Lees Job 40, 41 en 42
Nog een keer laat God Zijn grootheid zien door de twee machtigste dieren op aarde. De behemot en de Leviathan.
De mens is weliswaar de kroon op de schepping maar niet het middelpunt van de schepping, want dat is God zelf. Alles is geschapen tot eer en glorie van Zijn Naam.
"Want uit Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen: Hem zij de heerlijkheid tot in eeuwigheid! Amen." (Rom.11.36, NBG51)
Als mensen al sidderen voor deze oppermachtige (en voor de mens onbruikbare) wezens van zee en land, hoeveel temeer zouden ze ontzag voor God moeten hebben, die alles vol wijsheid geschapen heeft. Wij kunnen God niet begrijpen.
Job komt tot inkeer. Hij kende God als van horen zeggen maar nu heeft hij zelf gezien en ervaren wie God is. Is niet alles tot Gods beschikking. Geschapen om God te verheerlijken.
Vaak zijn wij op ons eigen kleine leventje gericht. Als het daar maar goed mee gaat. Maar Gods plan is veel groter en vele malen beter. Hij is een God van Liefde die omziet naar het kleine. De gebroken mens.
De drie vrienden worden op het matje groepen. Ze hebben niet recht gesproken van God en Job. Job krijgt de opdracht om voor zijn vrienden te bidden en brandoffers te brengen. Elihu de 4de vriend wordt hier niet genoemd.
God herstelt Jobs leven. Hij krijgt weer aanzien en wordt getroost.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten