Lees de Bijbel met mij...20 Niet langer slaaf

 Lees Genesis 16, 17 en 18: 1-15

Abram woont al 10 jaar in Kanaän en al 10 jaar wachten Abram en Saraï op de beloofde zoon. Maar er gebeurt niets. Saraï blijft nog steeds onvruchtbaar en bedenkt een plan om Abram toch een zoon te schenken. Haar slavin Hagar, kan voor haar en Abram voor nageslacht zorgen.

"En Abram luisterde naar de stem van Saraï"

Wat een ellende als wij zelf Gods beloften proberen af te dwingen en onze eigen uitleg proberen te geven aan wat God heeft beloofd. Ze hadden geduldig gewacht maar na 10 jaar wordt het wel eens tijd. Abram was inmiddels de leeftijd van de zeer sterken al ruim gepasseerd. (Psalm 90:10).

Ismaël (God hoort) wordt geboren. De Engel van de Heere had beloften gegeven en die naam genoemd. Hagar voelt zich gezien en geeft God een naam: U bent de God Die naar mij omgezien heeft.

13 jaar later bevestigt God nog eens Zijn verbond en verandert de naam Abram in Abraham. Hij zal een vader van een menigte van volken worden en God sluit een eeuwig verbond met zijn nageslacht, waarvoor hij een God zal zijn. Als teken van Gods verbond moeten alle mannelijke leden van zijn huis besneden worden (ook de vreemdelingen die met geld gekocht zijn). Saraï (90) zal Sara gaan heten en een zoon baren en hem de naam Izak geven. Gods verbond is niet met Ismaël maar met Izak. De zoon waar Sara 25 jaar op moest wachten.

Abram houdt veel van zijn zoon Ismaël. "En Abraham zei tegen God: Och, zou Ismaël voor Uw aangezicht mogen leven!" Maar God zal zijn eeuwig verbond met Izak sluiten.

Paulus zegt in Galaten 4 dat deze twee zonen, Ismaël en Izak een diepere betekenis hebben. Als we naar de wet leven (die van buitenaf wordt opgelegd) blijven we slaven. Door Christus zijn wij kinderen van de belofte, kinderen van God geworden en worden wij geleid door de Geest (die de wet van binnenuit door de Liefde vervuld). We zijn niet langer naar het vlees maar naar de Geest geboren.

"Want er staat geschreven dat Abraham twee zonen had, een van de slavin, en een van de vrije. Maar hij die van de slavin was, is naar het vlees geboren, hij echter die van de vrije was, door de belofte. Deze dingen hebben een zinnebeeldige betekenis; want deze vrouwen zijn de twee verbonden: het ene, dat van de berg Sinaï, dat kinderen voortbrengt voor de slavernij, dat is Hagar. Want deze Hagar is de berg Sinaï in Arabië, en komt overeen met het huidige Jeruzalem, dat met haar kinderen in slavernij is. Maar het Jeruzalem dat boven is, is vrij, en dat is de moeder van ons allen...Wij nu, broeders, zijn kinderen van de belofte, net zoals Izak."