs maar dat het Gods opdracht is om de Israëlieten te laten gaan. De staf van Aäron verandert in een slang maar dat kunnen de magiërs ook. Hun staven worden ook slangen alhoewel...de staf van Aäron verslindt hun staven. De farao luistert niet. 

Een wonder overtuigt hem niet en dan beginnen de plagen. Al het water verandert in bloed maar de magiërs laten hetzelfde zien en zo zitten ze een week lang in de stank van het stinkende bloedwater en moeten ze graven om helder water te vinden. 

Dan komen er kikkers maar de magiërs kunnen dat ook. Wat ze niet kunnen is de kikkers weer 'wegtoveren'. Mozes bidt en de kikkers verdwijnen. Maar dit is nog steeds geen bewijs voor de farao.

Dan komen er muggen en eindelijk zien de magiërs in dat dit alles inderdaad Gods werk moet zijn. Deze macht hebben zij niet. Ze waarschuwen de farao maar hij luistert niet.

Dan komen er steekvliegen, maar alleen bij de Egyptenaren.

De plagen zullen vanaf nu de Israëlieten niet meer treffen. Mozes wordt weer geroepen om hen te bevrijden en de dag daarop zijn alle steekvliegen weer weg. Maar ondanks de toezegging laat de farao het volk niet gaan.

Dan veepest. Al het vee van de Egyptenaren sterft. De farao stuurt nog een delegatie naar de Israëlieten maar daar is inderdaad geen dier gestorven.

Dan komen er zweren. Ook de magiërs moeten er aan geloven. Ze sterven niet aan de pest maar mogen getuige worden van Gods kracht.

Er komt een allesvernietigende hagel. Alles wat buiten is en leeft zal sterven. Het volk wordt gewaarschuwd om dekking te zoeken maar niet iedereen geloofd in de woorden van God. 

Nu erkent farao dat God het is die deze werken doet. "De HEERE is de Rechtvaardige." Alleen uit angst is hij tot deze conclusie gekomen. Als de angst geweken is blijkt hij toch niet werkelijk tot bekering te zijn gekomen.

Mozes wordt geroepen.Hij komt en gaat de ongedeerd door de hagel en als hij weer de stad uit is stopt de hagel. Precies zoals hij had voorspeld. Maar weer komt de farao op zijn besluit terug. Ondanks alle wonderen en tekenen wil hij niet geloven.

Lees de Bijbel met mij...34 wie ben ik

  Lees Exodus 4, 5 en 6

Mozes zei: "Wie ben ik..."

"Wie zal mij geloven en wie wil naar mij luisteren...?"

God geeft Mozes drie wonderen die hij kan laten zien aan de Israëlieten wanneer ze hem niet willen geloven dat God hem heeft gezonden. Een staf die in een slang kan veranderen. Zijn hand die melaats wordt als hij hem in eigen boezem steekt en het uitgegoten water uit de Nijl dat op het droge in in bloed zal veranderen.  "opdat zij geloven dat de HEERE aan u verschenen is, de God van hun vaderen, de God van Abraham, de God van Izak en de God van Jakob."

Nog steeds ziet Mozes het niet zitten. Hij is geen spreker. "Toen zei Mozes tegen de HEERE: Och Heere, ik ben geen man van veel woorden. Dat ben ik sinds jaar en dag al niet, zelfs niet vanaf het ogenblik dat U tot Uw dienaar gesproken hebt, want ik spreek onduidelijk en moeizaam. Maar de HEERE zei tegen hem: Wie heeft de mens een mond gegeven? Of wie maakt iemand stom, doof, ziende of blind? Ben Ik het niet, de HEERE?"

Mozes wil gewoon niet. Hij ziet het niet zitten Stuur maar iemand anders. Nu wordt God boos. En toch heeft God hier op gerekend want Aaron de broer van Mozes is al onderweg en die zal de woorden spreken die Mozes via God aan hem door zal geven.

Mozes vertrekt met frisse tegenzin met zijn vrouw en twee zoons naar Egypte. Hij heeft zijn zoons niet besneden. Hij heeft het verbond met God niet gehouden. God probeert Mozes te doden en Zippora weet de oorzaak en besnijdt haar zoons. Door deze strijd met God heeft Mozes misschien ook begrepen dat het gevaarlijker is om God ongehoorzaam te zijn dan angst te hebben voor mensen.

Dit is de boodschap voor de farao:
"Zo zegt de HEERE: Mijn zoon, Mijn eerstgeborene, is Israël. Daarom zeg Ik tegen u: Laat Mijn zoon gaan, zodat hij Mij kan dienen. Maar u hebt geweigerd hem te laten gaan, zie, Ik zal uw zoon, uw eerstgeborene, doden."

De Israëlieten geloven de woorden van Mozes en Aaron maar de farao wil niks van God weten. Hij kent deze God niet. De Israëlieten hebben alleen een smoes omdat ze lui zijn. De farao verzwaard hun werk en de Israëlieten beklagen zich bij Mozes. En Mozes beklaagd zich bij God. Hoezo verlossing. Het lijden wordt alleen maar erger.

Kijk ik naar wie ik ben en mijn bekwaamheden of vertrouw ik op God? Kijk ik naar mijn omstandigheden of vertrouw ik Zijn beloften?

Lees de Bijbel met mij...33 Ga op weg

 Lees Exodus 1, 2 en 3

We hebben het boek Genesis afgesloten. Het is 400 jaar later. De nakomelingen van Israël zijn een heel groot volk geworden. Zo groot dat ze een bedreiging beginnen te vormen voor het volk van Egypte. De farao wil de groei tegen gaan en geeft ze zwaar slavenwerk, maar het volk blijft maar groeien. Dan komt de farao met het plan om de pasgeboren Hebreeuwse jongetjes te doden. De vroedvrouwen Sifra en Pua willen hier, uit ontzag voor God, niet aan meewerken. Dan komt de opdracht aan heel het volk om alle pasgeboren Hebreeuwse jongetjes in de Nijl te werpen. 

Technisch gezien gehoorzaamde de moeder van Mozes toen ze het mandje met Mozes aan de Nijl toevertrouwde. Mirjam, het zusje, hield de wacht en zag dat de dochter van de farao het huilende jongetje vond. Mirjam weet wel een vrouw die het kind de borst kan geven. Haar eigen moeder.

"En de dochter van de farao zei tegen haar: Neem dit kind mee en geef het voor mij de borst. Ikzelf zal u uw loon geven. De vrouw nam het jongetje mee en gaf het de borst." (Ex. 2:9, HSV)

Toen het jongetje groot geworden was werd hij naar de dochter van de farao gebracht en zij gaf hem de naam Mozes (=uit het water getrokken) daardoor groeide Mozes op aan het hof maar bleef zich verbonden voelen met zijn eigen volk. 

"Toen hij nu de leeftijd van veertig jaar bereikt had, kwam het in zijn hart op zijn broeders, de Israëlieten, te bezoeken. En toen hij iemand zag die onrecht leed, nam hij hem in bescherming en wreekte degene die mishandeld werd: hij sloeg de Egyptenaar dood. En hij dacht dat zijn broeders begrijpen zouden dat God hun door zijn hand verlossing zou geven, maar zij begrepen het niet." (Han. 7:13, HSV)

Als hij, in woede, een Egyptenaar dood die een een Hebreeuwse man mishandeld moet hij vluchten. Dacht hij de Israëlieten te kunnen mobiliseren om te strijden tegen hun onderdrukkers aan te gaan? Maar de Israëlieten zijn helemaal niet gediend van zijn redding. "Wie heeft u tot leider en rechter over ons aangesteld?"

Hij vlucht naar Midian en trouwt met Zippora en wordt herder.

"En Mozes hoedde het kleinvee van zijn schoonvader Jethro, de priester van Midian. Hij dreef het kleinvee tot voorbij de woestijn, en hij kwam bij de berg van God, de Horeb." (Exo.3:1, HSV)

Het is veertig jaar later. Mozes is tachtig jaar oud. Bijna tijd om met pensioen te gaan. In een 'brandende' braamstruik maakt God zich bekend aan Mozes. De God van Abraham, Izak en Jakob. De God van het verleden is nog steeds dezelfde. God maakt zichzelf bekend als: ik zal zijn, die ik zal zijn. Dat werkwoord zijn staat in de toekomende tijd. Hij is dus ook de God van de toekomst. En hij is de God van het heden want:

God kent het leed van zijn volk. Hij heeft het gehoord en gezien staat er. God is gekomen om hen te redden uit de handen van hun slavendrijvers. God is bewogen met het leed en komt in actie.

Mozes krijgt de opdracht: Ga op weg...naar de farao. U zult Mijn volk, de Israëlieten, uit Egypte leiden. Door Mozes wil God het volk leiden. Maar in tegenstelling tot zijn jongere jaren voelt hij zich totaal niet meer bekwaam en sterk om het volk te leiden. Wie vreest hij meer, Degene die echt te vrezen is of de farao. God maakt duidelijk dat het niet makkelijk zal zijn maar dat Hijzelf hen zal redden. Gods leiding betekent niet dat je geen moeiten meer zult tegenkomen. 

"Maar Ík weet dat de koning van Egypte u niet zal laten gaan, ook niet door een sterke hand. Daarom zal Ik Mijn hand uitstrekken en Egypte treffen met al Mijn wonderen die Ik te midden daarvan doen zal. Daarna zal hij u laten gaan." (Ex. 3:19-20, HSV)

Lees de Bijbel met mij...32

 De zondag is een goed moment om na te denken over de teksten die je gelezen hebt. Welk teksten hebben je aangesproken. 

Heb je:

een belofte om op te vertrouwen,

en waarschuwing om in acht te nemen,

een waarheid aan te nemen

een opdracht om mee aan de slag te gaan

een bemoediging om in te rusten.

(vragen overgenomen van Life.Church)

We hebben Genesis uitgelezen. Het volk Israël is naar Egypte getrokken. We hebben de belevenissen van de zonen van Jacob gevolgd. En vooral het verhaal van Jozef, die door God onvrijwillig vooruit werd gestuurd naar Egypte. God kan werken in omstandigheden die wij misschien zelf als tegenslagen zullen bestempelen. Verborgen zegeningen. 

Lees de Bijbel met mij...31 De zegen

Lees Genesis 48, 49 en 50

Het einde nadert voor Jakob hij wordt ziek. Jozef gaat met zijn zonen Manasse en Efraïm naar zijn vader toe. Jakob neemt de zonen van Jozef aan als zijn eigen zoons. Hij geeft de jongste Efraïm de zegen van de eerstgeborene en plaatst hem boven Manasse. Een herinnering  aan wat er tussen hem en Ezau is gebeurd. De jongste zal meer aanzien krijgen.

Jakob verteld over de God van zijn vaderen Abraham en Izak, de Almachtige die hem altijd heeft geleid en verlost van het kwaad. Hier wordt, door de familie van herders, God voor het eerst voorgesteld als een Goede Herder. 

Daarna zegent Jakob zijn zonen en spreekt voor ieder persoonlijk een profetie uit. Hier komt de aankondiging van de Messias uit Juda. 

