10. Izaäk, het offer

Het verhaal van Abraham die de opdracht krijgt om zijn zoon Izaäk te offeren.
Een verhaal uit de bijbel dat ik het liefste zou willen overslaan. Verschrikkelijk dat God een vader de opdracht geeft om zijn geliefde kind te doden. God gaat soms onbegrijpelijke wegen....

De oude Abraham en Sara hadden op hun oude dag een zoon gekregen. Deze krachteloze mensen ontvangen door Gods kracht de beloofde zoon, en met deze zoon de belofte van een groot volk. Een volk als de sterren van de hemel in menigte en als het zand op het strand van de zee, dat niet te tellen is. Het onmogelijke is bij God mogelijk. Een wonderzoon.

Dan geeft God een onmogelijke en onbegrijpelijke opdracht:

"Hij zei: Neem toch uw zoon, uw enige, die u liefhebt, Izaäk, ga naar het land Moria, en offer hem daar als brandoffer op een van de bergen die Ik u noemen zal."

Abraham wordt op de proef gesteld. Het offeren van zijn zoon Izaäk is opgetekend opdat wij er lering uit halen. De onbegrijpelijk en onmogelijke weg die Abraham moet gaan. Pas eeuwen later krijgt deze daad antwoord en inhoud en is Isaak een beeld van Jezus. Want in Hebreeën 11 wordt de daad van Abraham uitgelegd.

"Door zijn geloof kon Abraham, toen hij op de proef werd gesteld, Isaak als offer opdragen. Hij die de beloften had ontvangen, was bereid zijn enige zoon te offeren. Terwijl er tegen hem gezegd was: ‘Alleen door Isaak zul je nageslacht krijgen,’ zei hij bij zichzelf dat het voor God mogelijk moest zijn iemand uit de dood op te wekken, en daarom kreeg hij hem ook terug, bij wijze van voorafbeelding."

Hoe oud was Izaäk?
Verschillende bronnen laten zien dat hij in de 30 moet zijn geweest. De rabbijnen zeggen zelfs dat Izaäk 37 jaar oud moet zijn geweest. Kan men een 37-jarige man vastbinden zonder zijn toestemming?  Was het de bereidwilligheid en de gehoorzaamheid van Izaäk om zich niet te verzetten tegen zijn vader. Als er iemand is geweest die heeft begrepen wat Jezus heeft meegemaakt dan is het Izaäk.

Hij heeft zich als volwassen man neer laten te leggen op het hout. Hij is een voorafbeelding van Jezus. Dit geeft een hele andere draai aan het verhaal. Dus niet dat kleine kind dat hulpeloos op het hout ligt met een fanatieke, wrede vader.

Het is een Zoon die zich overgeeft aan de wil van de Vader. Hij offerde zichzelf opdat er sprake zou zijn van nageslacht.

Ook in ons leven gaat God soms onbegrijpelijke wegen. Maar we hoeven God niet te begrijpen. We mogen Hem vertrouwen. Hij heeft meer dan ons geluk voor ogen. Ik immers, Ik ken de gedachten die Ik over u koester, spreekt de HEERE. Het zijn gedachten van vrede en niet van kwaad, namelijk om u toekomst en hoop te geven. Jeremia 29:11

‘Wat kan ik de HEER aanbieden,waarmee hulde brengen aan de verheven God? Moet ik hem tegemoet treden met brandoffers,zou hij eenjarige stieren aanvaarden? Kan ik hem gunstig stemmen met duizenden rammen, met olie, stromend in tienduizend beken? Moet ik mijn oudste kind geven voor wat ik heb misdaan, de vrucht van mijn schoot voor mijn zondig leven? ’Er is jou, mens, gezegd wat goed is, je weet wat de HEER van je wil: niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten en nederig de weg te gaan van je God.... Micha 6 Ook in het oude testament vraagt God geen offers maar LIEFDE. Hij wil je hart.