Juda, jij bent het, jou zullen je broers loven! Je hand zal rusten op de nek van je vijanden; voor jou zullen de zonen van je vader zich neerbuigen. Juda is een leeuwenwelp; van je prooi ben je opgestaan, mijn zoon. Hij heeft zich gekromd, zich als een leeuw neergelegd, als een leeuwin; wie zal hem doen opstaan? De scepter zal van Juda niet wijken en evenmin de heersersstaf van tussen zijn voeten, totdat Silo komt, en Hem zullen de volken gehoorzamen. (Gen.49.8-10, HSV)

Totdat Silo komt...Hij die gezonden wordt of Hij die het is. De Gezalfde, door God uitgekozene in het Hebreeuws is dat de Messias. Jezus Christus wordt hier aangekondigd als de Koning der koningen. De Vredevorst. Het Nageslacht waarin alle volken der aarde gezegend zullen worden.

Jakob sterft en wordt gebalsemd en begraven in het graf dat Abraham had gekocht in Kanaän.

De broers zijn nog steeds bang voor Jozef en bieden zich aan als slaven, maar Jozef herhaalt zijn woorden. God heeft hem hier gebracht.

"Jullie weliswaar, jullie hebben kwaad tegen mij bedacht, maar God heeft dat ten goede gedacht, om te doen zoals het op deze dag is: een groot volk in leven te houden." (Genesis 50:20, HSV)

Ook als onze plannen sterven. Gods plan gaat door...

Lees de Bijbel met mij 30...God vervult Zijn beloften

 Lees Genesis 46 en 47

"Toen zei God tegen Abram: Weet wel dat uw nakomelingen vreemdelingen zullen zijn in een land dat niet van hen is; zij zullen hen dienen en men zal hen vierhonderd jaar onderdrukken. Maar ook zal Ik over het volk dat zij zullen dienen, rechtspreken en daarna zullen zij met veel bezittingen wegtrekken....De vierde generatie zal hier terugkeren, want de maat van de ongerechtigheid van de Amorieten is tot nu toe niet vol." (Gen.15.13-16, HSV)

De profetie die hier aan Abraham is gegeven gaat nu beginnen met zijn vervulling. Israël vertrekt op 130-jarige leeftijd met zijn hele hebben en houden naar zijn zoon Jozef in Egypte. 

In Berseba (de plek waar zijn vader Izak een altaar bouwde) spreekt God in een nachtelijk visioen tot Israël. God zal hem in Egypte tot een groot volk maken. God zal meetrekken naar Egypte en zal zijn volk ook zeker doen terugkeren.

Het volk gaat naar de landstreek Gosen. Juda gaat voorop om de weg te wijzen en als ze aankomen, komt Jozef hen tegemoet. Eindelijk ontmoet hij zijn vader. Ze vallen elkaar huilend om de hals. De verloren zoon weer thuis in de armen van zijn vader.

"Het totale aantal zielen die met Jakob naar Egypte kwamen en die van hem afstamden, afgezien van de vrouwen van de zonen van Jakob, was bij elkaar zesenzestig zielen. De zonen van Jozef, die bij hem in Egypte geboren waren: twee zielen. Het totale aantal zielen die tot het huis van Jakob behoorden en die naar Egypte kwamen, was zeventig." (Gen. 46.26-27, HSV)

Jozef gaat met zijn vader en vijf broer naar de farao toe. Hij had de broers nog zo gezegd dat ze moesten zeggen dat ze veehouders waren in plaats van herders, maar de broers vertellen de farao de waarheid. Ze zijn gewoon herders (een gruwel in de ogen van Egyptenaren). Toch mogen ze in het beste deel van het land wonen. Ze gaan in de landstreek Gosen in Rameses wonen. 

Jakob zegent de farao. Dit kleine zinnetje laat zien dat Jakob zichzelf boven de farao plaatst. Want in Hebreeën 7:7 staat: "Het valt niet te ontkennen dat wie minder is, gezegend wordt door wie de meerdere van hem is."

Jozef onderhoudt zijn familie met voedsel. Hij voedt de volken en neemt zo hun geld, vee en grond af in ruil voor voedsel. De volken worden slaaf op hun verkochte gronden en een 5de deel van de opbrengt komt de farao toe.