9. Hagar en Sara, waarlijk vrij

"Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, een ieder, die de ​zonde​ doet, is een ​slaaf​ der ​zonde. En de ​slaaf​ blijft niet eeuwig in het huis, de zoon blijft er eeuwig. Wanneer dan de Zoon u vrijgemaakt heeft, zult gij werkelijk vrij zijn." (johannes 8:34)

Omdat Saraï kinderloos blijft neemt ze het heft in eigen hand en met pijn in haar hart stelt ze voor dat Abraham via Hagar, haar Egyptische slavin, nageslacht moet verwekken. God had immers gezegd dat Abram veel nageslacht zou krijgen. Ismaël wordt geboren. Maar 13 jaar later spreekt God weer tot Abraham. Hij vertelt hem dat hij door zijn vrouw Sara veel nakomelingen zal krijgen. Zijn zoon moet hij Izaäk (Gelach) noemen en via hem zal God met Zijn plan verder gaan. Als er een feest voor Izaäk wordt gegeven ziet Sara dat Ismaël op een verachtelijke manier naar Izaäk kijkt. Ze eist dat Abrahams oudste zoon en zijn moeder wegstuurd. Abraham gaat bij God te rade.

God zegt tegen Abraham dat hij moet doen wat Sara heeft gezegd, en de slavin en zijn zoon Ismaël moet wegsturen, want door Isaak, de beloofde zoon, zal de verdere familielijn van Abraham doorgaan. 

Het verhaal van Hagar en Sara heeft een diepere betekenis. en dat lezen we in Galaten 4, daar staat dat de slavin Hagar het oude verbond is waarbij de Israëlieten op de berg Sinai de wet kreeg. Die wet beheerst je leven alsof je een slaaf bent, net zoals Hagar en haar zoon.

De betekenis van de vrije vrouw Sara laat de nieuwe manier zien waarop God met de mensen omgaat. Hij schrijft de wet van de vrijheid in ons hart, Zijn heilige Geest komt in ons binnenste wonen en wij worden kinderen van God. 

Jezus, de beloofde Zoon, heeft ons verlost door voor de zonde te sterven en ons Zijn rechtvaardigheid te schenken. Van slaaf naar zoon, kinderen van God.  En net als Sara zijn wij geen slaven. Wij zijn werkelijk vrij! Vrij van de zonde maar ook door Gods volmaakte liefde vrij van angst en schaamte.

Want God heeft ons niet gegeven een geest van lafhartigheid, maar van kracht, van liefde en van bezonnenheid. (2 Tim 1:7)

8. Melchizedek, voor eeuwig koning/priester van de Allerhoogste God

Christus daarentegen is aangetreden als hogepriester van al het goede dat ons is toebedacht: hij is door een indrukwekkender en volmaakter tent – die niet door mensenhanden gemaakt is en niet behoort tot onze schepping – voor eens en altijd het hemelse heiligdom binnengegaan, en dan niet met bloed van bokken en jonge stieren maar met zijn eigen bloed. Zo heeft hij een eeuwige verlossing verworven. (Hebreeën 9)

Lot gaat in Sodom wonen maar wordt tijdens een oorlog krijgsgevangen gemaakt. Vier koningen winnen het van vijf koningen. Maar Abram gaat zich ermee bemoeien om zijn neef te bevrijden en met een klein legertje, van 318 mannen, verslaat Abram het leger van de vier koningen en bevrijdt Lot met een grote buit.

 Na de overwinning staat er iets vreemds. Melchizedek, de koning van Salem(Jerusalem), die priester was van de Allerhoogste God, kwam met brood en wijn (het lijkt een soort avondmaal) voor Abram en zijn mannen. 