De familie van Israël bleef in de streek Gosen in Egypte wonen. Ze hadden daar eigen grond gekregen. Ze kregen veel kinderen en vermeerderden sterk, zodat hun familie heel groot werd. Jakob leefde nog 17 jaar in Egypte.

Wij kunnen Gods pan niet overzien maar Gods plan gaat door. De Messiaanse lijn, het Nageslacht van Abraham, Izak en Jakob...

De Naam van God zij geloofd van eeuwigheid tot in eeuwigheid, want van Hem is de wijsheid en de kracht. Hij verandert de tijden en tijdstippen, Hij zet koningen af en stelt koningen aan, Hij geeft de wijsheid aan wijzen, de kennis aan wie verstand hebben. Hij openbaart diepe en verborgen dingen, Hij weet wat in het duister is, want het licht woont bij Hem. U, God van mijn vaderen, dank en prijs ik...(Daniël 2:20-23, HSV)

Lees de Bijbel met mij...29 Eerst zien dan geloven

Lees Genesis 43, 44 en 45

God, de Almachtige, geve jullie barmhartigheid in de ogen van die man, zodat hij jullie andere broer en Benjamin met jullie terug laat gaan. En wat mij betreft, als ik van kinderen beroofd word, dan word ik maar van kinderen beroofd. (Gen.43.14, HSV)

Met de moed der wanhoop gaan de broers weer op weg naar Egypte. Uiteindelijk heeft de vader Israël er in toegestemd om Benjamin mee te laten gaan. Hij kan niet anders. Ze zouden allemaal omkomen van de honger. Ze nemen dubbel zoveel geld en geschenken mee (balsem, honing, specerijen,  mirre, pistachenoten en amandelen). Zouden ze daarmee een onderkoning die alles al bezit gunstig kunnen stemmen? Ook het geld dat ze de vorige keer terugvonden in hun zakken nemen ze weer mee. 

Als ze meegenomen worden naar het huis van Jozef worden ze bang. Zullen ze slaaf gemaakt worden of overvallen worden? Gestraft omdat ze vorige keer niet betaald hadden? Het geld lag de vorige keer immers in hun zakken. De dienaar van Jozef stelt hen gerust.

"Hij zei: Vrede zij u, wees niet bevreesd. Uw God en de God van uw vader heeft u een schat in uw zakken gegeven; uw geld heeft mij bereikt. Toen liet hij Simeon naar buiten brengen, naar hen toe". (Gen.43.23, HSV)

Jozef ontvangt zijn broers in zijn huis en richt een grote maaltijd aan. Hij laat de broers zitten op volgorde van leeftijd en Benjamin krijgt vijf keer meer dan zijn broers. De volgende dag willen ze terugkeren. Ze zijn overvloedig gezegend.

Maar Jozef haalt ze met een list terug. In Benjamins zak wordt de zilveren beker van Jozef gevonden, die de dienaar van Jozef daarin had gestopt. Benjamin is een 'dief' en moet als slaaf achterblijven bij Jozef.

Juda, degene die op het idee kwam om  Jozef als slaaf te verkopen, springt nu in de bres. Hij heeft beloofd borg te staan voor zijn broer. Zijn vader zou het verlies van Benjamin niet overleven. Hij wil de plaats van Benjamin wel innemen. 

Dan, in alle ontreddering en wanhoop maakt Jozef zichzelf bekend. Niet de broers maar God zelf heeft Jozef naar Egypte gebracht. 

"Maar nu, wees niet bedroefd en laat jullie ogen niet in toorn ontvlammen omdat jullie mij hiernaartoe hebben verkocht, want God heeft mij vóór jullie uit gezonden tot behoud van jullie leven." (Gen.45.5, HSV)

De familie moet maar dicht bij Jozef in het land Gosen komen wonen. Er zal nog 5 jaar hongersnood zijn. Jozef stuurt wagens mee om zijn vader en hun families op te halen. Ze krijgen proviand en kleren mee. Benjamin vijf keer zoveel en 300 zilverstukken. Jozef drukt de broers op het hart: "Maak onderweg geen ruzie".