Melchizedek wordt gezien als het beeld van Jezus. Zijn naam betekent koning van gerechtigheid en hij was koning van Salem(Vrede). Er staat verder niets over deze priester. Er staat over hem geen oorsprong of levenseinde beschreven. Maar deze man aanbad dezelfde God als Abram. Hij zegent Abram met de woorden: "God, de Allerhoogst, de Schepper van hemel en aarde, moge u zegenen, Abram. En geprezen zij God, die uw vijanden het onderspit heeft laten delven."

Melchizedek is de eerste priester/koning die in de Bijbel voorkomt. Melchizedek komt in het oude testament nog één keer voor. Zijn naam wordt aangehaald in een profetie over de Messias. In Psalm 110: 4 er staat:

De HEER heeft gezworen, en komt op zijn eed niet terug:

‘Je bent priester voor eeuwig,

zoals ook Melchisedek was.’

⁵De Heer aan uw rechterhand

verplettert koningen op de dag van zijn toorn.

Abraham geeft een tiende van de buit. Zelf weigert Abram om een deel van de buit te nemen. Hij wil niet dat de goddeloze koning van Sodom kan zeggen dat hij Abram rijk heeft gemaakt. Abram vertrouwt op God die werkelijke rijkdom schenkt.

In Hebreeën wordt nog meer over deze Melchizedek verteld. Bij de Israëlieten mochten alleen de afstammelingen van Aaron priester worden en Jezus 'stamde' af van Juda. De zoon van David, een geslacht van koningen. Uit dat geslacht konden geen priesters komen. Daarom staat er dat Jezus een hogepriester is naar de ordening van Melchizedek. Jezus is koning en hogepriester voor eeuwig zoals ook Melchizedek dat was. 

7. Abraham, uitzien naar de belofte

Vandaag is het biddag voor gewas en arbeid. We zien uit naar een nieuw seizoen en bidden dat het werk van onze handen vruchtbaar mag zijn. We zien uit naar wat komen gaat maar kunnen niet zonder zegen van onze Here. Nu is er nog niets zichtbaar. De grond wordt klaargemaakt voor een nieuwe oogst. We mogen zaaien en hopen op het beste, maar betrekken we wel Gods plannen bij ons werk? Vertrouwen we Hem en durven we ons leven aan Hem toe te vertrouwen? Luister je naar Zijn stem en durf je Hem te volgen zonder nog iets te zien...

De Here nu zeide tot ​Abram: Ga uit uw land en uit uw maagschap en uit uws vaders ​huis​ naar het land, dat Ik u wijzen zal; Ik zal u tot een groot volk maken, en u ​zegenen, en uw naam groot maken, en gij zult tot een ​zegen​ zijn. Ik zal ​zegenen​ wie u ​zegenen, en wie u vervloekt zal Ik ​vervloeken, en met u zullen alle geslachten des aardbodems gezegend worden. (Genesis 12: 1-3)NBG

Na ongeveer 350 jaar begint God weer te  spreken. Dit keer tegen Abram, een afstammeling van Sem. Hij was getrouwd met zijn halfzuster Saraï en beiden waren kinderloos gebleven. Hij was 75 toen God hem de opdracht gaf om weg te trekken. "Abram geloofde God en het werd hem tot gerechtigheid gerekend en hij werd een vriend van God genoemd."(Jacobus 2:23)

Hij ging ​weg​ uit zijn land, zonder dat hij wist waar hij terecht zou komen. Door zijn geloof kwam hij in het land dat God hem beloofd had. Maar hij woonde daar in tenten, als een vreemdeling... want hij wachtte op het hemelse Jeruzalem, de stad die God zelf zou bouwen. Hebreeën 11

Als Abram 99 jaar is sluit God een verbond met hem. Hij zal vader worden van een menigte volken. Zijn naam zal niet langer Abram(verheven vader) maar Abraham(vader van volken) zijn. Abraham krijgt de belofte dat ook zijn vrouw Sara een zoon zal krijgen. God maakt een eeuwig verbond tussen Hem en Abrahams Zaad.