De broers moeten hun vader overtuigen dat zijn Jozef nog leeft. Jakob (Israël wordt nu ineens weer Jakob genoemd) kan het niet geloven. Pas als hij de wagens ziet beseft hij dat Jozef werkelijk leeft en dat Jozef onderkoning is van Egypte.

Zijn wij vaak ook ongelovig tot wij zien? En durven wij ons dan aan deze waarheid toe te vertrouwen?

Willen we het eerst zien zoals de Joden, willen we het eerst begrijpen zoals de Grieken of...willen we geloven omdat God het ons openbaart...

Lees de Bijbel met mij...28 Profetie

Lees Genesis 40, 41 en 42

De schenker en de bakker. Allebei gevangen krijgen een droom. Voor het eerst horen we iets over het geloof van Jozef. Hij vertelt namelijk in God te geloven, want alleen God kan hun dromen uitleggen. 

De schenker ziet drie ranken aan een wijnstok en hij mag de druiven uitpersen in de beker van de Farao. De bakker ziet drie broodmanden op z'n hoofd waarvan de vogels pikken. Jozef legt uit dat ze allebei verhoogd zullen worden. De één letterlijk en de ander figuurlijk De schenker een hoge plaats aan het hof en de bakker wordt verhoogd aan een paal. 

De schenker en de bakker. Brood en wijn. De wijn wordt opnieuw gedronken in het koninkrijk en het brood dat wordt gebroken... aan een paal gehangen...op de derde dag. Het lijkt wel een verborgen profetie die naar Jezus wijst. 

"En nadat Hij een drinkbeker genomen had en gedankt had, zei Hij: Neem deze en deel hem onder elkaar. Want Ik zeg u dat Ik niet drinken zal van de vrucht van de wijnstok, totdat het Koninkrijk van God gekomen is. En Hij nam brood en nadat Hij gedankt had, brak Hij het en gaf het aan hen met de woorden: Dit is Mijn lichaam, dat voor u gegeven wordt. Doe dat tot Mijn gedachtenis." (Lukas 22:17-19, HSV)

Jozef vraagt de schenker een goed woordje voor hem te doen maar de schenker vergeet hem. Twee jaar later krijgt de Farao een droom die niemand uit kan leggen. Eindelijk herinnert de schenker de Hebreeër Jozef. Hij mag de dromen van de koeien en aren uitleggen. Er komt na een periode van overvloed een periode van hongersnood

"Nu dan, laat de farao naar een verstandige en wijze man uitzien en die over het land Egypte aanstellen. Laat de farao het volgende doen: Laat hij opzichters over het land aanstellen en tijdens de zeven jaren van overvloed het vijfde deel van de opbrengst van het land Egypte opeisen. Laten zij alle voedsel van deze komende goede jaren bijeenbrengen en op last van de farao het koren opslaan, als voedsel in de steden, en dat bewaren." (Gen.41.33-35, HSV)"

Daarom zei de farao tegen zijn dienaren: Zouden wij ooit iemand kunnen vinden als deze man, in wie de Geest van God is?" (Gen.41.38, HSV)

Jozef wordt de op zijn 30ste de op één na machtigste man van Egypte. Heerser van het 'Broodhuis' mag hij de volken voeden. Ook zijn broers komen langs. Hij herkent zijn broers maar zijn broers herkennen hem niet. Jozef houdt zijn identiteit verborgen. Zijn broers zijn bang voor hem en toch ontvangen ze in overvloed. Jozef wil zijn broers terugzien en neemt Simeon gevangen met de opdracht de jongste broer de volgende keer mee te nemen om te bewijzen dat ze geen spionnen zijn.