Er staat in Galaten 3:16: "Nu werden aan ​Abraham​ de beloften gedaan en aan zijn zaad. Hij zegt niet: en aan zijn zaden, in het meervoud, maar in het enkelvoud: en aan uw zaad, dat wil zeggen: aan ​Christus."

In Christus zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden. God ontvouwt ook aan Abraham zijn reddingsplan, waarnaar hij mag uitzien. Van verre heeft hij het mogen aanschouwen maar heeft het in zijn aardse leven niet mee mogen maken.

"Want God had bepaald dat het allerbelangrijkste pas in onze tijd zou gebeuren: ​Jezus​ ​Christus​ zou op aarde komen en voor de mensen sterven. Pas dan zouden die mensen, samen met ons, gered worden."Hebreeën 11:40

6. De nakomelingen van Noach, tent of gebouw

Want wij weten, dat, indien de aardse tent, waarin wij wonen, wordt afgebroken, wij een gebouw van God hebben, in de hemelen, niet met handen gemaakt, een eeuwig huis. Want hierom zuchten wij: wij haken ernaar met onze woonstede uit de hemel overkleed te worden, als wij maar bekleed, en niet naakt, zullen bevonden worden. (2 Kor 5:1-4)

Noach onze tweede stamvader had pas op 500 jarige leeftijd drie zonen gekregen. Sem (Naam), Cham(Heet) en Jafeth (Uitbreiding). Na de vloed werd Noach  landbouwer en plantte een wijngaard en dronk van de wijn en werd dronken. Hij lag naakt in zijn tent en Cham zag dat. In plaats zijn vader te bedekken gaat hij naar buiten en verteld het zijn broers. Hij veracht zijn vader door zijn 'schande' te openbaren. Hij maakt hem belachelijk. Sem neemt een mantel en samen met zijn jongere broertje Jafeth loopt hij achteruit de tent in en met hun ogen afgewend leggen ze de mantel op hun vader. Hij bekleed de naaktheid van zijn vader.

In openbaringen 3 staat dat ook God onze naaktheid wil bekleden. Hij wil ons bekleden met witte klederen opdat wij ons niet meer hoeven te schamen. De rechtvaardigheid van Christus wordt ons toegerekend en met Hem worden we bekleed... 'want Hij heeft mij bekleed met de klederen des heils, met de mantel der gerechtigheid heeft Hij mij omhuld" (Jesaja 61:10) Het  is Sem (de Naam), de man in de familielijn die uiteindelijk uitkomt bij Jezus. Jezus, die ons uit genade bekleed met Zijn gerechtigheid.

Als Noach weer nuchter is en hoort wat Cham (de voorvader van Kanaän) heeft gedaan vervloekt hij alle nakomelingen van Kanaän: "laat hij voor zijn broers een dienaar van dienaren zijn." Als een soort profetie wijst hij welke wegen hun nakomelingen zullen gaan. Hij zegent Sem en Jafeth met de woorden: "Gezegend is de Here, de God van Sem...en de Here zegene ook Jafeth laat hem bij zijn broer Sem inwonen.

De nakomelingen van Noach krijgen de opdracht de aarde te bevolken maar in plaats daarvan gaan ze allemaal op één plaats wonen. In de vlakte van Sinear, wat naaktheid of uitwerping betekend. Ze wonen niet net als Noach in een tent of een bescheiden huis maar gaan een enorme toren bouwen. Ze gaan bouwen aan een groot aards koninkrijk en hebben geen oog voor God. Het bouwen is nutteloos en ijdel, ze zien niet in dat het leven op aarde slecht tijdelijk is. Net als de rijke boer verzamelen ze schatten op aarde en bekommeren zich niet in de dingen die werkelijk waarde hebben. God wil dat we een gemeenschap vormen met liefde voor Hem en elkaar en niet uit zijn op eigen macht en eer. God voorkomt dit door hun spraak te verwarren. Het tegenovergestelde van wat er gebeurd op de Pinkstermorgen waar de blijde boodschap in alle talen werd verkondigd, wordt nu de taal van de mensen, en de verkeerde boodschap die zij afgeven, verward.

En komt tot Hem, de levende steen, door de mensen wel verworpen, maar bij God ​uitverkoren​ en kostbaar, en laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis, om een ​heilig​ priesterschap te vormen, tot het brengen van geestelijke offers, die Gode welgevallig zijn door ​Jezus​ ​Christus. (1 Petrus 2: 4-5)

5. Noach, oordeel en redding

En gelijk het geschiedde in de dagen van ​Noach, zó zal het ook zijn in de dagen van de Zoon des mensen: zij aten, zij dronken, zij huwden, en zij werden ten ​huwelijk​ genomen tot op de dag, waarop ​Noach​ in de ark ging en de zondvloed kwam en allen verdelgde.

(Lucas 17:26)

God heeft verdriet over alles wat de mensen doen. Hun ​hart​ bracht alleen maar boze plannen voort. Er staat: "...al wat leeft had zijn weg op de aarde verdorven." Alles wat leefde was boosaardig en gewelddadig geworden. Het was niet meer leefbaar. Het smartte Hem in Zijn hart.

Maar Noach vond genade in Gods ogen. Net als bij Henoch staat er over Noach dat hij wandelde met God. Hij was een rechtvaardig en onberispelijk man. God onthult Noach Zijn plannen. Alles wat ademt zal sterven in de vloed. Maar met Noach sluit Hij een verbond. Hij mag een ark bouwen. God geeft hem gedetailleerde instructie's. De lengte, breedte en hoogte maar ook de indeling en het materiaal waarvan de ark gemaakt moest worden. En wat er allemaal mee moet aan dieren en voedsel. Noach en zijn zonen mogen meebouwen aan de redding van hun gezin. Meebouwen aan een nieuwe toekomst, een nieuwe wereld.

Ik zie het zo voor me: Daar lopen ze midden in die eerste wereld vol spot en hoon. "Kijk die gekken nou eens zwoegen met dat hout op hun ruggen. Wat een verspilling en een waanzin om hier midden op het land zo'n enorme boot te gaan bouwen. Waar wou je varen dan?" Dag in, dag uit is Noach een zichtbaar getuigenis. Henoch had de mensen al gewaarschuwd. Er komt een oordeel. Maar niemand, helemaal niemand trekt zich er ook maar iets van aan. Ook van Noach staat er dat hij een prediker der rechtvaardigheid was en de mensen waarschuwde. God wacht met geduld maar als Noach 600 jaar is komt de grote watervloed. Tientallen jaren heeft hij samen met zijn zoons aan de ark gebouwd en nu mogen ze binnengaan. De Heer sluit de deur achter hen. Een jaar lang tot de aarde weer droog is.

God geeft een teken een regenboog. Zijn strijdboog staat op de aarde maar de boog is gericht op de hemel. De pijlen treffen Hemzelf in Zijn Zoon Jezus Christus, die onze zonden op zich nam.

En ook nu bouwen we met het hout op onze rug. In de doop met Christus gekruisigd en opgestaan. We dragen ons kruis en bouwen niet aan een ark van hout maar aan Gods Koninkrijk. Jezus Christus is de ark waarin de mensen gered kunnen worden. Maar ook nu spotten de mensen en willen niet geloven. Maar de Heer heeft nog geduld. In 2 Petrus 3 staat:

Jullie moeten vooral niet vergeten dat er aan het einde van de tijd mensen zullen komen die jullie geloof belachelijk maken. Het zijn mensen die hun eigen slechte verlangens volgen. Ze zeggen: ‘Lang geleden is beloofd dat ​Christus​ terug zou komen. Maar hij is er nog steeds niet! Sinds het begin van de wereld is er nooit iets veranderd.’

De mensen die zo spotten, vergeten met opzet dat de wereld al een keer vernietigd is. Want lang geleden was er al een hemel, en door te spreken maakte God een aarde midden in het water. Later heeft God die wereld vernietigd door het water van de grote overstroming.

En God heeft ook gezegd hoe het zal aflopen met de hemel en de aarde die er nu zijn. Hij heeft besloten om ze te vernietigen met vuur. Dat zal gebeuren op de dag dat hij komt om recht te spreken. Op die dag zullen alle slechte mensen gedood worden.

De Heer heeft geduld

Vrienden, jullie moeten dit niet vergeten: voor de ​Heer​ is tijd iets heel anders dan voor ons. Voor hem is één dag hetzelfde als duizend jaar, en duizend jaar hetzelfde als één dag. De ​Heer​ houdt zich echt aan zijn belofte, ook al beweren sommige mensen van niet. Hij wacht omdat hij geduld heeft met jullie! Hij geeft iedereen de kans om een nieuw leven te beginnen. 

Want hij wil dat iedereen gered wordt.

Zondag 1. Roept Mij aan

Woensdag is de 40-dagentijd begonnen, maar als je goed rekent merk je dat er geen 40 dagen tussen zitten maar 46. Dit komt omdat de zondagen niet meetellen als 'lijdenstijd'. De zondagen zijn een rustdag/feestdag. Je zult ook merken dat in de veel 40-dagenboekjes de zondagen worden overgeslagen.

Deze eerste zondag van de 40-dagentijd heet invocabit, dit is Latijn voor 'Roept Mij aan', een tekst uit Psalm 91: 15 "Roept hij Mij aan, Ik zal hem antwoorden; Ik zal in de benauwdheid bij hem zijn,  Ik zal hem uitredden en tot ere brengen."

In de vorige blogs heb ik gekeken naar de tijd voor de zondvloed op zoek naar verstopte pareltjes die wijzen naar het grotere plan van God. Dan zien we ook dat het God was die als eerste riep: "Mens, waar ben je". God weet dat we ons verstoppen, maar Hij roept ons om tevoorschijn te komen. Onszelf met Hem te delen. "Ik heb je bij je naam geroepen je bent van Mij." staat er in Jesaja 43:1

Maar God roept ons ook op om zelf te roepen en Hij belooft dat Hij zal antwoorden. Pas bij de geboorte van de zoon van Seth "begonnen de mensen de naam van de Heer aan te roepen." staat er in Genesis 4:26 Door de hele Bijbel heen zie je Gods verlangen om Hem aan te roepen. Om Hem bij alle dingen in je leven te betrekken. Zonder Hem kan je niks doen, ben je tevergeefs aan het zwoegen.

Voor deze zondag heb ik een roos van Jericho gekocht. Een dor en droog plantje dat er dood uitziet. Het kan tientallen jaren zonder water, maar als je het in contact brengt met water veranderd het in een levend groen plantje. Zo is het ook met ons. Zolang wij niet in contact staan met God is ons leven dood, maar als wij Hem aanroepen en ons leven aan Hem toevertrouwen veranderd alles.

De preek ging vanochtend over de storm op het meer. Jezus ligt diep te slapen. Het lijkt wel een 'doodsslaap' en zonder hem zijn de discipelen zelf vruchteloos aan het zwoegen. Ook zij roepen: "Meester, kan het u niet schelen dat we vergaan." Let op de zinnen "Ze maakten Hem wakker...en ..toen Hij wakker geworden was." De predikant maakte een sprong naar de opstanding. Jezus staat op uit die 'doodsslaap' en bestraft het meer en de wind. Hij staat boven de dood en de stormen in ons leven. Hij is erbij. Roep Hem aan.

Dan zal ieder die de naam van de HEER aanroept ontkomen. Joël 3:5
Dan zal ieder die de naam van de Heer aanroept worden gered. Handelingen 2:21

Fijne zondag!